Mahābhārata · Adhyāya 3.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.107.1
तेतं दृष्ट्वा हयं राजन्संप्रहृष्टतनूरुहाः ।
अनादृत् महात्मानं कपिलं कालचोदिताः ॥ ३.१०७.१ ॥
O König, als sie das Pferd sahen, sträubten sich ihre Haare vor Freude; von der Zeit getrieben, missachteten sie den großen Kapila.
3.107.2
संफुद्धाः संप्रधावन्त वाजिग्रहणकाङ्क्षिणः ।
ततः क्रुद्धो महाराज कपिलो मुनिसत्तमः ॥ ३.१०७.२ ॥
Aufgewühlt, begierig, das Pferd zu ergreifen, stürmten sie vorwärts. Da, o großer König, geriet Kapila, der beste der Weisen, in Zorn.
3.107.3
वासुदेवेति यं प्राहुः कपिलं मुनिपुङ्गवम् ।
स चक्षुर्विकतं कृत्वा तेजस्तेषु समुत्सृजन् ॥ ३.१०७.३ ॥
Kapila, der Stier unter den Weisen, den man Vāsudeva nennt, verzerrte seine Augen und ließ seine glühende Kraft auf sie los.
3.107.4
ददाह सुमहातेजा मन्दबुद्धीन्स सागरान् ।
षष्टिं रतानि सहस्राणि युगपन्मुनिसत्तमः ॥ ३.१०७.४ ॥
Jener an Glanz überragende beste der Weisen verbrannte auf einmal sechzigtausend törichte Söhne Sagaras.
3.107.5
तान्दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान्नारदः सुमहातपाः ।
सगरान्तिकमागत्य तच्च तस्मै न्यवेदयत् ॥ ३.१०७.५ ॥
Als er sie zu Asche verbrannt sah, kam der große Asket Nārada zu Sagara und berichtete ihm alles.
3.107.6
स तच्छ्रुत्वा वचो घोरं राजा मुनिमुखोद्गतम् ।
महूर्तं विमना भूत्वा स्थाणोर्वाक्यमचिन्तयत् ॥ ३.१०७.६ ॥
Als der König jene schreckliche Rede aus dem Munde des Weisen vernahm, wurde er für einen Augenblick niedergeschlagen und sann über die Worte Sthāṇus (Śiva) nach.
3.107.7
स पुत्रनिधनोत्थेन दुःखेन समभिप्लुतः ।
आत्मानमात्मनाऽऽश्वास्य हयमेवान्वचिन्तयत् ॥ ३.१०७.७ ॥
Von dem Schmerz über den Untergang seiner Söhne überwältigt, tröstete er sich selbst und dachte nur noch an das Pferd.
3.107.8
अशुमन्तं समाहूय असमञ्जसुतं तदा ।
पौत्रं भरतशार्दूल इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१०७.८ ॥
Da rief der Tiger unter den Bharatas Aṃśumat, den Sohn Asamañjas' und seinen eigenen Enkel, und sprach diese Worte.
3.107.9
षष्टिस्तात सहस्राणि पुत्राणाममितौजसाम् ।
कापिलं तेज आसाद्य मत्कृतेनिधनं गताः ॥ ३.१०७.९ ॥
Lieber Sohn, die sechzigtausend Söhne von unermesslicher Kraft, meinetwegen, trafen auf den Glanz Kapilas und fanden den Untergang.
3.107.10
तव चापि पिता तात परित्यक्तो मयाऽनघ ।
धर्मं संरक्षमाणेन पौराणां हितमिच्छता ॥ ३.१०७.१० ॥
Lieber Sohn, Makelloser, auch deinen eigenen Vater habe ich verstoßen, um das Dharma zu schützen und das Wohl der Bürger zu wollen.
3.107.11
किमर्थं राजशार्दूलः सगरः पुत्रमात्मजम् ।
त्यक्तवान्दुस्त्यजं वीरं तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ३.१०७.११ ॥
Sag mir, Asket, aus welchem Grund hat Sagara, der Tiger unter den Königen, seinen eigenen heldenhaften Sohn verstoßen, den zu verstoßen schwer war?
3.107.12
असमञ्ज इति ख्यातः सगरस्य सुतो ह्यभूत् ।
यं शैव्या जनयामास पौराणां स हि दारकान् ॥ ३.१०७.१२ ॥
Sagara hatte einen Sohn, bekannt als Asamañja, den Śaibyā gebar; er quälte tatsächlich die Kinder der Bürger.
3.107.13
क्रीडतः सहसाऽऽसाद्य तत्रतत्र महीपते ।
चूडासु क्रोशतो गृह्यनद्यां चिक्षेप दुर्बलान् ॥ ३.१०७.१३ ॥
O Herr der Erde, spielend stürzte er sich plötzlich hierhin und dorthin, ergriff die schwachen, schreienden Kinder an ihren Haarschöpfen und warf sie in den Fluss.
3.107.14
ततः पौराः समाजग्मुर्भयशोकपरिप्लुताः ।
सगरं चाभ्यभाषन्त सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ३.१०७.१४ ॥
Da kamen alle Bürger, von Furcht und Kummer überwältigt, zusammen und, mit gefalteten Händen stehend, sprachen sie zu Sagara.
3.107.15
त्वं नस्त्राता महाराज परचक्रादिभिर्भयात् ।
असमञ्जभयाद्धोरात्ततो नस्त्रातुनर्हसि ॥ ३.१०७.१५ ॥
O großer König, du bist unser Beschützer vor der Furcht vor feindlichen Heeren und dergleichen und vor dem schrecklichen Schrecken Asamañjas; darum sollst du uns beschützen.
3.107.16
पौराणां वचनं श्रुत्वा घोरं नृपतिसत्तमः ।
मुहूर्तं विमना भूत्वासचिवानिदमब्रवीत् ॥ ३.१०७.१६ ॥
Als der beste der Könige, Sagara, die schrecklichen Worte der Bürger gehört hatte, wurde er einen Augenblick lang niedergeschlagen und sprach zu seinen Ministern folgendes.
3.107.17
असमञ्ज पुरादद्य सुतो मे विप्रवास्यताम् ।
यदि वो मत्प्रियं कार्यमेतच्छीध्रं विधीयताम् ॥ ३.१०७.१७ ॥
Mein Sohn Asamañja soll noch heute aus der Stadt verbannt werden. Wenn ihr tun wollt, was mir lieb ist, so führt dies rasch aus.
3.107.18
एवमुक्ता नरेन्द्रेण सचिवास्ते नराधिप ।
यथोक्तं त्वरिताश्चक्रुर्यथाऽऽज्ञापितवान्नृपः ॥ ३.१०७.१८ ॥
O Herr der Menschen, so angesprochen vom Herrscher der Menschen, taten die Minister eilig genau das, was der König befohlen hatte.
3.107.19
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा पुत्रो महात्मना ।
पौराणां हितकामेन सगरेण विवासितः ॥ ३.१०७.१९ ॥
All dies wurde dir erzählt: wie der großherzige Sagara, aus Wunsch nach dem Wohl der Bürger, seinen Sohn verbannte.
3.107.20
अंशुमांस्तु महेष्वासो यदुक्तः सगरेण हि ।
तत्ते सर्वंप्रवक्ष्यामि कीर्त्यमानं निबोध मे ॥ ३.१०७.२० ॥
Was Sagara dem großen Bogenschützen Aṃśumān sagte, will ich dir vollständig berichten; höre mir zu, während ich es erzähle.
3.107.21
पितुश् तेऽहंत्यागेन पुत्राणां निधनेन च ।
अलाभेन तथाऽश्वस् परितप्यामि पुत्रक ॥ ३.१०७.२१ ॥
Mein Sohn, ich quäle mich wegen meiner Verstoßung von dir, wegen des Todes meiner Söhne und des nicht wiedergefundenen Pferdes.
3.107.22
तस्माद्दुःखाभिसंतप्तं यज्ञविघ्नाच्च मोहितम् ।
हयस्यानयनात्पौत्र नरकान्मां समुद्धर ॥ ३.१०७.२२ ॥
Daher, von Kummer gequält und durch das Hindernis des Opfers verwirrt, rette mich, Enkel, aus der Hölle, indem du das Pferd zurückbringst.
3.107.23
अंशुमानेवमुक्तस्तु सगरण महात्मना ।
जगाम दुःखात्तं देशं यत्रवै दारिता मही
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
एवं स सागरो राजन्पूरितोऽगस्त्यदूपितः
जगाम दुःखात्तं देशं यत्रवै दारिता मही ॥ ३.१०७.२३ ॥
So angesprochen vom großherzigen Sagara, ging Aṃśumān in jenes betrübte Land, wo die Erde gespalten worden war. All dies wurde dir erzählt, wonach du mich fragst. So, o König, ging jenes Meer, von Agastya gefüllt und befleckt, in jenes betrübte Land, wo die Erde gespalten worden war.
3.107.24
स तु तेनैव मार्गेण समुद्रं प्रविवेश ह ।
अपश्यच्च महात्मानं कपिलं तुरगं च तम् ॥ ३.१०७.२४ ॥
Auf demselben Weg betrat er das Meer und sah den großherzigen Kapila und das Pferd.
3.107.25
स दृष्ट्वा तेजसो राशिं पुराणमृपिसत्तमम् ।
प्रणम्य शिरसा भूमौ कार्यमस्मै न्यवेदयत् ॥ ३.१०७.२५ ॥
Als er jene Masse der Glanzkraft erblickte, den uralten besten der Weisen, verneigte er sich mit dem Haupt zur Erde und trug ihm sein Anliegen vor.
3.107.26
ततः प्रीतो महाराज कपिलोंऽशुमतोऽभवत् ।
उवाच चैनं धर्मात्मा वरदोस्मीति भारत ॥ ३.१०७.२६ ॥
Da wurde Kapila, o großer König, mit Aṃśumat zufrieden, und der Rechtschaffene sprach zu ihm: O Bhārata, ich bin ein Gewährer von Gaben.
3.107.27
स वव्रे तुरगं तत्र प्रथमं यज्ञकारणात् ।
द्वितीयमुदकं वव्रे पितॄणां पावनेच्छया ॥ ३.१०७.२७ ॥
Dort wählte er zuerst das Pferd um des Opfers willen, und zweitens das Wasser, aus dem Wunsch heraus, seine Ahnen zu reinigen.
3.107.28
तमुवाच महातेजाः कपिलो मुनिपुङ्गवः ।
ददानि तव भद्रं ते यद्यत्प्रार्थयसेऽनघ ॥ ३.१०७.२८ ॥
Kapila, der hochstrahlende Beste der Weisen, sprach zu ihm: Heil sei dir, o Makelloser; was du auch erbittest, ich werde es dir geben.
3.107.29
त्वयि क्षमा च धर्मश्च सत्यं चापि प्रतिष्ठितम् ।
त्वया कृतार्थः सगरः पुत्रवांश्च त्वया पिता ॥ ३.१०७.२९ ॥
In dir sind Nachsicht, Rechtschaffenheit und auch die Wahrheit gegründet; durch dich ist Sagara vollendet, und durch dich ist der Vater ein Vater von Söhnen geworden.
3.107.30
तव चैव प्रभावेन स्वर्गं यास्यन्ति सागराः ।
शलभत्वं गता ये ते मम क्रोधहुताशने ॥ ३.१०७.३० ॥
Und durch deine eigene Macht werden die Söhne Sagaras in den Himmel gehen, jene, die im Feuer meines Zorns zu Heuschrecken geworden waren.
3.107.31
पौत्रश्च ते त्रिपथगां त्रिदिवादानयिष्यति ।
पावनार्थं सागराणां तोषयित्वा महेश्वरम् ॥ ३.१०७.३१ ॥
Dein Enkel wird die dreiwegige Gangā vom Himmel herabbringen, um die Söhne Sagaras zu reinigen, nachdem er den großen Herrn Maheśvara erfreut hat.
3.107.32
हयं नयस्व भद्रं ते याज्ञिं नरपुङ्गव ।
यज्ञः समाप्यतां तात सगरस्य महात्मनः ॥ ३.१०७.३२ ॥
Stier unter den Menschen, möge es dir wohlergehen: führe das Pferd für das Opfer fort. Lieber, möge das Opfer des großmütigen Sagara vollendet werden.
3.107.33
अंशुमानेवमुक्तस्तु कपिलेन महात्मना ।
आजगाम हयं गृह्य यज्ञवाटं महात्मनः ॥ ३.१०७.३३ ॥
Als der großmütige Kapila so gesprochen hatte, nahm Aṃśumān das Pferd und kam zum Opferbezirk des Großmütigen.
3.107.34
सोभिवाद्य ततः पादौ सगरस्य महात्मनः ।
मूर्ध्नि तनाप्युपाघ्रातस्तस्मै सर्वंनय्वेदयत् ॥ ३.१०७.३४ ॥
Er verneigte sich vor den Füßen des großmütigen Sagara; nachdem er an seinem Haupt berührt und umarmt worden war, berichtete er ihm alles.
3.107.35
यथा दृष्टं श्रुतं चापि सागराणां क्षयं तथा ।
तं चास्मै हयमाचष्ट यज्ञवाटमुपागतम् ॥ ३.१०७.३५ ॥
So wie er es gesehen und gehört hatte, berichtete er vom Untergang der Söhne Sagaras und zeigte ihm das Pferd, das zum Opferbezirk gekommen war.
3.107.36
तच्छ्रुत्वा सगरो राजा पुत्रजं दुःखमत्यजत् ।
अंशुमन्तं च संपूज्यसमापयत तं क्रतुम् ॥ ३.१०७.३६ ॥
Als König Sagara dies hörte, legte er den Kummer um seine Söhne ab; und nachdem er Aṃśumān geehrt hatte, vollendete er jenes Opfer.
3.107.37
समाप्तयज्ञः सगरो देवैः सर्वैः सभाजितः ।
पुत्रत्वे कल्पयामास समुद्रं वरुणालयम् ॥ ३.१०७.३७ ॥
Nachdem das Opfer vollendet und er von allen Göttern geehrt worden war, machte Sagara das Meer, die Wohnstatt Varuṇas, zu seinem Sohn.
3.107.38
प्रशास्य सुचिरं कालं राज्यं राजीवलोचनः ।
पौत्रे भारं समवेश्य जगाम त्रिदिवं तदा ॥ ३.१०७.३८ ॥
Nachdem der lotusäugige König lange regiert hatte, übergab er die Last seinem Enkel und ging dann in den Himmel.
3.107.39
अंशुमानपि धर्मात्मा महीं सागरमेखलाम् ।
प्रशशास महाराज यथैवास् पितामहः ॥ ३.१०७.३९ ॥
Auch Aṃśumān, rechtschaffen im Herzen, regierte die vom Ozean umgürtete Erde, o großer König, so wie es sein Großvater getan hatte.
3.107.40
तस्य पुत्रः समभवद्दिलीपो नाम धर्मवित् ।
तस्मिन्राज्यं समाधाय अंशुमानपि संस्थितः ॥ ३.१०७.४० ॥
Ihm wurde ein Sohn geboren, namens Dilīpa, ein Kenner des Dharma. Nachdem er ihm das Reich übertragen hatte, blieb auch Aṃśumān bestehen.
3.107.41
दिलीपस्तु ततः श्रुत्वा पितॄणां निधनं महत् ।
पर्यतप्यत दुःखेन तेषां गतिमचिन्तयत् ॥ ३.१०७.४१ ॥
Da wurde Dilīpa, als er vom großen Untergang seiner Ahnen hörte, von Kummer gequält und dachte über ihr Schicksal nach.
3.107.42
गङ्गावतरणए यत्नं सुमहच्चाकरोन्नृपः ।
न चावतारयामास चेष्टमानो यथाबलम् ॥ ३.१०७.४२ ॥
Der König unternahm große Anstrengungen für den Abstieg der Gaṅgā, doch obwohl er sich nach seiner Kraft mühte, vermochte er sie nicht herabzubringen.
3.107.43
तस् पुत्र समभवच्छ्रीमान्धर्मपराणः ।
भगीरथ इति ख्यातः सत्यवागनसूयकः ॥ ३.१०७.४३ ॥
Ihm wurde ein glanzvoller Sohn geboren, dem Dharma ergeben, Bhagīratha genannt, wahrhaftig und frei von Neid.
3.107.44
अभिषिच्य तु तं राज्येदिलीपो वनमाश्रितः ॥ ३.१०७.४४ ॥
Nachdem er ihn zum König gesalbt hatte, zog sich Dilīpa in den Wald zurück.
3.107.45
तपः सिद्धिसमायोगात्स राजा भरतर्षभ ।
वनाज्जगाम त्रिदिवं कालयोगेन भारत ॥ ३.१०७.४५ ॥
Durch die Verbindung von Askese und Vollendung ging jener König, o Stier der Bharatas, mit der Zeit aus dem Wald in den Himmel, o Bhārata.