மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.133
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.133.1
धर्मात्मानं त्वाहुरेकं सर्वे राजन्महीक्षितः ।
स वै धर्मविरुद्धं त्वं कस्मात्कर्म चिकीर्षसि ॥ ३.१३३.१ ॥
அரசே, அனைத்து நில ஆட்சியாளர்களும் உம்மை ஒருவரையே தர்மாத்மா என்கிறார்கள்; அப்படியிருக்க, தர்மத்திற்கு முரணான செயலை நீர் ஏன் செய்ய விரும்புகிறீர்?
3.133.2
विहितं भक्षणं राजन्पीड्यमानस्य मे क्षुधा ।
माहिंसीर्धर्मलोभेन धर्ममुत्सृज्य मा नशः ॥ ३.१३३.२ ॥
அரசே, பசியால் வருந்தும் எனக்கு இதுவே விதிக்கப்பட்ட உணவு. தர்மத்தின் பேராசையால் என்னைக் கொல்லாதீர்; தர்மத்தைக் கைவிட்டு அழியாதீர்.
3.133.3
संत्रस्तरूपस्त्राणार्थी त्वत्तो भीतो महाद्विज ।
मत्सकाशमनुप्रप्तः प्राणगृध्नुरयं द्विजः ॥ ३.१३३.३ ॥
பெரும் பறவையே, உம்மிடமிருந்து அஞ்சி, பயந்த உருவுடன் பாதுகாப்பு வேண்டி, உயிர் விழையும் இந்தப் பறவை என்னிடம் வந்துள்ளது.
3.133.4
एवमभ्यागतस्येह कपोतस्याभयार्थिनः ।
अप्रदाने परो धर्मः किं त्वं श्येनेह पश्यसि ॥ ३.१३३.४ ॥
இங்கு இவ்வாறு வந்து அபயம் விரும்பும் புறாவுக்கு அளிக்காமை பெரிய தர்மம் என்று, ஓ பருந்தே, நீ இங்கு எதைக் காண்கிறாய்?
3.133.5
प्रस्पन्दमानः संभ्रान्तः कपोतः श्येन लक्ष्यते ।
मत्सकाशं जीवितार्थी तस्य त्यागो विगर्हितः ॥ ३.१३३.५ ॥
ஓ பருந்தே, நடுங்கி பதற்றமடைந்த இந்தப் புறா உயிர் வேண்டி என்னிடம் வந்திருப்பதாகத் தெரிகிறது; அதைக் கைவிடுவது இகழ்ச்சிக்குரியது.
3.133.6
यो हि कश्चिद्द्विजान्हन्याद्गां वा लोकस्य मातरम् ।
शरणागतं च त्यजते तुल्यं तेषां हि पातकम् ॥ ३.१३३.६ ॥
எவரேனும் துவிஜர்களையோ, உலகின் தாயான பசுவையோ கொன்றாலும், அல்லது புகலடைந்தவரைக் கைவிட்டாலும், அவர்களின் பாவம் சமமானது.
3.133.7
आहारत्सर्वभूतानि संभवन्ति महीपते ।
आहारेण विवर्धन्ते तेन जीवन्ति जन्तवः ॥ ३.१३३.७ ॥
மன்னா, எல்லா உயிரினங்களும் உணவிலிருந்தே தோன்றுகின்றன. உணவினால் அவை வளர்கின்றன; அதனாலேயே உயிர்வாழ்கின்றன.
3.133.8
शक्यते दुस्त्यजेऽप्यर्थे चिररात्राय जीवितुम् ।
न तु भोजनमुत्सृज्य शक्यं वर्तयितुं चिरम् ॥ ३.१३३.८ ॥
கைவிட முடியாததாக இருந்தாலும், ஒரு பொருளை விட்டுவிட்டு நீண்ட இரவுகள் வாழ முடியும். ஆனால் உணவை விட்டுவிட்டு நீண்ட காலம் வாழ முடியாது.
3.133.9
भक्ष्याद्विलोपितस्याद्य मम प्राणा विशांपते ।
विसृज्यकायमेष्यन्ति पन्थानमपुनर्भवम् ॥ ३.१३३.९ ॥
மக்கள் தலைவா, இன்று உணவு பறிக்கப்பட்டதால் என் உயிர்கள் இந்த உடலை விட்டுவிட்டு மீண்டும் பிறவியில்லாத வழியில் செல்லும்.
3.133.10
प्रमृते मयि धर्मात्मन्पुत्रदारादि नङ्क्ष्यति ।
रक्षमाणः कपोतं त्वं बहून्प्राणान्न रक्षसि ॥ ३.१३३.१० ॥
தர்மாத்மாவே, நான் இறந்தால் என் மகன், மனைவி முதலியோர் அழிந்துபோவார்கள். புறாவைக் காக்கும்போது நீ பல உயிர்களைக் காக்கவில்லை.
3.133.11
बहून्यो बाधते धर्मो न स धर्मः कुवर्त्म तत् ।
अविरोधी तु यो धर्मः स धर्मः सत्यविक्रम ॥ ३.१३३.११ ॥
பலருக்கு தீங்கு செய்யும் தர்மம் தர்மமல்ல; அது தவறான வழி. ஆனால் எதற்கும் முரண்படாத தர்மமே தர்மம், சத்யவிக்ரமனே.
3.133.12
विरोधिषु महीपाल निश्चित्य गुरुलाघवम् ।
न बाधा विद्यते यत्र तं धर्मं समुपाचरेत् ॥ ३.१३३.१२ ॥
மன்னா, முரண்படும் தர்மங்களில் எடை கனமும் லேசும் தீர்மானித்து, எங்கு எந்த தீங்கும் இல்லையோ அந்த தர்மத்தைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
3.133.13
गुरुलाघवमाज्ञाय धर्माधर्मविनिश्चये ।
यतो भूयांस्ततो राजन्कुरु धर्मविनिश्चयम् ॥ ३.१३३.१३ ॥
தர்மம், அதர்மம் ஆகியவற்றை நிச்சயிப்பதில் கனம் மற்றும் லேசை அறிந்து, ஓ அரசே, எது பெரியதோ அதன்படி தர்மத்தை நிச்சயம் செய்.
3.133.14
बहुकल्याणसंयुक्तं भाषसे विहगोत्तम ।
सुपर्णः पक्षिराट् किं त्वं धर्मं ज्ञात्वाऽभिभाषसे ॥ ३.१३३.१४ ॥
பறவைகளில் சிறந்தவனே, நீ மிகவும் நலமான சொற்களைப் பேசுகிறாய். நீ சுபர்ணனும் பறவை அரசனுமோ? தர்மத்தை அறிந்து இவ்வாறு பேசுகிறாயா?
3.133.15
तथाहि धर्मसंयुक्तं बहुचित्रं च भाषसे ।
न तेऽस्त्यविदितं किंचिदिति त्वां लक्षयाम्यहम्।
शरणैषिपरित्यागं कथं साध्विति मन्यसे ॥ ३.१३३.१५ ॥
அவ்வாறே நீ தர்மம் நிறைந்த பல விதமான சொற்களைப் பேசுகிறாய். உனக்குத் தெரியாதது எதுவும் இல்லை என்று நான் உன்னை அறிகிறேன். அடைக்கலம் தேடுபவனைக் கைவிடுவது எவ்வாறு நல்லது என்று நீ நினைக்கிறாய்?
3.133.16
आहारार्थं समारम्भस्तव चायं विहंगम ।
शक्यश्चाप्यन्यथा कर्तुमाहारोऽप्यधिकस्त्वया ॥ ३.१३३.१६ ॥
பறவையே, இது உன் உணவுக்காக நீ மேற்கொண்ட முயற்சி. இதை வேறு விதமாகவும் செய்ய முடியும்; உனக்கு உணவும் அதிகமாகக் கிடைக்கலாம்.
3.133.17
गोवृषो वा वराहो वा मृगो वा महिषोपि वा ।
त्वदर्थमद्य क्रियतां यच्चान्यदिह काङ्क्षसि ॥ ३.१३३.१७ ॥
காளை, அல்லது பன்றி, அல்லது மான், அல்லது எருமை - இன்று உனக்காக இவை தயாராகட்டும், இங்கு நீ விரும்பும் வேறு எதுவாயினும்.
3.133.18
न वराहं न चोक्षाणं न मृगान्विविधांस्तथा ।
भक्षयामि महाराज किं ममान्येन केचचित् ॥ ३.१३३.१८ ॥
பன்றியையும் இல்லை, காளைகளையும் இல்லை, பல வகையான மான்களையும் நான் உண்பதில்லை, மகாராஜனே. எனக்கு வேறு எதுவும் என்ன வேண்டும்?
3.133.19
यस्तु मे दैवविहितो भक्षः क्षत्रियपुङ्गव ।
तमुत्सृज महीपाल कपोतमिममेव मे ॥ ३.१३३.१९ ॥
க்ஷத்திரியர்களில் சிறந்தவனே, விதியால் எனக்கு நியமிக்கப்பட்ட இரையே, பூமியின் காவலனே, அந்தப் புறாவை எனக்கு விடுவி; இதுவே எனக்குரியது.
3.133.20
श्येनाः कपोतान्स्वादन्ति श्रुतिरेषा सनातनी ।
मा राजन्सारमज्ञात्वा कदलीस्कन्धमासज ॥ ३.१३३.२० ॥
பருந்துகள் புறாக்களை உண்ணும்; இதுவே நித்தியமான மரபு. அரசே, சாரத்தை அறியாமல் வாழை மரத்தின் தண்டைப் பற்றிக்கொள்ளாதே.
3.133.21
राष्ट्रं शिवीनामृद्धं वै शाधि पक्षिभिरर्चितः ।
कृत्स्नमेतन्मया दत्तं राजवद्विहगोत्तम ॥ ३.१३३.२१ ॥
சிபிகளின் செழிப்பான ராஜ்ஜியத்தை, பறவைகளால் போற்றப்பட்டவனே, நீ ஆட்சி செய். பறவைகளில் சிறந்தவனே, இவை அனைத்தும் அரசனைப் போல் உனக்கு நான் அளித்தேன்.
3.133.22
यं वा कामयसे कामं श्येन सर्वं ददानि ते ।
विनेमं पक्षिणं श्यन शरणार्थिनमागतम् ॥ ३.१३३.२२ ॥
பருந்தே, நீ எதை விரும்பினாலும் அனைத்தையும் உனக்குத் தருவேன்; ஆனால் அடைக்கலம் தேடி வந்த இந்தப் பறவையை விடு.
3.133.23
येनेमं स्थापयेथास्त्वं कर्मणा पक्षिसत्तम ।
तदाचक्ष्व करिष्यामि न हि दास्ये कपोतकम् ॥ ३.१३३.२३ ॥
பறவைகளில் சிறந்தவனே, எந்தச் செயலால் இவனை நீ மீண்டும் நிலைநிறுத்துவாயோ, அதைச் சொல்; நான் அதைச் செய்வேன். ஆனால் புறாவை நான் கொடுக்க மாட்டேன்.
3.133.24
उशीनर कपोते ते यदि स्नेहो नराधिप ।
आत्मनो मांसमुत्कृत्य कपोततुलया धृतम् ॥ ३.१३३.२४ ॥
உசீநரனே, புறாவின் மீது உனக்கு அன்பு இருந்தால், மனிதர்களின் தலைவனே, உன் சொந்த உடலின் சதையை அறுத்து புறாவின் எடைக்கு ஈடாக வை.
3.133.25
यदा समं कपोतेन तव मांसं नृपोत्तम ।
त्वया प्रदेयं तन्मह्यं सा मे तुष्टिर्भविष्यति ॥ ३.१३३.२५ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே, உன் சதை புறாவுக்குச் சமமாகும்போது, அதை நீ எனக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; அப்போதுதான் எனக்கு திருப்தி ஏற்படும்.
3.133.26
अनुग्रहमिमं मन्ये श्येन यन्माभियाचसे ।
तस्मात्तेऽद्य प्रदास्यामि स्वमांसं तुलया धृतम् ॥ ३.१३३.२६ ॥
ஓ கழுகே, நீ என்னிடம் கேட்பதை நான் ஓர் அருளாகவே கருதுகிறேன்; ஆகவே இன்று தராசில் வைக்கப்பட்ட என் சொந்த சதையை உனக்குத் தருவேன்.
3.133.27
अथोत्कृत्य स्वमांसं तु राजा परमधर्मवित् ।
तुलयामास कौन्तेय कपोतेन समं विभो ॥ ३.१३३.२७ ॥
அப்போது உயர்ந்த தர்மத்தை அறிந்த அரசன், தன் சொந்த சதையை அறுத்து, ஓ குந்தியின் மகனே, ஓ வல்லவனே, அதைப் புறாவுக்குச் சமமாக நிறுத்தான்.
3.133.28
ध्रियमाणः कपोतस्तु मांसेनात्यतिरिच्यते ।
पुनश्चोत्कृत्यमांसानि राजा प्रादादुशीनरः ॥ ३.१३३.२८ ॥
ஆனால் புறா தராசில் வைக்கப்பட்டபோது, அது சதையைவிட கனமாக இருந்தது; அப்போது உசீநர அரசன் மீண்டும் தன் சதையை அறுத்துக் கொடுத்தான்.
3.133.29
न विद्यते यदा मांसं कपोतेन समं धृतम् ।
तत उत्कृत्तमांसोऽसावारुरोह स्वयं तुलाम् ॥ ३.१३३.२९ ॥
புறாவுக்குச் சமமான சதை தராசில் காணப்படாதபோது, சதை அறுபட்ட அந்த அரசன் தானே தராசின் மீது ஏறினான்.
3.133.30
इन्द्रोऽहमस्मि धर्मज्ञ कपोतो हव्यवाडयम् ।
जिज्ञासमानौ धर्म त्वां यज्ञवाटमुपागतौ ॥ ३.१३३.३० ॥
ஓ தர்மம் அறிந்தவனே, நான் இந்திரன்; இந்தப் புறா ஹவ்யவாஹனனாகிய அக்னி; தர்மத்தை அறிய விரும்பி, நாங்கள் இருவரும் உன் யாகசாலைக்கு வந்தோம்.
3.133.31
यत्ते मांसानि गात्रेभ्य उक्तृत्तानि विशांपते ।
एषा ते शाश्वती कीर्तिर्लोकानभिभविष्यति ॥ ३.१३३.३१ ॥
ஓ மக்களின் தலைவனே, உன் உடலிலிருந்து வெட்டப்பட்ட இறைச்சி, உன் நிலையான புகழ் ஆகும்; அது உலகங்களை வெல்லும்.
3.133.32
यावल्लोके मनुष्यास्त्वां कथयिष्यन्ति पार्थिव ।
तावत्कीर्तिश्च लोकाश्च स्थास्यन्ति तव शाश्वताः ॥ ३.१३३.३२ ॥
ஓ அரசே, உலகில் மனிதர்கள் உன்னைப் பற்றிச் சொல்லும் வரை, உன் புகழும் உன் உலகங்களும் நிலைத்திருக்கும்.
3.133.33
इत्युक्त्वा भूमिपतये तस्मै दत्त्वा यथेप्सितम् ।
प्रशस्य जग्मतू राजन्निन्द्राग्री तुष्टमानसौ ॥ ३.१३३.३३ ॥
இதைச் சொல்லி, நிலத்தின் தலைவனுக்கு அவன் விரும்பியபடி வரம் அளித்து, அவனைப் புகழ்ந்து, ஓ அரசே, இந்திரனும் அக்னியும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் சென்றனர்.
3.133.34
उशीनरोऽपिधर्मात्मा धर्मेणावृत्यरोदसी ।
विभ्राजमानो वपुषाऽप्यारुरोह त्रिविष्टपम् ॥ ३.१३३.३४ ॥
தர்மாத்மாவாகிய உசீநரனும் தர்மத்தால் வானையும் பூமியையும் சூழ்ந்து, உடலாலும் ஒளிர்ந்து, திரிவிஷ்டபத்தில் ஏறினான்.
3.133.35
तदेतत्सदनं राजन्राज्ञस्तस्य महात्मनः ।
पश्यस्वैतन्मया सार्धं पुण्यं पापप्रमोचनम् ॥ ३.१३३.३५ ॥
ஓ அரசே, இது அந்த மகாத்மா அரசனின் இருப்பிடம். என்னுடன் இதைப் பார், இது புனிதமானது, பாவத்திலிருந்து விடுவிப்பது.
3.133.36
तत्र वै सततं देवा मुनयश्च सनातनाः ।
दृश्यन्ते ब्राह्मणै राजन्पुण्यवद्भिर्महात्मभिः ॥ ३.१३३.३६ ॥
அங்கே எப்போதும் தேவர்களும் சனாதன முனிவர்களும் காணப்படுகின்றனர், ஓ அரசே, புண்ணியம் நிறைந்த மகாத்மா பிராமணர்களால்.