Mahābhārata · Adhyāya 3.111
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.111.1
एषा देवनदी पुण्या कौशिकी भरतर्षभ ।
विश्वामित्राश्रमो रम्य एष चात्र प्रकाशते ॥ ३.१११.१ ॥
Ó touro dos Bharatas, este é o sagrado rio divino Kauśikī, e aqui brilha o agradável eremitério de Viśvāmitra.
3.111.2
आश्रमश्चैव पुण्याख्यः काश्यपस्य महात्मनः ।
ऋश्यशृङ्गः सुतो यस् तपस्वी संयतेन्द्रियः ॥ ३.१११.२ ॥
Há também o sagrado eremitério chamado Puṇya do magnânimo Kāśyapa, cujo filho Ṛśyaśṛṅga é um asceta de sentidos controlados.
3.111.3
तपसो यः प्रभावेन वर्षयामास वासवम् ।
अनावृष्ठ्यां भयाद्यस्य ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.३ ॥
Pelo poder de sua austeridade fez Vāsava chover; e, por medo da seca, o matador do poderoso Vṛtra chuviu por causa dele.
3.111.4
मृग्यां जातः स तेजस्वी काश्यपस्य सुतः प्रभुः ।
विषये लोमपादस्य यश्चकाराद्भुतं महत् ॥ ३.१११.४ ॥
Esse senhor radiante, filho de Kāśyapa, nasceu de uma corça, e no reino de Lomapāda realizou um grande feito maravilhoso.
3.111.5
निर्वर्तितेषु सस्येषु यस्मै शान्तां ददौ नृपः ।
लोमपादो दुहितरं सावित्रीं सविता यथा ॥ ३.१११.५ ॥
Quando as colheitas amadureceram, o rei Lomapāda deu-lhe sua filha Śāntā, como Savitṛ deu Sāvitrī.
3.111.6
ऋश्यशृङ्गः कथं मृग्यामुत्पन्नः काश्यपात्मजः ।
विरुद्धयोनिसंसर्गः कथं च तपसा युतः ॥ ३.१११.६ ॥
Como nasceu Ṛśyaśṛṅga, filho de Kāśyapa, de uma corça? E como foi dotado de austeridade apesar da união de ventres opostos?
3.111.7
किमर्थं च भयाच्छक्रस्तस्य बालस्य धीमतः ।
अनावृष्ट्यां प्रवृत्तायां ववर्ष बलवृत्रहा ॥ ३.१११.७ ॥
Por que Indra, matador de Vṛtra, o poderoso, por medo daquele menino sábio, fez chover quando a seca se instalou?
3.111.8
कथंरूपा च सा शान्ता राजपुत्री पतिव्रता ।
लोभयामास या चेतो मृगभूस्य तस्य वै ॥ ३.१११.८ ॥
Qual era a forma daquela princesa serena e devotada ao marido, que seduziu a mente daquele nascido de um cervo?
3.111.9
लोमपादश्च राजर्षिर्यदाऽश्रूयत धार्मिकः ।
कथं वै विषये तस्य नावर्षत्पाकशासनः ॥ ३.१११.९ ॥
Quando se ouviu falar do justo rei-sábio Lomapāda, por que Indra, o castigador de Paka, não fez chover sobre o seu reino?
3.111.10
एतन्मे भगवन्सर्वं विस्तरेण यथातथम् ।
वक्तुमर्हसि शुश्रूषोर्ऋश्यशृङ्गस् चेष्टितम् ॥ ३.१११.१० ॥
Ó venerável, desejo ouvir; peço-te que me contes, em detalhe e tal como aconteceu, toda a história dos feitos de Ṛśyaśṛṅga.
3.111.11
विभाण्डकस्य ब्रह्मर्षेस्तपसा भावितात्मनः ।
अमोघवीर्यस्य सतः प्रजापतिसमद्युतेः ॥ ३.१११.११ ॥
Do brahmarṣi Vibhāṇḍaka, cujo ser fora purificado pela austeridade, cujo poder nunca falhava, homem virtuoso de brilho igual ao de Prajāpati.
3.111.12
शृणु पुत्रो यथा जात ऋश्यशृङ्गः प्रतापवान् ।
महाह्रदे महातेजा बालः स्थविरसंभतः ॥ ३.१११.१२ ॥
Escuta como nasceu como filho o poderoso Ṛśyaśṛṅga. No grande lago, aquele menino de grande esplendor foi criado por um velho sábio.
3.111.13
महाह्रदं समासाद्य काश्यपस्तपसि स्थितः ।
दीर्घकालं रिश्रान्त ऋषिर्देवर्षिसंमितः ॥ ३.१११.१३ ॥
Tendo alcançado o grande lago, Kāśyapa permaneceu na ascese. O sábio, exausto por muito tempo, era igual a um devarṣi.
3.111.14
तस्य रेतः प्रचस्कन्द दृष्ट्वाऽप्सरसमुर्वशीम् ।
अप्सूपस्पृशतो राजन्मृगी तच्चापिबत्तदा।
सह तोयेन तृषिता गर्भिणी चाभवत्ततः ॥ ३.१११.१४ ॥
Ao ver a apsaras Urvaśī, seu sêmen escorreu. Ó rei, enquanto ele tocava a água, uma corça a bebeu; sedenta, engravidou com aquela água.
3.111.15
सा पुरोक्ता भगवता ब्रह्मणा लोककर्तृणा ।
देवकन्या मृगी भूत्वा मुनिं सूय विमोक्ष्यसे ॥ ३.१११.१५ ॥
Há muito tempo, o venerável Brahmā, criador dos mundos, lhe dissera: tu, donzela divina, tornar-te-ás corça, darás à luz um sábio e então serás libertada.
3.111.16
अमोघत्वाद्विधेश्चैव भावित्वाद्दैवनिर्मितात् ।
तस्यां मृग्यां समभवत्तस्व पुत्रो महानृषिः।
ऋश्यशृङ्गस्तपोनित्यो वन एवाभ्यवर्धत ॥ ३.१११.१६ ॥
Pela infalibilidade do decreto e por ter sido ordenado pelo destino, daquela corça nasceu seu grande filho, o sábio Ṛśyaśṛṅga, constante na ascese, que cresceu na própria floresta.
3.111.17
तस्य शृङ्गं शिरसि वै राजन्नासीन्महात्मनः ।
तेनर्श्यशृङ्ग इत्येवं तदा स प्रथितोऽभवत् ॥ ३.१११.१७ ॥
Ó rei, aquele de grande alma tinha um chifre sobre a cabeça; por isso ficou então conhecido como Ṛśyaśṛṅga.
3.111.18
न तेन दृष्टपूर्वोऽन्यः पितुरन्यत्रमानुषः ।
तस्मात्तस्य मनो नित्यं ब्रह्मचर्येऽभवन्नृप ॥ ३.१११.१८ ॥
Antes ele não vira nenhum outro ser humano além do pai. Por isso, ó rei, sua mente esteve sempre fixa na disciplina da castidade.
3.111.19
एतस्मिन्नेव काले तु सखा दशरशस्य वै ।
कलोमपाद इतिख्यातो ह्यङ्गानामीश्वरोऽभवत् ॥ ३.१११.१९ ॥
Naquele mesmo tempo, Lomapāda, amigo de Daśaratha e renomado, tornou-se senhor dos Aṅgas.
3.111.20
तेन कामः कृतो मिथ्या ब्राह्मणेभ्य इति श्रुतिः ।
दैवोपहतसत्त्वेन धर्मज्ञेनापि भारत।
स ब्राह्मणैः परित्यक्तस्तदा भरतसत्तम ॥ ३.१११.२० ॥
Ouve-se que ele fez um desejo falso em relação aos brâmanes. Embora de natureza atingida pelo destino e conhecedor do dharma, ó Bhārata, o melhor dos Bharatas, foi então abandonado pelos brâmanes.
3.111.21
पुरोहितापचाराच्च तस्य राज्ञो यदच्छया ।
न ववर्ष सहस्राक्षस्ततोऽपीड्यन्त वै प्रजाः ॥ ३.१११.२१ ॥
Por causa da falta do sacerdote, Indra de mil olhos não fez chover sobre aquele rei, e assim também os súditos sofreram.
3.111.22
स ब्राह्मणान्पर्यपृच्छत्तपोयुक्तान्मनीषिणः ।
प्रवर्षणे सुरेन्द्रस्य समर्थान्पृथिवीपते ॥ ३.१११.२२ ॥
Ele perguntou aos brâmanes, sábios dotados de austeridade, capazes de fazer cair a chuva de Indra, ó senhor da terra.
3.111.23
कथं प्रवर्षेत्पर्जन्य उपायः परिमृश्यताम् ।
तमूचुश्चोदितास्ते तु स्वमतानि मनीषिणः ॥ ३.१११.२३ ॥
Como poderia a nuvem chover? Que se considere um meio. Estimulados, aqueles sábios lhe expuseram suas próprias opiniões.
3.111.24
तत्र त्वेको रमुनिवरस्तं राजानमुवाच ह ।
कुपितास्तव राजेन्द्र ब्राह्मणा निष्कृतिं चर ॥ ३.१११.२४ ॥
Então um sábio excelente falou àquele rei: Ó senhor dos reis, os brâmanes estão irados contigo; realiza a expiação.
3.111.25
ऋश्यशृङ्गं मुनिसुतमानयस्व च पार्थिव ।
ऐणेयमनभिज्ञं च नारीणामार्जवे रतम् ॥ ३.१११.२५ ॥
Ó rei, traz o filho do sábio Ṛśyaśṛṅga, nascido de um veado, ignorante da retidão das mulheres e deleitado nela.
3.111.26
स चेदवतरेद्राजन्विषयं ते महातपाः ।
सद्यः प्रवर्षेत्पर्जन्य इति मे नास्ति संशयः ॥ ३.१११.२६ ॥
Ó rei, se aquele grande asceta entrar no teu reino, a nuvem de chuva chove de imediato; disso não tenho dúvida.
3.111.27
एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्कृत्वा निष्कृतिमात्मनः ।
स गत्वा पुनरागच्छत्प्रसन्नेषु द्विजातिषु ॥ ३.१११.२७ ॥
Ó rei, tendo ouvido estas palavras e feito a sua própria expiação, ele foi e voltou de novo, quando os duas-vezes-nascidos estavam satisfeitos.
3.111.28
राजानमागतं ज्ञात्वा प्रतिसंजगृहुः प्रजाः ।
स च ता प्रतिजग्राह पितेव हितकृत्सदा ॥ ३.१११.२८ ॥
Sabendo que o rei chegara, os súditos o acolheram de volta; e ele, como um pai sempre benéfico, os recebeu.
3.111.29
ततोऽङ्गपतिराहूय सचिवान्मन्त्रकोविदान् ।
ऋश्यशृङ्गागमे यत्नमकरोन्मन्त्रनिश्चये ॥ ३.१११.२९ ॥
Então o senhor de Aṅga convocou os seus ministros, hábeis no conselho, e, decidido o assunto, empenhou-se na vinda de Ṛśyaśṛṅga.
3.111.30
सोऽध्यगच्छदुपायं तु तैरमात्यैः सहाच्युतः ।
शास्त्रज्ञैरलमर्थज्ञौर्नीत्यां च परिनिष्ठितैः ॥ ३.१११.३० ॥
Aquele rei inabalável, juntamente com aqueles ministros, conhecedores dos tratados, do que é útil e firmes na arte de governar, encontrou um meio.
3.111.31
ततश्चानाययामास वारमुख्या महीपतिः ।
वेश्याः सर्वत्रनिष्णातास्ता उवाच स पार्थिवः ॥ ३.१११.३१ ॥
Então o rei mandou chamar as principais cortesãs, hábeis em tudo, e falou-lhes.
3.111.32
ऋश्यशृङ्गमृषेः पुत्रमानयध्वमुपायतः ।
लोभयित्वाऽभिविश्चास्य विषयं मम शोभनाः ॥ ३.१११.३२ ॥
Belas mulheres, trazei o filho do sábio, Ṛśyaśṛṅga, por algum estratagema; tendo-o seduzido e conquistado sua confiança, trazei-o ao meu reino.
3.111.33
ता राजभयभीताश्च शापभीताश्च योषितः ।
अशक्यमूचुस्तत्कार्यं विषण्णा गतचेतसः ॥ ३.१११.३३ ॥
Assustadas com o temor do rei e com medo de uma maldição, as mulheres, abatidas e de espírito perturbado, disseram que a tarefa era impossível.
3.111.34
तत्र त्वेका जरद्योषा राजानमिदमब्रवीत् ।
प्रयतिष्ये महाराज तमानेतुं तपोधनम् ॥ ३.१११.३४ ॥
Então uma velha mulher disse ao rei: "Grande rei, esforçar-me-ei por trazer aquele rico em austeridades."
3.111.35
अभिप्रेतांस्तु मे कामांस्त्वमनुज्ञातुमर्हसि ।
ततः शक्ष्याम्यानयितुमृश्यशृङ्गमृषेः सुतम् ॥ ३.१११.३५ ॥
"Mas deveis conceder-me licença para os meus desejos; então poderei trazer o filho do sábio, Ṛśyaśṛṅga."
3.111.36
तस्याः सर्वमभिप्रेतमन्वजानात्स पार्थिवः ।
धनं च प्रददौ भूरि रत्नानि विविधानि च ॥ ३.१११.३६ ॥
O rei concedeu todos os seus desejos e deu-lhe riquezas abundantes e joias de muitos tipos.
3.111.37
ततो रूपेण सपन्ना वयसा च महीपते ।
स्त्रिय आदाय काश्चित्सा जगाम वनमञ्जसा ॥ ३.१११.३७ ॥
Então ela, igual às rivais em beleza e juventude, ó senhor da terra, levou consigo algumas mulheres e foi imediatamente para a floresta.