மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.157.1
तस्मिन्निवसमानोऽथ धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
आमन्त्र्य सहितान्भ्रातृनित्युवाच सहद्विजान् ॥ ३.१५७.१ ॥
அங்கே தங்கியிருந்த தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன், கூடியிருந்த சகோதரர்களையும் அந்தணர்களையும் அழைத்து இவ்வாறு கூறினான்.
3.157.2
दृष्टानि तीर्थान्यस्माभिः पुण्यानि च शिवानि च ।
मनसो ह्लादनीयानि वनानि च पृथक्पृथक् ॥ ३.१५७.२ ॥
நாங்கள் புனிதமும் மங்களமும் கொண்ட தீர்த்தங்களையும், மனதை மகிழ்விக்கும் காடுகளையும் தனித்தனியாகக் கண்டோம்.
3.157.3
देवैः पूर्वं विचीर्णानि मुनिभिश्च महात्मभिः ।
यथाक्रममशेषेण द्विजैः संपूजितानि च ॥ ३.१५७.३ ॥
முன்பு தேவர்களும் மகாத்மாவான முனிவர்களும் சேவித்தவை; அந்தணர்கள் முறைப்படி முழுமையாக வழிபட்டவை.
3.157.4
ऋषीणां पूर्वचरितं तपोधर्मविचेष्टितम् ।
राजर्षीणां च चरितं कथाश्च विविधाः शुभाः ॥ ३.१५७.४ ॥
முனிவர்களின் முந்தைய நடத்தையும், தவமும் தர்மச் செயலும், ராஜரிஷிகளின் வரலாறும், பலவகை மங்கல கதைகளும்.
3.157.5
शृण्वानास्तत्रतत्र स्म आश्रमेषु शिवेषु च ।
अभिषेकं द्विजैः सार्धं कृतवन्तो विशेषतः ॥ ३.१५७.५ ॥
அங்கங்கே சிவ ஆசிரமங்களில் கதைகளைக் கேட்டுக்கொண்டு, அந்தணர்களுடன் சேர்ந்து சிறப்பாக அபிஷேகம் செய்தனர்.
3.157.6
अर्चिताः सततं देवाः पुष्पैरद्भिः सदा च वः ।
यथालब्धैर्मूलफलैः पितरश्चापि तर्पिताः ॥ ३.१५७.६ ॥
நீங்கள் எப்போதும் மலர்களாலும் நீராலும் தேவர்களை வழிபட்டீர்கள்; கிடைத்த கிழங்குகளாலும் பழங்களாலும் பித்ருக்களையும் திருப்திப்படுத்தினீர்கள்.
3.157.7
पर्वतेषु च रम्येषु सर्वेषु च सरस्सु च ।
उदधौ च महापुण्ये सूपस्पृष्टं महात्मभिः ॥ ३.१५७.७ ॥
மலைகளிலும், அனைத்து இனிய ஏரிகளிலும், மிகவும் புனிதமான கடலிலும், மகாத்மாக்களால் நன்கு தொடப்பட்டவை.
3.157.8
इला सरस्वती सिन्धुर्यमुना नर्मदा तथा ।
नानातीर्थेषु रम्येषु सूपस्पृष्टं सह द्विजैः ॥ ३.१५७.८ ॥
இளா, சரஸ்வதி, சிந்து, யமுனா, நர்மதா ஆகியவையும், பல இனிய தீர்த்தங்களில் பிராமணர்களுடன் நன்கு தொடப்பட்டவை.
3.157.9
गङ्गाद्वारमतिक्रम्य बहवः पर्वताः शुभाः ।
हिमवान्पर्वतश्चैव नानाद्विजगणायुतः ॥ ३.१५७.९ ॥
கங்கைத் துவாரத்தைக் கடந்தபின் பல சுபமான மலைகள்; இமவான் மலையும், பல்வேறு துவிஜர் கூட்டங்களால் நிறைந்தது.
3.157.10
विशाला बदरी दृष्टा नरनारायणाश्रमः ।
दिव्यपुष्करिणी दृष्टा सिद्धदेवर्षिपूजिता ॥ ३.१५७.१० ॥
விசாலையும் பதரியும் காணப்பட்டன; நர-நாராயணரின் ஆசிரமம் காணப்பட்டது; சித்தர்கள், தேவர்கள், ரிஷிகளால் வழிபடப்பட்ட தெய்வீக புஷ்கரிணி காணப்பட்டது.
3.157.11
यथाक्रमविशेषेण सर्वाण्यायतनानि च ।
दर्शितानि द्विजेनद्रेण लोमशेन महात्मना ॥ ३.१५७.११ ॥
முறைப்படி, குறிப்பாக அனைத்து புனித தலங்களும் காட்டப்பட்டன; துவிஜச்ரேஷ்டரான மகாத்மா லோமசரால்.
3.157.12
इमं वैश्रवणावासं दुर्गमं गन्धमादनम् ।
कथं भीम गमिष्यामो मतिरत्र विधीयताम् ॥ ३.१५७.१२ ॥
வைசிரவணரின் இருப்பிடமான, அணுக முடியாத கந்தமாதனம். பீமா, நாம் எப்படிச் செல்வோம்? இதில் முடிவு செய்யுங்கள்.
3.157.13
एवं ब्रुवति राजेन्द्रे वागुवाचाशरीरिणी ।
न शक्यो दुर्गमो गन्तुं पर्वतो गन्धमादनः ॥ ३.१५७.१३ ॥
அரசர்களின் தலைவன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்தபோது உருவமற்ற ஒரு குரல் ஒலித்தது: அடைய முடியாத கந்தமாதன மலைக்குச் செல்வது இயலாது.
3.157.14
अननैव पथा राजन्प्रतिगच्छ यथागतम् ।
नरनारायणस्थानं बदरीत्यभिविश्रुतम् ॥ ३.१५७.१४ ॥
அரசே, நீ வந்த அதே வழியிலேயே திரும்பிச் செல். நர-நாராயணரின் இருப்பிடம் பதரி என்று புகழ்பெற்றது.
3.157.15
तस्माद्यास्यसि कौन्तेय सिद्धचारणसेवितम् ।
बहुपुष्पफलं रम्यमाश्रमं वृषपर्वणः ॥ ३.१५७.१५ ॥
ஆகவே, குந்தியின் மகனே, சித்தர்களும் சாரணர்களும் வழிபடும், மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்த அழகிய வ்ருஷபர்வனின் ஆசிரமத்திற்குச் செல்வாய்.
3.157.16
अतिक्रम्य च तं पार्थ त्वार्ष्टिषेणाश्रमे वसेः ।
ततो द्रक्ष्यसि कौन्तेय निवेशं धनदस्य च ॥ ३.१५७.१६ ॥
பார்த்தா, அதைக் கடந்து ஆர்ஷ்டிஷேணரின் ஆசிரமத்தில் தங்குவாய். பின்னர், குந்தியின் மகனே, தனதனின் (குபேரனின்) இருப்பிடத்தைக் காண்பாய்.
3.157.17
एतस्मिन्नन्तरे वायुर्दिव्यगन्धवहः शुभः ।
भनःप्रह्लादनः शीतः पुष्पवर्षं ववर्ष वै ॥ ३.१५७.१७ ॥
இதற்கிடையில், தெய்வ நறுமணம் சுமந்த, நல்ல, மனதை மகிழ்விக்கும், குளிர்ந்த காற்று வீசியது; உண்மையாகவே மலர் மழை பொழிந்தது.
3.157.18
तच्छ्रुत्वा दिव्यमाकाशाद्विस्मयः समपद्यत ।
ऋषीणां ब्राह्मणानां च पार्थिवानां विशेषतः ॥ ३.१५७.१८ ॥
வானிலிருந்து வந்த அந்த தெய்வக் குரலைக் கேட்டு வியப்பு உண்டானது - குறிப்பாக முனிவர்கள், பிராமணர்கள் மற்றும் அரசர்களிடையே.
3.157.19
श्रुत्वा तन्महदाश्चर्यं द्विजो धौम्यस्त्वभाषत ।
न शक्यमुत्तरं गन्तुं प्रतिगच्छाम पाण्डव ॥ ३.१५७.१९ ॥
அந்த மாபெரும் அதிசயத்தைக் கேட்டு, பிராமணர் தௌம்யர் கூறினார்: ஓ பாண்டவனே, இனி மேலே செல்ல இயலாது; நாம் திரும்புவோம்.
3.157.20
ततो युधिष्ठिरो राजा विस्मयोत्फुल्ललोचनः ।
प्रत्यागम्य पुनस्तं तु नरनारायणाश्रमम् ॥ ३.१५७.२० ॥
பின்னர் அரசன் யுதிஷ்டிரன், வியப்பால் விரிந்த கண்களுடன், மீண்டும் அந்த நர-நாராயண ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினான்.
3.157.21
भीमसेनादिभिः सर्वैर्भ्रातृभिः परिवारितः ।
पाञ्चाल्या ब्राह्मणैश्चैव न्यवसत्सुसुखं तदा ॥ ३.१५७.२१ ॥
அப்போது அவன் பீமசேனன் முதலான அனைத்துச் சகோதரர்களாலும், பாஞ்சாலியாலும், பிராமணர்களாலும் சூழப்பட்டு, மிகுந்த இன்பத்துடன் அங்கு வசித்தான்.