మహాభారతం · అధ్యాయం 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
ఆ పర్వతరాజుపై నివసిస్తూ, ఉత్తమ వ్రతాన్ని ధరించిన ఆ మహాత్ములకు, అర్జునుని దర్శనాన్ని కోరుతూ ఉండగా ప్రీతియు ఆనందమూ కలిగాయి.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
వీర్యవంతులు, అతి పవిత్ర స్వభావులు, తేజస్వులు, సత్యధైర్యమే ప్రధానంగా కలవారైన వారిని, సంతోషిస్తూ అనేక గంధర్వ సమూహాలు, మహర్షులు సమీపించారు.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
వృక్షాలతో, పుష్పఫలాలతో నిండిన ఆ ఉత్తమ పర్వతాన్ని చేరి మహారథుల మనస్సు ఎంతో ప్రసన్నమైంది; స్వర్గాన్ని చేరిన మరుద్గణాల వలె.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
నెమళ్ళు, హంసల ధ్వనులతో ప్రతిధ్వనించే, పూలతో చల్లబడిన ఆ మహాపర్వత శిఖరాలను, వాలులను చూస్తూ వారు అత్యంత ఆనందాన్ని పొంది నిలిచారు.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
ఆ ఉత్తమ పర్వతంపై స్వయంగా కుబేరుడు నిర్మించినట్లు, శిఖరాలు, పొదలతో చుట్టబడి, కాదంబ, కారండవ, హంసలచే సేవించబడిన, పద్మాలతో నిండిన పుష్కరిణులను వారు చూశారు.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
వారు ఆట స్థలాలలో నివసించారు, అవి సమృద్ధమైన రూపం కలిగి, వేదికలతో కూడి, అందమైన నిర్మాణంతో, మణులు చల్లబడినవిగా, మనోహరంగా ఉన్నాయి; అవి నద రాజు వలె కనిపించాయి.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
అనేక రంగుల, సుగంధభరిత, పెద్ద వృక్షాలతో, మేఘజాలాలతో నిరంతరం ఆవరించిన ఆ పర్వత శిఖరాన్ని, తపస్సునే ప్రధానంగా చేసుకున్నవారు నిరంతరం తిరుగుతూ ఆలోచించలేకపోయారు.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
ఆ శ్రేష్ఠ పర్వత తేజస్సు చేత, మహౌషధుల ప్రభావం చేత, సవితృ (సూర్యుడు) తన రూపాన్ని విభజించుకున్నవాడై, రాత్రి ప్రారంభానికి చేరి నరశ్రేష్ఠులకు కనిపించాడు.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
స్థావర జంగమ ప్రాణులకు ఆశ్రయమైన విభావసువు, కిరణాల ప్రభువైన హరీశుడు, ఆయన ఉదయాన్నీ అస్తమయాన్నీ అక్కడ నిలిచిన ఆ వీర నరసింహులు చూశారు.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
సూర్యుని చీకటి రాక-పోకలను, అలాగే ఆయన ఉదయాస్తమయాలను ఆ వీరులు చూశారు; చీకటిని తొలగించువాని కిరణజాలాలతో చుట్టబడిన దిక్కులను, ఉపదిక్కులను చూశారు.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నులై, నిరంతరం కర్మలు చేస్తూ, ధర్మాన్ని ప్రధానంగా భావించి, పవిత్ర వ్రతాలను పాటిస్తూ, ఆ మహారథుడు సత్యవ్రతుడి రాక కోసం ఎదురుచూస్తూ సత్యంలో స్థిరంగా ఉన్నారు.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
'ఇక్కడ ఉన్నవారందరికీ ఆనందం కలుగుగాక, అస్త్రవిద్య నేర్చిన ధనంజయుడు త్వరగా తిరిగిరావాలి' అని పలుకుతూ, ఉత్తమ ఆశీర్వచనాలు ఇస్తూ, పార్థులు తపస్సు, యోగాలలో నిమగ్నులయ్యారు.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
పర్వతంపై విచిత్రమైన వనాలను చూస్తూ, కిరీటిని నిరంతరం తలుస్తుండగా, వారికి రాత్రీ పగలూ ఒక సంవత్సరంతో సమానమయ్యాయి.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
ధౌమ్యుని అనుమతితో మహాత్ముడు జటలు ధరించి సన్యాసిగా వెళ్లిన క్షణమే వారిలో ఆనందం లేకుండా పోయింది; తన మనసు అతనిపైనే నిలిచిన వారికి ఆనందం ఎలా కలుగుతుంది?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
అన్న యుధిష్ఠిరుని ఆజ్ఞతో, మదించిన ఏనుగులా నడిచే ఆ జిష్ణువు కామ్యకవనం నుంచి సన్యాసిగా వెళ్లినప్పుడే వారు శోకంతో కుంగిపోయారు.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
అతనినే ఈ విధంగా తలచుకుంటున్న వారికి, తెల్లని గుర్రాలున్నవాడు, అస్త్రాలను కోరి ఇంద్రుని వద్దకు వెళ్లినవాడు అయిన అతని కోసం, ఓ భారతా, భరతవంశీయులకు ఆ పర్వతంపై ఆ దీర్ఘకాలం కష్టంగా గడిచింది.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
సహస్రాక్షుని నివాసంలో ఐదు సంవత్సరాలు ఉండి, దేవతల ప్రభువు నుండి అన్ని దివ్య అస్త్రాలను పొందాడు.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
ఆగ్నేయం, వారుణం, సౌమ్యం, వాయవ్యం, వైష్ణవం; ఐంద్రం, పాశుపతం, బ్రాహ్మం, ప్రజాపతి యొక్క పారమేష్ఠ్యం.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
యముడు, ధాత, సవిత, త్వష్ట, వైశ్రవణుల అస్త్రాలను కూడా; వాటిని సహస్రాక్షుని నుండి పొంది, శతక్రతువు ఇంద్రునికి నమస్కరించి.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
అప్పుడు ఆయన అనుమతి పొంది, ప్రదక్షిణం చేసి, సంతోషంతో ఉత్సాహంతో అర్జునుడు గంధమాదనం వైపు వచ్చాడు.