மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 2.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
2.99.1
ततः पराजिताः पार्था वनावासाय दीक्षिताः ।
अजिनान्युत्तरीयाणि जगृहुश्च यथाक्रमम् ॥ २.९९.१ ॥
பின்னர் தோற்கடிக்கப்பட்ட பார்த்தர்கள் வனவாசத்திற்காக தீட்சை பெற்று, முறைப்படி மான்தோல்களையும் மேலாடைகளையும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
2.99.2
अजिनैः संवृतान्दृष्ट्वा हृतराज्यानरिन्दमान् ।
प्रस्थितान्वनवासाय ततो दुःशासनोऽब्रवीत् ॥ २.९९.२ ॥
மான்தோல்களால் மூடப்பட்டு, அரசை இழந்து, பகைவரை அடக்கும் வீரர்கள் வனவாசத்திற்குப் புறப்படுவதைக் கண்டு துச்சாசனன் கூறினான்.
2.99.3
प्रवृत्तं धार्तराष्ट्रस्य चक्रं राज्ञो महात्मनः ।
पराजिताः पाण्डवेया विपत्तिं परमां गताः ॥ २.९९.३ ॥
மகாத்மாவான திருதராஷ்டிரரின் மகனுக்கு சக்கரம் சுழலத் தொடங்கியது; தோற்கடிக்கப்பட்ட பாண்டவர்கள் பெரும் துயரில் வீழ்ந்தனர்.
2.99.4
अद्य देवाः सम्प्रयाताः समैर्वर्त्मभिरस्थलैः ।
गुणज्येष्ठास्तथा श्रेष्ठाः श्रेयांसो यद्वयं परैः ॥ २.९९.४ ॥
இன்று தேவர்கள் சமமான, மேடுபள்ளம் இல்லாத வழிகளில் சென்றுவிட்டனர்; குணத்தில் மூத்தவர்களும் சிறந்தவர்களுமான நாம் பகைவரால் தோற்கடிக்கப்பட்டோம்.
2.99.5
नरकं पातिताः पार्था दीर्घकालमनन्तकम् ।
मुखाच्च हीना राज्याच्च विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ २.९९.५ ॥
பார்த்தர்கள் நரகத்தில் தள்ளப்பட்டனர், நீண்ட காலமாக, முடிவில்லாமல்; மரியாதையையும் அரசையும் இழந்து, நிலையான ஆண்டுகள் அழிந்தனர்.
2.99.6
धनेन मत्ता ये ते स्म धार्तराष्ट्रान्प्रहासिषुः ।
ते निर्जिता हृतधना वनमेष्यन्ति पाण्डवः ॥ २.९९.६ ॥
செல்வத்தால் மதிமயங்கி திருதராஷ்டிரரின் மகன்களை ஏளனம் செய்தவர்கள் பாண்டவர்கள்; இப்போது தோற்கடிக்கப்பட்டு செல்வமிழந்து காட்டுக்குச் செல்வார்கள்.
2.99.7
चित्रान्सन्नाहानवमुञ्चन्तु चैषां ।
वासांसि दिव्यानि च भानुमन्ति
विवास्यन्तां रुरुचर्माणि सर्वे ।
यथा ग्लहं सौबलस्याभ्युपेताः ॥ २.९९.७ ॥
இவர்களின் வண்ணமயமான கவசங்களை அகற்றட்டும்; இவர்களின் ஒளிரும் தெய்வீக ஆடைகளையும் அகற்றட்டும். சௌபலனின் பணயத்திற்கு உட்பட்டவர்கள் போல் அனைவரும் மான்தோல்களை அணியட்டும்.
2.99.8
न सन्ति लोकेषु पुमांस ईदृशा ।
इत्येव ये भावितबुद्धयः सदा।
ज्ञास्यन्ति तेत्मानमिमेऽद्य पाण्डवा ।
विपर्यये पाण्ढतिला इवाफलाः ॥ २.९९.८ ॥
உலகில் இத்தகைய மனிதர்கள் இல்லை என்று, எப்போதும் தெளிந்த புத்தியுடையவர்கள் அறிவார்கள்; இன்று இந்தப் பாண்டவர்கள் தங்களை அறிவார்கள். தலைகீழ் நிலையில் பாண்டுவின் எள்மணிகள் போல் இவர்கள் பயனற்றவர்களாகிவிட்டனர்.
2.99.9
इदं हि वासो यदि वेदृशानां ।
मनस्विनां रौरवमाहवेषु
आदीक्षितानामजिनानि यद्व-
द्वलीयसां पश्यत पाण्डवानाम् ॥ २.९९.९ ॥
இத்தகைய மனத்திண்மை மிக்க வீரர்களுக்கு, போர்க்களத்தில் ருரு மானின் தோல் ஆடையாக இருந்தால்—தீட்சை பெற்றவர்களின் மான்தோல்கள் போல, வலிமைமிக்க இந்தப் பாண்டவர்களுக்கு இவை அவ்வாறே என்று பாருங்கள்.
2.99.10
महाप्राज्ञः सौमकिर्यज्ञसेनः ।
कन्यां पाञ्चालीं पाण्डवेभ्यः प्रदाय।
अकार्षिद्वै सुकृतं नेह किञ्चित् ।
क्लीबाः पार्थाः पतयो याज्ञसेन्याः ॥ २.९९.१० ॥
மிக்க ஞானமுள்ள சோமகர் குலத்து யஜ்ஞசேனன், பாண்டவர்களுக்குப் பாஞ்சாலியைக் கொடுத்தும், இங்கு எந்த நற்செயலும் செய்யவில்லை; யாஜ்ஞசேனியின் கணவர்களான பிருதையின் மக்கள் பேடிகள்.
2.99.11
सूक्ष्मप्रावारानजिनोत्तरीयान् ।
दृष्ट्वाऽरण्ये निर्धनानप्रतिष्ठान्।
कां त्वं प्रीतिं लप्स्यसे याज्ञसेनि ।
पतिं वृणीष्वेह यमन्यमिच्छसि ॥ २.९९.११ ॥
நுண்ணிய மேலாடையும் மான்தோல் உத்தரீயமும் அணிந்து, காட்டில் ஏழைகளாகவும் நிலையற்றவர்களாகவும் இருக்கும் இவர்களைக் கண்டு, யாஜ்ஞசேனியே, உனக்கு எதில் மகிழ்ச்சி கிடைக்கும்? இங்கே நீ விரும்பும் வேறொருவரை கணவனாகத் தேர்ந்தெடு.
2.99.12
एते हि सर्वे कुरवः समेताः ।
क्षान्ता दान्ताः सुद्रविणोपपन्नाः।
एषां वृणीष्वैकतमं पतित्वे ।
न त्वां नयेत्कालविपर्ययोऽयम् ॥ २.९९.१२ ॥
இங்கே கூடியிருக்கும் குரு குலத்தினர் அனைவரும் பொறுமையும் கட்டுப்பாடும் உடையவர்கள்; பெரும் செல்வமும் பெற்றவர்கள். இவர்களில் ஒருவனைக் கணவனாகத் தேர்ந்தெடு; இந்தக் காலத் தலைகீழ் மாற்றம் உன்னை வீழ்த்தாமல் இருக்கட்டும்.
2.99.13
यथाऽफलाः षण्ढतिला यथा चर्ममया मृगाः ।
तथैव पाण्डवाः सर्वे यथा काकयवा अपि ॥ २.९९.१३ ॥
பயனற்ற மலட்டு எள்ளைப் போலும், தோலால் செய்யப்பட்ட மான்களைப் போலும், காக்கை-யவம் போன்ற பயனற்ற தானியங்களைப் போலும், பாண்டவர்கள் அனைவரும் அவ்வாறே உள்ளனர்.
2.99.14
किं पाण्डवांस्ते पतितानुपास्य ।
मोघः श्रमः षण्ढतिलानुपास्य।
एवं नृशंसः परुषाणि पार्था-
नश्रावयद्धृतराष्ट्रस्य पुत्रः ॥ २.९९.१४ ॥
வீழ்ந்த பாண்டவர்களைச் சேவித்து உனக்கு என்ன பயன்? மலட்டு எள்ளைச் சேவித்ததால் முயற்சி வீணாகும். இவ்வாறு கொடிய திருதராஷ்டிரன் மகன் பார்த்தர்களுக்கு கடுஞ்சொற்களைக் கேட்கச் செய்தான்.
2.99.15
तद्वै श्रुत्वा भीमसेनोऽत्यमर्षी ।
निर्भर्त्स्योच्चैः सन्निगृह्यैव रोषात्।
उवाच चैनं सहसैवोपगम्य ।
सिंहो यथा हैमवतः शृगालम् ॥ २.९९.१५ ॥
அதைக் கேட்டு பெரும் சினம் கொண்ட பீமசேனன் உரக்க இகழ்ந்தான்; சினத்தை அடக்கிக் கொண்டு, திடீரென அருகில் சென்று அவனிடம் பேசினான்—இமயத்துச் சிங்கம் நரியிடம் பேசுவது போல.
2.99.16
क्रूर पापजनैर्जुष्टमकृतार्थं प्रभाषसे ।
गान्धारविद्यया हि त्वं राजमध्ये विकत्थसे ॥ २.९९.१६ ॥
கொடியவனே, பாவிகளால் சூழப்பட்டவனே, பயனற்றவற்றைப் பேசுகிறாய். காந்தார சூதாட்டக் கலையினால்தான் அரசர்கள் நடுவில் நீ பெருமை பேசுகிறாய்.
2.99.17
यथा तुदसि मर्माणि वाक्छरैरिह नो भृशम् ।
तथा स्मारयिता तेऽहं कृन्तन्मर्माणि संयुगे ॥ २.९९.१७ ॥
நீ இங்கு சொல் அம்புகளால் எங்கள் மர்ம இடங்களை மிகவும் குத்துவது போல, போரில் உன் மர்ம இடங்களை வெட்டி நான் உனக்கு நினைவூட்டுவேன்.
2.99.18
ये च त्वामनुवर्तन्ते क्रोधलोभवशानुगाः ।
गोप्तारः सानुबन्धांस्तान्नेताऽस्मि यमसादनम् ॥ २.९९.१८ ॥
கோபம் மற்றும் பேராசையின் வசப்பட்டு உன்னைப் பின்பற்றி, உன்னைக் காப்பவர்கள் அனைவரையும் அவர்களின் பரிவாரங்களுடன் நான் யமலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்.
2.99.19
एवं ब्रुवाणमजिनैर्विवासितं ।
दुःशासनस्तं परिनृत्यति स्म।
मध्ये कुरूणां धर्मनिबद्धमार्गं ।
गौर्गौरिति स्माह्वयन्मुक्तलज्जः ॥ २.९९.१९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தவனை, மான்தோல் ஆடை அணிந்திருந்தவனை, துச்சாசனன் ஆடிக்கொண்டு பரிகசித்தான். குருக்களின் நடுவில், தர்மத்தால் கட்டுப்பட்ட வழியில் நடந்தவனை வெட்கமின்றி 'பசு, பசு' என்று அழைத்தான்.
2.99.20
नृशंस परुषं वक्तुं दुःशासन त्वया ।
निकृत्या हि धनं लब्ध्वा को विकत्थितुमर्हति ॥ २.९९.२० ॥
கொடியவனே துச்சாசனா, உன்னால் கடுமையான சொற்களைப் பேசுவது பொருந்தாது. வஞ்சனையால் செல்வத்தைப் பெற்றவன் யார் பெருமை பேசத் தகுதியுடையவன்?
2.99.21
मैव स्म सुकृतां लोकान्गच्छेत्पार्थो वृकोदरः ।
यदि वक्षो हि ते भित्त्वा न पिबेच्छोणितं रणे ॥ २.९९.२१ ॥
போரில் உன் மார்பைப் பிளந்து உன் இரத்தத்தைக் குடிக்காவிட்டால், வ்ருகோதரனாகிய பாண்டுவின் மகன் புண்ணியவான்களின் உலகங்களுக்குச் செல்லாமல் போகட்டும்.
2.99.22
धार्तराष्ट्रान्रणे हत्त्वा मिषतां सर्वधन्विनाम् ।
शमं गन्ताऽस्मि नचिरात्सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ २.९९.२२ ॥
போரில் திருதராஷ்டிரனின் மகன்களைக் கொன்று, வில்லாளிகள் அனைவரும் காண, விரைவிலேயே நான் அமைதி அடைவேன் — இதையே உனக்கு உண்மையாகச் சொல்கிறேன்.
2.99.23
तस्य राजा सिंहगतेः सखेलं ।
दुर्योधनो भीमसेनस्य हर्षात्।
गतिं स्वगत्याऽनुचकार मन्दो ।
निर्गच्छतां पाण्डवानां सभायाः ॥ २.९९.२३ ॥
சிங்க நடையுடைய பீமசேனனின் நடையை, முட்டாள் துரியோதனன் மகிழ்ச்சியுடன் விளையாட்டாக நடித்துக் காட்டினான் — பாண்டவர்கள் சபையிலிருந்து வெளியேறிக் கொண்டிருந்தபோது.
2.99.24
नैतावता कृतमित्यब्रवीत्तं ।
वृकोदरः सन्निवृत्तार्धकायः।
शीघ्रं हि त्वां निहतं सानुबन्धं ।
संस्मार्याहं प्रतिवक्ष्यामि मूढ ॥ २.९९.२४ ॥
'இவ்வளவினால் எதுவும் ஆகவில்லை' என்று சொல்லி, வ்ருகோதரன் (பீமன்) உடலின் பாதியைத் திருப்பி அவனிடம் கூறினான்: 'மூடனே, விரைவில் உன்னையும் உன் பின்தொடர்பவர்களையும் கொல்லப்பட்டவராக நினைவூட்டி நான் பதிலளிப்பேன்.'
2.99.25
एवं समीक्ष्यात्मनि चावमानं ।
नियम्य मन्युं बलवान्स मानी।
राजानुगः संसदि कौरवाणां ।
विनिष्कामन्वाक्यमुवाच भीमः ॥ २.९९.२५ ॥
தனக்கு அவமானம் நேர்ந்ததை எண்ணி, வலிமையும் மானமும் கொண்ட பீமன் சினத்தை அடக்கினான்; அரசனைப் பின்தொடர்ந்தபடி, கௌரவர் சபையிலிருந்து வெளியேறும்போது அவன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
2.99.26
अहं दुर्योधनं हन्ता कर्णं हन्ता धनञ्जयः ।
शकुनिं चाक्षकितवं सहदेवो हनिष्यति ॥ २.९९.२६ ॥
நான் துரியோதனனைக் கொல்வேன்; தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) கர்ணனைக் கொல்வான்; சகதேவன் பகடையாடும் சகுனியைக் கொல்வான்.
2.99.27
इदं च भूयो वक्ष्यामि सभामध्ये बृहद्वचः ।
सत्यं देवाः करिष्यन्ति यन्नो युद्धं भविष्यति ॥ २.९९.२७ ॥
மேலும் இந்த பெரிய வார்த்தையை சபையின் நடுவில் மீண்டும் சொல்கிறேன் — நமக்கு போர் நிகழும்போது தேவர்கள் அதை உண்மையாக்குவார்கள்.
2.99.28
सुयोधनमिमं पापं हन्ताऽस्मि गदया युधि ।
शिरः पादेन चास्याहमधिष्ठास्यामि भूतले ॥ २.९९.२८ ॥
போரில் கதையால் இந்தப் பாவியான சுயோதனனைக் கொல்வேன்; அவனுடைய தலையைக் காலால் பூமியில் மிதிப்பேன்.
2.99.29
वाक्यशूरस्य चैवास्य परुषस्य दुरात्मनः ।
दुःशासनस्य रुधिरं पाताऽस्मि मृगराडिव ॥ २.९९.२९ ॥
சொல்லில் மட்டும் வீரனான, கடுமையான, தீய உள்ளம் கொண்ட துச்சாசனனின் இரத்தத்தை சிங்கத்தைப் போல நான் குடிப்பேன்.
2.99.30
भीमसेन न ते सन्ति येषां वैरं त्वया त्विह ।
मत्ता मृगेषु सुखिनो न बुद्ध्यन्ते महद्भयम् ॥ २.९९.३० ॥
பீமசேனா, இங்கே உனக்குப் பகைவர்களாக இருப்பவர்கள் உனக்கு உரியவர்கள் அல்லர். மான்களுக்கிடையே மதமயக்கத்திலும் சுகத்திலும் இருப்பவர்கள் பெரிய பயத்தை உணர்வதில்லை.
2.99.31
नैवं वाचा व्यवसितं भीम विज्ञायते सताम् ।
इतश्चतुर्दशे वर्षे द्रष्टारो यद्भविष्यति ॥ २.९९.३१ ॥
பீமா, வாக்கால் இப்படி முடிவு செய்யப்பட்ட சபதம் நல்லோரால் ஏற்கப்படுவதில்லை. இன்றிலிருந்து பதின்மூன்றாம் ஆண்டில் நடப்பதை அவர்கள் காண்பார்கள்.
2.99.32
दुर्योधनस्य कर्णस्य शकुनेश्च दुरात्मनः ।
दुःशासनचतुर्थानां भूमिः पास्यति शोणितम् ॥ २.९९.३२ ॥
துரியோதனன், கர்ணன், தீய உள்ளம் கொண்ட சகுனி, மற்றும் துச்சாசனனுடன் நான்கு பேரின் இரத்தத்தை பூமி குடிக்கும்.
2.99.33
असूयितारं द्रष्टारं प्रवक्तारं विकत्थनम् ।
भीमसेन नियोगात्ते हन्ताहं कर्णमाहवे ॥ २.९९.३३ ॥
பொறாமை கொண்டவனும், பெருமை பேசுபவனும், வாயாடியுமான கர்ணனை, பீமசேனா, உன் ஆணையால் நான் போரில் கொல்வேன்.
2.99.34
अर्जुनः प्रतिजानीते भीमस्य प्रियकाम्यया ।
कर्णं कर्णानुगांश्चैव रणे हन्ताऽस्मि पत्रिभिः ॥ २.९९.३४ ॥
பீமனை மகிழ்விக்கும் விருப்பத்தால் அர்ஜுனன் சபதம் செய்கிறான்: போரில் கர்ணனையும் அவனைப் பின்பற்றுபவர்களையும் அம்புகளால் கொல்வேன்.
2.99.35
ये चान्ये प्रतियोत्स्यन्ति बुद्धिमोहेन मां नृपाः ।
तांश्च सर्वानहं बाणैर्नेताऽस्मि यमसादनम् ॥ २.९९.३५ ॥
மயக்கத்தால் என்னை எதிர்க்கும் பிற அரசர்கள் அனைவரையும் அம்புகளால் யமனின் இல்லத்திற்கு அனுப்புவேன்.
2.99.36
चलेद्वि हिमवान्स्थानान्निष्प्रभः स्याद्दिवाकरः ।
शैत्यं सोमात्प्रणश्येत मत्सत्यं विचलेद्यदि ॥ २.९९.३६ ॥
என் சத்தியம் தளர்ந்தால், இமயம் தன் இடத்திலிருந்து நகரட்டும், சூரியன் ஒளியிழக்கட்டும், சந்திரனின் குளிர்ச்சி அழியட்டும்.
2.99.37
न प्रदास्यति चेद्राज्यमितो वर्षे चतुर्दशे ।
दुर्योधनोऽभिसत्कृत्य सत्यमेतद्भविष्यति ॥ २.९९.३७ ॥
இன்று முதல் பதினான்காம் ஆண்டில் துரியோதனன் அரசை திருப்பித் தராவிட்டால், இது உண்மையாகும்.
2.99.38
इत्युक्तवति पार्थे तु श्रीमान्माद्रवतीसुतः ।
प्रगृह्य विपुलं बाहुं सहदेवः प्रतापवान् ॥ २.९९.३८ ॥
அர்ஜுனன் இவ்வாறு கூறியபோது, மாத்ரியின் மகனான பெருமைமிக்க வலிமைமிகு சகதேவன் தன் பெரிய கரத்தை உயர்த்தினான்.
2.99.39
सौबलस्य वधं प्रेप्सुरिदं वचनमब्रवीत् ।
क्रोधसंरक्तनयनो निः श्वसन्निव पन्नगः ॥ २.९९.३९ ॥
சௌபலனின் (சகுனியின்) வதத்தை விரும்பி, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், பாம்பு பெருமூச்சு விடுவது போல் அவன் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
2.99.40
अक्षान्यान्मन्यसे मूढ गान्धाराणां यशोहर ।
नैतेऽक्षा निशिता बाणास्त्वयैते समरे वृताः ॥ २.९९.४० ॥
முட்டாளே, காந்தாரர்களின் புகழைக் கவர்பவனே! பகடைகள் என்று நீ நினைப்பவை பகடைகள் அல்ல; போரில் உன்னால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட கூர்மையான அம்புகள் இவை.
2.99.41
यथा चैवोक्तवान्भीमस्त्वामुद्दिश्य सबान्धवम् ।
कर्ताहं कर्मणस्तस्य कुरु कार्याणि सर्वशः ॥ २.९९.४१ ॥
பீமன் உன்னையும் உன் உறவினர்களையும் குறிவைத்துக் கூறியதைப் போல, அந்தச் செயலைச் செய்பவன் நானே. இப்போது உன் கடமைகளை எல்லா வகையிலும் செய்து முடி.
2.99.42
हन्ताऽस्मि तरसा युद्धे त्वामेवहे सबान्धवम् ।
यदि स्थास्यसि सङ्ग्रामे क्षत्रधर्मेण सौबल ॥ २.९९.४२ ॥
சௌபலா, நீ உன் உறவினர்களுடன் போரில் க்ஷத்திரிய தர்மப்படி நின்றால், நான் உன்னையும் உன் உறவினர்களையும் போரில் விரைவாகக் கொல்வேன்.
2.99.43
सहदेववचः श्रुत्वा नकुलोऽपि विशाम्पते ।
दर्शनीयतमो नॄणामिदं वचनमब्रवीत् ॥ २.९९.४३ ॥
மன்னா, சகதேவனின் சொற்களைக் கேட்டு, மனிதர்களில் மிகவும் அழகியவனான நகுலனும் இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்.
2.99.44
सुतेयं यज्ञसेनस्य द्यूतेऽस्मिन्धृतराष्ट्रजैः ।
यैर्वाचः श्राविता रूक्षाः स्थितैर्दुर्योधनप्रिये ॥ २.९९.४४ ॥
இந்தச் சூதாட்டத்தில், யஜ்ஞசேனனின் இந்த மகளுக்கு, திருதராஷ்டிரனின் புதல்வர்கள் கடுஞ்சொற்களைக் கேட்கச் செய்தனர். துரியோதனனுக்கு விருப்பமானவர்களாக நின்றவர்கள் அவர்களே.
2.99.45
तान्धार्तराष्ट्रान्दुर्वृत्तान्मुमूर्षून्कालनोदितान् ।
गमयिष्यामि भूयिष्ठानहं वैवस्वतक्षयम् ॥ २.९९.४५ ॥
காலத்தால் தூண்டப்பட்டு சாகத் துடிக்கும் அந்தத் தீயொழுக்க திருதராஷ்டிரப் புதல்வர்களை, நான் மிகப் பலரை யமலோகத்திற்கு அனுப்புவேன்.
2.99.46
उलूकं च दुरात्मानं सौबलस्य सुतं प्रियम् ।
क्रूरं हन्ताऽस्मि समरे तं वै क्रूरं नराधमम् ॥ २.९९.४६ ॥
தீய மனமுடைய உலூகனையும், சௌபலனின் அன்புக்குரிய மகனையும், அந்தக் கொடியவனும் மனிதர்களில் கீழானவனுமானவனையும் போரில் நான் கொல்வேன்.
2.99.47
निदेशाद्धर्मराजस्य द्रौपद्याः पदवीं चरन् ।
निर्धार्तराष्ट्रां पृथिवीं कर्ताऽस्मि नचिरादिव ॥ २.९९.४७ ॥
தர்மராஜனின் கட்டளைப்படியும் திரௌபதியின் வழியைப் பின்பற்றியும், விரைவிலேயே பூமியை திருதராட்டிரனின் மக்களற்றதாக ஆக்குவேன்.
2.99.48
एवं ते पुरुषव्याघ्राः सर्वे व्यायतबाहवः ।
प्रतिज्ञा बहुलाः कृत्वा धृतराष्ट्रमुपागमन् ॥ २.९९.४८ ॥
இவ்வாறு அந்த நீண்ட தோள்களையுடைய மனிதர்களில் சிறந்த அனைவரும் பல சபதங்களை எடுத்துக்கொண்டு திருதராட்டிரனிடம் சென்றனர்.