മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
ഇവിടെ ജടാധാരിയായ ഒരു ബ്രഹ്മചാരി വന്നിരിക്കുന്നു. അവൻ കുള്ളനുമല്ല, അതിനുയരമുള്ളവനുമല്ല; മനസ്വി; സ്വർണ്ണവർണ്ണൻ, താമരക്കണ്ണൻ, ദേവന്മാരുടെ പുത്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
സമൃദ്ധമായ രൂപം, സവിതാവിനെപ്പോലെ ജ്വലിക്കുന്നവൻ; മൃദുവായ വാക്ക്, ചകോരപ്പക്ഷിയെപ്പോലെ കറുത്ത കണ്മണികൾ; നീലവും തെളിഞ്ഞതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ ജടകൾ സ്വർണ്ണച്ചരടുകളാൽ ബന്ധിച്ച് വളരെ നീളമുള്ളതാണ്.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
അവന്റെ കണ്ഠത്തിനു താഴെ വീണ്ടും ഒരു ആധാരഭാഗം ആകാശത്ത് മിന്നൽപോലെ തിളങ്ങുന്നു; കണ്ഠത്തിനു താഴെ അവന് രോമമില്ലാത്ത, അതിമനോഹരമായ രണ്ട് പിണ്ഡങ്ങളുണ്ട്.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
അവന്റെ മധ്യഭാഗം മെലിഞ്ഞതാണ്, നാഭിപ്രദേശത്തോട് ചേർന്നിരിക്കുന്നു; അവന്റെ അരക്കെട്ടും അതിസമമായ അളവുള്ളതാണ്. അതുപോലെ അവന്റെ വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽനിന്ന് സ്വർണ്ണമേഖല തിളങ്ങുന്നു, എന്റേതുപോലെ.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ അത്ഭുതകരവും കാണാൻ ഭംഗിയുള്ളതുമായ ഒരു കിലുക്കം തിളങ്ങുന്നു; അതുപോലെ കൈകളിൽ ശബ്ദിക്കുന്ന രണ്ടു കുലകൾ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, ഈ രുദ്രാക്ഷമാല പോലെ.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
അവൻ ചലിക്കുമ്പോൾ ആ വസ്ത്രങ്ങൾ തടാകത്തിലെ മദിച്ച ഹംസങ്ങളെപ്പോലെ കൂവുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ അദ്ഭുത രൂപമുള്ളവയാണ്, എന്റേത് അത്ര സുന്ദരമല്ല.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
അവന്റെ മുഖം അദ്ഭുതകരവും കാണാൻ മനോഹരവുമാണ്; അവന്റെ വാക്കുകൾ ആൺകുയിലിന്റെ സ്വരം പോലെ മനസ്സിന് ആനന്ദം നൽകുന്നു. ആ വാണി കേൾക്കുമ്പോൾ എന്റെ അന്തരാത്മാവ് വേദനിക്കുന്നു.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
മാധവമാസത്തിൽ കാറ്റിനാൽ ഇളകിയ വനം നടുവിൽ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ, ഉത്തമ പുണ്യഗന്ധമുള്ള അവൻ തിളങ്ങുന്നു; പ്രിയ മകനേ, കാറ്റിനാൽ സേവിതനായി അവൻ ശോഭിക്കുന്നു.
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
അവന്റെ ജടകൾ നല്ലവണ്ണം കെട്ടി രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു; നെറ്റിത്തടത്തിൽ രണ്ടായി വിഭജിച്ച് ശോഭിക്കുന്നു; അവന്റെ ചെവികൾ സുന്ദര രൂപമുള്ള ചിത്രിത ചക്രവാകങ്ങൾ പോലെ മൂടിയിരിക്കുന്നു.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
അതുപോലെ ആ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള വിചിത്ര ഫലം വലതുകൈകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ട് നിലത്തെത്തി വീണ്ടുംവീണ്ടും അദ്ഭുത രൂപത്തിൽ ഉയർന്നു ചാടുന്നു.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
അതിനെ അടിച്ചശേഷം അവൻ കാറ്റിലിളകിയ മരംപോലെ ചുറ്റിത്തിരിയുന്നു. ദേവന്മാരുടെ പുത്രനെന്നപോലെ അവനെ നോക്കുമ്പോൾ, പ്രിയപുത്രാ, എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷവും ആനന്ദവും ഉണ്ടായി.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
അവൻ വീണ്ടും എന്റെ ശരീരത്തെ ഗാഢമായി പുൽകി, എന്റെ ജടകളിൽ പിടിച്ച് മുഖം താഴ്ത്തി; മുഖത്തോടു മുഖം ചേർത്ത് ശബ്ദമുണ്ടാക്കി, അത് എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകി.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
അവൻ പാദ്യജലത്തെയും (കാൽ കഴുകുന്ന വെള്ളം) ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല; ഈ പഴങ്ങൾ ഞാൻ കൊണ്ടുവന്നവയാണ്. 'ഞാൻ ഇങ്ങനെയുള്ള വ്രതക്കാരനാണ്' എന്നു പറഞ്ഞ് എന്നോടു സംസാരിച്ചു, മറ്റ് പുതിയ പഴങ്ങളും എനിക്കു നൽകി.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
ഞാൻ ഭക്ഷിച്ച പഴങ്ങളുടെ രസത്തിനു തുല്യമല്ല ഇവ. അവയുടെ തൊലിയും ഇവയെപ്പോലെയല്ല; ഇവയുടെ സാരവും അവയുടെ സാരംപോലെയല്ല.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
ആ ഉദാരരൂപൻ എനിക്കു കുടിക്കാൻ അത്യന്തം രുചികരമായ വെള്ളവും നൽകി. അതു കുടിച്ചപ്പോൾ എന്നിൽ അധികമായ സന്തോഷമുണ്ടായി; ഭൂമിപോലും കുലുങ്ങിയതുപോലെ തോന്നി.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
ഇവ വിചിത്രവും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ മാലകളാണ്; തുണികളാൽ കോർത്തവ. ഇവിടെ വിതറി, തപസ്സിനാൽ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ സ്വന്തം ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയി.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
അവൻ പോയതിനാൽ ഞാൻ കലങ്ങിപ്പോയി; എന്റെ ശരീരം എല്ലായിടത്തും എരിയുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു. ഇവിടെ എപ്പോഴും സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന അവന്റെ സമീപത്തേക്ക് വേഗം പോകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
അച്ഛാ, ഞാൻ അവന്റെ സമീപത്തേക്കുതന്നെ പോകും. അവന്റെ ആ ബ്രഹ്മചര്യം എന്താണ്? ആര്യധർമ്മിയായ അവൻ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നതുപോലെ അവനോടൊപ്പം ഞാനും തപസ്സ് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
അതുപോലെ തപസ്സ് ചെയ്യാനുള്ള ആഗ്രഹം എന്റെ ഹൃദയത്തിലുണ്ട്. അവനെ കാണാതിരുന്നാൽ എന്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നു.