Mahābhārata · Adhyāya 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
Mientras aquellos magnánimos, que habitaban en aquel rey de las montañas y observaban el noble voto, anhelaban ver a Arjuna, surgieron en ellos el deleite y la alegría.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
Hacia aquellos valerosos, de naturaleza purísima, resplandecientes y sobresalientes en la firmeza de la verdad, se acercaron, llenos de alegría, muchas huestes de gandharvas y grandes sabios.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
Al llegar a aquella mejor de las montañas, colmada de árboles, flores y frutos, los grandes guerreros de carro sintieron suprema serenidad de ánimo, como sienten las huestes de los Marutas al llegar al cielo.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
Contemplando los picos y laderas de aquella gran montaña, resonante con el canto de pavos reales y cisnes y cubierta de flores, se quedaron de pie alcanzando un gozo supremo.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
En aquella mejor de las montañas vieron estanques de loto, como si los hubiera hecho el propio Kubera, rodeados de picos y matorrales, frecuentados por patos kādamba, kāraṇḍava y cisnes.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
Habitaron en lugares de recreo de forma espléndida, con terrazas, bien dispuestos, sembrados de joyas y deliciosos, como si fueran del rey Nada.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
Errando constantemente, dedicados sobre todo a la austeridad, no pudieron ni siquiera contemplar la cumbre de la montaña, siempre rodeada de árboles grandes, fragantes y de muchos colores, y de redes de nubes.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
Por el esplendor de aquella mejor de las montañas y el poder de sus grandes hierbas, el sol (Savitṛ) dividió su forma; al llegar al comienzo de la noche, apareció a los toros entre los hombres.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
Sobre el cual Vibhāvasu (el sol), señor de los rayos, sostén de los seres inmóviles y móviles, los héroes, leones entre los hombres, que allí estaban, contemplaron su salida y su puesta.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
Los héroes contemplaron la llegada y la partida de la oscuridad del sol, y asimismo su salida y su puesta; y vieron los cuadrantes y las direcciones rodeados por las redes de rayos del disipador de la oscuridad.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
Dedicados al estudio de las escrituras, continuamente activos en los ritos, con el dharma como principal guía y observando votos puros, permanecían firmes en la verdad, aguardando el regreso de aquel gran guerrero, el de voto veraz.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
Diciendo: 'Que haya alegría aquí para todos los reunidos, y que Dhanaṃjaya, diestro en las armas, regrese pronto', y ofreciendo las más altas bendiciones, los hijos de Pṛthā se entregaron a la austeridad y al yoga.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
Al contemplar los variados bosques de la montaña y pensar sin cesar en el de la diadema (Arjuna), para ellos la noche y el día se volvieron iguales a un año.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
Cuando, con el consentimiento de Dhaumya, el magnánimo Jiṣṇu partió como asceta con cabellos enmarañados, en ese mismo instante se desvaneció su alegría; ¿cómo podría haber gozo para quienes tenían la mente puesta en él?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
Por orden de su hermano Yudhiṣṭhira, cuando Jiṣṇu, que camina como un elefante en celo, partió como asceta desde el bosque de Kāmyaka, en ese mismo momento quedaron abatidos por el dolor.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
Para quienes pensaban en él de la misma manera, el de caballos blancos, que había ido hacia Vāsava en busca de armas, oh Bhārata, aquel largo tiempo transcurrió con penurias para los Bhāratas en aquella montaña.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
Habiendo residido cinco años en la morada del de los mil ojos, obtuvo del señor de los dioses todas las armas divinas.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
El Āgneya, el Vāruṇa, el Saumya, el Vāyavya y el Vaiṣṇava; el Aindra, el Pāśupata, el Brāhma y el Pārameṣṭhya de Prajāpati.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
Y las armas de Yama, Dhātṛ, Savitṛ, Tvaṣṭṛ y Vaiśravaṇa; habiéndolas obtenido del de los mil ojos, y habiendo saludado a Indra, el de los cien sacrificios.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
Entonces, habiendo recibido su permiso y circunvalado en honor, Arjuna, complacido y jubiloso, regresó hacia Gandhamādana.