ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
ସେଇ ପର୍ବତରାଜ ଉପରେ ବାସ କରୁଥିବା, ଉତ୍ତମ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରିଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମାମାନଙ୍କର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ଆକାଂକ୍ଷା ଥିଲା, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୀତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
ବୀର୍ଯ୍ୟଯୁକ୍ତ, ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ୱଭାବ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ସତ୍ୟ-ଧୈର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ବହୁ ଗନ୍ଧର୍ବଗୋଷ୍ଠୀ ଓ ମହର୍ଷିମାନେ ଆସିଲେ।
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
ବୃକ୍ଷ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ଉତ୍ତମ ପର୍ବତରେ ପହଞ୍ଚି ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ମନ ପରମ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା, ଯେପରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପହଞ୍ଚି ମରୁଦ୍ଗଣଙ୍କର ହୁଏ।
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
ମୟୂର ଓ ହଂସର ସ୍ୱରରେ ନାଦିତ, ପୁଷ୍ପରେ ଛଡ଼ାଯାଇଥିବା ସେହି ମହାପର୍ବତର ଶିଖର ଓ ଢାଲୁ ସ୍ଥାନ ଦେଖି ସେମାନେ ପରମ ହର୍ଷ ପାଇ ଠିଆ ହେଲେ।
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
ସେହି ଉତ୍ତମ ପର୍ବତରେ ସାକ୍ଷାତ୍ କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ, ଶିଖର ଓ ଝୋପରେ ଘେରା, କାଦମ୍ବ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ହଂସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ପଦ୍ମରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁଷ୍କରିଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
ସେମାନେ କ୍ରୀଡ଼ାସ୍ଥଳୀରେ ରହିଲେ, ଯାହା ସମୃଦ୍ଧ ରୂପବିଶିଷ୍ଟ, ବେଦିକାଯୁକ୍ତ, ସୁନ୍ଦର ସଜ୍ଜିତ, ମଣିରେ ଛଡ଼ା ଏବଂ ମନୋରମ ଥିଲା; ଯେପରି ତାହା ରାଜା ନଦଙ୍କ ହୋଇଥାନ୍ତା।
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
ଅନେକ ରଙ୍ଗର, ସୁଗନ୍ଧିତ, ବଡ଼ ଗଛ ଓ ମେଘଜାଲରେ ସଦା ଆବୃତ ସେହି ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ, ତପସ୍ୟାକୁ ପ୍ରଧାନ କରିଥିବା ସେମାନେ ନିରନ୍ତର ବୁଲିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଚିନ୍ତା କରି ପାରିଲେ ନାହିଁ।
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପର୍ବତର ନିଜ ତେଜରେ ଓ ମହୌଷଧିଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ସବିତା (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ନିଜ ରୂପ ବିଭାଜିତ କରିଥିଲେ; ରାତ୍ରିର ଆରମ୍ଭେ ପହଞ୍ଚି ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଦେଲେ।
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ ବିଭାବସୁ (ସୂର୍ଯ୍ୟ), କିରଣର ଅଧୀଶ୍ବର ହରୀଶ, ତାଙ୍କର ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ସେଠାରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ସେହି ବୀର ନରସିଂହମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଅନ୍ଧକାରର ଆଗମନ-ନିର୍ଗମନ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ସେହି ବୀରମାନେ ଦେଖିଲେ; ଅନ୍ଧକାର ଦୂରକାରୀଙ୍କ କିରଣଜାଲରେ ଆବୃତ ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟରେ ରତ, ନିରନ୍ତର କର୍ମନିଷ୍ଠ, ଧର୍ମପ୍ରଧାନ ଏବଂ ଶୁଚିବ୍ରତଧାରୀ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ମହାରଥ ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କ ଫେରିବାର ଅପେକ୍ଷାରେ ସତ୍ୟରେ ସ୍ଥିର ରହିଲେ।
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
'ଏଠାରେ ସମବେତ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ହେଉ, ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ସିଦ୍ଧ ଧନଞ୍ଜୟ ଶୀଘ୍ର ଫେରନ୍ତୁ' ଏହା କହି, ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ପାର୍ଥମାନେ ତପସ୍ୟା ଓ ଯୋଗରେ ରତ ରହିଲେ।
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
ପର୍ବତ ଉପରେ ବିଚିତ୍ର ବନଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖି, କିରୀଟୀଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାତି ଓ ଦିନ ଏକ ବର୍ଷ ପରି ହୋଇଗଲା।
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ମହାତ୍ମା ଜିଷ୍ଣୁ ଜଟା ଧାରଣ କରି ପ୍ରବ୍ରଜିତ ହେଲେ, ସେହି ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କର ହର୍ଷ ରହିଲା ନାହିଁ; ଯାହାଙ୍କ ମନ ତାଙ୍କଠାରେ ଲାଗିଥିଲା, ସେମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କିପରି ହେବ?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
ଭାଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲୁଥିବା ସେହି ଜିଷ୍ଣୁ କାମ୍ୟକ ବନରୁ ପ୍ରବ୍ରଜିତ ହେଲାବେଳେ ସେମାନେ ଶୋକରେ ଆହତ ହେଲେ।
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
ସେହିପରି ତାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଶ୍ୱେତ ଅଶ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ, ଅସ୍ତ୍ର ଇଚ୍ଛା କରି ବାସବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିବା ସେ ଅର୍ଜୁନ, ହେ ଭାରତ, ଭରତବଂଶୀୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେହି ପର୍ବତରେ ସେ ଦୀର୍ଘକାଳ କଷ୍ଟରେ ଗଲା।
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କ ନିବାସରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରହି, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଲା।
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
ଆଗ୍ନେୟ, ବାରୁଣ, ସୌମ୍ୟ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ବୈଷ୍ଣବ; ଐନ୍ଦ୍ର, ପାଶୁପତ, ବ୍ରାହ୍ମ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର ପାରମେଷ୍ଠ୍ୟ।
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
ଯମ, ଧାତା, ସବିତା, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଓ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ; ସେସବୁ ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କଠାରୁ ପାଇ, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି।
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ପାଇ ଓ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ଓ ହର୍ଷିତ ଅର୍ଜୁନ ଗନ୍ଧମାଦନ ଆଡ଼କୁ ଆସିଲା।