மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
இங்கு சடைமுடி கொண்ட பிரம்மசாரி ஒருவர் வந்துள்ளார். அவர் குள்ளமும் அல்ல, மிக உயரமும் அல்ல; மனஸ்வி; பொன்னிறம், தாமரைக் கண்ணன், தேவர்களின் மகனைப் போல் ஒளிர்கிறார்.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
செழுமையான வடிவம், சவிதாவைப் போல் ஒளிர்பவர்; இனிய பேச்சு, சகோரப் பறவை போன்ற கருவிழிகள்; நீலமும் தெளிவும் மணமும் கொண்ட சடைகள் பொன் நூல்களால் கட்டப்பட்டு மிக நீளமாக உள்ளன.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
அவரது கழுத்தின் அடியில் அடித்தளம் போன்ற பகுதி ஆகாயத்தில் மின்னல் போல் ஒளிர்கிறது; கழுத்துக்குக் கீழே அவருக்கு இரண்டு பிண்டங்கள் உள்ளன, உரோமமற்றவை, மிக அழகானவை.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
அவரது இடை மெல்லியது; தொப்புள் பகுதியில் அது ஒட்டியிருக்கிறது; அவரது இடுப்பும் மிகச் சரியான அளவுடையது. அதுபோல் அவரது ஆடைக்குள் இருந்து பொன்னால் ஆன மேகலை ஒளிர்கிறது — என்னுடையதைப் போல.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
அவரது பாதங்களில் வியப்பூட்டும், காண்பதற்கு அழகான ஒலி விளங்குகிறது; அதுபோல் கைகளில் ஒலிக்கும் இரண்டு கொத்துகள் கட்டப்பட்டுள்ளன, இந்த உருத்ராட்ச மாலை போல.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
அவன் அசைந்து நடக்கும்போது அந்த ஆடைகள் ஏரியில் களித்த அன்னங்கள் போல ஒலிக்கின்றன; அவனுடைய ஆடைகள் அற்புதமான தோற்றமுடையவை, என்னுடையவை அவற்றைப் போல அழகானவை அல்ல.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
அவனுடைய முகம் அற்புதமாகவும் காண்பதற்கு இனிமையாகவும் உள்ளது; அவனுடைய சொற்கள் மனதை மகிழ்விக்கின்றன, ஆண் குயிலின் குரலைப் போல. அவனுடைய அந்தக் குரலைக் கேட்கும்போது என் உள்ளம் வேதனைப்படுகிறது.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
சித்திரை (மாதவ) மாதத்தில் காற்றால் அசைக்கப்பட்ட காடு நடுவில் அழகாகத் தோன்றுவது போல, அவன் சிறந்த புண்ணிய நறுமணம் கொண்டு விளங்குகிறான்; அன்பு மகனே, காற்றால் வருடப்பட்டு அவன் ஒளிர்கிறான்.
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
அவனுடைய சடைகள் நன்றாகக் கட்டப்பட்டு பிரிக்கப்பட்டு, நெற்றியின் இடத்தில் இரண்டாகப் பிரிந்து அழகாகத் தோன்றுகின்றன; அவனுடைய காதுகள் அழகான சக்ரவாகப் பறவைகள் போன்ற வண்ண அணிகளால் மூடப்பட்டுள்ளன.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
அதுபோல அந்த வட்டமான விசித்திரமான பந்து வலது கையால் அடிக்கப்பட்டு, தரையை அடைந்து மீண்டும் மீண்டும் அற்புதமான வடிவில் உயரத் துள்ளுகிறது.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
அதை அடித்ததும் அவன் காற்றில் அசைக்கப்பட்ட மரம்போல் சுழன்று திரும்புகிறான். தேவர்களின் மகனைப் பார்ப்பதுபோல் அவனைக் கண்டபோது, அன்பனே, எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியும் இன்பமும் உண்டானது.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
அவன் மீண்டும் என் உடலைத் தழுவி, என் சடைகளைப் பற்றி முகத்தைத் தாழ்த்தினான்; முகத்தை முகத்தோடு வைத்து ஒலி எழுப்பினான்; அது எனக்கு மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கியது.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
அவன் பாத்யத்தையும் (கால் கழுவும் நீரை) பெரிதாக மதிக்கவில்லை; இந்தப் பழங்கள் என்னால் கொண்டுவரப்பட்டவை. 'நான் இத்தகைய விரதம் உடையவன்' என்று சொல்லி என்னிடம் பேசினான்; வேறு புதிய பழங்களையும் எனக்குக் கொடுத்தான்.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
நான் உண்ட பழங்கள் எவையோ, அவற்றின் சுவைக்கு இவை சமமானவை அல்ல. அவற்றின் தோலும் இவற்றைப்போல் இல்லை; இவற்றின் சாரமும் அவற்றின் சாரத்தைப்போல் இல்லை.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
அந்த உயர்ந்த வடிவினன் எனக்குக் குடிக்க மிகவும் சுவையான நீரையும் கொடுத்தான். அதைக் குடித்ததும் என்னுள் மிகுந்த மகிழ்ச்சி உண்டானது; பூமியே நடுங்கியதுபோல் இருந்தது.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
இவை அழகிய, நறுமணமுள்ள மாலைகள்; துணிகளால் கட்டப்பட்டவை. இங்கே சிதறவிட்டுத் தன் தவத்தால் ஒளிரும் அவன் தன் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான்.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
அவன் சென்றதால் நான் குழம்பிவிட்டேன்; என் உடல் முழுவதும் எரிவது போலிருக்கிறது. இங்கே எப்போதும் உலாவிய அவனிடம் விரைவில் செல்ல விரும்புகிறேன்.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
அப்பா, நான் அவனிடமே செல்வேன். அவனுடைய அந்த பிரம்மசரியம் எத்தகையது? அவன் தவம் செய்வது போல அவனுடன் சேர்ந்து நானும் தவம் செய்ய விரும்புகிறேன்; அவன் ஆரிய தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவன்.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
அதுபோலவே தவம் செய்ய என் இதயத்தில் ஆசை இருக்கிறது. அவனைக் காணாவிட்டால் என் மனம் வேதனைப்படுகிறது.