Mahābhārata · Adhyāya 3.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.152.1
पूर्वरूपमदृष्ट्वा ते न यास्यामि कथंचन ।
यदि तेऽहमनुग्राह्यो दर्शयात्मानमात्मना ॥ ३.१५२.१ ॥
Wenn ich deiner Gnade würdig bin, werde ich auf keinen Fall gehen, ohne deine frühere Gestalt gesehen zu haben; zeige dich durch deine eigene Kraft.
3.152.2
एवमुक्तस्तु भीमेन स्मितं कृत्वा प्लवंगमः ।
तद्रूपं दर्शयामास यद्वै सागरलङ्घने ॥ ३.१५२.२ ॥
So von Bhīma angesprochen, lächelte der Springer unter den Affen und zeigte jene Gestalt, die er beim Überspringen des Ozeans angenommen hatte.
3.152.3
भ्रातुः प्रियमभीप्सन्वै चकार सुमहद्वपुः ।
तद्रूपं यत्पुरा तस्य बभूवोदधिलङ्घने ॥ ३.१५२.३ ॥
Aus dem Wunsch, seinem Bruder zu gefallen, machte er seinen Körper gewaltig groß; es war dieselbe Gestalt, die er einst beim Überqueren des Ozeans gehabt hatte.
3.152.4
देहस्तस्य ततोऽतीव वर्धत्यायामविस्तरैः ।
सद्रुमं कदलीषण्डं छादयन्नमितद्युतिः ॥ ३.१५२.४ ॥
Da wuchs sein Körper gewaltig an Länge und Breite und bedeckte samt den Bäumen einen Bananenhain; er wurde von unermesslichem Glanz.
3.152.5
गिरिश्चोच्छ्रयमाक्रम्य तस्थौ तत्र च वानरः ।
समुच्छ्रितमहाकायो द्वितीय इव पर्वतः ॥ ३.१५२.५ ॥
Der Affe stieg auf die Höhe eines Berges und stand dort; mit seinem hoch aufgerichteten gewaltigen Körper schien er ein zweiter Berg zu sein.
3.152.6
ताम्रेक्षणस्तीक्ष्णदंष्ट्रो भृकुटीकृतलोचनः ।
दीर्घं लाङ्गूलमाविध्य दिशो व्याप्य स्थितः कपिः ॥ ३.१५२.६ ॥
Mit kupferfarbenen Augen, scharfen Hauzähnen und vor Zorn gerunzelten, wilden Blicken stand der Affe da, schwang seinen langen Schwanz und füllte alle Richtungen aus.
3.152.7
तद्रूपं महदालक्ष्यभ्रातुः कौरवनन्दनः ।
विसिष्मिये तदा भीमो जहृषे च पुनः पुनः ॥ ३.१५२.७ ॥
Als er die gewaltige Gestalt seines Bruders sah, war Bhīma, die Freude der Kuru, da erstaunt und freute sich immer wieder.
3.152.8
तमर्कमिव तेजोभिः सौवर्णमिव पर्वतम् ।
प्रदीप्तमिव चाकाशं दृष्ट्वा भीमो न्यमीलयत् ॥ ३.१५२.८ ॥
Als er ihn sah, strahlend wie die Sonne, wie ein goldener Berg, wie der brennende Himmel, schloss Bhīma die Augen.
3.152.9
आबभाषे च हनुमान्भीमसेनं स्मयन्निव ।
एतावदिह शक्तस्त्वं द्रुष्टुं रूपं ममानघ ॥ ३.१५२.९ ॥
Lächelnd sprach Hanumān zu Bhīmasena: 'Du Makelloser, hier vermagst du meine Gestalt nur so weit zu sehen.'
3.152.10
वर्धेऽहं चाप्यतो भूयो यावन्मे मनसेप्सितम् ।
भीम शत्रुषु चात्यर्थं वर्धते मूर्तिरोजसा ॥ ३.१५२.१० ॥
Von hier aus werde ich noch weiter wachsen, so viel mein Geist begehrt. O Bhīma, meine Gestalt wächst unter Feinden gewaltig durch ihre Kraft.
3.152.11
तदद्भुतं महारौद्रं विन्ध्यपर्वतसन्निभम् ।
दृष्ट्वा हनूमतो वर्ष्म संभ्रान्तः पवनात्मजः ॥ ३.१५२.११ ॥
Als er den wunderbaren, überaus schrecklichen Leib Hanumāns sah, der dem Vindhya-Gebirge glich, geriet der Windsohn in Verwirrung.
3.152.12
प्रत्युवाच ततो भीमः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
कृताञ्जलिरदीनात्मा हनूमन्तमवस्थितम् ॥ ३.१५२.१२ ॥
Da antwortete Bhīma, dessen Haare vor Freude zu Berge standen, mit gefalteten Händen und unerschrockenem Sinn dem vor ihm stehenden Hanumān.
3.152.13
दृष्टं प्रमाणं विपुलं शरीरस्यास्य ते विभो ।
संहरस्व महावीर्य स्वयमात्मानमात्मना ॥ ३.१५२.१३ ॥
O Mächtiger, ich habe das gewaltige Maß deines Körpers gesehen. O du von großer Tapferkeit, zieh dich selbst durch deine eigene Kraft zusammen.
3.152.14
न हि शक्नोमि त्वां द्रष्टुं दिवाकरमिवोदितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ३.१५२.१४ ॥
Ich vermag dich nicht anzusehen, wie die aufgehende Sonne, unermesslich und unbezwingbar, wie der Berg Mainaka.
3.152.15
विस्मयश्चैव मे वीर सुमहान्मनसोऽद्य वै ।
यद्रामस्त्वयि पार्श्वश्थे स्वयं रावणमभ्यगात् ॥ ३.१५२.१५ ॥
Und wahrlich, o Held, mein Geist ist heute sehr verwundert, dass Rāma selbst gegen Rāvaṇa zog, obwohl du an seiner Seite standest.
3.152.16
त्वमेव शक्तस्तां लङ्कां सयोधां सहरावणाम् ।
स्वबाहुबलमाश्रित् विनाशयितुमञ्जसा ॥ ३.१५२.१६ ॥
Vertrauend auf die Kraft deiner eigenen Arme warst du allein imstande, jenes Laṅkā samt seinen Kriegern und Rāvaṇa mühelos zu vernichten.
3.152.17
न हि ते किंचिदप्राप्यं मारुतात्मज विद्यते ।
न चैव तव पर्याप्तो रावयणः सगणो युधि ॥ ३.१५२.१७ ॥
Nichts ist für dich unerreichbar, o Sohn des Windes. Und im Kampf war Rāvaṇa mit seinem Gefolge dir nicht gewachsen.
3.152.18
एवमुक्तस्तु भीमेन हनूमान्प्लवगोत्तमः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं स्निग्धगम्भीरया गिरा ॥ ३.१५२.१८ ॥
So angesprochen von Bhīma, antwortete Hanumān, der beste der Affen, dann mit Worten in sanfter und tiefer Stimme.
3.152.19
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
भीमसेन न पर्याप्तो ममासौ राक्षसाधमः ॥ ३.१५२.१९ ॥
So ist es, o Starkarmiger, Bhārata, wie du sagst. O Bhīmasena, jener niederste der Rākṣasas ist mir kein ebenbürtiger Gegner.
3.152.20
मया तु निहते तस्मिन्रावणे लोककण्टके ।
कीर्तिर्नश्येद्राघवस्य तत एतदुपेक्षितम्
वेदाचारविधानोक्तैर्यज्ञैर्धार्यन्ति देवताः। ॥ ३.१५२.२० ॥
Hätte ich jenen Rāvaṇa, den Dorn der Welt, getötet, so wäre der Ruhm Rāghavas vergangen; darum wurde dies unterlassen. Durch die in den Vorschriften vedischen Verhaltens gelehrten Opfer werden die Götter erhalten.
3.152.21
तेन वीरेण तं हत्वा सगणं राक्षसाधमम् ।
आनीता स्वपुरं सीता कीर्तिश्च स्थापिता नृषु ॥ ३.१५२.२१ ॥
Jener Held, der jenen niedrigsten der Rākṣasas samt seinem Gefolge erschlagen hatte, führte Sītā in seine eigene Stadt zurück und begründete seinen Ruhm unter den Menschen.
3.152.22
तद्गच्छ विपुलप्रज्ञ भ्रातुः प्रियहिते रतः ।
अरिष्टं क्षेममध्वानं वायुना परिरक्षितः ॥ ३.१५२.२२ ॥
So geh denn, o Mann von weitem Verstand, dem lieben Wohl deines Bruders ergeben. Dieser Weg, vom Wind behütet, ist sicher und gefahrlos.
3.152.23
एष पन्थाः कुरुश्रेष्ठ सौगन्धिकवनाय ते ।
द्रक्ष्यसे धनदोद्यानं रक्षितं यक्षराक्षसैः ॥ ३.१५२.२३ ॥
Dies ist dein Weg, o Bester der Kurus, zum Saugandhika-Wald. Dort wirst du den Garten des Dhanada (Kubera) sehen, bewacht von Yakṣas und Rākṣasas.
3.152.24
न च ते तरसा कार्यः कुसुमापचयः स्वयम् ।
दैवतानि हि मान्यानि पुरुषेण विशेषतः ॥ ३.१५२.२४ ॥
Auch sollst du die Blumen nicht gewaltsam selbst pflücken, denn die Dinge der Götter sind zu ehren, zumal vom Menschen.
3.152.25
बलिहोमनमस्कारैर्मन्त्रैश्च भरतर्षभ ।
दैवतानि प्रसादं हि भक्त्या कुर्वन्ति भारत ॥ ३.१५२.२५ ॥
O Stier der Bharatas, durch Opfergaben, Libationen, Verneigungen und Mantras werden die Götter durch Hingabe wahrlich gnädig, o Bhārata.
3.152.26
मा तात साहसं कार्षीः स्वधर्मं परिपालय ।
स्वधर्मस्थापनं धर्मं बुध्यस्वागमयस्व च ॥ ३.१५२.२६ ॥
Lieber, handle nicht vorschnell; bewahre deinen eigenen Dharma. Erkenne, dass die Festigung des eigenen Dharma Dharma ist, und warte ab.
3.152.27
न हि धर्ममविज्ञाय वृद्धाननुपसेव्य च ।
धर्मो वै वेदितुं शक्यो बृहस्पतिसमैरपि ॥ ३.१५२.२७ ॥
Ohne Dharma zu kennen und ohne den Ältesten zu dienen, kann Dharma nicht erkannt werden, auch nicht von denen, die Bṛhaspati gleichen.
3.152.28
अधर्मो यत्र धर्माख्यो धर्मश्चाधर्मसंज्ञितः ।
स विज्ञेयो विभागेन यत्रमुह्यन्त्यबुद्धयः ॥ ३.१५२.२८ ॥
Wo Adharma Dharma genannt wird und Dharma Adharma, das muss durch sorgfältige Unterscheidung erkannt werden; dort verwirren sich die Unverständigen.
3.152.29
आचारसंभवो धर्मो धर्माद्वेदाः समुत्थिताः ।
वेदैर्यज्ञाः समुत्पन्ना यज्ञैर्देवाः प्रतिष्ठिताः ॥ ३.१५२.२९ ॥
Dharma entsteht aus dem rechten Verhalten; aus dem Dharma sind die Veden hervorgegangen; durch die Veden sind die Opfer entstanden; durch die Opfer werden die Götter gefestigt.
3.152.30
बृहस्पत्युशनःप्रोक्तैर्नयैर्धार्यन्ति मानवाः ॥ ३.१५२.३० ॥
Die Menschen werden durch die von Bṛhaspati und Uśanas gelehrten Regeln der Staatskunst erhalten.
3.152.31
बल्याकरवणिज्याभिः कृष्यर्थैर्योनिपोषणैः ।
वार्तया धार्यते सर्वं धर्मैरेतैर्द्विजातिभिः ॥ ३.१५२.३१ ॥
Durch Abgaben, Bergwerke, Handel, Ackerbau und Viehzucht wird durch die vārtā alles getragen; durch diese Pflichten tun dies die dvijāti.
3.152.32
त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्तिस्रो विद्या विजानताम् ।
ताभिः सम्यक्प्रवृत्ताभिर्लोकयात्रा विधीयते ॥ ३.१५२.३२ ॥
Die Dreifache (Veda), die vārtā und die Wissenschaft von Strafe und Regierung — diese drei Wissenschaften gehören den Kundigen; werden sie richtig verfolgt, so wird der Lauf der Welt geordnet.
3.152.33
सा चेद्धर्मकृता न स्यात्रयीधर्ममृते भुवि ।
दण्डनीतिमृतेचापि निर्मर्यादमिदं भवेत् ॥ ३.१५२.३३ ॥
Wenn jene Ordnung nicht auf dem dharma beruhte, und auf Erden ohne das dharma der Dreifachen (Veda) und ohne die Wissenschaft der Strafe wäre, so würde dies maßlos.
3.152.34
वार्ताधर्मे ह्यवर्तिन्यो विनश्येयुरिमाः प्रजाः ।
सुप्रवृत्तैस्त्रिभिर्ह्येतैर्धर्मैः सूयन्ति वै प्रजाः ॥ ३.१५२.३४ ॥
Würde das dharma der vārtā nicht befolgt, so gingen diese Untertanen zugrunde; nur wenn diese drei Pflichten gut verfolgt werden, gedeihen die Untertanen.
3.152.35
द्विजानाममृतं धर्मो ह्येकश्चैवैकवर्णकः ।
यज्ञाध्ययनदानानि त्रयः साधारणाः स्मृताः ॥ ३.१५२.३५ ॥
Die unsterbliche Pflicht der dvijāti ist eine, von einer Klasse; Opfer, Studium und Geben werden als drei gemeinsame Dinge erklärt.
3.152.36
याजनाध्यापने चोभे ब्राह्मणानां परिग्रहः ।
पालनं क्षत्रियाणां वै वैश्यधर्मश्च पोषणम् ॥ ३.१५२.३६ ॥
Für die brāhmaṇa sind Opferdienst und Lehre sowie das Annehmen von Gaben; für die kṣatriya der Schutz; und die Pflicht der vaiśya ist das Nähren.
3.152.37
शुश्रूषा च द्विजातीनां शूद्राणआं धर्म उच्यते ।
भैक्षहोमव्रतैर्हीनास्तथैव गुरुवासिताः ॥ ३.१५२.३७ ॥
Der Dienst an den Zweimalgeborenen gilt als Pflicht der Śūdras, die ohne Bettelgang, Feueropfer und Gelübde sind, ebenso wie jene, die beim Lehrer wohnen.
3.152.38
क्षत्रधर्मोऽत्रकौन्तेय तव धर्मोऽत्र रक्षणम् ।
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व विनीतो नियतेन्द्रियः ॥ ३.१५२.३८ ॥
Hier, Sohn der Kuntī, ist die Pflicht des Kriegers deine Pflicht, und hier ist der Schutz deine Aufgabe. Nimm deine eigene Pflicht an, demütig und mit gezügelten Sinnen.
3.152.39
वृद्धैः संमन्त्र्य सद्भिश्च बुद्धिमद्भिः श्रुतान्वितैः ।
आस्थितः शास्तिदण्डेन व्यसनी परिभूयते ॥ ३.१५२.३९ ॥
Der König, der sich mit Alten, Guten und gelehrten Weisen berät und sich auf den Stab der Strafe stützt, wird nicht besiegt; doch der dem Laster Verfallene wird besiegt.
3.152.40
निग्रहानुग्रहैः सम्यग्यदा नेता प्रवर्तते ।
तदा भवन्ति लोकस्य मर्यादाः सुव्यवस्थिताः ॥ ३.१५२.४० ॥
Wenn der Herrscher durch Strafe und Gnade recht handelt, dann stehen die Grenzen der Welt wohlgeordnet fest.
3.152.41
तस्माद्देशे च दुर्गे च शत्रुमित्रबलेषु च ।
नित्यं चारेण बोद्धव्यं स्थानं वृद्धिः क्षयस्तथा ॥ ३.१५२.४१ ॥
Daher muss man im Land, in der Festung und in den Heeren von Feinden und Freunden stets durch Kundschafter die Lage, das Wachsen und das Schwinden erkennen.
3.152.42
राज्ञामुपायश्चारश्च बुद्धिमन्त्रपराक्रमाः ।
निग्रहप्रग्रहौ चैव दाक्ष्यं वै कार्यसाधकम् ॥ ३.१५२.४२ ॥
Für Könige sind Mittel und Kundschafter, Verstand, Rat und Tapferkeit, Zügel und Antrieb sowie wahrlich Geschick das, was die Aufgabe vollbringt.
3.152.43
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेनोपेक्षणेन च ।
साधनीयानि कार्याणि समासव्यासयोगतः ॥ ३.१५२.४३ ॥
Durch Versöhnung, Gabe, Spaltung, Strafe und Nachlässigkeit sowie durch den richtigen Gebrauch von Kürze und Weite sind die Angelegenheiten zu vollenden.
3.152.44
मन्त्रमूला नयाः सर्वेचाराश्च भरतर्षभ ।
सुमन्त्रितनयैः सद्भिस्तद्विधैः सह मन्त्रयेत् ॥ ३.१५२.४४ ॥
O Stier der Bharatas, alle Strategien und Kundschafter gründen im Rat; man soll mit wohlberatenen, guten Männern solcher Art beraten.
3.152.45
स्त्रिया मूढेन बालेन लुब्धेन लघुनाऽपि वा ।
न मन्त्रयीत गुह्यानि येषु चास्पनदलक्षणम् ॥ ३.१५२.४५ ॥
Über geheime Angelegenheiten soll man nicht mit einer Frau, einem Toren, einem Kind, einem Habgierigen oder einem Leichtfertigen beraten, besonders wo Zeichen der Verschwiegenheit bestehen.
3.152.46
मन्त्रयेत्सह विद्वद्भिः शक्तैः कर्माणि कारयेत् ।
स्निग्धैश्च नीतिविन्यासैर्मूर्खान्सर्वत्र वर्जयेत् ॥ ३.१५२.४६ ॥
Man berate sich mit den Gelehrten, lasse Aufgaben von fähigen Männern ausführen, mit wohlwollenden und in der Ordnung der Politik erfahrenen Männern; Toren soll man überall meiden.
3.152.47
धार्मिकान्धर्मकार्येषु अर्थकार्येषु पण्डितान् ।
स्त्रीषु क्लीबान्नियुञ्जीत क्रूरान्क्रूरेषु कर्मसु ॥ ३.१५२.४७ ॥
Er soll die Rechtschaffenen für Angelegenheiten des Dharma, die Weisen für Angelegenheiten des Reichtums einsetzen; die Unmännlichen über die Frauen, die Grausamen für grausame Aufgaben.
3.152.48
स्वेभ्यश्चैव परेभ्यश्च कार्याकार्यसमुद्भवा ।
बुद्धिः कर्मसु विज्ञेया रिपूणां च बलाबलम् ॥ ३.१५२.४८ ॥
Die Einsicht, die aus dem Zu-Tuenden und dem Nicht-Zu-Tuenden entsteht, ist in den Handlungen zu erkennen, sowohl bei den Eigenen als auch bei Fremden; ebenso die Stärke und Schwäche der Feinde.
3.152.49
बुद्ध्या स्वप्रतिपन्नेषु कुर्यात्साधुष्वनुग्रहम् ।
निग्रहं चाप्यशिष्टेषु निर्मर्यादेषु कारयेत् ॥ ३.१५२.४९ ॥
Mit Urteilskraft erweise er den Rechtschaffenen, die ihren eigenen Weg gehen, seine Gunst, und er lasse Zucht gegen die Ungezügelten und die Maßlosen vollziehen.
3.152.50
निग्रहे प्रग्रहे सम्यग्यदा राजा प्रवर्तते ।
तदा भवति लोकस्य मर्यादा सुव्यवस्थिता ॥ ३.१५२.५० ॥
Wenn der König sowohl in Zucht als auch in Förderung recht verfährt, dann steht die Ordnung der Welt wohlgefestigt da.
3.152.51
एष तेऽभिहितः पार्थ घोरो धर्मो दुरन्वयः ।
तं स्वधर्मविभागेन विनयस्थोऽनुपालय ॥ ३.१५२.५१ ॥
O Pārtha, dieser furchtbare, schwer einzuhaltende Dharma ist dir dargelegt worden. Verharre in Zucht und bewahre ihn gemäß der Einteilung deiner eigenen Pflichten.
3.152.52
तपोधर्मदमेज्याभिर्विप्रा यान्ति यथा दिवम् ।
दानातिथ्यक्रियाधर्मैर्यान्ति वैश्याश्च सद्गतिम् ॥ ३.१५२.५२ ॥
So wie die Brahmanen durch Askese, Pflicht, Selbstbeherrschung und Opfer in den Himmel gelangen, so erreichen auch die Vaiśyas durch die Pflichten des Gebens und der Gastfreundschaft eine gute Bestimmung.
3.152.53
द्विजशुश्रूषया शूद्रा लभन्ते गतिमुत्तमाम् ।
क्षत्रं याति तथा स्वर्गं भुवि निग्रहपालनैः ॥ ३.१५२.५३ ॥
Durch den Dienst an den zweimal Geborenen erlangen die Śūdras eine höchste Bestimmung; und der Kṣatriya gelangt ebenso durch das Wahren von Zucht und Schutz auf Erden in den Himmel.
3.152.54
सम्यक्प्रणीतदण्डा हि कामद्वेपविवर्जिताः ।
अलुब्धा विगतक्रोधाः सतां यान्ति सलोकतां ॥ ३.१५२.५४ ॥
Wer die Strafe recht vollzogen hat, frei von Begierde und Abneigung, ohne Gier und frei von Zorn, der gelangt in die Welt der Guten.