Mahābhārata · Adhyāya 3.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.161.1
आर्ष्टिषेणाश्रमे तस्मिन्मम पूर्वपितामहाः ।
पाण्डोः पुत्रा महात्मान सर्वे दिव्यपराक्रमाः ॥ ३.१६१.१ ॥
In der Einsiedelei des Ārṣṭiṣeṇa weilten meine Vorfahren, die großherzigen Söhne Pāṇḍus, alle von göttlicher Tapferkeit.
3.161.2
कियन्तं कालमवसन्पर्वते गन्धमादने ।
किंच चक्रुर्महावीर्याः सर्वेऽतिबलपौरुषाः ॥ ३.१६१.२ ॥
Wie lange weilten sie auf dem Berg Gandhamādana? Und was taten sie alle, die großen Helden von überragender Kraft und Männlichkeit?
3.161.3
कानि चाभ्यवहार्याणि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
वसतां लोकवीराणामासंस्तद्ब्रूहि सत्तम ॥ ३.१६१.३ ॥
Welche Speisen waren dort für jene großherzigen Helden der Welt, die dort weilten, genießbar? Sag mir das, Bester der Guten.
3.161.4
विस्तरेण च मे शंस भीमसेनपराक्रमम् ।
यद्यच्चक्रे महाबाहुस्तस्मिन्हैमवते गिरौ ॥ ३.१६१.४ ॥
Erzähle mir ausführlich die Heldentaten Bhīmasenas, alles, was der Starkarmige auf jenem himalayischen Berg vollbrachte.
3.161.5
न खल्वासीत्पुनर्युद्धं तस् यक्षैर्द्विजोत्तम ।
धनदाध्युषिते नित्यं वसतस्तत्र पर्वते ॥ ३.१६१.५ ॥
Tatsächlich gab es keinen weiteren Kampf mit den Yakṣas, o Bester der Zweimalgeborenen, solange sie beständig auf jenem von Dhanada (Kubera) bewohnten Berg weilten.
3.161.6
कच्चित्समागमस्तेषामासीद्वैश्रवणस्य च ।
तत्र ह्यायाति धनद आर्ष्टिषेणो यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१६१.६ ॥
Gab es eine Begegnung zwischen ihnen und Vaiśravaṇa (Kubera)? Denn dorthin kommt Dhanada (Kubera), wie Ārṣṭiṣeṇa gesagt hatte.
3.161.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं रविस्तरेण तपोधन ।
न हि मे शृण्वतस्तृप्तिरस्ति तेषां विचेष्टितम् ॥ ३.१६१.७ ॥
Dies möchte ich ausführlich hören, o Tapodhana; beim Zuhören ihrer Taten werde ich nicht satt.
3.161.8
एतदात्महितं श्रुत्वा तस्याप्रतिमतेजसः ।
शासनं सततं चक्रुस्तथैव भरतर्षभाः ॥ ३.१६१.८ ॥
Nachdem sie dies, das ihnen selbst zuträglich war, gehört hatten, befolgten die Stiere der Bharatas stets die Weisung dessen von unvergleichlicher Strahlkraft, ebenso wie zuvor.
3.161.9
भुञ्जाना मुनिभोज्यानि रसवन्ति फलानि च ।
शुद्धबाणहतानां च मृगाणां पिशितान्यपि ॥ ३.१६१.९ ॥
Sie aßen die schmackhaften Früchte, die für Weise geeignet sind, und auch das Fleisch von Hirschen, die durch reine Pfeile getötet worden waren.
3.161.10
मेध्यानि हिमवत्पृष्ठे मधूनि विविधानि च ।
एवं ते न्यवसंस्तत्र पाण्डवा भरतर्षभाः ॥ ३.१६१.१० ॥
Auch reiner Honig verschiedener Art, der auf den Gipfeln des Himālaya zu finden ist. So wohnten dort die Pāṇḍavas, die Stiere der Bharatas.
3.161.11
तथा निवसतां तेषां पञ्चमं वर्षमभ्यगात् ।
शृण्वतां लोमशोक्तानि वाक्यानि विविधान्युत ॥ ३.१६१.११ ॥
So kam, während sie dort wohnten, ihr fünftes Jahr, und sie hörten den Lomaśa vielerlei Worte sprechen.
3.161.12
कृत्यकाल उपस्तास्य इति चोक्त्वा घटोत्कचः ।
राक्षसैः सह सर्वैश्च पूर्वमेव गतः प्रभो ॥ ३.१६१.१२ ॥
Mit den Worten: »Zur Zeit der Not werde ich erscheinen«, war Ghaṭotkaca schon zuvor, o Herr, zusammen mit allen Rākṣasas fortgegangen.
3.161.13
आर्ष्टिषेणाश्रमे तेषां वसतां वै महात्मनाम् ।
अगच्छन्बहवो मासाः पश्यतां महदद्भुतम् ॥ ३.१६१.१३ ॥
Während jene Großgesinnten in der Einsiedelei Ārṣṭiṣeṇas wohnten, verstrichen viele Monate, und sie betrachteten wunderbare Dinge.
3.161.14
तैस्तत्रविहरद्भिश्च रममाणैश्च पाण्डवैः ।
प्रीतिमन्तो महाभागा मुनयश्चारणास्तथा ॥ ३.१६१.१४ ॥
Zusammen mit den Pāṇḍavas, die dort umherzogen und sich freuten, wurden auch die hochgesegneten Weisen und Barden froh.
3.161.15
आजग्मुः पाण्डवान्द्रष्टुं शुद्धात्मानो यतव्रताः ।
ते तैः सह कथां चक्रुर्द्रिव्यां भरतसत्तमाः ॥ ३.१६१.१५ ॥
Weise von reinem Geist und festen Gelübden kamen, um die Pāṇḍavas zu sehen; o Bester der Bharatas, sie führten mit ihnen ein göttliches Gespräch.
3.161.16
ततः कतिपयाहस्सु महाह्रदनिवासिनम् ।
ऋद्धिमन्तं महानागं सुपर्णः सहसाऽहरत् ॥ ३.१६१.१६ ॥
Dann ergriff nach einigen Tagen Suparṇa (Garuḍa) plötzlich die mächtige große Schlange, die in einem großen See wohnte.
3.161.17
प्राकम्पत महाशैलः प्रामृद्यन्त महाद्रुमाः ।
ददृशुः सर्वभूतानि पाणअडवाश्च तदद्भुतम् ॥ ३.१६१.१७ ॥
Der große Berg erbebte, und die großen Bäume wurden zermalmt; alle Wesen und die Pāṇḍavas sahen jenes Wunder.
3.161.18
ततः शैलोत्तमस्याग्रात्पाण्डवान्प्रति मारुतः ।
अवहत्सर्वमाल्यानि गन्धवन्ति शुभानि च ॥ ३.१६१.१८ ॥
Dann wehte vom Gipfel jenes erlesensten aller Berge ein Wind den Pāṇḍavas entgegen und riss alle ihre duftenden, verheißungsvollen Girlanden fort.
3.161.19
तत्रपुष्पाणि दिव्यानि सुहृद्भिः सह पाण्डवाः ।
ददृशुः पञ्चवर्णानि द्रौपदी च यशस्विनी ॥ ३.१६१.१९ ॥
Dort sahen die Pāṇḍavas mit ihren Gefährten und die ruhmreiche Draupadī göttliche Blumen in fünf Farben.
3.161.20
भीमसेनं ततः कृष्णा काले वचनमब्रवीत् ।
विविक्ते पर्वतोद्देशे सुखासीनं महाभुजम् ॥ ३.१६१.२० ॥
Da sprach Kṛṣṇā zur rechten Zeit diese Worte zu Bhīmasena, dem Starkarmigen, der bequem an einem abgelegenen Ort des Berges saß.
3.161.21
सुपर्णानिलवेगेन श्वसनेन महाबलात् ।
पञ्चवर्णानि पात्यन्ते पुष्पाणि भरतर्षभ ॥ ३.१६१.२१ ॥
Mit der Schnelligkeit Garuḍas und des Windes werden durch den mächtigen blasenden Wind Blumen in fünf Farben verstreut, o Stier der Bharatas.
3.161.22
दिव्यावर्णानि दिव्यानि दिव्यगन्धवहानि च ।
मदयन्तीव गन्धेन मनो मे भरतर्षभ ॥ ३.१६१.२२ ॥
Diese Blumen von göttlicher Farbe, göttlich und göttlichen Duft tragend, scheinen mir den Geist mit ihrem Duft zu berauschen, o Stier der Bharatas.
3.161.23
येषां तु दर्शनात्स्पर्शान्सौरभ्याच्च तथैव च ।
नश्यतीव मनोदुःखं ममेदं शत्रुतापन ॥ ३.१६१.२३ ॥
Allein durch ihren Anblick, ihre Berührung und ihren Duft scheint mein seelischer Kummer zu vergehen, o Bezwinger der Feinde.
3.161.24
ईदृशैः कुसुमैर्दिव्यैर्दिव्यगन्धवहैः शुभैः ।
देवतान्यर्चयित्वाऽहमिच्छेयं सङ्गमं त्वया ॥ ३.१६१.२४ ॥
Nachdem ich die Gottheiten mit solchen göttlichen, verheißungsvollen Blumen von göttlichem Duft verehrt habe, würde ich mir eine Vereinigung mit dir wünschen.
3.161.25
इदं तु पुरुषव्याघ्र विशेषेणाम्बुजं शुभम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मम मानसवर्धनम् ॥ ३.१६१.२५ ॥
O Tiger unter den Menschen, dieser Lotus ist besonders glückverheißend, mit Duft und Schönheit begabt und erfreut meinen Geist.
3.161.26
प्रत्यक्षं सर्वलोकस् नह्यदृश्यत मां प्रति ॥ ३.१६१.२६ ॥
Obwohl es vor den Augen aller Welten offenkundig war, erschien es mir nicht.
3.161.27
वासुदेवसहायेन वासुदेवप्रियेण च ।
खाण्डवे सत्यसन्धेन भ्रात्रा तव महात्मना ॥ ३.१६१.२७ ॥
Mit Vāsudeva als Gefährten, Vāsudeva lieb, seinem Eid treu, dein großherziger Bruder in Khāṇḍava.
3.161.28
गन्धर्वोरगरक्षांसि वासवश्च पराजितः ।
हता मायाविनश्चोग्रा धनुः प्राप्तं च गाण्डिवं ॥ ३.१६१.२८ ॥
Gandharvas, Schlangen und Rākṣasas wurden besiegt, auch Vāsava wurde geschlagen; die wilden Zauberer wurden erschlagen, und der Bogen Gāṇḍīva wurde erlangt.
3.161.29
तवापि सुमहत्तेजो महद्बाहुबलं च ते ।
अविषह्यमनाधृष्यं शक्रतुल्यपराक्रम ॥ ३.१६१.२९ ॥
Auch dein Glanz ist sehr groß, und groß ist die Kraft deiner Arme: unerträglich, unbezwingbar, von einer Tapferkeit gleich der Śakras.
3.161.30
त्वद्बाहुबलवेगेन त्रासिताः सर्वराक्षसाः ।
हित्वा शैलं प्रपद्यन्तां भीमसेन दिशो दश ॥ ३.१६१.३० ॥
Von der Wucht deiner Armkraft in Schrecken versetzt, mögen alle Rākṣasas den Berg verlassen und in die zehn Richtungen fliehen, o Bhīmasena!
3.161.31
ततः शैलोत्तमस्याग्रं चित्रमाल्यधरं शिवम् ।
व्यपेतभयसंमोहाः पश्यन्तु सुहृदस्तव ॥ ३.१६१.३१ ॥
Dann mögen deine Freunde, frei von Furcht und Verwirrung, den Gipfel des besten der Berge erblicken, verheißungsvoll und mit wundersamen Girlanden geschmückt.
3.161.32
एवं प्रणिहितं भीम चिरात्प्रभृतिमे मनः ।
द्रष्टुमिच्छामि शैलाग्रं त्वद्बाहुबलमाश्रिता ॥ ३.१६१.३२ ॥
O Bhīma, seit langer Zeit ist mein Sinn hierauf gerichtet: Ich wünsche, den Gipfel des Berges zu sehen, mich auf die Kraft deiner Arme stützend.
3.161.33
इच्छामि च नरव्याघ्र पुष्पं प्रत्यक्षमीदृशम् ।
आनीयमानं क्षिप्रं वै त्वया भरतसत्तम ॥ ३.१६१.३३ ॥
Und ich wünsche, Tiger unter den Menschen, Bester der Bharatas, dass du mir rasch eine solche Blume bringst, sichtbar vor meinen Augen.
3.161.34
ततः क्षिप्तमिवात्मानं द्रौपद्या स परंतपः ।
नामृष्यत महाबाहुः प्रहारमिवसद्गजः ॥ ३.१६१.३४ ॥
Da ertrug es jener mächtigarmige Feindbezwinger nicht, als wäre er von Draupadī getroffen worden, so wie ein edler Elefant keinen Schlag erträgt.
3.161.35
सिंहर्षभगतिः श्रीमानुदारः कनकप्रभः ।
मनस्वी बलवान्दृष्टो मानी भूरश्च पाण्डवः ॥ ३.१६१.३५ ॥
Es erschien der Pāṇḍava, mit dem Gang eines Löwen und Stiers, glanzvoll, edel, goldfarben, hochgesinnt, stark, stolz und mächtig.
3.161.36
लोहिताक्षः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः ।
सिंहदंष्ट्रो वृषस्कन्धः सालपोत इवोद्गतः ॥ ३.१६१.३६ ॥
Rotäugig, breitschultrig, mit der Tapferkeit eines wütenden Elefanten, löwenzähnig, stierschultrig, emporgeragt wie ein junger Sal-Baum.
3.161.37
महात्मा चारुसर्वाङ्ग कम्बुग्रीवो महाहनुः ।
रुक्मपृष्ठं धनुः खङ्गं तूणांश्चापि परामृशन् ॥ ३.१६१.३७ ॥
Der Großseelige, schön an allen Gliedern, mit muschelhalsgleichem Nacken und großem Kinnbacken, der den Bogen mit goldenem Rücken, das Schwert und die Köcher ergriff.
3.161.38
सकेसरीव चोत्सिक्तः प्रभिन्न इव वारणः ।
व्यपेतभयसंमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१६१.३८ ॥
Wie ein stolzer Löwe, wie ein brünstiger Elefant, frei von Furcht und Verwirrung, stürzte sich der Starke auf den Berg.
3.161.39
तं मृगेन्द्रमिवायान्तं प्रभिन्नमिव वारणम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि पार्थं खङ्गधनुर्धरम् ॥ ३.१६१.३९ ॥
Alle Wesen sahen Pārtha herankommen wie einen Löwen, wie einen brünstigen Elefanten, Schwert und Bogen tragend.
3.161.40
द्रौपद्या वर्धयन्हर्षं गदामादाय पाण्डवः ।
व्यपेतभयसंमोहः शैलराजं समाविशत् ॥ ३.१६१.४० ॥
Draupadīs Freude mehrend, nahm der Pāṇḍava die Keule, frei von Furcht und Verwirrung, und betrat den König der Berge.
3.161.41
न ग्लानिर्न च कातर्यं न वैक्लव्यं न मत्सरः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१६१.४१ ॥
Weder Ermattung noch Zaghaftigkeit, weder Verzagtheit noch Neid befallen je Pārtha, den Sohn des Mātariśvan.
3.161.42
तदेकायनमासाद्य विषमं भीमदर्शनम् ।
बहुतालोच्छ्रयं शृङ्गमारुरोह महाबलः ॥ ३.१६१.४२ ॥
Dann, den einzigen Pfad erreichend, rau und furchterregend anzusehen, erstieg der Gewaltige einen Gipfel so hoch wie viele Palmen.
3.161.43
स किन्नरमहानागमुनिगन्धर्वराक्षसान् ।
हर्षयन्पर्वतस्याग्रमारुरोह महाबलः ॥ ३.१६१.४३ ॥
Die Kinnaras, großen Schlangen, Weisen, Gandharvas und Rākṣasas erfreuend, stieg der Mächtige auf den Gipfel des Berges.
3.161.44
ततो वैश्रवणावासं ददर्श भरतर्षभः ।
काञ्चनैः स्फाटिकैश्चैव वेश्मभिः समलंकृतम् ॥ ३.१६१.४४ ॥
Da erblickte der Stier der Bharatas die Wohnstätte Vaiśravaṇas, geschmückt mit Palästen aus Gold und Kristall.
3.161.45
प्राकारेण परिक्षिप्तं सौवर्णेन समन्ततः ।
सर्वरत्नद्युतिमता सर्वोद्यानवता तथा ॥ ३.१६१.४५ ॥
Es war ringsum von einer goldenen Mauer umgeben, strahlend vom Glanz aller Edelsteine und reich an allen Gärten.
3.161.46
शैलादभ्युच्छ्रयवता चयाट्टालकशोभिना ।
द्वारतोरणनिर्व्यूहध्वजसंवाहशोभिना ॥ ३.१६१.४६ ॥
Hoch wie ein Berg ragend, war es mit Wachtürmen und Zinnen geschmückt und prächtig durch Tore, Bögen, Anordnungen und Banner.
3.161.47
विलासिनीभिरत्यर्थं नृत्यन्तीभिः समन्ततः ।
वायुना धूयमानाभिः पताकाभिरलंकृतम् ॥ ३.१६१.४७ ॥
Überall war es voll von anmutigen Frauen, die sehr tanzten, und geschmückt mit vom Wind bewegten Wimpeln.
3.161.48
धनुष्कोटिमवष्टभ्य वक्रभावेन बाहुना ।
पश्यमानः सखेदेन द्रविणाधिपतेः पुरम् ॥ ३.१६१.४८ ॥
Das Ende seines Bogens auf den gebeugten Arm stützend, betrachtete er ermattet die Stadt des Herrn der Reichtümer.
3.161.49
मोदयनसर्वभूतानि गन्धमादनसंभवः ।
सर्वगन्धवहस्तत्र मारुतः सुसुखो ववौ ॥ ३.१६१.४९ ॥
Der auf dem Gandhamādana geborene Wind, der alle Düfte trug und alle Wesen erfreute, wehte dort überaus angenehm.
3.161.50
चित्रा विविधवर्णाभाश्चित्रमञ्जरिधारिणः ।
अचिन्त्या विविधास्तत्र द्रुमाः परमशोभिनः ॥ ३.१६१.५० ॥
Dort standen Bäume vielfältiger Art, wunderbar, in verschiedenen Farben schimmernd, wunderbare Blütenrispen tragend, unvorstellbar und überaus prächtig.
3.161.51
रत्नजालपरिक्षिप्तं चित्रमाल्यविभूषितम् ।
राक्षसाधिपतेः स्थानं ददृशे भरतर्षभः ॥ ३.१६१.५१ ॥
Die Wohnstätte des Herrn der Rākṣasa, von einem Netz aus Juwelen umschlossen und mit wunderbaren Girlanden geschmückt, erblickte der Stier der Bharata.
3.161.52
गदाखङ्गधनुष्पाणिः समभित्यक्तजीवितः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.१६१.५२ ॥
Mit Keule, Schwert und Bogen in den Händen, sein Leben nicht mehr achtend, stand der starkarmige Bhīmasena fest wie ein Berg.
3.161.53
ततः शङ्खमुपाध्माय द्विषतां रोमहर्षणम् ।
ज्याघोषं तलशब्दं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ॥ ३.१६१.५३ ॥
Dann blies er die Muschel und ließ die Bogensehne schwirren und die Hände klatschen, was den Feinden die Haare zu Berge stehen ließ, und verwirrte alle Wesen.
3.161.54
ततः प्रहृष्टरोमाणस्तं शब्दमभिदुद्रुवुः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वाः पाण्डवस्य समीपतः ॥ ३.१६१.५४ ॥
Da stürmten die Yakṣa, Rākṣasa und Gandharva, die Haare zu Berge stehend, auf jenen Schall zu, der aus der Nähe des Pāṇḍava kam.
3.161.55
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलशक्तिपरश्वथाः ।
प्रगृहीता व्यरोचन्त यक्षराक्षसबाहुभिः ॥ ३.१६१.५५ ॥
Keulen, eiserne Stangen, Schwerter, Speere, Lanzen und Äxte, von den Armen der Yakṣas und Rākṣasas erhoben, leuchteten auf.
3.161.56
ततः प्रववृते युद्धं तेषां तस्य च भारत ॥ ३.१६१.५६ ॥
Da begann, o Bhārata, der Kampf zwischen ihnen und ihm.
3.161.57
तैः प्रयुक्तान्महामायैः शूलशक्तिपरश्वथान् ।
भल्लैर्भीमः प्रचिच्छेद भीमवेगतरैस्ततः ॥ ३.१६१.५७ ॥
Die Speere, Lanzen und Äxte, die sie durch große Magie schleuderten, zerschnitt Bhīma darauf mit Bhalla-Pfeilen von noch schrecklicherer Schnelligkeit.
3.161.58
अन्तरिक्षगतानां च भूमिष्ठानां च गर्जताम् ।
शरैर्विव्याध गात्राणइ राक्षसानां महाबलः ॥ ३.१६१.५८ ॥
Jener Mächtige durchbohrte mit Pfeilen die Leiber der Rākṣasas, sowohl der am Himmel als auch der auf der Erde, die brüllten.
3.161.59
शोणितस्य ततः पेतुर्घनानामिव भारत ।
गात्रेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः।
स लोहितमहावष्टिमभ्यवर्षन्महाबलः ॥ ३.१६१.५९ ॥
Da fielen, o Bhārata, Blutströme wie aus Wolken; von den Leibern der Rākṣasas flossen Ströme ringsum. Jener Mächtige ließ einen großen Blutregen niederstürzen.
3.161.60
गदापरिघपाणीनां रक्षसां कायसंभवा ।
कायेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः ॥ ३.१६१.६० ॥
Aus den Leibern der Rākṣasas, die Keulen und eiserne Stangen in den Händen hielten, flossen Ströme nach allen Seiten.
3.161.61
भीमबाहुबलोत्सृष्टैरायुधैर्यक्षरक्षसाम् ।
विनिकृत्तानि दृश्यन्ते शरीराणि शिरांसि च ॥ ३.१६१.६१ ॥
Körper und Köpfe von Yakṣas und Rākṣasas, zerhauen von den Waffen, die durch die Kraft von Bhīmas Armen geschleudert wurden, waren zu sehen.
3.161.62
प्रच्छाद्यमानं रक्षोभिः पाण्डवं प्रियदर्शनम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि सूर्यमभ्रगणैरिव ॥ ३.१६१.६२ ॥
Alle Wesen sahen den Pāṇḍava, anmutig anzusehen, von den Rākṣasas bedeckt, wie die Sonne von Wolkenbänken verhüllt.
3.161.63
स रश्मिभिरिवादित्यः शरैररिनिपातिभिः ।
सर्वानार्च्छन्महाबाहुर्बलवान्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६१.६३ ॥
Er, der Großarmige, mächtig und von wahrer Tapferkeit, traf alle mit Pfeilen, die Feinde niederstrecken, wie die Strahlen der Sonne.
3.161.64
अभितर्जयमानाश्च रुवन्तश् महारवान् ।
सन्नाहं भीमसेनस्य ददृशुः सर्वराक्षसाः ॥ ३.१६१.६४ ॥
Alle Rākṣasas, drohend und mit lautem Brüllen, sahen Bhīmasenas Rüstung.
3.161.65
ते हि विक्षतसर्वाङ्गा भीमसेनभयार्दिताः ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्विप्रकीर्णमहायुधाः ॥ ३.१६१.६५ ॥
Am ganzen Leib verwundet, von Furcht vor Bhīmasena gequält, mit verstreuten großen Waffen, stießen sie einen furchtbaren Schmerzensschrei aus.
3.161.66
उत्सृज्य ते गदाशूलानसिशक्तिपरश्वथान् ।
दक्षिणां दिशमाजग्मुस्त्रासिता दृढधन्वना ॥ ३.१६१.६६ ॥
Keulen, Speere, Schwerter, Lanzen und Streitäxte zurücklassend, von dem mit dem festen Bogen in Furcht versetzt, flohen sie nach Süden.
3.161.67
तत्र शूलगदापाणिर्व्यूढोरस्को महाभुजः ।
सखा वैश्रवणस्यासीन्मणिमान्नाम राक्षसः ॥ ३.१६१.६७ ॥
Dort war ein Rākṣasa namens Maṇimān, mit Speer und Keule in der Hand, breitbrüstig und mächtigarmig, der Freund Vaiśravaṇas (Kuberas).
3.161.68
दर्शयन्स प्रतीकारं पौरुषं च महाबलः ।
स तान्दृष्ट्वा परावृत्तान्स्मयमान इवाब्रवीत् ॥ ३.१६१.६८ ॥
Seinen Widerstand und seine männliche Tapferkeit zeigend, sah der Mächtige sie sich abwenden und sprach, als lächelte er:
3.161.69
एकेन बहवः सङ्ख्ये मानुषेण पराजिताः ।
प्राप्य वैश्रवणावासं किं वक्ष्यथ धनेश्वरम् ॥ ३.१६१.६९ ॥
Im Kampf von einem einzigen Menschen besiegt, ihr vielen: Wenn ihr die Wohnstatt Vaiśravaṇas erreicht, was werdet ihr dem Herrn des Reichtums sagen?
3.161.70
एवमाभाष् तान्सर्वानभ्यवर्तत राक्षसः ।
शक्तिशूलगदापाणिरभ्यधावत्स पाण्डवम् ॥ ३.१६१.७० ॥
Nachdem er so zu allen gesprochen hatte, wandte sich der Rākṣasa gegen sie und stürmte, Speer, Dreizack und Keule in der Hand, auf den Pāṇḍava zu.
3.161.71
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम् ।
वत्सदन्तैस्त्रिभिः पार्श्वे भीमसेनः समार्दयत् ॥ ३.१६१.७१ ॥
Als er ihn wie einen brunftigen Elefanten schnell herandrängen sah, traf ihn Bhīmasena mit drei Vatsadanta-Pfeilen an der Seite.
3.161.72
मणिमानपि संक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय परिगृह्य महाबलः ॥ ३.१६१.७२ ॥
Auch Maṇimān, zornentbrannt, ergriff eine große Keule, und der Mächtige schleuderte sie, fest gepackt, gegen Bhīmasena.
3.161.73
विद्युद्रूपां महाघोरामाकाशे महतीं गदाम् ।
शरैर्बहुभिरानर्छद्भीमसेनः शिलाशितैः ॥ ३.१६१.७३ ॥
Bhīmasena traf jene große Keule, blitzähnlich und schrecklich am Himmel, mit vielen auf dem Wetzstein geschärften Pfeilen.
3.161.74
प्रत्यहन्यन्त ते सर्वेगदामासाद्य सायकाः ।
न वेगं धारयामासुर्गदावेगस्य वेगिताः ॥ ३.१६१.७४ ॥
Als sie die Keule erreichten, wurden alle diese Pfeile zurückgeschlagen; vom Ungestüm der Keule getroffen, vermochten sie ihre Wucht nicht zu ertragen.
3.161.75
गदायुद्धसमाचारं बुध्यमानः स वीर्यवान् ।
व्यंसयामास तं तस्य प्रहारं भीमविक्रमः ॥ ३.१६१.७५ ॥
Den Verlauf des Keulenkampfes erkennend, vereitelte der tapfere Bhīmavikrama jenen Schlag von ihm.
3.161.76
ततः शक्तिं महाघोरां रुक्मदण्डामयस्मयीम् ।
तस्मिन्नेवान्तरे धीमान्प्रचिक्षेप स राक्षसः ॥ ३.१६१.७६ ॥
Dann, in eben jenem Augenblick, schleuderte der kluge Rākṣasa einen furchtbaren Speer aus Eisen mit goldenem Schaft.
3.161.77
सा भुजं भीमनिर्ह्रादा भित्त्वाभीमस् दक्षिणम् ।
साग्निज्वाला महारौद्रा पपात सहसा भुवि ॥ ३.१६१.७७ ॥
Dieser schrecklich dröhnende, feuerflammende, äußerst wilde Speer durchbohrte Bhīmas rechten Arm und fiel plötzlich zu Boden.
3.161.78
सोऽतिविद्धो महेष्वासः शक्त्याऽमितपराक्रमः ।
गदां जग्राह कौन्तेयो गदायुद्धविशारदः ॥ ३.१६१.७८ ॥
Obwohl schwer von dem Speer getroffen, ergriff jener große Bogenschütze von unermesslicher Tapferkeit, der Sohn der Kuntī, der im Keulenkampf erfahren war, seine Keule.
3.161.80
प्राहिणोद्भीमसेनाय वेगेन महता नदन् ॥ ३.१६१.८० ॥
Mit großer Wucht und brüllend schleuderte er sie auf Bhīmasena.
3.161.81
भङ्क्त्वा शूलं गदाग्रेण गदायुद्धविभागवित् ।
अभिदुद्राव तं तूर्णं गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ३.१६१.८१ ॥
Im Gadakampf erfahren, zerbrach er den Speer mit der Spitze seiner Keule und stürzte sich schnell auf ihn, wie Garuḍa auf eine Schlange herabstößt.
3.161.82
सोऽन्तरिक्षमवप्लुत्य विधूय सहसा गदाम् ।
प्रचिक्षेप महाबाहुर्विनद्य रणमूर्धनि ॥ ३.१६१.८२ ॥
Er sprang in die Luft, schwang plötzlich seine Keule und schleuderte sie unter Gebrüll an die Front der Schlacht.
3.161.83
सेन्द्राशनिरिवेन्द्रेण विसृष्टा वातरहसा ।
हत्वा रक्षः क्षितिं प्राप्य कृत्येव निपपात ह ॥ ३.१६१.८३ ॥
Wie der von Indra geschleuderte Donnerkeil, mit der Schnelle des Windes abgeschossen, traf sie den Rakshasa und fiel wie eine kṛtyā zu Boden.
3.161.84
तं राक्षसं बीमबलं भीमसेनबलाहतम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि सिंहेनेव गवांपतिम् ॥ ३.१६१.८४ ॥
Alle Wesen sahen jenen Rakshasa von furchtbarer Kraft, niedergestreckt durch die Stärke Bhīmasenas, wie den Herrn der Rinder, vom Löwen erlegt.
3.161.85
तं प्रेक्ष्य निहतं भूमौ हतशेषा निशाचराः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा जग्मुः प्राचजीं दिशं प्रति ॥ ३.१६१.८५ ॥
Als sie ihn tot am Boden liegen sahen, stießen die überlebenden Nachtwandler einen schrecklichen Klageschrei aus und flohen nach Osten.