Mahābhārata · Adhyāya 3.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.157.1
तस्मिन्निवसमानोऽथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
आमन्त्र्य सहितान्भ्रातृनित्युवाच सहद्विजान् ॥ ३.१५७.१ ॥
Dort weilend, sprach König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, nachdem er die versammelten Brüder und Brahmanen angesprochen hatte, so:
3.157.2
दृष्टानि तीर्थान्यस्माभिः पुण्यानि च शिवानि च ।
मनसो ह्लादनीयानि वनानि च पृथक्पृथक् ॥ ३.१५७.२ ॥
Wir haben heilige und glückbringende Furten gesehen und Wälder, die das Herz erfreuen, jeden einzeln.
3.157.3
देवैः पूर्वं विचीर्णानि मुनिभिश्च महात्मभिः ।
यथाक्रममशेषेण द्विजैः संपूजितानि च ॥ ३.१५७.३ ॥
Die einst von den Göttern und großherzigen Weisen besucht wurden und die von den Brahmanen der Reihe nach vollständig verehrt wurden.
3.157.4
ऋषीणां पूर्वचरितं तपोधर्मविचेष्टितम् ।
राजर्षीणां च चरितं कथाश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१५७.४ ॥
Das frühere Verhalten der Weisen, ihre Askese und Dharma-Übung, das Leben der königlichen Weisen und vielerlei glückverheißende Erzählungen.
3.157.5
शृण्वानास्तत्रतत्र स्म आश्रमेषु शिवेषु च ।
अभिषेकं द्विजैः सार्धं कृतवन्तो विशेषतः ॥ ३.१५७.५ ॥
Hier und dort Geschichten lauschend in den glückverheißenden Einsiedeleien, vollzogen sie die heilige Waschung, besonders zusammen mit den Brahmanen.
3.157.6
अर्चिताः सततं देवाः पुष्पैरद्भिः सदा च वः ।
यथालब्धैर्मूलफलैः पितरश्चापि तर्पिताः ॥ ३.१५७.६ ॥
Ihr habt die Götter stets mit Blumen und Wasser verehrt und die Ahnen mit den erlangten Wurzeln und Früchten gesättigt.
3.157.7
पर्वतेषु च रम्येषु सर्वेषु च सरस्सु च ।
उदधौ च महापुण्ये सूपस्पृष्टं महात्मभिः ॥ ३.१५७.७ ॥
Auf den Bergen, in allen lieblichen Seen und im höchst heiligen Ozean, von den großherzigen Seelen berührt.
3.157.8
इला सरस्वती सिन्धुर्यमुना नर्मदा तथा ।
नानातीर्थेषु रम्येषु सूपस्पृष्टं सह द्विजैः ॥ ३.१५७.८ ॥
Die Ilā, Sarasvatī, Sindhu, Yamunā und Narmadā sowie an den verschiedenen lieblichen heiligen Furten, zusammen mit den Zweimalgeborenen berührt.
3.157.9
गङ्गाद्वारमतिक्रम्य बहवः पर्वताः शुभाः ।
हिमवान्पर्वतश्चैव नानाद्विजगणायुतः ॥ ३.१५७.९ ॥
Nachdem man das Tor des Ganges überschritten hatte, viele glückbringende Berge, und auch der Himavat, erfüllt von vielen Scharen Zweimalgeborener.
3.157.10
विशाला बदरी दृष्टा नरनारायणाश्रमः ।
दिव्यपुष्करिणी दृष्टा सिद्धदेवर्षिपूजिता ॥ ३.१५७.१० ॥
Viśālā und Badarī wurden gesehen, die Einsiedelei von Nara und Nārāyaṇa wurde gesehen, und der göttliche Lotusteich, verehrt von Vollendeten, Göttern und Weisen, wurde gesehen.
3.157.11
यथाक्रमविशेषेण सर्वाण्यायतनानि च ।
दर्शितानि द्विजेनद्रेण लोमशेन महात्मना ॥ ३.१५७.११ ॥
Der Reihe nach und im Einzelnen wurden alle heiligen Stätten vom großherzigen Lomaśa gezeigt, dem Ersten der Zweimalgeborenen.
3.157.12
इमं वैश्रवणावासं दुर्गमं गन्धमादनम् ।
कथं भीम गमिष्यामो मतिरत्र विधीयताम् ॥ ३.१५७.१२ ॥
Diese Wohnstatt Vaiśravaṇas, das schwer erreichbare Gandhamādana. O Bhīma, wie sollen wir gehen? Hier möge ein Entschluss gefasst werden.
3.157.13
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे वागुवाचाशरीरिणी ।
न शक्यो दुर्गमो गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ॥ ३.१५७.१३ ॥
Während der Herrscher der Könige so sprach, sprach eine körperlose Stimme: »Der Berg Gandhamādana ist schwer zu erreichen; man kann nicht dorthin gehen.«
3.157.14
अननैव पथा राजन्प्रतिगच्छ यथागतम् ।
नरनारायणस्थानं बदरीत्यभिविश्रुतम् ॥ ३.१५७.१४ ॥
O König, kehre auf demselben Weg zurück, auf dem du gekommen bist. Die Wohnstätte von Nara und Nārāyaṇa ist unter dem Namen Badarī berühmt.
3.157.15
तस्माद्यास्यसि कौन्तेय सिद्धचारणसेवितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यमाश्रमं वृषपर्वणः ॥ ३.१५७.१५ ॥
Daher, o Sohn der Kuntī, wirst du zur angenehmen Einsiedelei des Vṛṣaparvan gehen, die von Siddhas und Cāraṇas besucht wird und reich an Blüten und Früchten ist.
3.157.16
अतिक्रम्य च तं पार्थ त्वार्ष्टिषेणाश्रमे वसेः ।
ततो द्रक्ष्यसि कौन्तेय निवेशं धनदस्य च ॥ ३.१५७.१६ ॥
O Pārtha, nachdem du es hinter dich gelassen hast, sollst du in der Einsiedelei des Ārṣṭiṣeṇa wohnen; dann, o Sohn der Kuntī, wirst du die Wohnstätte des Dhanada (Kubera) sehen.
3.157.17
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्दिव्यगन्धवहः शुभः ।
भनःप्रह्लादनः शीतः पुष्पवर्षं ववर्ष वै ॥ ३.१५७.१७ ॥
In diesem Augenblick wehte ein verheißungsvoller Wind, der göttlichen Duft trug, kühl war und das Gemüt erfreute; und wahrlich, es regnete ein Blütenschauer.
3.157.18
तच्छ्रुत्वा दिव्यमाकाशाद्विस्मयः समपद्यत ।
ऋषीणां ब्राह्मणानां च पार्थिवानां विशेषतः ॥ ३.१५७.१८ ॥
Als sie jene göttliche Stimme vom Himmel hörten, erhob sich Staunen, besonders unter den Weisen, den Brahmanen und den Königen.
3.157.19
श्रुत्वा तन्महदाश्चर्यं द्विजो धौम्यस्त्वभाषत ।
न शक्यमुत्तरं गन्तुं प्रतिगच्छाम पाण्डव ॥ ३.१५७.१९ ॥
Nachdem er jenes große Wunder gehört hatte, sprach der Brahmane Dhaumya: »O Pāṇḍava, es ist nicht möglich, weiterzugehen; lasst uns umkehren.«
3.157.20
ततो युधिष्ठिरो राजा विस्मयोत्फुल्ललोचनः ।
प्रत्यागम्य पुनस्तं तु नरनारायणाश्रमम् ॥ ३.१५७.२० ॥
Da kehrte König Yudhiṣṭhira, die Augen vor Staunen weit geöffnet, wieder zu jener Einsiedelei von Nara und Nārāyaṇa zurück.
3.157.21
भीमसेनादिभिः सर्वैर्भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाञ्चाल्या ब्राह्मणैश्चैव न्यवसत्सुसुखं तदा ॥ ३.१५७.२१ ॥
Da wohnte er, umgeben von Bhīmasena und allen seinen Brüdern, von der Pāñcālī und den Brahmanen, dort in großem Glück.