مهابهاراتا · أدهيايا 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
وقد أتى هنا برهمacārin ذو شعر متشابك، لا قصير ولا طويل جدًا، نبيل النفس، ذهبي اللون، واسع العينين كاللوتس، يتألق كابن للآلهة.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
ذو هيئة وافرة، يتوهج كالشمس، عذب الكلام، ذو حدقات سوداء كطائر الشكور؛ شعره المتشابك الأزرق الصافي العطر، المربوط بخيوط من ذهب، طويل جدًا.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
وتحت حنجرته جزء يشكّل ما يشبه الدعامة يلمع كالبرق في السماء؛ وتحت الحنجرة له نتوءان، أملسان لا شعر عليهما، بالغا الجاذبية.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
وسطه نحيل يلتصق عند منطقة السرة؛ وخصره كذلك متناسب تمامًا. وكذلك يلمع من تحت ثوبه حزام ذهبي، مثل حزامي هذا.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
وفضلًا عن ذلك، يلمع عند قدميه رنين عجيب يسرّ الناظر؛ وكذلك في يديه عقدتان مربوطتان تُصدران صوتًا، كهذه السبحة.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
عندما يتحرك، تصيح تلك الثياب كالبجع المنتشي في البحيرة؛ ثيابه عجيبة المنظر، وثيابي ليست بمثل جمالها.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
وجهه عجيب وجميل للنظر؛ وكلماته تبهج القلب كأنها صوت ذكر الوقواق. وعندما أسمع ذلك الصوت تتألم روحي الداخلية.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
كما تتألق الغابة في شهر الربيع مادهافا وسطها إذا حركتها الريح، هكذا يتألق هو، متضوعاً بأسمى العطر المقدس؛ يا بني العزيز، إذ تداعبه الريح يتألق.
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
جدائله المتشابكة مرتبة جيدًا ومفرّقة، مقسومة إلى قسمين ومتلألئة عند موضع جبهته؛ وأذناه مغطاتان، كأنهما بالبط الأحمر المتلألئ، بأشياء جميلة الشكل.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
وكذلك تلك الثمرة المستديرة العجيبة، إذا ضربتها اليد اليمنى، تصل إلى الأرض وتقفز عاليًا مرة بعد أخرى في هيئة عجيبة.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
وعندما ضربه يدور ويترنح كشجرة تهزها الريح؛ وإذ كنت أنظر إليه كابن للخالدين، يا بني، نشأ فيّ فرح عظيم ومسرة.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
ضمّني مرة أخرى بقوة، وأمسك خصلاتي المتشابكة وخفض وجهه؛ وضع وجهه على وجهي وأصدر صوتاً، فأنبت ذلك في نفسي فرحاً.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
ولا يعتدّ كثيراً حتى بماء غسل القدمين؛ وهذه الثمار قد أخذتُها أنا. قال: «أنا صاحب نذرٍ كهذا»، وكلّمني، وأعطاني ثماراً أخرى جديدة.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
هذه الثمار ليست مساوية في طعمها للثمار التي تناولتها؛ وقشرتها ليست كقشر تلك، وجوهرها ليس كجوهرها.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
وأعطاني ذلك الكريم الصورة مياهاً شديدة الحلاوة أشربها؛ فلما شربتها نشأ فيّ فرح أكبر، وكأن الأرض اهتزت.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
هذه الأكاليل العجيبة العطرة، المنسوجة بالأقمشة، التي نثرها هنا ثم مضى إلى ناسكه الخاص، متألقا بالتقشف.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
لقد أربكني رحيله، وكأن جسدي يحترق من كل جانب. أريد أن أذهب سريعا إلى حضرته، ذلك الذي كان يتجول هنا دائما.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
يا أبي، سأذهب حتما إلى حضرته. ما تلك العفة التي له؟ أريد أن أمارس التقشف معه، كما يمارس هو، صاحب الواجب النبيل، تقشفه.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
وكذلك في قلبي رغبة في ممارسة التقشف. إن لم أره، يتألم قلبي.