Mahābhārata · Adhyāya 2.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.91.1
पुरस्तात्करणीयं मे न कृतं कार्यमुत्तरम् ।
विह्वलाऽस्मि कृताऽनेन कर्षता बलिना बलात् ॥ २.९१.१ ॥
Was ich zuvor hätte tun sollen, habe ich nicht getan, und was nun zu tun ist, kann ich nicht tun. Ich bin verwirrt, gewaltsam von diesem Mächtigen gezerrt.
2.91.2
अभिवादं करोम्येषां कुरूणां कुरुसंसदि ।
न मे स्यादपराधोऽयं तदिदं न कृतं मया
वैशम्पायन उवाच ॥ २.९१.२ ॥
Ich begrüße diese Kurus in der Versammlung der Kurus. Möge dies nicht mein Vergehen sein, denn ich habe es nicht getan.
2.91.3
सा तेन च समाधूता दुःखेन च तपस्विनी ।
पतिता विललापेदं सभायामतथोचिता ॥ २.९१.३ ॥
Von ihm erschüttert und vom Schmerz niedergeschlagen, fiel die asketische Frau nieder und klagte so in der Versammlung, unangemessen für eine wie sie.
2.91.4
स्वयंवरे यास्मि नृपैदृष्टा रङ्गे समागतैः ।
न दृष्टपूर्वा चान्यत्र साऽहमद्य सभां गता ॥ २.९१.४ ॥
Bei der Wahlzeremonie wurde ich von den in der Arena versammelten Königen gesehen, ich, die nirgends sonst gesehen worden war; heute bin ich in diese Versammlung gekommen.
2.91.5
यां न वायुर्न चादित्यो दृष्टवन्तौ पुरा गृहे ।
साऽहमद्य सभामध्ये दृष्टास्मि जनसंसदि ॥ २.९१.५ ॥
Mich, die weder der Wind noch die Sonne früher im Haus gesehen hatten, werde heute mitten in der Versammlung, vor der Menge der Leute, gesehen.
2.91.6
यां न मृष्यन्ति वातेन स्पृश्यमानां गृहे पुरा ।
स्पृश्यमानां सहन्तेऽद्य पाण्डवास्तां दूरात्मना ॥ २.९१.६ ॥
Diejenige, die die Pāṇḍavas früher nicht einmal vom Wind im Hause berührt ertragen konnten, die ertragen sie heute, dass der Bösgesinnte sie berührt.
2.91.7
मृष्यन्ति कुरवश्चेमे मन्ये कालस्य पर्ययम् ।
स्नुषां दुहितरं चैव क्लिश्यमानामनर्हतीम् ॥ २.९१.७ ॥
Die Kuru ertragen dies; ich glaube, es ist ein Umschwung der Zeit, dass ich, die wie eine Schwiegertochter und eine Tochter ist und es nicht verdient, so gequält werde.
2.91.8
किंन्वतः कृपणं भूयो यदहं स्त्री सती शुभा ।
सभामध्यं विगाहेऽद्य क्व नु धर्मो महीक्षिताम् ॥ २.९१.८ ॥
Was könnte kläglicher sein als dies? Ich, eine tugendhafte und glückverheißende Frau, werde heute in die Mitte der Versammlung gebracht. Wo ist nun das Dharma der Könige?
2.91.9
धर्म्यं स्त्रियं सभां पूर्वे न नयन्तीति नः श्रुतम् ।
स नष्टः कौरवेयेषु पूर्वो धर्मः सनातनः ॥ २.९१.९ ॥
Wir haben gehört, dass die Vorfahren keine Frau gemäß dem Dharma in die Versammlung brachten. Unter den Söhnen der Kuru ist jenes alte, ewige Dharma zerstört worden.
2.91.10
कथं हि भार्या पाण्डुनां पार्षतस्य स्वसा सती ।
वासुदेवस्य च सखी पार्थिवानां सभामियाम् ॥ २.९१.१० ॥
Wie kommt es, dass ich, die Gattin der Pāṇḍava, die Schwester Pārṣatas, eine tugendhafte Frau und die Freundin Vāsudevas, in diese Versammlung der Könige gebracht werde?
2.91.11
तामिमां धर्मराजस्य भार्यां सदृशवर्णजाम् ।
ब्रूत दासीमदासीं वा तत्करिष्यामि कौरवाः। ॥ २.९१.११ ॥
Sagt, ihr Kaurava, ob diese Gattin König Dharmas, geboren aus gleichem Stand, eine Sklavin ist oder nicht; danach werde ich handeln.
2.91.12
अयं मां सुदृढं क्षुद्रः कौरवाणां यशोहरः ।
क्लिश्नाति नाहं तत्सोढुं क्षुद्रः कौरवाणां यशोहरः। ॥ २.९१.१२ ॥
Dieser Schuft, der den Kaurava den Ruhm raubt, quält mich aufs Grausamste; ich kann es nicht ertragen. Dieser Schuft beraubt die Kaurava ihres Ruhmes.
2.91.13
जितां वाऽप्यजितां वापि मन्यध्वं मां यथा नृपाः ।
तथा प्रत्युक्तमिच्छामि तत्करिष्यामि कौरवाः ॥ २.९१.१३ ॥
Kauravas, wie die Könige mich betrachten, als gewonnen oder nicht gewonnen, so wünsche ich eine Antwort; das werde ich tun.
2.91.14
उक्तवानस्मि कल्याणि धर्मस्य परमा गतिः ।
लोके न शक्यते ज्ञातुमपि विज्ञैर्महात्मभिः ॥ २.९१.१४ ॥
Glückliche, ich habe gesagt: Das höchste Ziel des Dharma kann in der Welt nicht einmal von den weisen Großseelen erkannt werden.
2.91.15
बलवांश्च यथा धर्मं लोके पश्यति पुरुषः ।
स धर्मो धर्मवेलायां भवत्यभिहतः परः ॥ २.९१.१५ ॥
So wie der Starke in der Welt den Dharma sieht, so wird eben dieser Dharma zur Stunde des Dharma von einem anderen niedergeschlagen.
2.91.16
न विवेक्तुं च ते प्रश्नमिमं शक्नोमि निश्चयात् ।
सूक्ष्मत्वाद्गहनत्वाच्च कार्यस्यास्य च गौरवात् ॥ २.९१.१६ ॥
Ich kann deine Frage nicht mit Gewissheit entscheiden, denn die Sache ist fein, tief und von großem Gewicht.
2.91.17
नूनमन्तः कुलस्यास्य भविता न चिरादिव ।
तथा हि कुरवः सर्वे लोभमोहपरायणाः ॥ २.९१.१७ ॥
Gewiss wird das Ende dieser Sippe nicht lange auf sich warten lassen, denn alle Kurus sind dem Begehren und der Verblendung ergeben.
2.91.18
कुलेषु जाताः कल्याणि व्यसनैराहता भृशम् ।
धर्म्यान्मार्गान्न च्यवन्ते येषां नस्त्वं बधूः स्थिता ॥ २.९१.१८ ॥
Glückliche, du stehst als Schwiegertochter bei denen, die, in edle Geschlechter geboren und schwer von Unglück getroffen, nicht vom Pfad des Dharma abweichen.
2.91.19
उपपन्नं च पाञ्चालि तवेदं वृत्तमीदृशम् ।
यत्कृच्छ्रमपि सम्प्राप्ता धर्ममेवान्ववेक्षसे ॥ २.९१.१९ ॥
Draupadī, dein Verhalten ist wahrhaft angemessen: Obwohl du in solche Not geraten bist, schaust du doch nur auf das Dharma.
2.91.20
एते द्रोणादयश्चैव वृद्धा धर्मविदो जनाः ।
शून्यैः शरीरैस्तिष्ठन्ति गतासव इवानताः ॥ २.९१.२० ॥
Diese Ältesten, Droṇa und die anderen, Kenner des Dharma, stehen da, gebeugt, mit leeren Körpern, als wären sie leblos.
2.91.21
युधिष्ठिरस्तु प्रश्नोऽस्मिन्प्रमाणमिति मे मतिः ।
अजितां वा जितां वेति स्वयं व्याख्यातुमर्हति ॥ २.९१.२१ ॥
In dieser Frage ist Yudhiṣṭhira die Autorität, so meine Ansicht; er selbst möge erklären, ob sie gewonnen oder nicht gewonnen war.