Mahābhārata · Adhyāya 3.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.149.1
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वानरेन्द्रस्य धीमतः ।
भीमसेनस्तदा वीरः प्रोवाचामितविक्रमः ॥ ३.१४९.१ ॥
Als er diese Worte des weisen Affenfürsten gehört hatte, sprach der Held Bhīmasena von unermesslicher Tapferkeit damals.
3.149.2
को भवान्किंनिमित्तं वा वानरं वपुराश्रितः ।
ब्राह्मणानन्तरो वर्णः क्षत्रियस्त्वाऽनुपृच्छति ॥ ३.१४९.२ ॥
Wer bist du, und aus welchem Grund hast du die Gestalt eines Affen angenommen? Ich, ein Kṣatriya, der Stand nach den Brahmanen, frage dich.
3.149.3
कौरवः सोमवंशीयः कुन्त्या गर्भेण धारितः ।
पाण्डवो वायुतनयो भीमसेन इति श्रुतः ॥ ३.१४९.३ ॥
Ich bin ein Kaurava aus dem Mondgeschlecht, im Schoß Kuntīs getragen; ein Pāṇḍava, Sohn des Windgottes, bekannt als Bhīmasena.
3.149.4
स वाक्यं भीमसेनस्य स्मितेन प्रतिगृह्य तत् ।
हनुमान्वायुतनयो वायुपुत्रमभाषत ॥ ३.१४९.४ ॥
Diese Worte Bhīmasenas mit einem Lächeln aufnehmend, sprach Hanumān, Sohn des Windgottes, zum Sohn des Windgottes.
3.149.5
वानरोऽहं न ते मार्गं प्रदास्यामि यथोप्सितम् ।
साधु गच्छ निवर्तस्व मा त्वं प्राप्स्यसि वैशसम् ॥ ३.१४९.५ ॥
Ich bin ein Affe; ich werde dir den gewünschten Weg nicht geben. Geh wohl, kehre um; du sollst nicht ins Verderben geraten.
3.149.6
वैशसं वाऽस्तु यद्वान्यन्न त्वां रपृच्चामि वानर ।
प्रयच्छ मार्गमुत्तिष्ठ मा मत्तः प्राप्स्यसे व्यथाम् ॥ ३.१४९.६ ॥
Mag es Verderben sein oder was auch immer; o Affe, ich verlange nichts von dir. Gib den Weg frei, erhebe dich; erleide keinen Schmerz durch mich.
3.149.7
नास्ति शक्तिर्ममोत्थातुं जरया क्लेशितो ह्यहम् ।
यद्यवश्यं प्रयातव्यं लङ्घयित्वा प्रयाहि माम् ॥ ३.१४९.७ ॥
Ich habe nicht die Kraft aufzustehen, denn das Alter quält mich. Wenn du unbedingt gehen musst, so überspringe mich und zieh weiter.
3.149.8
निर्गुणः परमात्मा तु देहं ते व्याप्य तिष्ठते ।
तमहं ज्ञानविज्ञेयं नावमन्ये न लङ्घये ॥ ३.१४९.८ ॥
Das eigenschaftslose höchste Selbst durchdringt deinen Leib und weilt in ihm. Ihn, der durch Wissen und Unterscheidung zu erkennen ist, verachte ich nicht und überschreite ich nicht.
3.149.9
यद्यागमैर्न विद्यां च तमहं भूतभावनम् ।
क्रमेयं त्वां गिरिं चैव हनीमानिव सागरम् ॥ ३.१४९.९ ॥
Wenn ich Ihn, der die Wesen erhält, nicht durch die Schriften und das Wissen kenne, dann würde ich dich und diesen Berg überschreiten, wie Hanumān das Meer überschritt.
3.149.10
क एष हनुमान्नाम सागरो येन लङ्घितः ।
पृच्चामि त्वां नरश्रेष्ठ कथ्यतां यदि शक्यते ॥ ३.१४९.१० ॥
Wer war dieser Hanumān, durch den das Meer überschritten wurde? O bester der Männer, ich frage dich; sag es mir, wenn es möglich ist.
3.149.11
भ्राता मम गुणश्लाघ्यो बुद्धिसत्वबलान्वितः ।
रामायणेऽतिविख्यातः श्रीमान्वानरपुङ्गवः ॥ ३.१४९.११ ॥
Mein Bruder, gepriesen für seine Tugenden, begabt mit Verstand, Mut und Kraft, sehr berühmt im Rāmāyaṇa, der glanzvolle beste der Affen.
3.149.12
रामपत्नीकृते येन शतयोजनविस्तृतः ।
सागरः प्लवगेन्द्रेण क्रमेणैकेन लङ्घितः ॥ ३.१४९.१२ ॥
Für Rāmas Gemahlin überschritt der Herr der Springer das hundert Yojana breite Meer mit einem einzigen Schritt.
3.149.13
स मे भ्राता महावीर्यस्तुल्योऽहं तस् तेजसा ।
बले पराक्रमे युद्धे शक्तोऽहं तव निग्रहे ॥ ३.१४९.१३ ॥
Mein Bruder, von großer Tapferkeit, ist mir an Glanz gleich. An Kraft, Tapferkeit und im Kampf vermag ich dich zu bezwingen.
3.149.14
इमं देशमनुप्राप्तः कारणेनास्मि केनचित् ।
उत्तिष्ठ देहि मे मार्गं पश्य मे चाद्य पौरुषम्।
मच्छासनमकुर्वाणं त्वां वा नेष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४९.१४ ॥
Aus einem Grund bin ich an diesen Ort gekommen. Erhebe dich und gib mir den Weg frei; heute sieh meine männliche Tapferkeit. Wenn du meinem Befehl nicht gehorchst, werde ich dich in Yamas Reich schicken.
3.149.15
विज्ञाय तं बलोन्मत्तं बाहुवीर्येण दर्पितम् ।
हृदयेनावहस्यैनं हनूमान्वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१४९.१५ ॥
Als Hanūmān ihn, berauscht von Kraft und stolz auf die Tapferkeit seiner Arme, erkannte, sprach er, innerlich lächelnd, diese Worte zu ihm.
3.149.16
प्रसीद नास्ति मे शक्तिरुत्थातुं जरयाऽनघ ।
ममानुकम्पया त्वेतत्पुच्छमुत्सार्य गम्यताम् ॥ ३.१४९.१६ ॥
Sei gnädig, du Makelloser; ich habe vor Alter keine Kraft, mich zu erheben. Aus Mitleid mit mir, schiebe diesen Schwanz beiseite und geh.
3.149.17
एवमुक्ते हनुमता हीनवीर्यपराक्रमम् ।
मनसाऽचिनतयद्भीमः स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ३.१४९.१७ ॥
Als Hanūmān so gesprochen hatte, dachte Bhīma, stolz auf seine Armkraft, bei sich, dass jener ohne Mut und Heldentum sei.
3.149.18
पुच्छे प्रगृह्य तरसा हीनवीर्यपराक्रमम् ।
सालोक्यमन्तकस्यैनं नयाम्यद्येह वानरम् ॥ ३.१४९.१८ ॥
Ihn am Schwanz mit Gewalt packend, werde ich diesen Affen, ohne Mut und Heldentum, noch heute hier in die Welt des Todes führen.
3.149.19
सावज्ञमथ वामेन स्मयञ्जग्राह पाणिना ।
न चाशकच्चालयितुं भीमः पुच्छं महाकपेः ॥ ३.१४९.१९ ॥
Da packte Bhīma es, verächtlich und lächelnd, mit der linken Hand, doch er vermochte nicht einmal den Schwanz des großen Affen zu bewegen.
3.149.20
उच्चिक्षेप पुनर्दोर्भ्यामिन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ।
नोद्धर्तुमशकद्भीमो दोर्भ्यामपि महाबलः ॥ ३.१४९.२० ॥
Wieder versuchte er, es mit beiden Armen wie Indras Donnerkeil emporzuheben, doch auch mit beiden Armen vermochte der mächtige Bhīma es nicht zu heben.
3.149.21
उत्क्षिप्तभ्रूर्विवृत्ताक्षः संहतभ्रकुटीमुखः ।
स्विन्नगात्रोऽभवद्भीमो न चोद्धर्तुंशशाक तम् ॥ ३.१४९.२१ ॥
Mit hochgezogenen Brauen, rollenden Augen und finster verzogenem Gesicht wurde Bhīmas Körper schweißnass, und er vermochte es nicht zu heben.
3.149.22
यत्नवानपि तु श्रीमाँल्लाङ्गूलोद्धरणे ततः ।
कपेः पार्श्वगतो भीमस्तस्थौ व्रीडडानताननः ॥ ३.१४९.२२ ॥
Obwohl er sich mühte, gelang es dem glanzvollen Bhīma nicht, den Schwanz zu heben; er stand neben dem Affen, das Gesicht vor Scham gesenkt.
3.149.23
प्रणिपत्य च कौन्तेयः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ।
प्रसीद कपिशार्दूल दुरुक्तं क्षम्यतां मम ॥ ३.१४९.२३ ॥
Sich verneigend und die Handflächen zusammenlegend sprach der Sohn Kuntīs diese Worte: 'Sei gnädig, Tiger unter den Affen; vergib meine harten Worte.'
3.149.24
सिद्धो वा यदि वा देवो गन्धर्वो वाऽथ गुह्यकः ।
पृष्टः सन्को मया ब्रूहि कस्त्वं वानररूपधृत् ॥ ३.१४९.२४ ॥
'Bist du ein Vollendeter, ein Gott, ein Gandharva oder ein Guhyaka? Ich frage dich: Sag, wer du bist, der du die Gestalt eines Affen trägst?'
3.149.25
न चेद्गुह्यं महाबाहो श्रोतव्यं चेद्भवेन्मम ।
शिष्यवत्त्वां तु पृच्छामि उपपन्नोऽस्मि तेऽनघ ॥ ३.१४९.२५ ॥
O Starkarmiger, wenn es kein Geheimnis ist und ich es hören darf, frage ich dich wie ein Schüler; o Makelloser, ich bin zu dir gekommen.
3.149.26
यत्ते मम परिज्ञाने कौतूहलमरिंदम ।
तत्सर्वमखिलेन त्वं शृणु पाण्डवनन्दन ॥ ३.१४९.२६ ॥
O Bezwinger der Feinde, was immer du über mein Wissen wissen möchtest, o Freude der Pāṇḍavas, höre alles vollständig.
3.149.27
अहं केसरिणः क्षेत्रे वायुना जगदायुषा ।
जातः कमलपत्राक्ष हनूमान्नाम वानरः ॥ ३.१४९.२७ ॥
Ich wurde im Schoß des Kesarin von Vāyu, dem Lebensatem der Welt, geboren, o Lotusäugiger; mein Name ist Hanumān, ein Affe.
3.149.28
सूर्यपुत्रं च सुग्रीवं शक्रपुत्रं च वालिनम् ।
सर्ववानरराजानौ सर्ववानरयूथपाः ॥ ३.१४९.२८ ॥
Sugrīva, der Sohn der Sonne, und Vāli, der Sohn Indras, beide Könige aller Affen, und die Anführer aller Affenscharen.
3.149.29
उपतस्थुर्महावीर्या मम चामित्रकर्शन ।
सुग्रीवेणाभवत्प्रीतिरनिलस्याग्निना यथा ॥ ३.१४९.२९ ॥
O Vernichter der Feinde, die Affen von großer Tapferkeit dienten mir, und zwischen Sugrīva und mir entstand Zuneigung, wie zwischen Wind und Feuer.
3.149.30
निकृतः स ततो भ्रात्रा कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
ऋश्यमूके मया सार्धं सुग्रीवो न्यवसच्चिरम् ॥ ३.१४९.३० ॥
Da, von seinem Bruder aus einem anderen Grund gekränkt, wohnte Sugrīva lange mit mir auf dem Ṛśyamūka.
3.149.31
अथ दाशरथिर्वीरो रामो नाम महाबलः ।
विष्णुर्मानुषरूपेण चचार वसुधातलम् ॥ ३.१४९.३१ ॥
Da wanderte Rāma, der Held, Sohn des Daśaratha, von großer Kraft, Viṣṇu in menschlicher Gestalt, über die Oberfläche der Erde.
3.149.32
स पितुः प्रियमन्विच्छन्सहभार्यः सहानुजः ।
सधनुर्धन्विनांश्रेष्ठो दण्डकारण्यमाश्रितः ॥ ३.१४९.३२ ॥
Den Wunsch des Vaters zu erfüllen suchend, mit seiner Gattin und seinem jüngeren Bruder, mit dem Bogen, der beste der Bogenschützen, nahm er Zuflucht im Daṇḍaka-Wald.
3.149.33
तस्य भार्या जनस्थानाच्छलेनापहृता बलात् ।
राक्षसेन्द्रेण बलिना रावणेन दुरात्मना ॥ ३.१४९.३३ ॥
Seine Gattin wurde durch List und mit Gewalt aus Janasthāna entführt, von Rāvaṇa, dem mächtigen Herrn der Rākṣasas, dem Übelgesinnten.
3.149.34
सुवर्णरत्नचित्रेण मृगरूपेण रक्षसा ।
वञ्चयित्वा नरव्याघ्रं मारीचेन तदाऽनघ ॥ ३.१४९.३४ ॥
Nachdem der Rākṣasa Mārīca, in der Gestalt eines mit Gold und Edelsteinen geschmückten Hirsches, den Tiger unter den Menschen getäuscht hatte, damals, o Makelloser.