మహాభారతం · అధ్యాయం 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
ఇక్కడ జటాధారి అయిన ఒక బ్రహ్మచారి వచ్చాడు. అతడు పొట్టివాడు కాడు, మిక్కిలి పొడవైనవాడూ కాడు; మనస్వి; బంగారు వర్ణం, కమల నేత్రాలు కలవాడు, దేవతల కుమారుడిలా ప్రకాశిస్తున్నాడు.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
సమృద్ధమైన రూపం, సవితృడిలా ప్రకాశించేవాడు; మృదువైన మాట, చకోర పక్షిలాంటి నల్లని కనుపాపలు; నీలంగా, స్వచ్ఛంగా, సుగంధంగా ఉన్న జటలు బంగారు తాళ్లతో కట్టబడి చాలా పొడవుగా ఉన్నాయి.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
అతని కంఠం క్రింద మరల ఒక ఆధారభాగం ఆకాశంలో మెరుపులా ప్రకాశిస్తుంది; కంఠం క్రింద అతనికి రెండు పిండాలున్నాయి, రోమాలు లేనివి, అత్యంత మనోహరమైనవి.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
అతని మధ్యభాగం సన్నగా ఉంది, నాభి ప్రాంతంలో అది అతుక్కుని ఉంది; అతని నడుము కూడా అత్యంత సమమైన కొలతలతో ఉంది. అలాగే అతని వస్త్రం లోపల నుండి బంగారు మేఖల ప్రకాశిస్తుంది, నా మేఖల లాగా.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
అతని పాదాలలో అద్భుతమైన, చూడదగ్గ ఝంకారం ప్రకాశిస్తుంది; అలాగే చేతులలో ధ్వనించే రెండు గుచ్ఛాలు కట్టబడి ఉన్నాయి, ఈ అక్షమాలలా.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
అతడు కదిలినప్పుడు ఆ వస్త్రాలు సరస్సులో మత్తెక్కిన హంసల వలె కూస్తున్నాయి; అతని వస్త్రాలు అద్భుత రూపం కలవి, నావి అలా అందమైనవి కావు.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
అతని ముఖం అద్భుతమైనది, చూడదగినది; అతని మాటలు మనసును ఆనందింపజేస్తున్నాయి, మగ కోయిల స్వరంలా. ఆ మాటలు వింటూ నా అంతరాత్మ బాధపడుతోంది.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
వైశాఖ మాసంలో గాలి కదిలించిన అడవి మధ్యలో ఎలా శోభిస్తుందో, అలాగే ఆ ఉత్తమ పుణ్యగంధం కలవాడు శోభిస్తాడు; ఓ తాత, గాలి సేవించగా (అతడు శోభిస్తాడు).
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
అతని జడలు చక్కగా కట్టబడి, విభజించబడి, నుదుటి ప్రదేశంలో రెండు భాగాలుగా శోభిస్తున్నాయి; అతని చెవులు అందమైన రూపం కల చిత్రిత చక్రవాకాల వలె కప్పబడి ఉన్నాయి.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
అలాగే ఆ గుండ్రని విచిత్రమైన ఫలం కుడి చేతితో కొట్టబడి, నేలను చేరి మళ్ళీ మళ్ళీ అద్భుత రూపంలో ఎత్తుగా ఎగురుతుంది.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
దానిని కొట్టగానే అతడు గాలికి ఊగిన చెట్టులా గిరగిరా తిరుగుతున్నాడు. దేవతల కుమారుని వలె అతడిని చూస్తుంటే, ఓ వత్సా, నాకు గొప్ప ఆనందమూ ప్రీతీ కలిగాయి.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
అతడు మళ్ళీ నా శరీరాన్ని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు, నా జటలను పట్టుకుని ముఖాన్ని వంచాడు; ముఖంతో ముఖాన్ని ఆనించి శబ్దం చేశాడు, అది నాకు హర్షం కలిగించింది.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
అతడు పాద్యాన్ని (పాదాలు కడుగు జలం) కూడా గౌరవించడు; ఈ ఫలాలు నేను తెచ్చినవి. 'నేను ఇలాంటి వ్రతం కలవాడను' అని చెప్పి నాతో మాట్లాడి, మరికొన్ని కొత్త ఫలాలను నాకు ఇచ్చాడు.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
నేను తిన్న ఫలాలతో పోలిస్తే, వాటి రుచికి ఈ ఫలాలు సమానం కావు. వాటి తొక్క కూడా వీటిలా లేదు; వీటి సారం వాటి సారంలా లేదు.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
ఆ ఉదార రూపుడు నాకు తాగడానికి అత్యంత రుచికరమైన జలాలను కూడా ఇచ్చాడు. వాటిని తాగగానే నాలో మరింత ఆనందం కలిగింది; భూమి కూడా కంపించినట్లు అనిపించింది.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
ఇవి విచిత్రమైన, సుగంధభరితమైన మాలలు; వస్త్రాలతో కట్టబడినవి. ఇక్కడ వెదజల్లి, తపస్సుచే ప్రకాశిస్తూ అతడు తన ఆశ్రమానికే వెళ్లిపోయాడు.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
అతడు వెళ్లిపోవడంతో నేను కలతచెందాను; నా శరీరం అంతటా మండుతున్నట్లుంది. ఇక్కడ నిత్యం తిరుగుతూ ఉండిన అతని సన్నిధికి త్వరగా వెళ్లాలని కోరుతున్నాను.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
తండ్రీ, నేను అతని సన్నిధికే వెళ్తాను. అతని ఆ బ్రహ్మచర్యం ఎలాంటిది? ఆర్యధర్మం కలవాడైన అతడు తపస్సు చేసినట్లే, అతనితో కలిసి నేనూ తపస్సు చేయాలని కోరుకుంటున్నాను.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
అలాగే తపస్సు చేయాలనే కోరిక నా హృదయంలో ఉంది. అతడిని చూడకపోతే నా మనసు బాధపడుతుంది.