மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.161
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.161.1
आर्ष्टिषेणाश्रमे तस्मिन्मम पूर्वपितामहाः ।
पाण्डोः पुत्रा महात्मान सर्वे दिव्यपराक्रमाः ॥ ३.१६१.१ ॥
அந்த ஆர்ஷ்டிஷேணரின் ஆசிரமத்தில் என் முன்னோர்களான பாண்டுவின் மகன்கள், மகாத்மாக்கள், அனைவரும் தெய்வீக வீரம் கொண்டவர்கள்.
3.161.2
कियन्तं कालमवसन्पर्वते गन्धमादने ।
किंच चक्रुर्महावीर्याः सर्वेऽतिबलपौरुषाः ॥ ३.१६१.२ ॥
கந்தமாதன மலையில் அவர்கள் எவ்வளவு காலம் வாழ்ந்தார்கள்? அந்த மகாவீரர்கள், மிகுந்த பல பௌருஷம் கொண்டவர்கள் அனைவரும் என்ன செய்தார்கள்?
3.161.3
कानि चाभ्यवहार्याणि तत्र तेषां महात्मनाम् ।
वसतां लोकवीराणामासंस्तद्ब्रूहि सत्तम ॥ ३.१६१.३ ॥
அங்கே வாழ்ந்த அந்த உலகவீர மகாத்மாக்களுக்கு உண்ணத் தகுந்த உணவுகள் என்னவாக இருந்தன? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், சத்தமரே.
3.161.4
विस्तरेण च मे शंस भीमसेनपराक्रमम् ।
यद्यच्चक्रे महाबाहुस्तस्मिन्हैमवते गिरौ ॥ ३.१६१.४ ॥
அந்த இமய மலையில் மகாபாகுவான பீமசேனன் செய்த ஒவ்வொரு பராக்கிரமத்தையும் எனக்கு விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
3.161.5
न खल्वासीत्पुनर्युद्धं तस् यक्षैर्द्विजोत्तम ।
धनदाध्युषिते नित्यं वसतस्तत्र पर्वते ॥ ३.१६१.५ ॥
இரு பிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, குபேரனால் எப்போதும் ஆளப்படும் அந்த மலையில் வாழ்ந்தபோது, யக்ஷர்களுடன் அவர்களுக்கு மீண்டும் போர் நிகழவில்லை.
3.161.6
कच्चित्समागमस्तेषामासीद्वैश्रवणस्य च ।
तत्र ह्यायाति धनद आर्ष्टिषेणो यथाऽब्रवीत् ॥ ३.१६१.६ ॥
அவர்களுக்கு வைஸ்ரவணருடன் (குபேரன்) சந்திப்பு நிகழ்ந்ததா? அங்கே தனதன் (குபேரன்) வருகிறார் என்று ஆர்ஷ்டிஷேணர் சொன்னதுபோல.
3.161.7
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं रविस्तरेण तपोधन ।
न हि मे शृण्वतस्तृप्तिरस्ति तेषां विचेष्टितम् ॥ ३.१६१.७ ॥
தபோதனரே, இதை விரிவாக கேட்க விரும்புகிறேன். அவர்களின் செயல்களைக் கேட்டு எனக்கு திருப்தி ஏற்படவில்லை.
3.161.8
एतदात्महितं श्रुत्वा तस्याप्रतिमतेजसः ।
शासनं सततं चक्रुस्तथैव भरतर्षभाः ॥ ३.१६१.८ ॥
தங்கள் நலனுக்கான இந்த அறிவுரையைக் கேட்டு, ஒப்பற்ற தேஜஸ் கொண்ட அவரின் கட்டளையை பரதர்களின் சிறந்தோர் எப்போதும் அவ்வாறே பின்பற்றினர்.
3.161.9
भुञ्जाना मुनिभोज्यानि रसवन्ति फलानि च ।
शुद्धबाणहतानां च मृगाणां पिशितान्यपि ॥ ३.१६१.९ ॥
முனிவர்களுக்கு ஏற்ற சுவையான பழங்களையும், தூய அம்புகளால் கொல்லப்பட்ட மான்களின் இறைச்சியையும் உண்டு.
3.161.10
मेध्यानि हिमवत्पृष्ठे मधूनि विविधानि च ।
एवं ते न्यवसंस्तत्र पाण्डवा भरतर्षभाः ॥ ३.१६१.१० ॥
இமயமலை முதுகில் கிடைத்த தூய்மையான பலவகைத் தேன்களையும் உண்டு. இவ்வாறு அங்கே பாண்டவர்களாகிய பரதச் சிறந்தோர் வாழ்ந்தனர்.
3.161.11
तथा निवसतां तेषां पञ्चमं वर्षमभ्यगात् ।
शृण्वतां लोमशोक्तानि वाक्यानि विविधान्युत ॥ ३.१६१.११ ॥
இவ்வாறு வசித்துக்கொண்டிருந்த அவர்களுக்கு ஐந்தாம் ஆண்டு வந்தது. லோமசர் கூறிய பல்வேறு வார்த்தைகளையும் அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.
3.161.12
कृत्यकाल उपस्तास्य इति चोक्त्वा घटोत्कचः ।
राक्षसैः सह सर्वैश्च पूर्वमेव गतः प्रभो ॥ ३.१६१.१२ ॥
'செயல் காலத்தில் நான் வருவேன்' என்று சொல்லி, பிரபுவே, கடோத்கசன் எல்லா ராட்சசர்களுடனும் முன்பே சென்றுவிட்டான்.
3.161.13
आर्ष्टिषेणाश्रमे तेषां वसतां वै महात्मनाम् ।
अगच्छन्बहवो मासाः पश्यतां महदद्भुतम् ॥ ३.१६१.१३ ॥
ஆர்ஷ்டிஷேணரின் ஆசிரமத்தில் அந்த மகாத்மாக்கள் வசித்துக்கொண்டிருந்தபோது பல மாதங்கள் கடந்தன; அவர்கள் ஒரு மாபெரும் அற்புதத்தைக் கண்டுகொண்டிருந்தனர்.
3.161.14
तैस्तत्रविहरद्भिश्च रममाणैश्च पाण्डवैः ।
प्रीतिमन्तो महाभागा मुनयश्चारणास्तथा ॥ ३.१६१.१४ ॥
அங்கே உலாவியும் மகிழ்ந்தும் இருந்த பாண்டவர்களுடன் மகாபாக்கியவான்களான முனிவர்களும் சாரணர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்தனர்.
3.161.15
आजग्मुः पाण्डवान्द्रष्टुं शुद्धात्मानो यतव्रताः ।
ते तैः सह कथां चक्रुर्द्रिव्यां भरतसत्तमाः ॥ ३.१६१.१५ ॥
பாண்டவர்களைக் காண்பதற்கு தூய உள்ளமும் விரதமும் கொண்டோர் வந்தனர்; பரதர்களில் சிறந்தவர்களே, அவர்கள் அவர்களுடன் தெய்வீக கதையைப் பேசினர்.
3.161.16
ततः कतिपयाहस्सु महाह्रदनिवासिनम् ।
ऋद्धिमन्तं महानागं सुपर्णः सहसाऽहरत् ॥ ३.१६१.१६ ॥
பின்னர் சில நாட்களுக்குப் பிறகு, சுபர்ணன் (கருடன்) பெரிய குளத்தில் வசித்த வளம்பெற்ற மகாநாகத்தை திடீரென்று பற்றிக்கொண்டான்.
3.161.17
प्राकम्पत महाशैलः प्रामृद्यन्त महाद्रुमाः ।
ददृशुः सर्वभूतानि पाणअडवाश्च तदद्भुतम् ॥ ३.१६१.१७ ॥
பெரிய மலை நடுங்கியது, பெரிய மரங்கள் நொறுங்கின; எல்லா உயிர்களும் பாண்டவர்களும் அந்த அற்புதத்தைக் கண்டனர்.
3.161.18
ततः शैलोत्तमस्याग्रात्पाण्डवान्प्रति मारुतः ।
अवहत्सर्वमाल्यानि गन्धवन्ति शुभानि च ॥ ३.१६१.१८ ॥
பின்னர் அந்த உயர்ந்த மலையின் உச்சியிலிருந்து பாண்டவர்களை நோக்கி காற்று வீசி, நறுமணமுள்ள சுபமான எல்லா மாலைகளையும் அடித்துச் சென்றது.
3.161.19
तत्रपुष्पाणि दिव्यानि सुहृद्भिः सह पाण्डवाः ।
ददृशुः पञ्चवर्णानि द्रौपदी च यशस्विनी ॥ ३.१६१.१९ ॥
அங்கே நண்பர்களுடன் பாண்டவர்களும், புகழ்மிக்க திரௌபதியும் ஐந்து வண்ணங்களையுடைய தெய்வீக மலர்களைக் கண்டனர்.
3.161.20
भीमसेनं ततः कृष्णा काले वचनमब्रवीत् ।
विविक्ते पर्वतोद्देशे सुखासीनं महाभुजम् ॥ ३.१६१.२० ॥
பின்னர் கிருஷ்ணை, மலையின் தனிமையான இடத்தில் சுகமாக அமர்ந்திருந்த மகாபாஹு பீமசேனனிடம் உரிய காலத்தில் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
3.161.21
सुपर्णानिलवेगेन श्वसनेन महाबलात् ।
पञ्चवर्णानि पात्यन्ते पुष्पाणि भरतर्षभ ॥ ३.१६१.२१ ॥
கருடன் மற்றும் காற்றின் வேகத்துடன், மகா பலமுள்ள காற்றால் ஐந்து வண்ணமலர்கள் உதிர்க்கப்படுகின்றன, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
3.161.22
दिव्यावर्णानि दिव्यानि दिव्यगन्धवहानि च ।
मदयन्तीव गन्धेन मनो मे भरतर्षभ ॥ ३.१६१.२२ ॥
தெய்வீக வண்ணமுடையவையும், தெய்வீகமானவையும், தெய்வீக நறுமணம் சுமப்பவையுமான அம்மலர்கள் தங்கள் மணத்தால் என் மனதை மயக்குவது போலுள்ளது, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
3.161.23
येषां तु दर्शनात्स्पर्शान्सौरभ्याच्च तथैव च ।
नश्यतीव मनोदुःखं ममेदं शत्रुतापन ॥ ३.१६१.२३ ॥
எவற்றைக் காண்பதால், தொடுவதால், நறுமணத்தால் கூட, என் இந்த மனத்துன்பம் அழிந்துவிடுவது போலுள்ளது, எதிரிகளை வாட்டுபவனே.
3.161.24
ईदृशैः कुसुमैर्दिव्यैर्दिव्यगन्धवहैः शुभैः ।
देवतान्यर्चयित्वाऽहमिच्छेयं सङ्गमं त्वया ॥ ३.१६१.२४ ॥
இத்தகைய தெய்வீகமான, தெய்வீக நறுமணம் சுமக்கும் மங்கலமான மலர்களால் தேவர்களை வழிபட்டு, நான் உன்னுடன் சேர்க்கை விரும்புவேன்.
3.161.25
इदं तु पुरुषव्याघ्र विशेषेणाम्बुजं शुभम् ।
गन्धसंस्थानसंपन्नं मम मानसवर्धनम् ॥ ३.१६१.२५ ॥
ஓ, மனிதர்களில் புலி போன்றவனே, இது சிறப்பாக நலம் தரும் தாமரை; நறுமணமும் அழகும் நிறைந்தது, என் மனத்தை மகிழ்விப்பது.
3.161.26
प्रत्यक्षं सर्वलोकस् नह्यदृश्यत मां प्रति ॥ ३.१६१.२६ ॥
எல்லா உலகங்களின் கண்முன்னே வெளிப்படையாக இருந்தும், அது எனக்கு முன்னால் தெரியவில்லை.
3.161.27
वासुदेवसहायेन वासुदेवप्रियेण च ।
खाण्डवे सत्यसन्धेन भ्रात्रा तव महात्मना ॥ ३.१६१.२७ ॥
வாசுதேவனுக்குத் துணையாகவும் வாசுதேவனுக்குப் பிரியமானவனாகவும் உள்ள, சத்தியவாக்கான உன் மகாத்மாவான சகோதரன், காண்டவத்தில்.
3.161.28
गन्धर्वोरगरक्षांसि वासवश्च पराजितः ।
हता मायाविनश्चोग्रा धनुः प्राप्तं च गाण्डिवं ॥ ३.१६१.२८ ॥
கந்தர்வர்கள், நாகர்கள், ராட்சசர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்; வாசவனும் தோற்றான்; மாயம் அறிந்த கொடிய அசுரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; காண்டீவம் வில் பெறப்பட்டது.
3.161.29
तवापि सुमहत्तेजो महद्बाहुबलं च ते ।
अविषह्यमनाधृष्यं शक्रतुल्यपराक्रम ॥ ३.१६१.२९ ॥
உன்னுடைய ஒளியும் மிகப் பெரியது; உன் புய பலமும் மிகப் பெரியது; தாங்கொணாததும் வெல்லப்படாததும் ஆன, இந்திரனுக்கு நிகரான பராக்கிரமம் உடையது.
3.161.30
त्वद्बाहुबलवेगेन त्रासिताः सर्वराक्षसाः ।
हित्वा शैलं प्रपद्यन्तां भीमसेन दिशो दश ॥ ३.१६१.३० ॥
உன் புயபலத்தின் வேகத்தால் அச்சமுற்ற எல்லா ராட்சசர்களும் மலையை விட்டு பத்துத் திசைகளுக்கும் ஓடட்டும், பீமசேனனே.
3.161.31
ततः शैलोत्तमस्याग्रं चित्रमाल्यधरं शिवम् ।
व्यपेतभयसंमोहाः पश्यन्तु सुहृदस्तव ॥ ३.१६१.३१ ॥
அப்போது விசித்திரமான மாலைகளை அணிந்த, மங்கலமான மலைச்சிகரங்களின் உச்சியை, பயமும் மயக்கமும் நீங்கிய உன் நண்பர்கள் காணட்டும்.
3.161.32
एवं प्रणिहितं भीम चिरात्प्रभृतिमे मनः ।
द्रष्टुमिच्छामि शैलाग्रं त्वद्बाहुबलमाश्रिता ॥ ३.१६१.३२ ॥
பீமா, நீண்ட காலமாக என் மனம் இவ்வாறு நிலைத்திருக்கிறது; உன் புயபலத்தை நம்பி அந்த மலைச்சிகரத்தைக் காண விரும்புகிறேன்.
3.161.33
इच्छामि च नरव्याघ्र पुष्पं प्रत्यक्षमीदृशम् ।
आनीयमानं क्षिप्रं वै त्वया भरतसत्तम ॥ ३.१६१.३३ ॥
நரவ்யாக்ரனே, பரதர்களில் சிறந்தவனே, இத்தகைய மலரை நேரில் நீ விரைவில் கொண்டு வர வேண்டும் என விரும்புகிறேன்.
3.161.34
ततः क्षिप्तमिवात्मानं द्रौपद्या स परंतपः ।
नामृष्यत महाबाहुः प्रहारमिवसद्गजः ॥ ३.१६१.३४ ॥
அப்போது திரௌபதியால் தூக்கி எறியப்பட்டவன் போல் ஆன அந்த எதிரிகளை வென்ற மகாபாகு அதைப் பொறுக்கவில்லை; சிறந்த யானை அடியைப் பொறுக்காதது போல.
3.161.35
सिंहर्षभगतिः श्रीमानुदारः कनकप्रभः ।
मनस्वी बलवान्दृष्टो मानी भूरश्च पाण्डवः ॥ ३.१६१.३५ ॥
சிங்கம் போலும் காளைபோலும் நடை கொண்ட, ஒளிமிக்க, உதாரனான, பொன்னொளி கொண்ட, மனத்திண்மையும் வலிமையும் உள்ள, பெருமைமிக்க பாண்டவன் காணப்பட்டான்.
3.161.36
लोहिताक्षः पृथुव्यंसो मत्तवारणविक्रमः ।
सिंहदंष्ट्रो वृषस्कन्धः सालपोत इवोद्गतः ॥ ३.१६१.३६ ॥
சிவந்த கண்களும், அகன்ற தோள்களும், மதங்கொண்ட யானையின் வீரமும், சிங்கப் பற்களும், காளையின் தோள்களும் கொண்டவன்; முளைத்தெழுந்த இளம் சால மரம் போல.
3.161.37
महात्मा चारुसर्वाङ्ग कम्बुग्रीवो महाहनुः ।
रुक्मपृष्ठं धनुः खङ्गं तूणांश्चापि परामृशन् ॥ ३.१६१.३७ ॥
மகாத்மா, அழகிய முழு உடலும், சங்கு போன்ற கழுத்தும், பெரிய தாடையும் கொண்டவர், பொன் முதுகுள்ள வில், வாள் மற்றும் அம்றாக்கூடுகளையும் எடுத்துக்கொண்டு.
3.161.38
सकेसरीव चोत्सिक्तः प्रभिन्न इव वारणः ।
व्यपेतभयसंमोहः शैलमभ्यपतद्बली ॥ ३.१६१.३८ ॥
சிங்கம் போன்றும், மதம் பிடித்த யானை போன்றும் களிப்புடன், பயமும் மயக்கமும் நீங்கிய அந்த வலிமையாளர் மலையை நோக்கிப் பாய்ந்தார்.
3.161.39
तं मृगेन्द्रमिवायान्तं प्रभिन्नमिव वारणम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि पार्थं खङ्गधनुर्धरम् ॥ ३.१६१.३९ ॥
சிங்கம் போல வருபவனையும், மதம் பிடித்த யானை போலவுள்ளவனையும், வாளும் வில்லும் ஏந்திய பார்த்தனை அனைத்து உயிர்களும் கண்டன.
3.161.40
द्रौपद्या वर्धयन्हर्षं गदामादाय पाण्डवः ।
व्यपेतभयसंमोहः शैलराजं समाविशत् ॥ ३.१६१.४० ॥
திரௌபதியின் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கியவாறு, கதையை எடுத்துக்கொண்டு, பயமும் மயக்கமும் நீங்கிய பாண்டவன் மலைகளின் அரசனுள் நுழைந்தான்.
3.161.41
न ग्लानिर्न च कातर्यं न वैक्लव्यं न मत्सरः ।
कदाचिज्जुषते पार्थमात्मजं मातरिश्वनः ॥ ३.१६१.४१ ॥
சோர்வும், கோழைத்தனமும், கலக்கமும், பொறாமையும் ஒருபோதும் மாதரிஸ்வனின் மகனான அந்தப் பார்த்தனைப் பற்றுவதில்லை.
3.161.42
तदेकायनमासाद्य विषमं भीमदर्शनम् ।
बहुतालोच्छ्रयं शृङ्गमारुरोह महाबलः ॥ ३.१६१.४२ ॥
அப்போது ஒரே பாதையை அடைந்து, கரடுமுரடானதும் அச்சம் தரும் தோற்றமுள்ளதுமான, பல பனைமரங்களின் உயரமுள்ள சிகரத்தின் மீது அந்த மகாபலசாலி ஏறினான்.
3.161.43
स किन्नरमहानागमुनिगन्धर्वराक्षसान् ।
हर्षयन्पर्वतस्याग्रमारुरोह महाबलः ॥ ३.१६१.४३ ॥
அந்த மகாபலசாலி கின்னரர், மகாநாகர், முனிவர், கந்தர்வர், ராக்ஷசர் ஆகியோரை மகிழ்வித்தபடி மலையின் உச்சியில் ஏறினான்.
3.161.44
ततो वैश्रवणावासं ददर्श भरतर्षभः ।
काञ्चनैः स्फाटिकैश्चैव वेश्मभिः समलंकृतम् ॥ ३.१६१.४४ ॥
பின்னர் பரதர்களில் சிறந்தவன் வைஸ்ரவணனின் இருப்பிடத்தைக் கண்டான்; அது பொன்னாலும் பளிங்காலும் ஆன மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
3.161.45
प्राकारेण परिक्षिप्तं सौवर्णेन समन्ततः ।
सर्वरत्नद्युतिमता सर्वोद्यानवता तथा ॥ ३.१६१.४५ ॥
அது நாற்புறமும் பொன் மதிலால் சூழப்பட்டிருந்தது; அனைத்து இரத்தினங்களின் ஒளியுடனும், அனைத்து பூங்காக்களுடனும் கூடியிருந்தது.
3.161.46
शैलादभ्युच्छ्रयवता चयाट्टालकशोभिना ।
द्वारतोरणनिर्व्यूहध्वजसंवाहशोभिना ॥ ३.१६१.४६ ॥
அது மலை போல உயர்ந்திருந்தது; கோபுரங்களும் மாடங்களும் அழகு செய்தன; வாயில்கள், தோரணங்கள், அணிவகுப்புகள், கொடிகள் ஆகியவற்றால் பொலிவுற்றிருந்தது.
3.161.47
विलासिनीभिरत्यर्थं नृत्यन्तीभिः समन्ततः ।
वायुना धूयमानाभिः पताकाभिरलंकृतम् ॥ ३.१६१.४७ ॥
அது நாற்புறமும் மிகவும் நடனமாடும் விலாசினியரால் நிறைந்திருந்தது; காற்றில் அசையும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
3.161.48
धनुष्कोटिमवष्टभ्य वक्रभावेन बाहुना ।
पश्यमानः सखेदेन द्रविणाधिपतेः पुरम् ॥ ३.१६१.४८ ॥
வில்லின் நுனியை வளைந்த கையால் பற்றி, சோர்வுடன் செல்வக் கடவுளின் நகரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.
3.161.49
मोदयनसर्वभूतानि गन्धमादनसंभवः ।
सर्वगन्धवहस्तत्र मारुतः सुसुखो ववौ ॥ ३.१६१.४९ ॥
கந்தமாதன மலையில் பிறந்த, எல்லா நறுமணங்களையும் சுமந்து செல்லும் காற்று, எல்லா உயிர்களையும் மகிழ்வித்தபடி அங்கே மிகவும் இனிமையாக வீசியது.
3.161.50
चित्रा विविधवर्णाभाश्चित्रमञ्जरिधारिणः ।
अचिन्त्या विविधास्तत्र द्रुमाः परमशोभिनः ॥ ३.१६१.५० ॥
அங்கே பல வண்ணப் பொலிவுடன், அழகிய மஞ்சரிகளைத் தாங்கிய, கற்பனைக்கு எட்டாத பலவகை மரங்கள் மிக ஒளிவீசித் திகழ்ந்தன.
3.161.51
रत्नजालपरिक्षिप्तं चित्रमाल्यविभूषितम् ।
राक्षसाधिपतेः स्थानं ददृशे भरतर्षभः ॥ ३.१६१.५१ ॥
ரத்தின வலைகளால் சூழப்பட்டதும், அற்புத மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான ராக்ஷஸத் தலைவனின் இருப்பிடத்தை பரதர்களில் காளை கண்டார்.
3.161.52
गदाखङ्गधनुष्पाणिः समभित्यक्तजीवितः ।
भीमसेनो महाबाहुस्तस्थौ गिरिवाचलः ॥ ३.१६१.५२ ॥
கதை, வாள், வில் கைகளில் ஏந்தி, உயிரைப் பற்றிய கவலையைத் துறந்த மகாபாஹு பீமசேனன் மலையைப் போல அசையாது நின்றான்.
3.161.53
ततः शङ्खमुपाध्माय द्विषतां रोमहर्षणम् ।
ज्याघोषं तलशब्दं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ॥ ३.१६१.५३ ॥
பின்னர் சங்கை ஊதி, பகைவர்களுக்கு மயிர்க்கூச்சம் உண்டாக்கும் வில்நாணொலியும், கைத்தட்டொலியும் எழுப்பி அவர் உயிர்களை மயங்கச் செய்தார்.
3.161.54
ततः प्रहृष्टरोमाणस्तं शब्दमभिदुद्रुवुः ।
यक्षराक्षसगन्धर्वाः पाण्डवस्य समीपतः ॥ ३.१६१.५४ ॥
பின்னர் மயிர்ப்புளகம் கொண்ட யக்ஷர்களும், ராக்ஷஸர்களும், கந்தர்வர்களும் பாண்டவனுக்கு அருகிலிருந்து எழுந்த அந்த ஒலியை நோக்கி ஓடினர்.
3.161.55
गदापरिघनिस्त्रिंशशूलशक्तिपरश्वथाः ।
प्रगृहीता व्यरोचन्त यक्षराक्षसबाहुभिः ॥ ३.१६१.५५ ॥
கதை, பரிகம், வாள், சூலம், சக்தி, கோடரி ஆகியவை யக்ஷர்கள் மற்றும் ராக்ஷசர்களின் கரங்களில் ஏந்தப்பட்டு ஒளிர்ந்தன.
3.161.56
ततः प्रववृते युद्धं तेषां तस्य च भारत ॥ ३.१६१.५६ ॥
பின்னர், பரதனின் வழித்தோன்றலே, அவர்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையே போர் தொடங்கியது.
3.161.57
तैः प्रयुक्तान्महामायैः शूलशक्तिपरश्वथान् ।
भल्लैर्भीमः प्रचिच्छेद भीमवेगतरैस्ततः ॥ ३.१६१.५७ ॥
அவர்களால் ஏவப்பட்ட பெரும் மாயைகொண்ட சூலம், சக்தி, கோடரிகளை பீமன் பயங்கர வேகமுள்ள பல்லங்களால் வெட்டித் தள்ளினான்.
3.161.58
अन्तरिक्षगतानां च भूमिष्ठानां च गर्जताम् ।
शरैर्विव्याध गात्राणइ राक्षसानां महाबलः ॥ ३.१६१.५८ ॥
வானில் நின்றவர்களையும் நிலத்தில் நின்று கர்ஜித்தவர்களையும் அந்த மகாபலசாலி ராக்ஷசர்களின் உடல்களை அம்புகளால் துளைத்தான்.
3.161.59
शोणितस्य ततः पेतुर्घनानामिव भारत ।
गात्रेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः।
स लोहितमहावष्टिमभ्यवर्षन्महाबलः ॥ ३.१६१.५९ ॥
பின்னர், பரதனின் வழித்தோன்றலே, மேகங்களைப்போல் இரத்தம் பொழிந்தது; ராக்ஷசர்களின் உடல்களிலிருந்து எல்லாப் பக்கமும் இரத்தத்தின் ஓட்டங்கள் வழிந்தோடின. அந்த மகாபலசாலி இரத்தத்தின் பெரும் மழையைப் பொழிந்தான்.
3.161.60
गदापरिघपाणीनां रक्षसां कायसंभवा ।
कायेभ्यः प्रच्युता धारा राक्षसानां समन्ततः ॥ ३.१६१.६० ॥
கதையும் பரிகமும் கையில் ஏந்திய ராக்ஷசர்களின் உடல்களிலிருந்து தோன்றிய இரத்த ஓட்டங்கள் எல்லாப் பக்கமும் அவர்களின் உடல்களிலிருந்து வழிந்தோடின.
3.161.61
भीमबाहुबलोत्सृष्टैरायुधैर्यक्षरक्षसाम् ।
विनिकृत्तानि दृश्यन्ते शरीराणि शिरांसि च ॥ ३.१६१.६१ ॥
பீமனின் கரங்களின் வலியால் எறியப்பட்ட ஆயுதங்களால் யக்ஷர்களின் மற்றும் ராக்ஷசர்களின் வெட்டுண்ட உடல்களும் தலைகளும் தெரிந்தன.
3.161.62
प्रच्छाद्यमानं रक्षोभिः पाण्डवं प्रियदर्शनम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि सूर्यमभ्रगणैरिव ॥ ३.१६१.६२ ॥
ராக்ஷசர்களால் மறைக்கப்பட்ட, காண இனிய பாண்டவனை எல்லா உயிர்களும் மேகக் கூட்டங்களால் மறைக்கப்பட்ட சூரியனைப் போலப் பார்த்தன.
3.161.63
स रश्मिभिरिवादित्यः शरैररिनिपातिभिः ।
सर्वानार्च्छन्महाबाहुर्बलवान्सत्यविक्रमः ॥ ३.१६१.६३ ॥
அவன், மகாபாகுவும் பலவானும் உண்மையான வீரமுடையவனுமானவன், சூரியனின் கதிர்களைப் போல் எதிரிகளை வீழ்த்தும் அம்புகளால் அனைவரையும் தாக்கினான்.
3.161.64
अभितर्जयमानाश्च रुवन्तश् महारवान् ।
सन्नाहं भीमसेनस्य ददृशुः सर्वराक्षसाः ॥ ३.१६१.६४ ॥
பெரும் கூச்சலிட்டு அச்சுறுத்தியபடி எல்லா ராக்ஷசர்களும் பீமசேனனின் கவசத்தைக் கண்டனர்.
3.161.65
ते हि विक्षतसर्वाङ्गा भीमसेनभयार्दिताः ।
भीममार्तस्वरं चक्रुर्विप्रकीर्णमहायुधाः ॥ ३.१६१.६५ ॥
அவர்கள் அனைத்து உறுப்புகளிலும் காயமடைந்து, பீமசேனனின் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு, மகாயுதங்கள் சிதறிக்கிடக்க, பயங்கரமான துயரக் குரலெழுப்பினர்.
3.161.66
उत्सृज्य ते गदाशूलानसिशक्तिपरश्वथान् ।
दक्षिणां दिशमाजग्मुस्त्रासिता दृढधन्वना ॥ ३.१६१.६६ ॥
கதை, சூலம், வாள், சக்தி, பரசு ஆகியவற்றைக் கைவிட்டு, உறுதி வில்லவனால் அச்சுறுத்தப்பட்டு அவர்கள் தெற்குத் திசை நோக்கி ஓடினர்.
3.161.67
तत्र शूलगदापाणिर्व्यूढोरस्को महाभुजः ।
सखा वैश्रवणस्यासीन्मणिमान्नाम राक्षसः ॥ ३.१६१.६७ ॥
அங்கே சூலமும் கதையும் கையில் ஏந்திய, அகன்ற மார்பும் பெரிய தோள்களும் கொண்ட மணிமான் என்ற ராட்சதன் வைஸ்ரவணனின் (குபேரனின்) நண்பனாக இருந்தான்.
3.161.68
दर्शयन्स प्रतीकारं पौरुषं च महाबलः ।
स तान्दृष्ट्वा परावृत्तान्स्मयमान इवाब्रवीत् ॥ ३.१६१.६८ ॥
தன் எதிர்ப்பையும் வீரத்தையும் காட்டிய அந்த மகாபலவான், அவர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவதைக் கண்டு, புன்னகைப்பவன் போல் பேசினான்.
3.161.69
एकेन बहवः सङ्ख्ये मानुषेण पराजिताः ।
प्राप्य वैश्रवणावासं किं वक्ष्यथ धनेश्वरम् ॥ ३.१६१.६९ ॥
போரில் ஒரே மனிதனால் பலரும் தோற்கடிக்கப்பட்டீர்கள்; வைஸ்ரவணனின் இருப்பிடம் சென்று, செல்வத்தின் அதிபதியிடம் என்ன சொல்வீர்கள்?
3.161.70
एवमाभाष् तान्सर्वानभ्यवर्तत राक्षसः ।
शक्तिशूलगदापाणिरभ्यधावत्स पाण्डवम् ॥ ३.१६१.७० ॥
இவ்வாறு அவர்கள் அனைவரிடமும் சொல்லிவிட்டு, அந்த ராட்சதன் திரும்பி, கையில் சக்தி, சூலம், கதை ஏந்தி பாண்டவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
3.161.71
तमापतन्तं वेगेन प्रभिन्नमिव वारणम् ।
वत्सदन्तैस्त्रिभिः पार्श्वे भीमसेनः समार्दयत् ॥ ३.१६१.७१ ॥
வேகமாகப் பாய்ந்து வரும் அவனை, மதம் பிடித்த யானை போல் கண்டு, பீமசேனன் மூன்று வத்சதந்த அம்புகளால் அவன் பக்கத்தில் தாக்கினான்.
3.161.72
मणिमानपि संक्रुद्धः प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
प्राहिणोद्भीमसेनाय परिगृह्य महाबलः ॥ ३.१६१.७२ ॥
மணிமானும் மிகவும் சினந்து, ஒரு பெரிய கதையைப் பிடித்து, மகாபலவான் அதை பீமசேனன் மீது எறிந்தான்.
3.161.73
विद्युद्रूपां महाघोरामाकाशे महतीं गदाम् ।
शरैर्बहुभिरानर्छद्भीमसेनः शिलाशितैः ॥ ३.१६१.७३ ॥
ஆகாயத்தில் மின்னல் போன்ற வடிவுடைய, மிகவும் பயங்கரமான அந்தப் பெரிய கதையை பீமசேனன் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட பல அம்புகளால் தாக்கினான்.
3.161.74
प्रत्यहन्यन्त ते सर्वेगदामासाद्य सायकाः ।
न वेगं धारयामासुर्गदावेगस्य वेगिताः ॥ ३.१६१.७४ ॥
கதையை அடைந்ததும் அந்த அம்புகள் அனைத்தும் தடுக்கப்பட்டன; கதையின் வேகத்தால் தாக்கப்பட்டு அவை அதன் வேகத்தைத் தாங்க முடியவில்லை.
3.161.75
गदायुद्धसमाचारं बुध्यमानः स वीर्यवान् ।
व्यंसयामास तं तस्य प्रहारं भीमविक्रमः ॥ ३.१६१.७५ ॥
கதைப்போரின் போக்கை உணர்ந்த வலிமைமிக்க பீமவிக்ரமன் அவனுடைய அந்தத் தாக்குதலை முறியடித்தான்.
3.161.76
ततः शक्तिं महाघोरां रुक्मदण्डामयस्मयीम् ।
तस्मिन्नेवान्तरे धीमान्प्रचिक्षेप स राक्षसः ॥ ३.१६१.७६ ॥
அப்போது அந்த அறிவுள்ள ராட்சதன் அதே கணத்தில் பொன் தண்டும் இரும்பாலான மிகவும் பயங்கரமான சக்தி ஆயுதத்தை எறிந்தான்.
3.161.77
सा भुजं भीमनिर्ह्रादा भित्त्वाभीमस् दक्षिणम् ।
साग्निज्वाला महारौद्रा पपात सहसा भुवि ॥ ३.१६१.७७ ॥
பயங்கரமாக முழங்கிய அந்தத் தீ ஜ்வாலை போன்ற மிகக் கொடிய சக்தி பீமனின் வலது தோளைத் துளைத்து திடீரென நிலத்தில் வீழ்ந்தது.
3.161.78
सोऽतिविद्धो महेष्वासः शक्त्याऽमितपराक्रमः ।
गदां जग्राह कौन्तेयो गदायुद्धविशारदः ॥ ३.१६१.७८ ॥
சக்தியால் மிகவும் காயமடைந்தும், அந்த மகா வில்லாளி, அளவற்ற வீரமுடைய, கதைப்போரில் வல்லவனான குந்தியின் மகன் கதையைப் பற்றிக்கொண்டான்.
3.161.80
प्राहिणोद्भीमसेनाय वेगेन महता नदन् ॥ ३.१६१.८० ॥
பெரும் வேகத்துடன் கர்ஜித்தபடி அவன் பீமசேனனை நோக்கி (அதை) எறிந்தான்.
3.161.81
भङ्क्त्वा शूलं गदाग्रेण गदायुद्धविभागवित् ।
अभिदुद्राव तं तूर्णं गरुत्मानिव पन्नगम् ॥ ३.१६१.८१ ॥
கதைப்போரின் நுட்பங்களை அறிந்தவன், கதையின் முனையால் சூலத்தை முறித்து, கருடன் பாம்பை நோக்கிப் பாய்வதுபோல் விரைவாக அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
3.161.82
सोऽन्तरिक्षमवप्लुत्य विधूय सहसा गदाम् ।
प्रचिक्षेप महाबाहुर्विनद्य रणमूर्धनि ॥ ३.१६१.८२ ॥
மகாபாஹு அவன் திடீரென ஆகாயத்தில் பாய்ந்து, கதையைச் சுழற்றி, போர்முனையில் கர்ஜித்தபடி அதை எறிந்தான்.
3.161.83
सेन्द्राशनिरिवेन्द्रेण विसृष्टा वातरहसा ।
हत्वा रक्षः क्षितिं प्राप्य कृत्येव निपपात ह ॥ ३.१६१.८३ ॥
இந்திரனால் எறியப்பட்ட இடியைப் போல், காற்றின் வேகத்தில் விடுபட்ட அது, அரக்கனைத் தாக்கி, கிருத்யாவைப் போல் நிலத்தில் விழுந்தது.
3.161.84
तं राक्षसं बीमबलं भीमसेनबलाहतम् ।
ददृशुः सर्वभूतानि सिंहेनेव गवांपतिम् ॥ ३.१६१.८४ ॥
பீமசேனனின் பலத்தால் தாக்கப்பட்ட அந்த பயங்கர பலமுடைய அரக்கனை எல்லா உயிர்களும் கண்டன, சிங்கத்தால் தாக்கப்பட்ட காளையைப் போல்.
3.161.85
तं प्रेक्ष्य निहतं भूमौ हतशेषा निशाचराः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा जग्मुः प्राचजीं दिशं प्रति ॥ ३.१६१.८५ ॥
அவன் நிலத்தில் கொல்லப்பட்டு கிடப்பதைக் கண்டு, எஞ்சிய இரவுலாவிகள் பயங்கரமான அலறல் எழுப்பி கிழக்குத் திசையை நோக்கி ஓடினர்.