மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.152
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.152.1
पूर्वरूपमदृष्ट्वा ते न यास्यामि कथंचन ।
यदि तेऽहमनुग्राह्यो दर्शयात्मानमात्मना ॥ ३.१५२.१ ॥
நான் உங்களுக்கு அருள்பெறத் தகுந்தவனாக இருந்தால், உங்கள் பழைய உருவத்தைக் காணாமல் நான் எவ்வழியிலும் செல்லமாட்டேன்; உங்களை உங்கள் சொந்த சக்தியால் காட்டுங்கள்.
3.152.2
एवमुक्तस्तु भीमेन स्मितं कृत्वा प्लवंगमः ।
तद्रूपं दर्शयामास यद्वै सागरलङ्घने ॥ ३.१५२.२ ॥
பீமன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்தக் குரங்கு புன்னகைத்து, கடலைத் தாண்டிய போது கொண்ட அதே உருவைக் காட்டியது.
3.152.3
भ्रातुः प्रियमभीप्सन्वै चकार सुमहद्वपुः ।
तद्रूपं यत्पुरा तस्य बभूवोदधिलङ्घने ॥ ३.१५२.३ ॥
சகோதரனுக்கு மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்பி அவன் மிகப் பெரிய உடலை எடுத்தான்; முன்பு கடலைத் தாண்டும் போது அவனுக்கு ஏற்பட்ட அதே உருவம் அது.
3.152.4
देहस्तस्य ततोऽतीव वर्धत्यायामविस्तरैः ।
सद्रुमं कदलीषण्डं छादयन्नमितद्युतिः ॥ ३.१५२.४ ॥
பின்னர் அவனுடைய உடல் நீளத்திலும் அகலத்திலும் மிகவும் பெருகியது; மரங்களுடன் கூடிய வாழைத்தோட்டத்தை மறைத்து, அளவற்ற ஒளியுடன் அது திகழ்ந்தது.
3.152.5
गिरिश्चोच्छ्रयमाक्रम्य तस्थौ तत्र च वानरः ।
समुच्छ्रितमहाकायो द्वितीय इव पर्वतः ॥ ३.१५२.५ ॥
அங்கே அந்தக் குரங்கு ஒரு மலையின் உயரத்தின் மீது ஏறி நின்றது; உயர்ந்து எழுந்த தன் பெரிய உடலால் அது இரண்டாம் மலை போலத் தோன்றியது.
3.152.6
ताम्रेक्षणस्तीक्ष्णदंष्ट्रो भृकुटीकृतलोचनः ।
दीर्घं लाङ्गूलमाविध्य दिशो व्याप्य स्थितः कपिः ॥ ३.१५२.६ ॥
செம்பு போன்ற கண்களும், கூர்மையான கோரைப்பற்களும், புருவம் சுருக்கி முறைக்கும் விழிகளும் கொண்ட அந்தக் குரங்கு, தன் நீண்ட வாலைச் சுழற்றி எல்லாத் திசைகளையும் நிரப்பி நின்றது.
3.152.7
तद्रूपं महदालक्ष्यभ्रातुः कौरवनन्दनः ।
विसिष्मिये तदा भीमो जहृषे च पुनः पुनः ॥ ३.१५२.७ ॥
சகோதரனின் அந்த மகத்தான வடிவைக் கண்டு குரு குலத்தின் மகிழ்ச்சியாகிய பீமன் அப்போது வியப்படைந்தான்; மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ந்தான்.
3.152.8
तमर्कमिव तेजोभिः सौवर्णमिव पर्वतम् ।
प्रदीप्तमिव चाकाशं दृष्ट्वा भीमो न्यमीलयत् ॥ ३.१५२.८ ॥
அவனைத் தன் ஒளியால் சூரியனைப் போலவும், பொன் மலையைப் போலவும், எரியும் வானத்தைப் போலவும் கண்ட பீமன் கண்களை மூடிக்கொண்டான்.
3.152.9
आबभाषे च हनुमान्भीमसेनं स्मयन्निव ।
एतावदिह शक्तस्त्वं द्रुष्टुं रूपं ममानघ ॥ ३.१५२.९ ॥
பீமசேனனிடம் சிரித்தபடி ஹனுமான் பேசினான்: 'பாவமற்றவனே, இங்கே நீ என் வடிவை இவ்வளவுதான் காண வல்லவன்.'
3.152.10
वर्धेऽहं चाप्यतो भूयो यावन्मे मनसेप्सितम् ।
भीम शत्रुषु चात्यर्थं वर्धते मूर्तिरोजसा ॥ ३.१५२.१० ॥
இங்கிருந்து என் மனம் விரும்பும் அளவுக்கு நான் இன்னும் வளர்வேன். பீமா, எதிரிகளிடையே என் வடிவம் தன் வலிமையால் மிகவும் வளர்கிறது.
3.152.11
तदद्भुतं महारौद्रं विन्ध्यपर्वतसन्निभम् ।
दृष्ट्वा हनूमतो वर्ष्म संभ्रान्तः पवनात्मजः ॥ ३.१५२.११ ॥
விந்திய மலையைப் போன்ற ஹனுமானின் அந்த அற்புதமான, மிகவும் பயங்கரமான உடலைக் கண்டு காற்றின் மகன் திகைத்துப் போனான்.
3.152.12
प्रत्युवाच ततो भीमः संप्रहृष्टतनूरुहः ।
कृताञ्जलिरदीनात्मा हनूमन्तमवस्थितम् ॥ ३.१५२.१२ ॥
பிறகு, மகிழ்ச்சியால் மயிர்க்கூச்செறிந்த பீமன், கைகூப்பி, தளராத மனத்துடன் நின்ற ஹனுமானுக்குப் பதிலளித்தான்.
3.152.13
दृष्टं प्रमाणं विपुलं शरीरस्यास्य ते विभो ।
संहरस्व महावीर्य स्वयमात्मानमात्मना ॥ ३.१५२.१३ ॥
வீரனே, உன் இந்த உடலின் விரிந்த அளவை நான் கண்டேன். மகாவீரியனே, உன்னை நீயே உன் சக்தியால் சுருக்கிக்கொள்.
3.152.14
न हि शक्नोमि त्वां द्रष्टुं दिवाकरमिवोदितम् ।
अप्रमेयमनाधृष्यं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ३.१५२.१४ ॥
உதித்த சூரியனைப் போலவும், அளவிடமுடியாத, வெல்லமுடியாத மைநாக மலையைப் போலவும் உன்னைப் பார்ப்பதற்கு நான் சக்தியற்றவன்.
3.152.15
विस्मयश्चैव मे वीर सुमहान्मनसोऽद्य वै ।
यद्रामस्त्वयि पार्श्वश्थे स्वयं रावणमभ्यगात् ॥ ३.१५२.१५ ॥
வீரனே, இன்று என் மனதில் பெரும் வியப்பு உண்டு: உன் அருகில் நின்றிருந்தும் ராமன் தானே ராவணனை எதிர்த்துச் சென்றான்.
3.152.16
त्वमेव शक्तस्तां लङ्कां सयोधां सहरावणाम् ।
स्वबाहुबलमाश्रित् विनाशयितुमञ्जसा ॥ ३.१५२.१६ ॥
உன் கைகளின் வலிமையை நம்பி, அந்த லங்கையை அதன் வீரர்களோடும் ராவணனோடும் சேர்த்து எளிதில் அழிக்க நீயே வல்லவன்.
3.152.17
न हि ते किंचिदप्राप्यं मारुतात्मज विद्यते ।
न चैव तव पर्याप्तो रावयणः सगणो युधि ॥ ३.१५२.१७ ॥
மாருதியின் மகனே, உனக்கு அடையமுடியாதது ஒன்றுமில்லை. போரில் ராவணனும் அவனுடைய கூட்டத்தினரும் உனக்கு நிகராகவில்லை.
3.152.18
एवमुक्तस्तु भीमेन हनूमान्प्लवगोत्तमः ।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं स्निग्धगम्भीरया गिरा ॥ ३.१५२.१८ ॥
பீமன் இவ்வாறு சொன்னபின், வானரச் சிறந்தவனாகிய ஹனுமான் இனிமையும் ஆழமும் கொண்ட குரலில் பதில் சொன்னான்.
3.152.19
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि भारत ।
भीमसेन न पर्याप्तो ममासौ राक्षसाधमः ॥ ३.१५२.१९ ॥
மகாபாகுவே, பாரதனே, நீ சொல்வது அப்படியே ஆகும். பீமசேனா, அந்த அதம ராட்சதன் எனக்குப் போதுமான எதிரி அல்ல.
3.152.20
मया तु निहते तस्मिन्रावणे लोककण्टके ।
कीर्तिर्नश्येद्राघवस्य तत एतदुपेक्षितम्
वेदाचारविधानोक्तैर्यज्ञैर्धार्यन्ति देवताः। ॥ ३.१५२.२० ॥
உலகின் முள்ளான ராவணனை நான் கொன்றிருந்தால் ராகவனின் புகழ் அழிந்திருக்கும்; ஆகவே இது விடப்பட்டது. வேதாசார விதிகளில் கூறிய யாகங்களாலேயே தேவர்கள் தாங்கப்படுகின்றனர்.
3.152.21
तेन वीरेण तं हत्वा सगणं राक्षसाधमम् ।
आनीता स्वपुरं सीता कीर्तिश्च स्थापिता नृषु ॥ ३.१५२.२१ ॥
அந்த வீரன் அந்த அதம ராட்சதனை அவன் கணங்களுடன் கொன்று, சீதையை தன் நகருக்கு மீட்டுக் கொண்டு வந்தான்; மனிதர்களிடையே தன் புகழையும் நிலைநாட்டினான்.
3.152.22
तद्गच्छ विपुलप्रज्ञ भ्रातुः प्रियहिते रतः ।
अरिष्टं क्षेममध्वानं वायुना परिरक्षितः ॥ ३.१५२.२२ ॥
ஆகவே, பெரும் அறிவுடையவனே, சகோதரனின் பிரிய நலனில் ஈடுபட்டவனே, செல்க. வாயுவால் காக்கப்பட்ட இந்த வழி பாதுகாப்பானதும் நலமானதும் ஆகும்.
3.152.23
एष पन्थाः कुरुश्रेष्ठ सौगन्धिकवनाय ते ।
द्रक्ष्यसे धनदोद्यानं रक्षितं यक्षराक्षसैः ॥ ३.१५२.२३ ॥
குருச்சிறந்தவனே, இந்த வழி உன்னை சௌகந்திக வனத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும். அங்கே யக்ஷர்களும் ராட்சதர்களும் காக்கும் குபேரனின் தோட்டத்தைக் காண்பாய்.
3.152.24
न च ते तरसा कार्यः कुसुमापचयः स्वयम् ।
दैवतानि हि मान्यानि पुरुषेण विशेषतः ॥ ३.१५२.२४ ॥
நீ பலவந்தமாக மலர்களைத் தாமே பறிக்கக் கூடாது; தெய்வங்களுக்குரியவை, குறிப்பாக மனிதனால், மதிக்கப்பட வேண்டியவை.
3.152.25
बलिहोमनमस्कारैर्मन्त्रैश्च भरतर्षभ ।
दैवतानि प्रसादं हि भक्त्या कुर्वन्ति भारत ॥ ३.१५२.२५ ॥
பரதர்களின் சிறந்தவனே, பலி, ஹோமம், நமஸ்காரம் மற்றும் மந்திரங்களால், பக்தியுடன் தெய்வங்கள் நிச்சயமாக மகிழ்ச்சியடைகின்றன. ஓ பாரதா!
3.152.26
मा तात साहसं कार्षीः स्वधर्मं परिपालय ।
स्वधर्मस्थापनं धर्मं बुध्यस्वागमयस्व च ॥ ३.१५२.२६ ॥
அன்பே, துணிச்சலான செயலைச் செய்யாதே; உன் தர்மத்தைக் காத்துக்கொள். உன் தர்மத்தை நிலைநிறுத்துவதே தர்மம் என்று அறிந்து காத்திரு.
3.152.27
न हि धर्ममविज्ञाय वृद्धाननुपसेव्य च ।
धर्मो वै वेदितुं शक्यो बृहस्पतिसमैरपि ॥ ३.१५२.२७ ॥
தர்மத்தை அறியாமலும், பெரியோரைச் சேவிக்காமலும், பிரகஸ்பதிக்கு சமமானவர்களாலும் தர்மத்தை அறிய முடியாது.
3.152.28
अधर्मो यत्र धर्माख्यो धर्मश्चाधर्मसंज्ञितः ।
स विज्ञेयो विभागेन यत्रमुह्यन्त्यबुद्धयः ॥ ३.१५२.२८ ॥
அதர்மம் தர்மம் என்றும், தர்மம் அதர்மம் என்றும் அழைக்கப்படும் இடத்தை, பிரித்தறிவதன் மூலம் அறிய வேண்டும்; அங்குதான் அறிவிலிகள் குழம்புகின்றனர்.
3.152.29
आचारसंभवो धर्मो धर्माद्वेदाः समुत्थिताः ।
वेदैर्यज्ञाः समुत्पन्ना यज्ञैर्देवाः प्रतिष्ठिताः ॥ ३.१५२.२९ ॥
தர்மம் ஒழுக்கத்திலிருந்து தோன்றுகிறது; தர்மத்திலிருந்து வேதங்கள் எழுந்தன; வேதங்களால் யாகங்கள் தோன்றின; யாகங்களால் தேவர்கள் நிலைநிறுத்தப்பட்டனர்.
3.152.30
बृहस्पत्युशनःप्रोक्तैर्नयैर्धार्यन्ति मानवाः ॥ ३.१५२.३० ॥
பிரகஸ்பதியும் உசனஸும் கூறிய நீதிநெறிகளால் மனிதர்கள் தாங்கப்படுகின்றனர்.
3.152.31
बल्याकरवणिज्याभिः कृष्यर्थैर्योनिपोषणैः ।
वार्तया धार्यते सर्वं धर्मैरेतैर्द्विजातिभिः ॥ ३.१५२.३१ ॥
வரி, சுரங்கங்கள், வணிகம், உழவு மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு ஆகியவற்றால் வார்தையால் எல்லாம் தாங்கப்படுகிறது; இந்தத் தர்மங்களால் துவிஜாதியர் (அவ்வாறு செய்கின்றனர்).
3.152.32
त्रयी वार्ता दण्डनीतिस्तिस्रो विद्या विजानताम् ।
ताभिः सम्यक्प्रवृत्ताभिर्लोकयात्रा विधीयते ॥ ३.१५२.३२ ॥
மூவேதம், வார்தை, தண்டநீதி—இம்மூன்று வித்தைகள் அறிந்தோருடையவை; இவை நன்கு பின்பற்றப்படும்போது உலக வாழ்க்கை ஒழுங்குபடுத்தப்படுகிறது.
3.152.33
सा चेद्धर्मकृता न स्यात्रयीधर्ममृते भुवि ।
दण्डनीतिमृतेचापि निर्मर्यादमिदं भवेत् ॥ ३.१५२.३३ ॥
அது தர்மத்தின் அடிப்படையில் அமையாவிடில், பூமியில் மூவேத தர்மம் இல்லாமலும், தண்டநீதி இல்லாமலும் இருந்தால், இது எல்லையற்றதாகிவிடும்.
3.152.34
वार्ताधर्मे ह्यवर्तिन्यो विनश्येयुरिमाः प्रजाः ।
सुप्रवृत्तैस्त्रिभिर्ह्येतैर्धर्मैः सूयन्ति वै प्रजाः ॥ ३.१५२.३४ ॥
வார்தை-தர்மத்தைப் பின்பற்றாவிடில் இந்த மக்கள் அழிவார்கள்; இம்மூன்று தர்மங்களும் நன்கு பின்பற்றப்படும்போதே மக்கள் செழிக்கின்றனர்.
3.152.35
द्विजानाममृतं धर्मो ह्येकश्चैवैकवर्णकः ।
यज्ञाध्ययनदानानि त्रयः साधारणाः स्मृताः ॥ ३.१५२.३५ ॥
துவிஜர்களின் அமிர்த தர்மம் ஒன்றே, ஒரே வர்ணத்தைச் சார்ந்தது; யாகம், ஓதல், தானம்—இம்மூன்றும் பொதுவானவை என்று நினைவுகூரப்படுகின்றன.
3.152.36
याजनाध्यापने चोभे ब्राह्मणानां परिग्रहः ।
पालनं क्षत्रियाणां वै वैश्यधर्मश्च पोषणम् ॥ ३.१५२.३६ ॥
பிராமணர்களுக்கு யாகம் செய்வித்தலும் ஓதுவித்தலும், தானம் ஏற்றலும்; க்ஷத்திரியர்களுக்கு பாதுகாத்தல்; வைசியர்களின் தர்மம் போஷித்தல்.
3.152.37
शुश्रूषा च द्विजातीनां शूद्राणआं धर्म उच्यते ।
भैक्षहोमव्रतैर्हीनास्तथैव गुरुवासिताः ॥ ३.१५२.३७ ॥
இருபிறப்பாளர்களுக்குப் பணிவிடை செய்வதே சூத்திரர்களின் தர்மம் என்று சொல்லப்படுகிறது; பிட்சை, ஹோமம், விரதங்கள் இல்லாமல், அவ்வாறே குருவின் இல்லத்தில் வசிப்பவர்களாக.
3.152.38
क्षत्रधर्मोऽत्रकौन्तेय तव धर्मोऽत्र रक्षणम् ।
स्वधर्मं प्रतिपद्यस्व विनीतो नियतेन्द्रियः ॥ ३.१५२.३८ ॥
குந்தியின் மகனே, இங்கு க்ஷத்திரிய தர்மமே உன் தர்மம்; இங்கு காப்பதே உன் கடமை. பணிவுடனும் புலன்களை அடக்கியவனாகவும் உன் சுய தர்மத்தை ஏற்றுக்கொள்.
3.152.39
वृद्धैः संमन्त्र्य सद्भिश्च बुद्धिमद्भिः श्रुतान्वितैः ।
आस्थितः शास्तिदण्डेन व्यसनी परिभूयते ॥ ३.१५२.३९ ॥
பெரியோர், நல்லோர், கல்வியறிவுள்ள அறிஞர்களுடன் ஆலோசித்து, தண்டனையின் கோலை ஏற்றவன்; தீய பழக்கத்தில் மூழ்கியவனோ தோல்வியடைகிறான்.
3.152.40
निग्रहानुग्रहैः सम्यग्यदा नेता प्रवर्तते ।
तदा भवन्ति लोकस्य मर्यादाः सुव्यवस्थिताः ॥ ३.१५२.४० ॥
தண்டனையாலும் அருளாலும் தலைவன் முறையாகச் செயல்படும்போது, உலகின் எல்லைகள் நன்கு ஒழுங்கமைந்து நிற்கின்றன.
3.152.41
तस्माद्देशे च दुर्गे च शत्रुमित्रबलेषु च ।
नित्यं चारेण बोद्धव्यं स्थानं वृद्धिः क्षयस्तथा ॥ ३.१५२.४१ ॥
ஆகையால், நாட்டிலும், கோட்டையிலும், எதிரி-நண்பரின் படைகளிலும், ஒற்றர்கள் வழியாக எப்போதும் நிலை, வளர்ச்சி, சரிவு ஆகியவற்றை அறிய வேண்டும்.
3.152.42
राज्ञामुपायश्चारश्च बुद्धिमन्त्रपराक्रमाः ।
निग्रहप्रग्रहौ चैव दाक्ष्यं वै कार्यसाधकम् ॥ ३.१५२.४२ ॥
அரசர்களின் உபாயமும் ஒற்றர் முறையும், அறிவும் ஆலோசனையும் வீரமும், கட்டுப்பாடும் ஊக்கமும், திறமையும் — இவையே காரியத்தை நிறைவேற்றுபவை.
3.152.43
साम्ना दानेन भेदेन दण्डेनोपेक्षणेन च ।
साधनीयानि कार्याणि समासव्यासयोगतः ॥ ३.१५२.४३ ॥
சாமம், தானம், பேதம், தண்டம், உபேக்ஷை ஆகியவற்றாலும், சுருக்கமும் விரிவும் சேர்ந்த முறையாலும் காரியங்களைச் சாதிக்க வேண்டும்.
3.152.44
मन्त्रमूला नयाः सर्वेचाराश्च भरतर्षभ ।
सुमन्त्रितनयैः सद्भिस्तद्विधैः सह मन्त्रयेत् ॥ ३.१५२.४४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே! எல்லா நீதிகளும் ஒற்றர்களும் ஆலோசனையை அடிப்படையாகக் கொண்டவை; ஆகவே நன்கு ஆலோசிக்கும் நல்லோருடனும் அத்தகையோருடனும் கலந்து ஆலோசிக்க வேண்டும்.
3.152.45
स्त्रिया मूढेन बालेन लुब्धेन लघुनाऽपि वा ।
न मन्त्रयीत गुह्यानि येषु चास्पनदलक्षणम् ॥ ३.१५२.४५ ॥
பெண், மூடன், சிறுவன், பேராசைக்காரன் அல்லது இலகுவான மனிதனுடன் இரகசியங்களைப் பற்றி ஆலோசிக்கக் கூடாது; மறைத்து வைக்க வேண்டிய அடையாளங்கள் உள்ள விஷயங்களில் குறிப்பாக.
3.152.46
मन्त्रयेत्सह विद्वद्भिः शक्तैः कर्माणि कारयेत् ।
स्निग्धैश्च नीतिविन्यासैर्मूर्खान्सर्वत्र वर्जयेत् ॥ ३.१५२.४६ ॥
அறிஞர்களுடன் ஆலோசிக்க வேண்டும்; திறமையுள்ளவர்களைக் கொண்டு செயல்களைச் செய்விக்க வேண்டும்; அன்புள்ளவர்களையும் நீதி நுட்பத்தில் வல்லவர்களையும் கொண்டு; முட்டாள்களை எங்கும் விலக்க வேண்டும்.
3.152.47
धार्मिकान्धर्मकार्येषु अर्थकार्येषु पण्डितान् ।
स्त्रीषु क्लीबान्नियुञ्जीत क्रूरान्क्रूरेषु कर्मसु ॥ ३.१५२.४७ ॥
தர்ம காரியங்களில் தர்மவான்களையும், பொருள் காரியங்களில் பண்டிதர்களையும் நியமிக்க வேண்டும்; பெண்களிடத்தில் ஆண்மையற்றவர்களையும், கொடிய செயல்களில் கொடியவர்களையும் நியமிக்க வேண்டும்.
3.152.48
स्वेभ्यश्चैव परेभ्यश्च कार्याकार्यसमुद्भवा ।
बुद्धिः कर्मसु विज्ञेया रिपूणां च बलाबलम् ॥ ३.१५२.४८ ॥
சொந்தங்களிடமிருந்தும், அயலாரிடமிருந்தும், செய்யத்தக்கவை மற்றும் செய்யத்தகாதவை பற்றி எழும் அறிவு செயல்களில் அறியப்பட வேண்டும்; எதிரிகளின் பலமும் பலவீனமும் கூட.
3.152.49
बुद्ध्या स्वप्रतिपन्नेषु कुर्यात्साधुष्वनुग्रहम् ।
निग्रहं चाप्यशिष्टेषु निर्मर्यादेषु कारयेत् ॥ ३.१५२.४९ ॥
விவேகத்துடன் தம் வழியில் நடக்கும் நல்லோர்கள் மீது அருள் செய்யட்டும்; ஒழுக்கமற்றவர்களும் எல்லை மீறுபவர்களும் மீது தண்டனையைச் செலுத்தட்டும்.
3.152.50
निग्रहे प्रग्रहे सम्यग्यदा राजा प्रवर्तते ।
तदा भवति लोकस्य मर्यादा सुव्यवस्थिता ॥ ३.१५२.५० ॥
அரசன் தண்டனையிலும் ஊக்கத்திலும் முறையாக ஈடுபடும்போது, உலகின் ஒழுங்கு நன்கு நிலைநிறுத்தப்படுகிறது.
3.152.51
एष तेऽभिहितः पार्थ घोरो धर्मो दुरन्वयः ।
तं स्वधर्मविभागेन विनयस्थोऽनुपालय ॥ ३.१५२.५१ ॥
பார்த்தா, கடினமும் பின்பற்றுவதற்கு அரியதுமான இந்த தர்மத்தை உனக்குச் சொன்னேன். பணிவில் நின்று, தம் தம் கடமைப் பிரிவின்படி அதனைக் காப்பாற்று.
3.152.52
तपोधर्मदमेज्याभिर्विप्रा यान्ति यथा दिवम् ।
दानातिथ्यक्रियाधर्मैर्यान्ति वैश्याश्च सद्गतिम् ॥ ३.१५२.५२ ॥
தவம், தர்மம், அடக்கம், யாகம் ஆகியவற்றால் அந்தணர்கள் சொர்க்கம் செல்வது போல, தானம் மற்றும் விருந்தோம்பல் என்ற கடமைகளால் வைசியர்களும் நல்ல கதியை அடைகிறார்கள்.
3.152.53
द्विजशुश्रूषया शूद्रा लभन्ते गतिमुत्तमाम् ।
क्षत्रं याति तथा स्वर्गं भुवि निग्रहपालनैः ॥ ३.१५२.५३ ॥
இருபிறப்பாளரைப் பணிவிடையால் சூத்திரர்கள் உயர்ந்த கதியை அடைகிறார்கள்; அவ்வாறே க்ஷத்திரியன் பூமியில் தண்டனையையும் காப்பையும் நிறைவேற்றுவதால் சொர்க்கம் செல்கிறான்.
3.152.54
सम्यक्प्रणीतदण्डा हि कामद्वेपविवर्जिताः ।
अलुब्धा विगतक्रोधाः सतां यान्ति सलोकतां ॥ ३.१५२.५४ ॥
முறையாகத் தண்டனையைச் செலுத்துபவர்களும், ஆசை வெறுப்பு இல்லாதவர்களும், பேராசையற்றவர்களும், கோபமற்றவர்களுமானவர்கள் நல்லோர்களின் உலகை அடைகிறார்கள்.