Mahābhārata · Adhyāya 3.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.111.1
एषा देवनदी पुण्या कौशिकी भरतर्षभ ।
विश्वामित्राश्रमो रम्य एष चात्र प्रकाशते ॥ ३.१११.१ ॥
O Stier der Bharatas, dies ist der heilige göttliche Fluss Kauśikī, und hier leuchtet die reizvolle Einsiedelei Viśvāmitras.
3.111.2
आश्रमश्चैव पुण्याख्यः काश्यपस्य महात्मनः ।
ऋश्यशृङ्गः सुतो यस् तपस्वी संयतेन्द्रियः ॥ ३.१११.२ ॥
Ebenso gibt es die heilige Einsiedelei namens Puṇya des großherzigen Kāśyapa; sein Sohn Ṛśyaśṛṅga ist ein Asket mit beherrschten Sinnen.
3.111.3
तपसो यः प्रभावेन वर्षयामास वासवम् ।
अनावृष्ठ्यां भयाद्यस्य ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.३ ॥
Durch die Macht seiner Askese ließ er Vāsava regnen; und aus Furcht vor einer Dürre regnete der Bezwinger des mächtigen Vṛtra für ihn.
3.111.4
मृग्यां जातः स तेजस्वी काश्यपस्य सुतः प्रभुः ।
विषये लोमपादस्य यश्चकाराद्भुतं महत् ॥ ३.१११.४ ॥
Dieser strahlende Herr, Sohn Kāśyapas, wurde von einer Hirschkuh geboren, und im Reich Lomapādas vollbrachte er eine große, wundersame Tat.
3.111.5
निर्वर्तितेषु सस्येषु यस्मै शान्तां ददौ नृपः ।
लोमपादो दुहितरं सावित्रीं सविता यथा ॥ ३.१११.५ ॥
Als die Ernten reif geworden waren, gab König Lomapāda ihm seine Tochter Śāntā, wie Savitṛ einst Sāvitrī gab.
3.111.6
ऋश्यशृङ्गः कथं मृग्यामुत्पन्नः काश्यपात्मजः ।
विरुद्धयोनिसंसर्गः कथं च तपसा युतः ॥ ३.१११.६ ॥
Wie wurde Ṛśyaśṛṅga, Sohn Kāśyapas, von einer Hirschkuh geboren? Und wie war er trotz der Verbindung gegensätzlicher Schöße mit Askese begabt?
3.111.7
किमर्थं च भयाच्छक्रस्तस्य बालस्य धीमतः ।
अनावृष्ट्यां प्रवृत्तायां ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.७ ॥
Warum ließ Indra, der Erschlager des starken Vṛtra, aus Furcht vor jenem weisen Knaben Regen fallen, als die Dürre eingetreten war?
3.111.8
कथंरूपा च सा शान्ता राजपुत्री पतिव्रता ।
लोभयामास या चेतो मृगभूस्य तस्य वै ॥ ३.१११.८ ॥
Welche Gestalt hatte jene sanfte, gattentreue Königstochter, die den Geist jenes aus einem Hirsch Geborenen betörte?
3.111.9
लोमपादश्च राजर्षिर्यदाऽश्रूयत धार्मिकः ।
कथं वै विषये तस्य नावर्षत्पाकशासनः ॥ ३.१११.९ ॥
Als man vom gerechten Königsweisen Lomapāda hörte, warum ließ Indra, der Bezwinger Pakas, in seinem Reich keinen Regen fallen?
3.111.10
एतन्मे भगवन्सर्वं विस्तरेण यथातथम् ।
वक्तुमर्हसि शुश्रूषोर्ऋश्यशृङ्गस् चेष्टितम् ॥ ३.१११.१० ॥
O Ehrwürdiger, ich wünsche zu hören: Erzähle mir bitte ausführlich und genau, wie es sich zutrug, die ganze Geschichte von Ṛśyaśṛṅgas Taten.
3.111.11
विभाण्डकस्य ब्रह्मर्षेस्तपसा भावितात्मनः ।
अमोघवीर्यस्य सतः प्रजापतिसमद्युतेः ॥ ३.१११.११ ॥
Vom Brahmanenweisen Vibhāṇḍaka, dessen Selbst durch Askese gereinigt war, dessen Kraft nie versagte, einem guten Mann von einem Glanz gleich dem Prajāpatis.
3.111.12
शृणु पुत्रो यथा जात ऋश्यशृङ्गः प्रतापवान् ।
महाह्रदे महातेजा बालः स्थविरसंभतः ॥ ३.१११.१२ ॥
Höre, wie der mächtige Ṛśyaśṛṅga als Sohn geboren wurde. Im großen See wurde jenes Kind von großem Glanz von einem alten Weisen aufgezogen.
3.111.13
महाह्रदं समासाद्य काश्यपस्तपसि स्थितः ।
दीर्घकालं रिश्रान्त ऋषिर्देवर्षिसंमितः ॥ ३.१११.१३ ॥
Am großen See angekommen, verharrte Kāśyapa in Askese. Der lange erschöpfte Weise war einem Devarṣi gleich.
3.111.14
तस्य रेतः प्रचस्कन्द दृष्ट्वाऽप्सरसमुर्वशीम् ।
अप्सूपस्पृशतो राजन्मृगी तच्चापिबत्तदा।
सह तोयेन तृषिता गर्भिणी चाभवत्ततः ॥ ३.१११.१४ ॥
Als er die Apsaras Urvaśī erblickte, entfiel ihm der Samen. O König, während er das Wasser berührte, trank eine Hirschkuh es; durstig wurde sie durch dieses Wasser schwanger.
3.111.15
सा पुरोक्ता भगवता ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
देवकन्या मृगी भूत्वा मुनिं सूय विमोक्ष्यसे ॥ ३.१११.१५ ॥
Vor langer Zeit hatte der ehrwürdige Brahmā, Schöpfer der Welten, ihr gesagt: Du, göttliche Jungfrau, wirst eine Hirschkuh werden, einen Weisen gebären und dann befreit sein.
3.111.16
अमोघत्वाद्विधेश्चैव भावित्वाद्दैवनिर्मितात् ।
तस्यां मृग्यां समभवत्तस्व पुत्रो महानृषिः।
ऋश्यशृङ्गस्तपोनित्यो वन एवाभ्यवर्धत ॥ ३.१११.१६ ॥
Aufgrund der Unfehlbarkeit der Ordnung und weil es vom Schicksal bestimmt war, wurde aus jener Hirschkuh sein großer Sohn geboren, der Weise Ṛśyaśṛṅga, unablässig in Askese, der im Wald selbst heranwuchs.
3.111.17
तस्य शृङ्गं शिरसि वै राजन्नासीन्महात्मनः ।
तेनर्श्यशृङ्ग इत्येवं तदा स प्रथितोऽभवत् ॥ ३.१११.१७ ॥
O König, jener Großgesinnte trug ein Horn auf dem Kopf; deshalb wurde er damals als Ṛśyaśṛṅga berühmt.
3.111.18
न तेन दृष्टपूर्वोऽन्यः पितुरन्यत्रमानुषः ।
तस्मात्तस्य मनो नित्यं ब्रह्मचर्येऽभवन्नृप ॥ ३.१११.१८ ॥
Außer seinem Vater hatte er zuvor noch keinen anderen Menschen gesehen. Deshalb, o König, war sein Sinn stets auf die Enthaltsamkeit gerichtet.
3.111.19
एतस्मिन्नेव काले तु सखा दशरशस्य वै ।
कलोमपाद इतिख्यातो ह्यङ्गानामीश्वरोऽभवत् ॥ ३.१११.१९ ॥
Eben zu dieser Zeit wurde Lomapāda, der Freund Daśarathas und berühmt, Herrscher der Aṅgas.
3.111.20
तेन कामः कृतो मिथ्या ब्राह्मणेभ्य इति श्रुतिः ।
दैवोपहतसत्त्वेन धर्मज्ञेनापि भारत।
स ब्राह्मणैः परित्यक्तस्तदा भरतसत्तम ॥ ३.१११.२० ॥
Man hört, dass er den Brahmanen gegenüber ein falsches Verlangen äußerte. Obwohl sein Wesen vom Schicksal getroffen war und er das Dharma kannte, o Bhārata, Bester der Bharatas, wurde er damals von den Brahmanen verlassen.
3.111.21
पुरोहितापचाराच्च तस्य राज्ञो यदच्छया ।
न ववर्ष सहस्राक्षस्ततोऽपीड्यन्त वै प्रजाः ॥ ३.१११.२१ ॥
Wegen des Vergehens des Priesters ließ Indra mit den tausend Augen über jenem König nicht regnen, und so litten auch die Untertanen.
3.111.22
स ब्राह्मणान्पर्यपृच्छत्तपोयुक्तान्मनीषिणः ।
प्रवर्षणे सुरेन्द्रस्य समर्थान्पृथिवीपते ॥ ३.१११.२२ ॥
Er befragte die Brahmanen, weise und asketisch, die fähig wären, Indras Regen herbeizuführen, o Herr der Erde.
3.111.23
कथं प्रवर्षेत्पर्जन्य उपायः परिमृश्यताम् ।
तमूचुश्चोदितास्ते तु स्वमतानि मनीषिणः ॥ ३.१११.२३ ॥
Wie könnte die Wolke regnen? Ein Mittel möge erwogen werden. Angespornt sagten ihm jene Weisen ihre eigenen Ansichten.
3.111.24
तत्र त्वेको रमुनिवरस्तं राजानमुवाच ह ।
कुपितास्तव राजेन्द्र ब्राह्मणा निष्कृतिं चर ॥ ३.१११.२४ ॥
Da sprach ein trefflicher Weiser zu jenem König: O Herr der Könige, die Brahmanen sind über dich erzürnt; vollziehe die Sühne.
3.111.25
ऋश्यशृङ्गं मुनिसुतमानयस्व च पार्थिव ।
ऐणेयमनभिज्ञं च नारीणामार्जवे रतम् ॥ ३.१११.२५ ॥
O König, bringe den Sohn des Weisen Ṛśyaśṛṅga, geboren von einem Hirsch, unwissend über die Aufrichtigkeit der Frauen und an ihr sich erfreuend.
3.111.26
स चेदवतरेद्राजन्विषयं ते महातपाः ।
सद्यः प्रवर्षेत्पर्जन्य इति मे नास्ति संशयः ॥ ३.१११.२६ ॥
O König, wenn jener große Asket in dein Reich käme, würde die Regenwolke sogleich regnen; daran habe ich keinen Zweifel.
3.111.27
एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्कृत्वा निष्कृतिमात्मनः ।
स गत्वा पुनरागच्छत्प्रसन्नेषु द्विजातिषु ॥ ३.१११.२७ ॥
O König, nachdem er diese Worte gehört und sich selbst gesühnt hatte, ging er und kam wieder, als die Zweimalgeborenen zufrieden waren.
3.111.28
राजानमागतं ज्ञात्वा प्रतिसंजगृहुः प्रजाः ।
स च ता प्रतिजग्राह पितेव हितकृत्सदा ॥ ३.१११.२८ ॥
Als sie erfuhren, dass der König gekommen war, empfingen ihn die Untertanen wieder; und er nahm sie auf wie ein stets wohltätiger Vater.
3.111.29
ततोऽङ्गपतिराहूय सचिवान्मन्त्रकोविदान् ।
ऋश्यशृङ्गागमे यत्नमकरोन्मन्त्रनिश्चये ॥ ३.१११.२९ ॥
Da berief der Herr von Aṅga seine in Beratung erfahrenen Minister und bemühte sich, nach dem Entschluss des Rates, um die Ankunft Ṛśyaśṛṅgas.
3.111.30
सोऽध्यगच्छदुपायं तु तैरमात्यैः सहाच्युतः ।
शास्त्रज्ञैरलमर्थज्ञौर्नीत्यां च परिनिष्ठितैः ॥ ३.१११.३० ॥
Jener unerschütterliche König fand gemeinsam mit jenen Ministern, die die Lehrbücher und das Nützliche kannten und in der Staatskunst gefestigt waren, ein Mittel.
3.111.31
ततश्चानाययामास वारमुख्या महीपतिः ।
वेश्याः सर्वत्रनिष्णातास्ता उवाच स पार्थिवः ॥ ३.१११.३१ ॥
Da ließ der König die führenden Kurtisanen, in allem erfahren, herbeiholen und sprach zu ihnen.
3.111.32
ऋश्यशृङ्गमृषेः पुत्रमानयध्वमुपायतः ।
लोभयित्वाऽभिविश्चास्य विषयं मम शोभनाः ॥ ३.१११.३२ ॥
Schöne Frauen, bringt den Sohn des Weisen, Ṛśyaśṛṅga, durch eine List herbei; nachdem ihr ihn verlockt und sein Vertrauen gewonnen habt, bringt ihn in mein Reich.
3.111.33
ता राजभयभीताश्च शापभीताश्च योषितः ।
अशक्यमूचुस्तत्कार्यं विषण्णा गतचेतसः ॥ ३.१११.३३ ॥
Vom Schrecken des Königs und vom Fluch eingeschüchtert, sagten die niedergeschlagenen Frauen mit verwirrtem Sinn, die Aufgabe sei unmöglich.
3.111.34
तत्र त्वेका जरद्योषा राजानमिदमब्रवीत् ।
प्रयतिष्ये महाराज तमानेतुं तपोधनम् ॥ ३.१११.३४ ॥
Da sprach eine alte Frau zum König: "Großer König, ich werde mich bemühen, jenen an Askese Reichen herbeizubringen."
3.111.35
अभिप्रेतांस्तु मे कामांस्त्वमनुज्ञातुमर्हसि ।
ततः शक्ष्याम्यानयितुमृश्यशृङ्गमृषेः सुतम् ॥ ३.१११.३५ ॥
"Doch Ihr müsst meine erwünschten Wünsche gutheißen; dann werde ich den Sohn des Weisen, Ṛśyaśṛṅga, herbeibringen können."
3.111.36
तस्याः सर्वमभिप्रेतमन्वजानात्स पार्थिवः ।
धनं च प्रददौ भूरि रत्नानि विविधानि च ॥ ३.१११.३६ ॥
Der König gewährte ihr alle ihre erwünschten Wünsche und gab ihr reichlich Reichtum und vielerlei Juwelen.
3.111.37
ततो रूपेण सपन्ना वयसा च महीपते ।
स्त्रिय आदाय काश्चित्सा जगाम वनमञ्जसा ॥ ३.१११.३७ ॥
Dann nahm sie, ihren Rivalinnen an Schönheit und Jugend gleich, o Herr der Erde, einige Frauen mit sich und ging sogleich in den Wald.