ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.113.1
इहागतो जटिलो ब्रह्मचारी ।
न वै ह्रस्वो नातिदीर्घो मनस्वी।
सुवर्णवर्णः कमलायताक्षः ।
सुतः सुराणामवि शोभमानः ॥ ३.११३.१ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಜಟಾಧಾರಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯೊಬ್ಬ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಕುಳ್ಳನೂ ಅಲ್ಲ, ಅತಿ ಎತ್ತರನೂ ಅಲ್ಲ; ಮನಸ್ವಿ; ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದವನು, ಕಮಲದಂತಹ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣಿನವನು, ದೇವತೆಗಳ ಮಗನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
3.113.2
समृद्धरूपः सवितेव दीप्तः ।
सुश्लक्ष्णवाक्कृष्णतारश्चकोरात्।
नीलाः प्रसन्नाश्च जटाः सुगन्धा ।
हिरण्यरज्जुग्रथिताः सुदीर्घाः ॥ ३.११३.२ ॥
ಸಮೃದ್ಧ ರೂಪದವನು, ಸವಿತೃವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವವನು; ಮೃದು ಮಾತಿನವನು, ಚಕೋರ ಪಕ್ಷಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಂತಿಯವನು; ನೀಲಿ, ಸ್ವಚ್ಛ, ಸುಗಂಧದ ಜಟೆಗಳು ಚಿನ್ನದ ದಾರಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಬಹಳ ಉದ್ದವಾಗಿವೆ.
3.113.3
आधारभूतः पुनरस्य कण्ठे ।
विभ्राजते विद्युदिवान्तरिक्षे।
द्वौ चास् पिण्डावधरेण कण्ठा-
दजातरोमौ सुमनोहरौ च ॥ ३.११३.३ ॥
ಅವನ ಕಂಠದ ಕೆಳಗೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಆಧಾರದಂತಹ ಭಾಗ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಕಂಠದ ಕೆಳಗೆ ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ಪಿಂಡಗಳಿವೆ, ರೋಮವಿಲ್ಲದವು, ಅತಿ ಮನೋಹರವಾದವು.
3.113.4
विलग्नमध्यश्च स नाभिदेशे ।
कटिश्च तस्यातिकृतप्रमाणा।
तथाऽस् चीरान्तरतः प्रभाति ।
हिरण्मयी मेखला मे यथेयम् ॥ ३.११३.४ ॥
ಅವನ ಮಧ್ಯಭಾಗ ತೆಳ್ಳಗಿದೆ, ನಾಭಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದೆ; ಅವನ ಸೊಂಟವೂ ಅತಿ ಸರಿಯಾದ ಅಳತೆಯದು. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ವಸ್ತ್ರದೊಳಗಿಂದ ಚಿನ್ನದ ಮೇಖಲೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ನನ್ನದಿರುವಂತೆ.
3.113.5
अन्यच्च तस्याद्भुतदर्शनीयं ।
विकूजितं पादयोः संप्रभाति।
पाण्योश्च तद्वत्स्वनवन्निबद्धौ ।
कलापकावक्षमाला यथेयम् ॥ ३.११३.५ ॥
ಅವನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತ, ನೋಡಲು ಸುಂದರ ಝಣಝಣ ಶಬ್ದ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಶಬ್ದ ಮಾಡುವ ಎರಡು ಗೊಂಚಲುಗಳು ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಈ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮಾಲೆಯಂತೆ.
3.113.6
विचेष्टमानस्य च तस्य तानि ।
कूजन्ति हंसाः सरसीव मत्ताः।
चीराणि तस्याद्भुतदर्शनानि ।
नेमानि तद्वन्मम रूपवन्ति ॥ ३.११३.६ ॥
ಅವನು ಚಲಿಸುವಾಗ ಆ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತಿತ್ತ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಕೂಗುತ್ತವೆ; ಅವನ ವಸ್ತ್ರಗಳು ಅದ್ಭುತ ಸ್ವರೂಪದವು, ನನ್ನವು ಅಷ್ಟು ಸುಂದರವಲ್ಲ.
3.113.7
वक्रं च तस्याद्भुतदर्सनीयं ।
प्रव्याहृतं ह्लादयतीव चेतः।
पिंस्कोकिलस्येव च तस्य वाणि ।
तां शृण्वतो मे व्यथितोऽन्तरात्मा ॥ ३.११३.७ ॥
ಅವನ ಮುಖ ಅದ್ಭುತವೂ ನೋಡಲು ಸುಂದರವೂ ಆಗಿದೆ; ಅವನ ಮಾತುಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಗಂಡು ಕೋಗಿಲೆಯ ಧ್ವನಿಯಂತೆ. ಅವನ ಆ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮ ನೋವಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
3.113.8
यथा वनं माधवमासिमध्ये ।
समीरीतं श्वसनेनेव भाति।
तथा स भात्युत्तमपुण्यगन्धी ।
निषेव्यमाणः पवनेन तात ॥ ३.११३.८ ॥
ವೈಶಾಖ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಬೀಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಾಡಿನ ಮಧ್ಯವು ಹೇಗೆ ಶೋಭಿಸುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಉತ್ತಮ ಪುಣ್ಯ ಗಂಧದವನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೆ; ಓ ಮಗನೇ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಸೇವಿತನಾಗಿ ಅವನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.113.9
सुसंवताश्चापि जटा विभक्ता ।
द्वैधीकृता भातिललाटदेशे।
कर्णौ च चित्रैरिव चक्रवाकैः ।
समावृतौ तस्य सुरूपवद्भिः ॥ ३.११३.९ ॥
ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟು ಹಂಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ಹಣೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಶೋಭಿಸುತ್ತವೆ; ಅವನ ಕಿವಿಗಳು ಸುಂದರ ರೂಪದ, ಚಿತ್ರಿತ ಚಕ್ರವಾಕಗಳಂತೆ ಆವೃತವಾಗಿವೆ.
3.113.10
तथा फलं वृत्तमथो विचित्रं ।
समाहतं पाणिना दक्षिणेन।
तद्भूमिमासाद्य पुनःपुनश्च ।
समुत्पतत्यद्भुतरूपमुच्चैः ॥ ३.११३.१० ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಆ ಗುಂಡಗಿನ ವಿಚಿತ್ರ ಹಣ್ಣು ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ನೆಲವನ್ನು ತಲುಪಿ ಪದೇ ಪದೇ ಅದ್ಭುತ ರೂಪದಿಂದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯುತ್ತದೆ.
3.113.11
तच्चाभिहत्वा परिवर्ततेऽसौ ।
वातेरितो वृक्ष इवावघूर्णम्।
तं प्रेक्षतः पुत्रमिवामराणां ।
प्रीतिः परा तात रतिश्च जाता ॥ ३.११३.११ ॥
ಅದನ್ನು ಹೊಡೆದು ಅವನು ಗಾಳಿಗೆ ಅಲುಗಿದ ಮರದಂತೆ ಸುತ್ತುತ್ತಾನೆ. ದೇವತೆಗಳ ಮಗನಂತೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಮಗು, ನನಗೆ ಪರಮ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.113.12
स मे समाश्लिष्य पुनः शरीरं ।
जटासु गृह्याभ्यवनाम्य वक्रम्।
वक्रेण वक्रं प्रणिधाय शब्दं ।
चकार तन्मेऽजनयत्प्रहर्षम् ॥ ३.११३.१२ ॥
ಅವನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಖವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿದನು; ಮುಖಕ್ಕೆ ಮುಖವನ್ನಿಟ್ಟು ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದನು, ಅದು ನನಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿತು.
3.113.13
न चापि पाद्यं बहुमन्यतेऽसौ ।
फलानि चेमानि मया हृतानि।
एवंव्रतोस्मीति च मामवोच-
त्फलानि चान्यानि नवान्यदान्मे ॥ ३.११३.१३ ॥
ಅವನು ಪಾದ್ಯವನ್ನೂ (ಕಾಲು ತೊಳೆಯುವ ನೀರು) ಗೌರವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಈ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನಾನು ತಂದಿದ್ದೇನೆ. 'ನಾನು ಇಂತಹ ವ್ರತದವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಹೊಸ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
3.113.14
मयोपयुक्तानि फलानि यानि ।
नेमानि तुल्यानि रसेन तेषाम्।
न चापि तेषां त्वगियं यथैषां ।
साराणि नैषामिव सन्ति तेषाम् ॥ ३.११३.१४ ॥
ನಾನು ಸೇವಿಸಿದ ಹಣ್ಣುಗಳ ರುಚಿಗೆ ಈ ಹಣ್ಣುಗಳು ಸಮಾನವಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಸಿಪ್ಪೆಯೂ ಇವುಗಳಂತಿಲ್ಲ; ಇವುಗಳ ಸಾರವೂ ಅವುಗಳ ಸಾರದಂತಿಲ್ಲ.
3.113.15
तोयानि चैवातिरसानि मह्यं ।
प्रादात्म वै पातुमुदाररूपः।
पीत्वैव यान्यभ्यधिकः प्रहर्षो ।
ममाभवद्भूश्चलितेव चासीत् ॥ ३.११३.१५ ॥
ಆ ಉದಾರರೂಪಿ ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಕರವಾದ ನೀರನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟನು. ಅದನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕ ಹರ್ಷ ಉಂಟಾಯಿತು; ಭೂಮಿಯೇ ಕಂಪಿಸಿದಂತಾಯಿತು.
3.113.16
इमानि चित्राणि च गन्धवन्ति ।
माल्यानि तस्योद्ग्रथितानि पट्टैः।
यानि प्रकीर्येह गतः स्वमेव ।
स आश्रमं तपसा द्योतमानः ॥ ३.११३.१६ ॥
ಇವು ವಿಚಿತ್ರವಾದ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ಮಾಲೆಗಳು; ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ಅವನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
3.113.17
गतेन तेनास्मिकृतो विचेता ।
गात्रं च मे संपरिदह्यतीव।
इच्छामि तस्यान्तिकमाशु गन्तुं ।
तं चेह नित्यं परिवर्तमानम् ॥ ३.११३.१७ ॥
ಅವನು ಹೋದುದರಿಂದ ನಾನು ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ; ನನ್ನ ದೇಹ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬೇಗನೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.113.18
गच्छामि तस्यान्तिकमेव तात ।
का नाम सा ब्रह्मचर्या च तस्य।
इच्छाम्यहं चरितुं तेन सार्धं ।
यथा तपः स चरत्यार्यधर्मा ॥ ३.११३.१८ ॥
ತಂದೆಯೇ, ನಾನು ಅವನ ಸಮೀಪಕ್ಕೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಅವನ ಆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ಎಂಥದು? ಆರ್ಯಧರ್ಮಿಯಾದ ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವಂತೆಯೇ ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಾನೂ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
3.113.19
चर्तुं तथेच्छा हृदये ममास्ति ।
दुनोति चित्तं यदि तं न पश्ये ॥ ३.११३.१९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿದೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡದಿದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನೋಯುತ್ತದೆ.