Mahābhārata · Adhyāya 3.107
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.107.1
तेतं दृष्ट्वा हयं राजन्संप्रहृष्टतनूरुहाः ।
अनादृत् महात्मानं कपिलं कालचोदिताः ॥ ३.१०७.१ ॥
Ó rei, ao verem aquele cavalo, com os pelos do corpo eriçados de alegria, impelidos pelo tempo, desdenharam o magnânimo Kapila.
3.107.2
संफुद्धाः संप्रधावन्त वाजिग्रहणकाङ्क्षिणः ।
ततः क्रुद्धो महाराज कपिलो मुनिसत्तमः ॥ ३.१०७.२ ॥
Agitados, desejosos de apoderar-se do cavalo, precipitaram-se. Então, ó grande rei, Kapila, o melhor dos sábios, enfureceu-se.
3.107.3
वासुदेवेति यं प्राहुः कपिलं मुनिपुङ्गवम् ।
स चक्षुर्विकतं कृत्वा तेजस्तेषु समुत्सृजन् ॥ ३.१०७.३ ॥
Kapila, o touro entre os sábios a quem chamam Vāsudeva, torcendo os olhos, lançou sobre eles sua energia ardente.
3.107.4
ददाह सुमहातेजा मन्दबुद्धीन्स सागरान् ।
षष्टिं रतानि सहस्राणि युगपन्मुनिसत्तमः ॥ ३.१०७.४ ॥
Aquele de grande esplendor, o melhor dos sábios, queimou de uma só vez sessenta mil filhos de Sagara, de mentes obtusas.
3.107.5
तान्दृष्ट्वा भस्मसाद्भूतान्नारदः सुमहातपाः ।
सगरान्तिकमागत्य तच्च तस्मै न्यवेदयत् ॥ ३.१०७.५ ॥
Ao vê-los reduzidos a cinzas, o grande asceta Nārada foi à presença de Sagara e relatou-lhe tudo.
3.107.6
स तच्छ्रुत्वा वचो घोरं राजा मुनिमुखोद्गतम् ।
महूर्तं विमना भूत्वा स्थाणोर्वाक्यमचिन्तयत् ॥ ३.१०७.६ ॥
Ouvindo aquela palavra terrível proferida da boca do sábio, o rei entristeceu-se por um momento e meditou nas palavras de Sthāṇu (Śiva).
3.107.7
स पुत्रनिधनोत्थेन दुःखेन समभिप्लुतः ।
आत्मानमात्मनाऽऽश्वास्य हयमेवान्वचिन्तयत् ॥ ३.१०७.७ ॥
Dominado pela dor nascida da destruição de seus filhos, consolou-se a si mesmo e pensou apenas no cavalo.
3.107.8
अशुमन्तं समाहूय असमञ्जसुतं तदा ।
पौत्रं भरतशार्दूल इदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१०७.८ ॥
Então o tigre dos Bharatas, chamando Aṃśumat, filho de Asamañjas e seu próprio neto, disse estas palavras.
3.107.9
षष्टिस्तात सहस्राणि पुत्राणाममितौजसाम् ।
कापिलं तेज आसाद्य मत्कृतेनिधनं गताः ॥ ३.१०७.९ ॥
Querido filho, os sessenta mil filhos de poder imensurável, por minha causa, encontraram o esplendor de Kapila e foram à destruição.
3.107.10
तव चापि पिता तात परित्यक्तो मयाऽनघ ।
धर्मं संरक्षमाणेन पौराणां हितमिच्छता ॥ ३.१०७.१० ॥
Querido filho, sem pecado, também abandonei teu próprio pai, protegendo o dharma e desejando o bem dos cidadãos.
3.107.11
किमर्थं राजशार्दूलः सगरः पुत्रमात्मजम् ।
त्यक्तवान्दुस्त्यजं वीरं तन्मे ब्रूहि तपोधन ॥ ३.१०७.११ ॥
Diz-me, asceta, por que razão Sagara, tigre entre os reis, abandonou seu próprio filho heroico, a quem era difícil abandonar?
3.107.12
असमञ्ज इति ख्यातः सगरस्य सुतो ह्यभूत् ।
यं शैव्या जनयामास पौराणां स हि दारकान् ॥ ३.१०७.१२ ॥
Sagara teve um filho famoso como Asamañja, que Śaibyā deu à luz; ele de fato costumava atormentar as crianças dos cidadãos.
3.107.13
क्रीडतः सहसाऽऽसाद्य तत्रतत्र महीपते ।
चूडासु क्रोशतो गृह्यनद्यां चिक्षेप दुर्बलान् ॥ ३.१०७.१३ ॥
Ó senhor da terra, brincando, ele de repente investiu aqui e ali, agarrou pelos topetes as crianças fracas que gritavam e as atirou ao rio.
3.107.14
ततः पौराः समाजग्मुर्भयशोकपरिप्लुताः ।
सगरं चाभ्यभाषन्त सर्वे प्राञ्जलयः स्थिताः ॥ ३.१०७.१४ ॥
Então todos os cidadãos, dominados pelo medo e pela dor, reuniram-se e, de pé com as mãos postas, dirigiram-se a Sagara.
3.107.15
त्वं नस्त्राता महाराज परचक्रादिभिर्भयात् ।
असमञ्जभयाद्धोरात्ततो नस्त्रातुनर्हसि ॥ ३.१०७.१५ ॥
Ó grande rei, tu és o nosso protetor contra o temor dos exércitos inimigos e de outros perigos, e contra o terrível temor de Asamañja; portanto, deves proteger-nos.
3.107.16
पौराणां वचनं श्रुत्वा घोरं नृपतिसत्तमः ।
मुहूर्तं विमना भूत्वासचिवानिदमब्रवीत् ॥ ३.१०७.१६ ॥
Tendo ouvido as terríveis palavras dos cidadãos, o melhor dos reis, Sagara, ficou abatido por um momento e disse isto aos seus ministros.
3.107.17
असमञ्ज पुरादद्य सुतो मे विप्रवास्यताम् ।
यदि वो मत्प्रियं कार्यमेतच्छीध्रं विधीयताम् ॥ ३.१०७.१७ ॥
Que meu filho Asamañja seja banido da cidade ainda hoje. Se desejais fazer o que me é caro, que isto seja cumprido depressa.
3.107.18
एवमुक्ता नरेन्द्रेण सचिवास्ते नराधिप ।
यथोक्तं त्वरिताश्चक्रुर्यथाऽऽज्ञापितवान्नृपः ॥ ३.१०७.१८ ॥
Ó senhor dos homens, assim instruídos pelo senhor dos homens, os ministros fizeram depressa exatamente o que o rei havia ordenado.
3.107.19
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथा पुत्रो महात्मना ।
पौराणां हितकामेन सगरेण विवासितः ॥ ३.१०७.१९ ॥
Tudo isto te foi contado: como o magnânimo Sagara, desejando o bem dos cidadãos, baniu o seu filho.
3.107.20
अंशुमांस्तु महेष्वासो यदुक्तः सगरेण हि ।
तत्ते सर्वंप्रवक्ष्यामि कीर्त्यमानं निबोध मे ॥ ३.१०७.२० ॥
O que Sagara disse ao grande arqueiro Aṃśumān, eu te relatarei por inteiro; ouve-me enquanto o conto.
3.107.21
पितुश् तेऽहंत्यागेन पुत्राणां निधनेन च ।
अलाभेन तथाऽश्वस् परितप्यामि पुत्रक ॥ ३.१०७.२१ ॥
Meu filho, atormento-me por ter-te abandonado, pela morte dos meus filhos e pela perda do cavalo.
3.107.22
तस्माद्दुःखाभिसंतप्तं यज्ञविघ्नाच्च मोहितम् ।
हयस्यानयनात्पौत्र नरकान्मां समुद्धर ॥ ३.१०७.२२ ॥
Portanto, atormentado pela dor e desnorteado pelo obstáculo do sacrifício, salva-me, neto, do inferno trazendo de volta o cavalo.
3.107.23
अंशुमानेवमुक्तस्तु सगरण महात्मना ।
जगाम दुःखात्तं देशं यत्रवै दारिता मही
एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
एवं स सागरो राजन्पूरितोऽगस्त्यदूपितः
जगाम दुःखात्तं देशं यत्रवै दारिता मही ॥ ३.१०७.२३ ॥
Assim instruído pelo magnânimo Sagara, Aṃśumān foi àquela terra aflita onde a terra fora fendida. Tudo isto te foi contado, o que me perguntas. Assim, ó rei, aquele mar, cheio e corrompido por Agastya, foi àquela terra aflita onde a terra fora fendida.
3.107.24
स तु तेनैव मार्गेण समुद्रं प्रविवेश ह ।
अपश्यच्च महात्मानं कपिलं तुरगं च तम् ॥ ३.१०७.२४ ॥
Por esse mesmo caminho entrou no oceano, e viu o magnânimo Kapila e o cavalo.
3.107.25
स दृष्ट्वा तेजसो राशिं पुराणमृपिसत्तमम् ।
प्रणम्य शिरसा भूमौ कार्यमस्मै न्यवेदयत् ॥ ३.१०७.२५ ॥
Ao ver aquela massa de esplendor, o antigo melhor dos sábios, ele se prostrou com a cabeça no chão e lhe relatou seu propósito.
3.107.26
ततः प्रीतो महाराज कपिलोंऽशुमतोऽभवत् ।
उवाच चैनं धर्मात्मा वरदोस्मीति भारत ॥ ३.१०७.२६ ॥
Então, ó grande rei, Kapila ficou satisfeito com Aṃśumat, e aquele de alma justa lhe disse: Ó Bhārata, eu sou o concedente de dádivas.
3.107.27
स वव्रे तुरगं तत्र प्रथमं यज्ञकारणात् ।
द्वितीयमुदकं वव्रे पितॄणां पावनेच्छया ॥ ३.१०७.२७ ॥
Ali escolheu primeiro o cavalo para o sacrifício e, em segundo lugar, a água, desejando purificar seus antepassados.
3.107.28
तमुवाच महातेजाः कपिलो मुनिपुङ्गवः ।
ददानि तव भद्रं ते यद्यत्प्रार्थयसेऽनघ ॥ ३.१०७.२८ ॥
Kapila, o de grande esplendor, o melhor dos sábios, disse-lhe: Que a boa fortuna esteja contigo, ó sem mácula; o que pedires, eu te darei.
3.107.29
त्वयि क्षमा च धर्मश्च सत्यं चापि प्रतिष्ठितम् ।
त्वया कृतार्थः सगरः पुत्रवांश्च त्वया पिता ॥ ३.१०७.२९ ॥
Em ti estão firmemente estabelecidos o perdão, o dharma e também a verdade; por ti Sagara foi realizado, e por ti o pai tornou-se pai de filhos.
3.107.30
तव चैव प्रभावेन स्वर्गं यास्यन्ति सागराः ।
शलभत्वं गता ये ते मम क्रोधहुताशने ॥ ३.१०७.३० ॥
E pelo teu próprio poder os filhos de Sagara irão ao céu, aqueles que, tendo caído no fogo da minha ira, chegaram ao estado de gafanhotos.
3.107.31
पौत्रश्च ते त्रिपथगां त्रिदिवादानयिष्यति ।
पावनार्थं सागराणां तोषयित्वा महेश्वरम् ॥ ३.१०७.३१ ॥
Teu neto trará o Ganges de três caminhos do céu, para purificar os filhos de Sagara, depois de agradar ao grande Senhor Maheśvara.
3.107.32
हयं नयस्व भद्रं ते याज्ञिं नरपुङ्गव ।
यज्ञः समाप्यतां तात सगरस्य महात्मनः ॥ ३.१०७.३२ ॥
Touro entre os homens, que tudo te vá bem: leva o cavalo destinado ao sacrifício. Querido, que o sacrifício do grande Sagara seja concluído.
3.107.33
अंशुमानेवमुक्तस्तु कपिलेन महात्मना ।
आजगाम हयं गृह्य यज्ञवाटं महात्मनः ॥ ३.१०७.३३ ॥
Quando o magnânimo Kapila assim falou, Aṃśumān tomou o cavalo e chegou ao recinto do sacrifício do magnânimo.
3.107.34
सोभिवाद्य ततः पादौ सगरस्य महात्मनः ।
मूर्ध्नि तनाप्युपाघ्रातस्तस्मै सर्वंनय्वेदयत् ॥ ३.१०७.३४ ॥
Ele curvou-se aos pés do magnânimo Sagara e, tocado na cabeça e abraçado por ele, relatou-lhe tudo.
3.107.35
यथा दृष्टं श्रुतं चापि सागराणां क्षयं तथा ।
तं चास्मै हयमाचष्ट यज्ञवाटमुपागतम् ॥ ३.१०७.३५ ॥
Assim como vira e ouvira, contou a destruição dos filhos de Sagara, e mostrou-lhe o cavalo que chegara ao recinto do sacrifício.
3.107.36
तच्छ्रुत्वा सगरो राजा पुत्रजं दुःखमत्यजत् ।
अंशुमन्तं च संपूज्यसमापयत तं क्रतुम् ॥ ३.१०७.३६ ॥
Ao ouvir isso, o rei Sagara abandonou a dor nascida de seus filhos; e, tendo honrado Aṃśumān, concluiu aquele sacrifício.
3.107.37
समाप्तयज्ञः सगरो देवैः सर्वैः सभाजितः ।
पुत्रत्वे कल्पयामास समुद्रं वरुणालयम् ॥ ३.१०७.३७ ॥
Concluído o sacrifício e honrado por todos os deuses, Sagara fez do oceano, morada de Varuṇa, seu filho.
3.107.38
प्रशास्य सुचिरं कालं राज्यं राजीवलोचनः ।
पौत्रे भारं समवेश्य जगाम त्रिदिवं तदा ॥ ३.१०७.३८ ॥
Após governar o reino por muito tempo, o rei de olhos de lótus confiou o fardo ao neto e então partiu para o céu.
3.107.39
अंशुमानपि धर्मात्मा महीं सागरमेखलाम् ।
प्रशशास महाराज यथैवास् पितामहः ॥ ३.१०७.३९ ॥
Aṃśumān, de alma justa, também governou a terra cingida pelo oceano, ó grande rei, assim como fizera seu avô.
3.107.40
तस्य पुत्रः समभवद्दिलीपो नाम धर्मवित् ।
तस्मिन्राज्यं समाधाय अंशुमानपि संस्थितः ॥ ३.१०७.४० ॥
Nasceu-lhe um filho, chamado Dilīpa, conhecedor do dharma. Tendo colocado o reino sobre ele, Aṃśumān também permaneceu.
3.107.41
दिलीपस्तु ततः श्रुत्वा पितॄणां निधनं महत् ।
पर्यतप्यत दुःखेन तेषां गतिमचिन्तयत् ॥ ३.१०७.४१ ॥
Então Dilīpa, ao ouvir da grande morte de seus antepassados, foi atormentado pela dor e refletiu sobre o destino deles.
3.107.42
गङ्गावतरणए यत्नं सुमहच्चाकरोन्नृपः ।
न चावतारयामास चेष्टमानो यथाबलम् ॥ ३.१०७.४२ ॥
O rei fez um esforço muito grande para a descida do Gaṅgā, mas, esforçando-se conforme sua força, não conseguiu fazê-la descer.
3.107.43
तस् पुत्र समभवच्छ्रीमान्धर्मपराणः ।
भगीरथ इति ख्यातः सत्यवागनसूयकः ॥ ३.१०७.४३ ॥
Nasceu-lhe um filho glorioso, devotado ao dharma, chamado Bhagīratha, veraz e livre de inveja.
3.107.44
अभिषिच्य तु तं राज्येदिलीपो वनमाश्रितः ॥ ३.१०७.४४ ॥
Tendo-o ungido rei, Dilīpa retirou-se para a floresta.
3.107.45
तपः सिद्धिसमायोगात्स राजा भरतर्षभ ।
वनाज्जगाम त्रिदिवं कालयोगेन भारत ॥ ३.१०७.४५ ॥
Pela união da austeridade com a perfeição, aquele rei, ó touro dos Bharatas, partiu da floresta para o céu no devido tempo, ó Bhārata.