മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
ആ പർവതരാജനിൽ വസിക്കുന്ന, ഉത്തമവ്രതം സ്വീകരിച്ച ആ മഹാത്മാക്കൾക്ക്, അർജുനനെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചതിനാൽ പ്രീതിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടായി.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
വീര്യമുള്ളവരും അത്യന്തം ശുദ്ധസ്വഭാവമുള്ളവരും തേജസ്വികളും സത്യധൈര്യത്തിൽ പ്രധാനികളുമായ അവരെ സന്തോഷത്തോടെ അനേകം ഗന്ധർവസംഘങ്ങളും മഹർഷിമാരും സമീപിച്ചു.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
മരങ്ങളും പുഷ്പഫലങ്ങളും നിറഞ്ഞ ആ ഉത്തമപർവതത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ മഹാരഥന്മാരുടെ മനസ്സ് അത്യന്തം പ്രസന്നമായി; സ്വർഗത്തിലെത്തിയ മരുദ്ഗണങ്ങളെപ്പോലെ.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
മയിലുകളുടെയും അരയന്നങ്ങളുടെയും ശബ്ദം മുഴങ്ങുന്ന, പുഷ്പങ്ങൾ വിതറിയ ആ മഹാപർവതത്തിന്റെ ശൃംഗങ്ങളും ചരിവുകളും കണ്ട് അവർ അത്യന്തം ആനന്ദം പ്രാപിച്ചു നിന്നു.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
ആ ഉത്തമപർവതത്തിൽ സാക്ഷാൽ കുബേരൻ നിർമിച്ചതുപോലെ, ശിഖരങ്ങളും കുറ്റിക്കാടുകളും ചുറ്റിയ, കാദംബ-കാരണ്ഡവ-ഹംസങ്ങൾ സേവിക്കുന്ന, താമരകളാൽ നിറഞ്ഞ പുഷ്കരിണികൾ അവർ കണ്ടു.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
അവർ വിനോദസ്ഥലങ്ങളിൽ വസിച്ചു; അവ സമൃദ്ധരൂപമുള്ളവയും വേദികളോടുകൂടിയവയും സുന്ദരമായ അലങ്കാരമുള്ളവയും മണികൾ വിതറപ്പെട്ടവയും മനോഹരവുമായിരുന്നു; നദരാജാവിന്റേതെന്നപോലെ.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
പലനിറമുള്ളതും സുഗന്ധമുള്ളതും വലിയ മരങ്ങളും മേഘജാലങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമായ ആ പർവതശൃംഗത്തെ, തപസ്സിനെ മുഖ്യമാക്കിയവർ നിരന്തരം സഞ്ചരിച്ചിട്ടും സങ്കല്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
ആ ശ്രേഷ്ഠപർവതത്തിന്റെ തേജസ്സിനാലും മഹൗഷധികളുടെ പ്രഭാവത്താലും സവിതാവ് (സൂര്യൻ) തന്റെ രൂപം വിഭജിച്ചവനായി; രാത്രിയുടെ ആരംഭം എത്തി നരശ്രേഷ്ഠന്മാർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾക്ക് ആശ്രയമായി നിന്ന വിഭാവസു (സൂര്യൻ), രശ്മികളുടെ നാഥനായ ഹരീശൻ; അവന്റെ ഉദയവും അസ്തമയവും അവിടെ നിന്നിരുന്ന ആ വീരനരസിംഹന്മാർ കണ്ടു.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
സൂര്യന്റെ ഇരുട്ടിന്റെ വരവും പോക്കും, അതുപോലെ ഉദയവും അസ്തമയവും ആ വീരന്മാർ കണ്ടു; ഇരുട്ടകറ്റുന്നവന്റെ രശ്മിജാലങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദിക്കുകളെയും ഉപദിക്കുകളെയും അവർ കണ്ടു.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
സ്വാധ്യായത്തിൽ മുഴുകിയവരും, നിരന്തരം കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, ധർമ്മത്തെ പ്രധാനമാക്കുന്നവരും, ശുചിവ്രതമുള്ളവരുമായ അവർ, ആ മഹാരഥനും സത്യവ്രതനുമായവന്റെ മടങ്ങിവരവിനായി കാത്തിരുന്ന് സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
'ഇവിടെ കൂടിയിരിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും സന്തോഷമുണ്ടാകട്ടെ, അസ്ത്രവിദ്യ നേടിയ ധനഞ്ജയൻ വേഗം മടങ്ങിവരട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ഉത്തമമായ ആശീർവാദങ്ങൾ നൽകിക്കൊണ്ട്, പാർത്ഥന്മാർ തപസ്സിലും യോഗത്തിലും മുഴുകിയിരുന്നു.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
മലമുകളിലെ വിചിത്രമായ വനങ്ങൾ കണ്ടും കിരീടിയെ നിരന്തരം ചിന്തിച്ചും ഇരുന്നവർക്ക് രാവും പകലും ഒരു സംവത്സരത്തിന് തുല്യമായിത്തീർന്നു.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
ധൗമ്യന്റെ അനുമതിയോടെ മഹാത്മാവായ ജിഷ്ണു ജടയണിഞ്ഞ് പ്രവ്രജിതനായ ആ നിമിഷംതന്നെ അവർക്ക് സന്തോഷമില്ലാതായി; അവനിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചവർക്ക് എങ്ങനെ ആനന്ദമുണ്ടാകും?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
സഹോദരനായ യുധിഷ്ഠിരന്റെ കല്പനപ്രകാരം മദയാനയെപ്പോലെ നടക്കുന്ന ആ ജിഷ്ണു കാമ്യകവനത്തിൽനിന്ന് പ്രവ്രജിതനായി പോയപ്പോൾതന്നെ അവർ ശോകത്താൽ തളർന്നുപോയി.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
അവനെത്തന്നെ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിരുന്നവർക്ക്, വെളുത്ത കുതിരകളുള്ള, അസ്ത്രങ്ങൾ തേടി വാസവനെ സമീപിച്ച അർജുനനുവേണ്ടി, ഭാരതാ, ആ പർവതത്തിൽ ഭരതവംശജർക്ക് ആ ദീർഘകാലം വളരെ ക്ലേശത്തോടെ കടന്നുപോയി.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളവന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് അഞ്ച് വർഷം താമസിച്ച്, ദേവേശ്വരനിൽനിന്ന് എല്ലാ ദിവ്യാസ്ത്രങ്ങളും നേടി.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
ആഗ്നേയം, വാരുണം, സൗമ്യം, വായവ്യം, വൈഷ്ണവം; ഐന്ദ്രം, പാശുപതം, ബ്രാഹ്മം, പ്രജാപതിയുടെ പാരമേഷ്ഠ്യം.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
യമന്റെയും ധാതാവിന്റെയും സവിതാവിന്റെയും ത്വഷ്ടാവിന്റെയും വൈശ്രവണന്റെയും അസ്ത്രങ്ങളും; അവയെല്ലാം ആയിരം കണ്ണുള്ളവനിൽനിന്ന് നേടി, നൂറു യാഗം ചെയ്ത ശതക്രതുവിനെ വണങ്ങി.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
അപ്പോൾ അവന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച്, പ്രദക്ഷിണം ചെയ്ത്, സന്തോഷത്തോടും ആനന്ദത്തോടും കൂടി അർജുനൻ ഗന്ധമാദനത്തിലേക്ക് വന്നു.