Mahābhārata · Adhyāya 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
Aqui chegou um brahmacārin de cabelos emaranhados, nem baixo nem muito alto, de mente nobre, cor de ouro, olhos largos como lótus, resplandecendo como um filho dos deuses.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
De forma opulenta, brilhando como o sol, de fala suave, com pupilas escuras como as do pássaro chakora; seus cabelos emaranhados, azulados, limpos e perfumados, presos com cordões de ouro, são muito longos.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
Sob sua garganta, novamente, uma parte que serve de apoio brilha como um relâmpago no céu; e sob a garganta ele tem duas saliências, sem pelos e muito encantadoras.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
Sua cintura é esguia e se ajusta à região do umbigo; seus quadris também são de proporção exata. Do mesmo modo, um cinto dourado brilha sob sua veste, como este meu cinto.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
Além disso, em seus pés brilha um tilintar maravilhoso e belo de se ver; do mesmo modo, em suas mãos estão presos dois feixes que soam, como este rosário.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
Quando ele se move, aquelas vestes dele clamam como cisnes embriagados num lago; suas vestes são de aspecto maravilhoso, as minhas não são tão belas.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
Seu rosto é maravilhoso e agradável de contemplar; suas palavras alegram o coração como se fossem o canto de um cuco macho. Ao ouvir aquela voz, minha alma interior se sente aflita.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
Assim como uma floresta no mês primaveril de Mādhava resplandece em seu centro quando agitada pelo vento, assim ele resplandece, dotado do mais excelso perfume sagrado; querido filho, acariciado pelo vento, ele resplandece.
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
Seus cabelos emaranhados estão bem arranjados e separados, divididos em dois e brilhando na região da testa; e suas orelhas estão cobertas, como por brilhantes gansos ruivos, por adornos de bela forma.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
Da mesma forma, aquele fruto redondo e maravilhoso, atingido pela mão direita, toca o chão e se ergue alto, uma e outra vez, em forma maravilhosa.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
Ao atingi-lo, ele gira e cambaleia como uma árvore agitada pelo vento; ao olhá-lo como a um filho dos imortais, querido, nasceu em mim suprema alegria e deleite.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
Ele abraçou novamente meu corpo, segurou minhas madeixas emaranhadas e inclinou o rosto; pondo rosto contra rosto, emitiu um som, e isso produziu em mim alegria.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
Nem mesmo valoriza a água para lavar os pés; estes frutos foram levados por mim. Dizendo: 'Sou de tal voto', falou comigo e deu-me outros frutos novos.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
Estes frutos não são iguais em sabor aos que eu consumi. Sua casca não é como esta, e suas essências não são como as daqueles.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
Aquele de forma nobre também me deu águas de sabor extremamente doce para beber; tendo-as bebido, surgiu em mim uma alegria ainda maior, e a terra pareceu tremer.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
Estas guirlandas maravilhosas e perfumadas, entrelaçadas com panos, que ele espalhou aqui antes de voltar ao seu próprio eremitério, resplandecente de ascetismo.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
Desde que ele partiu, estou perturbado; meu corpo parece queimar por inteiro. Desejo ir depressa à sua presença, àquele que sempre andava por aqui.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
Pai, certamente irei à sua presença. Qual é então aquela disciplina de castidade dele? Desejo praticar o ascetismo junto dele, como ele, o de nobre dever, realiza suas austeridades.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
Assim, há em meu coração o desejo de praticar a austeridade. Se não o vejo, minha mente se aflige.