மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.149
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.149.1
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य वानरेन्द्रस्य धीमतः ।
भीमसेनस्तदा वीरः प्रोवाचामितविक्रमः ॥ ३.१४९.१ ॥
அறிவுள்ள அந்த வானரத் தலைவனின் இந்த சொற்களைக் கேட்டு, அளவற்ற வலிமையுடைய வீரன் பீமசேனன் அப்போது பேசினான்.
3.149.2
को भवान्किंनिमित्तं वा वानरं वपुराश्रितः ।
ब्राह्मणानन्तरो वर्णः क्षत्रियस्त्वाऽनुपृच्छति ॥ ३.१४९.२ ॥
நீர் யார்? எந்த காரணத்திற்காக குரங்கின் உருவம் எடுத்திருக்கிறீர்? பிராமணருக்கு அடுத்த வருணமான க்ஷத்திரியனாகிய நான் உம்மிடம் கேட்கிறேன்.
3.149.3
कौरवः सोमवंशीयः कुन्त्या गर्भेण धारितः ।
पाण्डवो वायुतनयो भीमसेन इति श्रुतः ॥ ३.१४९.३ ॥
நான் குரு குலத்தவன், சந்திர வம்சத்தவன், குந்தியின் கர்ப்பத்தில் தாங்கப்பட்டவன்; வாயுவின் மகனும் பாண்டுவின் புதல்வனுமான பீமசேனன் என்று புகழப்படுபவன்.
3.149.4
स वाक्यं भीमसेनस्य स्मितेन प्रतिगृह्य तत् ।
हनुमान्वायुतनयो वायुपुत्रमभाषत ॥ ३.१४९.४ ॥
பீமசேனனின் அந்தச் சொற்களை புன்னகையுடன் ஏற்றுக்கொண்டு, வாயுவின் மகனான அனுமான் வாயுவின் மகனிடம் பேசினான்.
3.149.5
वानरोऽहं न ते मार्गं प्रदास्यामि यथोप्सितम् ।
साधु गच्छ निवर्तस्व मा त्वं प्राप्स्यसि वैशसम् ॥ ३.१४९.५ ॥
நான் ஒரு குரங்கு; நீ விரும்பும் வழியை உனக்கு விட்டுத்தரமாட்டேன். நன்றாகப் போ, திரும்பிவிடு; அழிவை அடையாதே.
3.149.6
वैशसं वाऽस्तु यद्वान्यन्न त्वां रपृच्चामि वानर ।
प्रयच्छ मार्गमुत्तिष्ठ मा मत्तः प्राप्स्यसे व्यथाम् ॥ ३.१४९.६ ॥
அழிவோ அல்லது வேறு எதுவோ ஆகட்டும்; குரங்கே, நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். வழியைக் கொடு, எழுந்திரு; என்னிடமிருந்து துன்பத்தை அடையாதே.
3.149.7
नास्ति शक्तिर्ममोत्थातुं जरया क्लेशितो ह्यहम् ।
यद्यवश्यं प्रयातव्यं लङ्घयित्वा प्रयाहि माम् ॥ ३.१४९.७ ॥
முதுமையால் வருந்திய நான் எழுவதற்கும் சக்தி இல்லாதவன். நீ அவசியம் செல்ல வேண்டுமானால், என்னைத் தாண்டிச் செல்.
3.149.8
निर्गुणः परमात्मा तु देहं ते व्याप्य तिष्ठते ।
तमहं ज्ञानविज्ञेयं नावमन्ये न लङ्घये ॥ ३.१४९.८ ॥
குணமற்ற பரமாத்மா உன் உடலில் வியாபித்து நிற்கிறார். ஞானத்தாலும் விஞ்ஞானத்தாலும் அறியப்படும் அவரை நான் அவமதிக்கவுமில்லை, தாண்டவுமில்லை.
3.149.9
यद्यागमैर्न विद्यां च तमहं भूतभावनम् ।
क्रमेयं त्वां गिरिं चैव हनीमानिव सागरम् ॥ ३.१४९.९ ॥
ஆகமங்களாலும் அறிவாலும் அந்த உயிர்களைப் பேணுபவரை நான் அறியாதவனாக இருந்தால், உன்னையும் இம்மலையையும் ஹனுமான் கடலைத் தாண்டியதுபோல் நான் தாண்டிவிடுவேன்.
3.149.10
क एष हनुमान्नाम सागरो येन लङ्घितः ।
पृच्चामि त्वां नरश्रेष्ठ कथ्यतां यदि शक्यते ॥ ३.१४९.१० ॥
ஹனுமான் என்ற பெயருடையவன் யார், கடலை யார் தாண்டினான்? மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உன்னைக் கேட்கிறேன்; இயன்றால் சொல்.
3.149.11
भ्राता मम गुणश्लाघ्यो बुद्धिसत्वबलान्वितः ।
रामायणेऽतिविख्यातः श्रीमान्वानरपुङ्गवः ॥ ३.१४९.११ ॥
என் சகோதரன் — குணங்களால் புகழப்படுபவன், அறிவும் உறுதியும் வலிமையும் கொண்டவன்; ராமாயணத்தில் மிகவும் பிரபலமானவன், மேன்மையான குரங்குகளின் தலைவன்.
3.149.12
रामपत्नीकृते येन शतयोजनविस्तृतः ।
सागरः प्लवगेन्द्रेण क्रमेणैकेन लङ्घितः ॥ ३.१४९.१२ ॥
ராமனின் மனைவிக்காக நூறு யோசனை அகலமுள்ள கடலை, தாவுபவர்களின் தலைவன் ஒரே தாவலில் தாண்டினான்.
3.149.13
स मे भ्राता महावीर्यस्तुल्योऽहं तस् तेजसा ।
बले पराक्रमे युद्धे शक्तोऽहं तव निग्रहे ॥ ३.१४९.१३ ॥
அவன் என் சகோதரன், மிகுந்த வீரியமுடையவன். அவனுடைய தேஜஸில் நான் அவனுக்குச் சமன். பலத்திலும் பராக்கிரமத்திலும் போரிலும் உன்னை அடக்க நான் வல்லவன்.
3.149.14
इमं देशमनुप्राप्तः कारणेनास्मि केनचित् ।
उत्तिष्ठ देहि मे मार्गं पश्य मे चाद्य पौरुषम्।
मच्छासनमकुर्वाणं त्वां वा नेष्ये यमक्षयम् ॥ ३.१४९.१४ ॥
ஏதோ ஒரு காரணத்தால் நான் இந்த இடத்திற்கு வந்துள்ளேன். எழுந்திரு, எனக்கு வழி கொடு; இன்று என் வீரத்தைப் பார். என் கட்டளையைச் செய்யாவிட்டால், உன்னை யமலோகத்திற்கு அனுப்புவேன்.
3.149.15
विज्ञाय तं बलोन्मत्तं बाहुवीर्येण दर्पितम् ।
हृदयेनावहस्यैनं हनूमान्वाक्यमब्रवीत् ॥ ३.१४९.१५ ॥
பலத்தால் மதமேறியவனாகவும், தோள்வலிமையால் செருக்குற்றவனாகவும் அவனை அறிந்து, ஹனுமான் மனதில் நகைத்து அவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
3.149.16
प्रसीद नास्ति मे शक्तिरुत्थातुं जरयाऽनघ ।
ममानुकम्पया त्वेतत्पुच्छमुत्सार्य गम्यताम् ॥ ३.१४९.१६ ॥
பாவமற்றவனே, தயைசெய். முதுமையால் எழுந்திருக்கும் சக்தி எனக்கில்லை. என் மீது கருணை கொண்டு, இந்த வாலை நகர்த்திவிட்டுச் செல்.
3.149.17
एवमुक्ते हनुमता हीनवीर्यपराक्रमम् ।
मनसाऽचिनतयद्भीमः स्वबाहुबलदर्पितः ॥ ३.१४९.१७ ॥
ஹனுமான் இவ்வாறு சொன்னதும், அவரை வீரியமும் பராக்கிரமமும் இல்லாதவராக எண்ணி, தன் தோள்பல செருக்கால் பீமன் மனதில் நினைத்தான்.
3.149.18
पुच्छे प्रगृह्य तरसा हीनवीर्यपराक्रमम् ।
सालोक्यमन्तकस्यैनं नयाम्यद्येह वानरम् ॥ ३.१४९.१८ ॥
வாலைப் பிடித்து பலவந்தமாக, வீரியமும் பராக்கிரமமும் இல்லாத இந்தக் குரங்கை இன்று இங்கேயே யமனின் உலகத்திற்கு அனுப்புவேன்.
3.149.19
सावज्ञमथ वामेन स्मयञ्जग्राह पाणिना ।
न चाशकच्चालयितुं भीमः पुच्छं महाकपेः ॥ ३.१४९.१९ ॥
பின்னர் பீமன் அவமதிப்புடன், புன்னகைத்தபடி இடது கையால் அதைப் பற்றினான்; ஆனால் அந்த மகாகபியின் வாலை அசைக்கக்கூட அவனால் முடியவில்லை.
3.149.20
उच्चिक्षेप पुनर्दोर्भ्यामिन्द्रायुधमिवोच्छ्रितम् ।
नोद्धर्तुमशकद्भीमो दोर्भ्यामपि महाबलः ॥ ३.१४९.२० ॥
மீண்டும் இரு கரங்களாலும் இந்திரனின் வஜ்ரம் போல் உயர்த்த முயன்றான்; ஆனால் மகாபலனான பீமனால் இருகைகளாலும் கூட அதைத் தூக்க முடியவில்லை.
3.149.21
उत्क्षिप्तभ्रूर्विवृत्ताक्षः संहतभ्रकुटीमुखः ।
स्विन्नगात्रोऽभवद्भीमो न चोद्धर्तुंशशाक तम् ॥ ३.१४९.२१ ॥
புருவங்களை உயர்த்தி, கண்களைச் சுழற்றி, புருவச் சுளிப்பால் முகம் இறுகியவனாக, பீமனின் உடல் வியர்த்தது; அவனால் அதைத் தூக்க முடியவில்லை.
3.149.22
यत्नवानपि तु श्रीमाँल्लाङ्गूलोद्धरणे ततः ।
कपेः पार्श्वगतो भीमस्तस्थौ व्रीडडानताननः ॥ ३.१४९.२२ ॥
முயற்சி செய்தும், அந்த மகிமைமிக்க பீமன் வாலைத் தூக்குவதில் அவன் பக்கத்தில் வெட்கத்தால் முகம் தாழ்த்தியபடி நின்றான்.
3.149.23
प्रणिपत्य च कौन्तेयः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ।
प्रसीद कपिशार्दूल दुरुक्तं क्षम्यतां मम ॥ ३.१४९.२३ ॥
குந்தியின் மகன் வணங்கி, கைகூப்பி இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்: 'கபிகளின் சிங்கமே, அருள்புரிக; என் கடுஞ்சொற்களை மன்னித்தருள்க.'
3.149.24
सिद्धो वा यदि वा देवो गन्धर्वो वाऽथ गुह्यकः ।
पृष्टः सन्को मया ब्रूहि कस्त्वं वानररूपधृत् ॥ ३.१४९.२४ ॥
'நீ சித்தனோ, தேவனோ, கந்தர்வனோ, அல்லது குஹ்யகனோ? நான் கேட்கிறேன், சொல்; வானர உருவம் தாங்கிய நீ யார்?'
3.149.25
न चेद्गुह्यं महाबाहो श्रोतव्यं चेद्भवेन्मम ।
शिष्यवत्त्वां तु पृच्छामि उपपन्नोऽस्मि तेऽनघ ॥ ३.१४९.२५ ॥
மகாபாஹோ, இது ரகசியமில்லையென்றும், நான் கேட்கத் தகுந்தது என்றும் இருந்தால், உம்மிடம் சீடனைப் போல கேட்கிறேன்; பாவமற்றவரே, நான் உம்மிடம் வந்திருக்கிறேன்.
3.149.26
यत्ते मम परिज्ञाने कौतूहलमरिंदम ।
तत्सर्वमखिलेन त्वं शृणु पाण्डवनन्दन ॥ ३.१४९.२६ ॥
அரிந்தமா, என்னைப் பற்றிய அறிவில் உமக்கு எது ஆர்வம் உண்டோ, பாண்டவர்களின் மகிழ்ச்சியே, அதை முழுவதுமாகக் கேளும்.
3.149.27
अहं केसरिणः क्षेत्रे वायुना जगदायुषा ।
जातः कमलपत्राक्ष हनूमान्नाम वानरः ॥ ३.१४९.२७ ॥
கமலபத்ராட்சனே, கேசரியின் மனைவியிடம் உலகின் உயிரான வாயுவால் நான் பிறந்தேன்; என் பெயர் ஹனுமான், நான் ஒரு வானரன்.
3.149.28
सूर्यपुत्रं च सुग्रीवं शक्रपुत्रं च वालिनम् ।
सर्ववानरराजानौ सर्ववानरयूथपाः ॥ ३.१४९.२८ ॥
சூரியனின் மகன் சுக்ரீவனும், இந்திரனின் மகன் வாலியும், இருவரும் அனைத்து வானரர்களின் அரசர்கள்; அனைத்து வானரத் தலைவர்களும்.
3.149.29
उपतस्थुर्महावीर्या मम चामित्रकर्शन ।
सुग्रीवेणाभवत्प्रीतिरनिलस्याग्निना यथा ॥ ३.१४९.२९ ॥
அமித்திரகர்சனா, மகாவீரியர்களான வானரர்கள் எனக்கு அருகில் இருந்து பணிவிடை செய்தனர்; சுக்ரீவனுடன் எனக்கு அனிலனுக்கும் அக்னிக்கும் உள்ள நட்பு போன்ற நட்பு ஏற்பட்டது.
3.149.30
निकृतः स ततो भ्रात्रा कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
ऋश्यमूके मया सार्धं सुग्रीवो न्यवसच्चिरम् ॥ ३.१४९.३० ॥
பின்னர் அவன் தன் சகோதரனால் வேறொரு காரணத்தால் அவமதிக்கப்பட்டான்; சுக்ரீவன் ரிஷ்யமூகத்தில் என்னுடன் நீண்ட காலம் வசித்தான்.
3.149.31
अथ दाशरथिर्वीरो रामो नाम महाबलः ।
विष्णुर्मानुषरूपेण चचार वसुधातलम् ॥ ३.१४९.३१ ॥
பின்னர் தசரதனின் மகனான வீரன் ராமன் என்ற மகாபலசாலி, விஷ்ணு, மனித வடிவில் பூமியின் மேல் சஞ்சரித்தான்.
3.149.32
स पितुः प्रियमन्विच्छन्सहभार्यः सहानुजः ।
सधनुर्धन्विनांश्रेष्ठो दण्डकारण्यमाश्रितः ॥ ३.१४९.३२ ॥
தந்தையின் விருப்பத்தை நிறைவேற்ற விரும்பி, மனைவியுடனும் தம்பியுடனும், வில்லுடன், வில்வீரர்களில் சிறந்தவனாக, தண்டகாரண்யத்தில் தங்கினான்.
3.149.33
तस्य भार्या जनस्थानाच्छलेनापहृता बलात् ।
राक्षसेन्द्रेण बलिना रावणेन दुरात्मना ॥ ३.१४९.३३ ॥
அவனுடைய மனைவி ஜனஸ்தானத்திலிருந்து வஞ்சனையால் பலவந்தமாகக் கவர்ந்து செல்லப்பட்டாள், வலிமைமிக்க அரக்கர்களின் தலைவனும் தீய மனம் கொண்டவனுமான ராவணனால்.
3.149.34
सुवर्णरत्नचित्रेण मृगरूपेण रक्षसा ।
वञ्चयित्वा नरव्याघ्रं मारीचेन तदाऽनघ ॥ ३.१४९.३४ ॥
பொன்னும் இரத்தினங்களும் பதித்த மானுருவம் கொண்ட அரக்கன் மாரீசனால் அந்த நரசிங்கத்தை ஏமாற்றி — ஓ, குற்றமற்றவனே.