Mahābhārata · Adhyāya 3.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.157.1
तस्मिन्निवसमानोऽथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
आमन्त्र्य सहितान्भ्रातृनित्युवाच सहद्विजान् ॥ ३.१५७.१ ॥
Ali morando, o rei da justiça Yudhiṣṭhira, tendo chamado os irmãos reunidos e os brâmanes, falou assim.
3.157.2
दृष्टानि तीर्थान्यस्माभिः पुण्यानि च शिवानि च ।
मनसो ह्लादनीयानि वनानि च पृथक्पृथक् ॥ ३.१५७.२ ॥
Vimos os vaus sagrados e auspiciosos, e as florestas que deleitam a mente, cada um separadamente.
3.157.3
देवैः पूर्वं विचीर्णानि मुनिभिश्च महात्मभिः ।
यथाक्रममशेषेण द्विजैः संपूजितानि च ॥ ३.१५७.३ ॥
Que outrora foram frequentados pelos deuses e pelos sábios magnânimos, e plenamente honrados na devida ordem pelos brâmanes.
3.157.4
ऋषीणां पूर्वचरितं तपोधर्मविचेष्टितम् ।
राजर्षीणां च चरितं कथाश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१५७.४ ॥
A antiga conduta dos sábios, sua austeridade e prática do dharma, a vida dos reis-sábios e muitas histórias auspiciosas.
3.157.5
शृण्वानास्तत्रतत्र स्म आश्रमेषु शिवेषु च ।
अभिषेकं द्विजैः सार्धं कृतवन्तो विशेषतः ॥ ३.१५७.५ ॥
Ouvindo histórias aqui e ali nos eremitérios auspiciosos, realizaram a ablução sagrada, especialmente junto com os brâmanes.
3.157.6
अर्चिताः सततं देवाः पुष्पैरद्भिः सदा च वः ।
यथालब्धैर्मूलफलैः पितरश्चापि तर्पिताः ॥ ३.१५७.६ ॥
Sempre honrastes os deuses com flores e água, e saciastes os ancestrais com as raízes e frutos obtidos.
3.157.7
पर्वतेषु च रम्येषु सर्वेषु च सरस्सु च ।
उदधौ च महापुण्ये सूपस्पृष्टं महात्मभिः ॥ ३.१५७.७ ॥
Nas montanhas, em todos os lagos encantadores e no oceano sagradíssimo, tocado pelos magnânimos.
3.157.8
इला सरस्वती सिन्धुर्यमुना नर्मदा तथा ।
नानातीर्थेषु रम्येषु सूपस्पृष्टं सह द्विजैः ॥ ३.१५७.८ ॥
O Ilā, o Sarasvatī, o Sindhu, o Yamunā e o Narmadā, e nos vários vaus sagrados e encantadores, tocados junto com os dvija.
3.157.9
गङ्गाद्वारमतिक्रम्य बहवः पर्वताः शुभाः ।
हिमवान्पर्वतश्चैव नानाद्विजगणायुतः ॥ ३.१५७.९ ॥
Ao ultrapassar a porta do Ganges, muitas montanhas auspiciosas, e também o monte Himavat, repleto de multidões de dvija.
3.157.10
विशाला बदरी दृष्टा नरनारायणाश्रमः ।
दिव्यपुष्करिणी दृष्टा सिद्धदेवर्षिपूजिता ॥ ३.१५७.१० ॥
Viśālā e Badarī foram vistas, o eremitério de Nara e Nārāyaṇa foi visto, e o tanque divino de lótus, venerado por perfeitos, deuses e sábios, foi visto.
3.157.11
यथाक्रमविशेषेण सर्वाण्यायतनानि च ।
दर्शितानि द्विजेनद्रेण लोमशेन महात्मना ॥ ३.१५७.११ ॥
Em ordem e em particular, todas as moradas sagradas foram mostradas pelo magnânimo Lomaśa, o primeiro dos dvija.
3.157.12
इमं वैश्रवणावासं दुर्गमं गन्धमादनम् ।
कथं भीम गमिष्यामो मतिरत्र विधीयताम् ॥ ३.१५७.१२ ॥
Esta morada de Vaiśravaṇa, o Gandhamādana de difícil acesso. Ó Bhīma, como iremos? Que se decida aqui.
3.157.13
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे वागुवाचाशरीरिणी ।
न शक्यो दुर्गमो गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ॥ ३.१५७.१३ ॥
Enquanto o senhor dos reis falava assim, uma voz incorpórea disse: «O monte Gandhamādana é de difícil acesso; não é possível ir até lá.»
3.157.14
अननैव पथा राजन्प्रतिगच्छ यथागतम् ।
नरनारायणस्थानं बदरीत्यभिविश्रुतम् ॥ ३.१५७.१४ ॥
Ó rei, retorna pelo mesmo caminho por onde vieste. A morada de Nara e Nārāyaṇa é conhecida como Badarī.
3.157.15
तस्माद्यास्यसि कौन्तेय सिद्धचारणसेवितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यमाश्रमं वृषपर्वणः ॥ ३.१५७.१५ ॥
Portanto, ó filho de Kuntī, irás ao agradável eremitério de Vṛṣaparvan, frequentado por siddhas e cāraṇas e rico em flores e frutos.
3.157.16
अतिक्रम्य च तं पार्थ त्वार्ष्टिषेणाश्रमे वसेः ।
ततो द्रक्ष्यसि कौन्तेय निवेशं धनदस्य च ॥ ३.१५७.१६ ॥
Ó Pārtha, tendo passado além disso, deves morar no eremitério de Ārṣṭiṣeṇa; então, ó filho de Kuntī, verás a morada de Dhanada (Kubera).
3.157.17
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्दिव्यगन्धवहः शुभः ।
भनःप्रह्लादनः शीतः पुष्पवर्षं ववर्ष वै ॥ ३.१५७.१७ ॥
Neste momento soprou um vento auspicioso, portador de fragrância divina, fresco e deleitoso para a mente; e de fato caiu uma chuva de flores.
3.157.18
तच्छ्रुत्वा दिव्यमाकाशाद्विस्मयः समपद्यत ।
ऋषीणां ब्राह्मणानां च पार्थिवानां विशेषतः ॥ ३.१५७.१८ ॥
Ao ouvir aquela voz divina do céu, surgiu o espanto, especialmente entre os sábios, os brâmanes e os reis.
3.157.19
श्रुत्वा तन्महदाश्चर्यं द्विजो धौम्यस्त्वभाषत ।
न शक्यमुत्तरं गन्तुं प्रतिगच्छाम पाण्डव ॥ ३.१५७.१९ ॥
Tendo ouvido aquele grande prodígio, o brâmane Dhaumya falou: «Ó Pāṇḍava, não é possível ir além; voltemos.»
3.157.20
ततो युधिष्ठिरो राजा विस्मयोत्फुल्ललोचनः ।
प्रत्यागम्य पुनस्तं तु नरनारायणाश्रमम् ॥ ३.१५७.२० ॥
Então o rei Yudhiṣṭhira, com os olhos arregalados de admiração, voltou de novo àquele eremitério de Nara e Nārāyaṇa.
3.157.21
भीमसेनादिभिः सर्वैर्भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाञ्चाल्या ब्राह्मणैश्चैव न्यवसत्सुसुखं तदा ॥ ३.१५७.२१ ॥
Então, cercado por Bhīmasena e todos os seus irmãos, pela Pāñcālī e pelos brâmanes, habitou ali com grande felicidade.