மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.111.1
एषा देवनदी पुण्या कौशिकी भरतर्षभ ।
विश्वामित्राश्रमो रम्य एष चात्र प्रकाशते ॥ ३.१११.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! இதோ புனிதமான தெய்வ நதி கௌசிகி; இங்கே விசுவாமித்திரரின் இனிய ஆசிரமம் விளங்குகிறது.
3.111.2
आश्रमश्चैव पुण्याख्यः काश्यपस्य महात्मनः ।
ऋश्यशृङ्गः सुतो यस् तपस्वी संयतेन्द्रियः ॥ ३.१११.२ ॥
மகாத்மாவான காசியபரின் 'புண்ய' எனும் ஆசிரமமும் உள்ளது; புலன்களை அடக்கிய தவசியான ரிஷ்யசிருங்கர் அவருடைய மகன்.
3.111.3
तपसो यः प्रभावेन वर्षयामास वासवम् ।
अनावृष्ठ्यां भयाद्यस्य ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.३ ॥
தவத்தின் வலிமையால் இந்திரனையே மழை பொழியச் செய்தவர் அவர்; வறட்சியின் அச்சத்தால் வலிய விருத்திரனைக் கொன்றவன் அவருக்காக மழை பொழிந்தான்.
3.111.4
मृग्यां जातः स तेजस्वी काश्यपस्य सुतः प्रभुः ।
विषये लोमपादस्य यश्चकाराद्भुतं महत् ॥ ३.१११.४ ॥
காசியபரின் மகனான அந்த தேஜஸ்வி பிரபு ஒரு மானுக்கு பிறந்தவர்; லோமபாதனின் நாட்டில் அவர் ஒரு மாபெரும் அற்புதச் செயலைச் செய்தார்.
3.111.5
निर्वर्तितेषु सस्येषु यस्मै शान्तां ददौ नृपः ।
लोमपादो दुहितरं सावित्रीं सविता यथा ॥ ३.१११.५ ॥
பயிர்கள் விளைந்து முடிந்ததும், அரசன் லோமபாதன் தன் மகள் சாந்தாவை அவருக்கு அளித்தான்; சவிதா சாவித்ரியை அளித்ததுபோல.
3.111.6
ऋश्यशृङ्गः कथं मृग्यामुत्पन्नः काश्यपात्मजः ।
विरुद्धयोनिसंसर्गः कथं च तपसा युतः ॥ ३.१११.६ ॥
காசியபரின் மகன் ரிஷ்யசிருங்கர் ஒரு மானில் எப்படிப் பிறந்தார்? முரண்பட்ட யோனிகளின் சேர்க்கையால் அவர் எப்படித் தவத்தோடு கூடியிருந்தார்?
3.111.7
किमर्थं च भयाच्छक्रस्तस्य बालस्य धीमतः ।
अनावृष्ट्यां प्रवृत्तायां ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.७ ॥
வறட்சி நிலவியபோது, வலிய வ்ருத்திரனை வென்ற இந்திரன் அந்த அறிவுள்ள சிறுவனுக்கு அஞ்சி ஏன் மழை பொழிந்தான்?
3.111.8
कथंरूपा च सा शान्ता राजपुत्री पतिव्रता ।
लोभयामास या चेतो मृगभूस्य तस्य वै ॥ ३.१११.८ ॥
மானிலிருந்து பிறந்த அந்த முனிவரின் மனதை மயக்கிய அமைதியும் கற்புமுள்ள அரசகுமாரி எப்படிப்பட்ட உருவம் கொண்டவள்?
3.111.9
लोमपादश्च राजर्षिर्यदाऽश्रूयत धार्मिकः ।
कथं वै विषये तस्य नावर्षत्पाकशासनः ॥ ३.१११.९ ॥
தர்மமுள்ள அரசரிஷி லோமபாதரின் நாட்டில் கேள்விப்பட்டபோது, பாகனை அடக்கிய இந்திரன் ஏன் மழை பொழியவில்லை?
3.111.10
एतन्मे भगवन्सर्वं विस्तरेण यथातथम् ।
वक्तुमर्हसि शुश्रूषोर्ऋश्यशृङ्गस् चेष्टितम् ॥ ३.१११.१० ॥
பகவானே, கேட்க விரும்பும் எனக்கு ருஷ்யஷ்ருங்கரின் செயல்கள் அனைத்தையும் உள்ளபடி விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
3.111.11
विभाण्डकस्य ब्रह्मर्षेस्तपसा भावितात्मनः ।
अमोघवीर्यस्य सतः प्रजापतिसमद्युतेः ॥ ३.१११.११ ॥
தவத்தால் தூயாத்மாவான, தவறாத வீரியமுள்ள, பிரஜாபதிக்கு நிகரான ஒளியுடைய பிரம்மரிஷி விபாண்டகரைப் பற்றி.
3.111.12
शृणु पुत्रो यथा जात ऋश्यशृङ्गः प्रतापवान् ।
महाह्रदे महातेजा बालः स्थविरसंभतः ॥ ३.१११.१२ ॥
கேள், வலிமையுள்ள ருஷ்யஷ்ருங்கர் எவ்வாறு மகனாகப் பிறந்தார் என்பதை. பெரிய ஏரியில் மகாதேஜஸ் கொண்ட அச்சிறுவன் ஒரு முதியவரால் வளர்க்கப்பட்டான்.
3.111.13
महाह्रदं समासाद्य काश्यपस्तपसि स्थितः ।
दीर्घकालं रिश्रान्त ऋषिर्देवर्षिसंमितः ॥ ३.१११.१३ ॥
பெரிய ஏரியை அடைந்த காசியபர் தவத்தில் நிலைத்திருந்தார். நீண்ட காலம் களைப்புற்ற அந்த முனிவர் தேவரிஷிக்கு ஒப்பானவர்.
3.111.14
तस्य रेतः प्रचस्कन्द दृष्ट्वाऽप्सरसमुर्वशीम् ।
अप्सूपस्पृशतो राजन्मृगी तच्चापिबत्तदा।
सह तोयेन तृषिता गर्भिणी चाभवत्ततः ॥ ३.१११.१४ ॥
ஊர்வசி என்ற அப்சரஸைக் கண்டதும் அவரது விந்து வழிந்தது. ராஜனே, நீர் தொட்டபோது அதை ஒரு பெண்மான் குடித்தது; தாகித்த அது அந்த நீருடன் கருவுற்றது.
3.111.15
सा पुरोक्ता भगवता ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
देवकन्या मृगी भूत्वा मुनिं सूय विमोक्ष्यसे ॥ ३.१११.१५ ॥
உலகைப் படைத்த பகவான் பிரம்மா முன்பே அவளிடம் சொன்னார்: நீ தேவகன்னி; மானாக மாறி ஒரு முனிவரைப் பெற்றெடுத்து விடுதலை அடைவாய்.
3.111.16
अमोघत्वाद्विधेश्चैव भावित्वाद्दैवनिर्मितात् ।
तस्यां मृग्यां समभवत्तस्व पुत्रो महानृषिः।
ऋश्यशृङ्गस्तपोनित्यो वन एवाभ्यवर्धत ॥ ३.१११.१६ ॥
விதியின் தவறாத தன்மையாலும், தெய்வத்தால் நிர்ணயிக்கப்பட்டதாலும், அந்த மானிடம் அவருக்கு மகனான மகாமுனி ரிஷ்யசிருங்கர் பிறந்தார். தவத்தில் நிலைத்த அவர் காட்டிலேயே வளர்ந்தார்.
3.111.17
तस्य शृङ्गं शिरसि वै राजन्नासीन्महात्मनः ।
तेनर्श्यशृङ्ग इत्येवं तदा स प्रथितोऽभवत् ॥ ३.१११.१७ ॥
ராஜனே, அந்த மகாத்மாவின் தலையில் ஒரு கொம்பு இருந்தது. அதனாலேயே அப்போது அவர் 'ரிஷ்யசிருங்கர்' என்று புகழ்பெற்றார்.
3.111.18
न तेन दृष्टपूर्वोऽन्यः पितुरन्यत्रमानुषः ।
तस्मात्तस्य मनो नित्यं ब्रह्मचर्येऽभवन्नृप ॥ ३.१११.१८ ॥
தந்தையைத் தவிர வேறு எந்த மனிதனையும் அவர் முன்பு பார்த்ததில்லை. ஆகவே, அரசனே, அவரது மனம் எப்போதும் பிரம்மச்சரியத்திலேயே நிலைத்திருந்தது.
3.111.19
एतस्मिन्नेव काले तु सखा दशरशस्य वै ।
कलोमपाद इतिख्यातो ह्यङ्गानामीश्वरोऽभवत् ॥ ३.१११.१९ ॥
அதே காலத்தில் தசரதனின் நண்பனான லோமபாதன் என்ற புகழ்பெற்றவன் அங்கர்களின் அரசனானான்.
3.111.20
तेन कामः कृतो मिथ्या ब्राह्मणेभ्य इति श्रुतिः ।
दैवोपहतसत्त्वेन धर्मज्ञेनापि भारत।
स ब्राह्मणैः परित्यक्तस्तदा भरतसत्तम ॥ ३.१११.२० ॥
அவன் பிராமணர்களிடம் பொய்யாக விருப்பம் கொண்டான் என்று கேள்விப்பட்டோம். பாரதனே, விதியால் தாக்கப்பட்ட மனமுடையவனாயினும் தர்மத்தை அறிந்தவனாயினும், பரதர்களில் சிறந்தவனே, அப்போது அவன் பிராமணர்களால் கைவிடப்பட்டான்.
3.111.21
पुरोहितापचाराच्च तस्य राज्ञो यदच्छया ।
न ववर्ष सहस्राक्षस्ततोऽपीड्यन्त वै प्रजाः ॥ ३.१११.२१ ॥
புரோகிதனின் குற்றத்தால், அந்த அரசனுக்கு ஆயிரங்கண்ணன் தற்செயலாக மழை பெய்யவில்லை; அதனால் மக்களும் துன்புற்றனர்.
3.111.22
स ब्राह्मणान्पर्यपृच्छत्तपोयुक्तान्मनीषिणः ।
प्रवर्षणे सुरेन्द्रस्य समर्थान्पृथिवीपते ॥ ३.१११.२२ ॥
அவன் தவத்தில் நிலைத்த ஞானியான பிராமணர்களிடம், இந்திரனின் மழையைப் பெய்விக்கத் திறமை உள்ளவர்களைப்பற்றி விசாரித்தான், பூமிபதியே.
3.111.23
कथं प्रवर्षेत्पर्जन्य उपायः परिमृश्यताम् ।
तमूचुश्चोदितास्ते तु स्वमतानि मनीषिणः ॥ ३.१११.२३ ॥
மேகம் எப்படி மழை பெய்யும்? அதற்கான வழி ஆராயப்படட்டும் என்று. அவ்வாறு தூண்டப்பட்ட அந்த ஞானிகள் தங்கள் தங்கள் கருத்துகளை அவனுக்குச் சொன்னார்கள்.
3.111.24
तत्र त्वेको रमुनिवरस्तं राजानमुवाच ह ।
कुपितास्तव राजेन्द्र ब्राह्मणा निष्कृतिं चर ॥ ३.१११.२४ ॥
அங்கு ஒரு சிறந்த ரிஷி அந்த அரசனிடம் சொன்னார்: அரசர்களின் தலைவனே, உன் மீது பிராமணர்கள் கோபமாக உள்ளனர்; பரிகாரம் செய்.
3.111.25
ऋश्यशृङ्गं मुनिसुतमानयस्व च पार्थिव ।
ऐणेयमनभिज्ञं च नारीणामार्जवे रतम् ॥ ३.१११.२५ ॥
அரசே, ரிஷ்யசிருங்கர் என்ற முனிவரின் மகனை அழைத்து வா. அவன் மானின் மகன்; பெண்களின் நேர்மையான நடத்தையை அறியாதவன், அதிலேயே மகிழ்பவன்.
3.111.26
स चेदवतरेद्राजन्विषयं ते महातपाः ।
सद्यः प्रवर्षेत्पर्जन्य इति मे नास्ति संशयः ॥ ३.१११.२६ ॥
அரசே, அந்த மகா தவசி உன் நாட்டிற்கு எழுந்தருளினால், மேகம் உடனே மழை பொழியும்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
3.111.27
एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्कृत्वा निष्कृतिमात्मनः ।
स गत्वा पुनरागच्छत्प्रसन्नेषु द्विजातिषु ॥ ३.१११.२७ ॥
அரசே, இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு அவன் தன் பிராயச்சித்தத்தைச் செய்தான்; அந்தணர்கள் மகிழ்ந்ததும் அவன் மீண்டும் திரும்பி வந்தான்.
3.111.28
राजानमागतं ज्ञात्वा प्रतिसंजगृहुः प्रजाः ।
स च ता प्रतिजग्राह पितेव हितकृत्सदा ॥ ३.१११.२८ ॥
அரசன் வந்ததை அறிந்த குடிமக்கள் அவனை எதிர்கொண்டு வரவேற்றனர்; அவனும் எப்போதும் நன்மை செய்யும் தந்தையைப் போல் அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டான்.
3.111.29
ततोऽङ्गपतिराहूय सचिवान्मन्त्रकोविदान् ।
ऋश्यशृङ्गागमे यत्नमकरोन्मन्त्रनिश्चये ॥ ३.१११.२९ ॥
பின்னர் அங்கநாட்டு அரசன் மந்திரத்தில் வல்லுநர்களான அமைச்சர்களை அழைத்து, ஆலோசனையின் முடிவில் ரிஷ்யசிருங்கரை வரவழைக்க முயற்சி செய்தான்.
3.111.30
सोऽध्यगच्छदुपायं तु तैरमात्यैः सहाच्युतः ।
शास्त्रज्ञैरलमर्थज्ञौर्नीत्यां च परिनिष्ठितैः ॥ ३.१११.३० ॥
அந்த அசைவற்ற அரசன் சாத்திரம் அறிந்தவர்களும், பொருளறிந்தவர்களும், நீதியில் நிலைபெற்றவர்களுமான அந்த அமைச்சர்களுடன் சேர்ந்து ஓர் உபாயத்தைக் கண்டான்.
3.111.31
ततश्चानाययामास वारमुख्या महीपतिः ।
वेश्याः सर्वत्रनिष्णातास्ता उवाच स पार्थिवः ॥ ३.१११.३१ ॥
பின்னர் அந்த அரசன் அனைத்துத் துறைகளிலும் வல்ல முதன்மையான பொதுமகளிரை அழைத்து வரச் செய்து, அவர்களிடம் கூறினான்.
3.111.32
ऋश्यशृङ्गमृषेः पुत्रमानयध्वमुपायतः ।
लोभयित्वाऽभिविश्चास्य विषयं मम शोभनाः ॥ ३.१११.३२ ॥
அழகிகளே, முனிவரின் மகனான ருஷ்யச்ருங்கனை ஒரு உபாயத்தால் அழைத்து வாருங்கள்; அவனை மயக்கி, நம்பிக்கை பெறச் செய்து என் நாட்டுக்குக் கொண்டு வாருங்கள்.
3.111.33
ता राजभयभीताश्च शापभीताश्च योषितः ।
अशक्यमूचुस्तत्कार्यं विषण्णा गतचेतसः ॥ ३.१११.३३ ॥
அரசனின் அச்சத்தாலும் சாபத்தின் அச்சத்தாலும் பயந்த அப்பெண்கள், துயருற்று மனம் சோர்ந்து, அக்காரியம் இயலாதது என்று கூறினர்.
3.111.34
तत्र त्वेका जरद्योषा राजानमिदमब्रवीत् ।
प्रयतिष्ये महाराज तमानेतुं तपोधनम् ॥ ३.१११.३४ ॥
அவர்களில் ஒரு முதிய பெண் அரசனிடம் இதைக் கூறினாள்: "மகாராஜனே, அந்தத் தவச்செல்வனை அழைத்து வர நான் முயல்வேன்."
3.111.35
अभिप्रेतांस्तु मे कामांस्त्वमनुज्ञातुमर्हसि ।
ततः शक्ष्याम्यानयितुमृश्यशृङ्गमृषेः सुतम् ॥ ३.१११.३५ ॥
"ஆனால் என் விருப்பங்களை நீங்கள் அனுமதிக்க வேண்டும்; அப்போது முனிவரின் மகனான ருஷ்யச்ருங்கனை என்னால் அழைத்து வர இயலும்."
3.111.36
तस्याः सर्वमभिप्रेतमन्वजानात्स पार्थिवः ।
धनं च प्रददौ भूरि रत्नानि विविधानि च ॥ ३.१११.३६ ॥
அந்த அரசன் அவளுடைய விருப்பங்கள் அனைத்தையும் ஏற்று, அவளுக்கு மிகுந்த செல்வமும் பலவகை ரத்தினங்களும் கொடுத்தான்.
3.111.37
ततो रूपेण सपन्ना वयसा च महीपते ।
स्त्रिय आदाय काश्चित्सा जगाम वनमञ्जसा ॥ ३.१११.३७ ॥
ஓ மன்னனே, பின்னர் அழகிலும் இளமையிலும் தன் சபத்தினிகளுக்கு ஒப்பான சில பெண்களை அழைத்துக்கொண்டு அவள் உடனே காட்டிற்குச் சென்றாள்.