ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
ಆ ಪರ್ವತರಾಜನ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ, ಉತ್ತಮ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ, ಅರ್ಜುನನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಯೂ ಆನಂದವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
ಶೌರ್ಯಯುಕ್ತರೂ, ಅತಿ ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದವರೂ, ತೇಜಸ್ವಿಗಳೂ, ಸತ್ಯ ಧೈರ್ಯ ಪ್ರಧಾನರೂ ಆದ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನೇಕ ಗಂಧರ್ವ ಗುಂಪುಗಳೂ ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಬಂದರು.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
ಮರಗಳು, ಹೂಗಳು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಲುಪಿ ಮಹಾರಥರ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನವಾಯಿತು; ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮರುದ್ಗಣಗಳಂತೆ.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
ನವಿಲು ಮತ್ತು ಹಂಸಗಳ ಸ್ವರದಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವ, ಹೂಗಳಿಂದ ಹರಡಿದ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇಳಿಜಾರುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿ ನಿಂತರು.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕುಬೇರನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದಂತಿದ್ದ, ಶಿಖರ ಮತ್ತು ಪೊದೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ, ಕಾದಂಬ, ಕಾರಂಡವ ಮತ್ತು ಹಂಸಗಳಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ, ಕಮಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳನ್ನು ಅವರು ಕಂಡರು.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
ಅವರು ಆಟದ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರು; ಅವು ಸಮೃದ್ಧ ರೂಪವುಳ್ಳವು, ವೇದಿಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವು, ಸುಂದರ ವಿನ್ಯಾಸದವು, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಹರಡಲ್ಪಟ್ಟವು ಮತ್ತು ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು; ಅವು ನದ ರಾಜನದೇ ಎನ್ನುವಂತಿದ್ದವು.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
ಅನೇಕ ಬಣ್ಣದ, ಸುಗಂಧದ, ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಮೋಡದ ಜಾಲಗಳಿಂದ ಸದಾ ಆವೃತವಾದ ಆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು, ತಪಸ್ಸನ್ನೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರು ನಿರಂತರ ಸಂಚರಿಸಿಯೂ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ, ಮಹೌಷಧಿಗಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಸವಿತೃ (ಸೂರ್ಯ) ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ವಿಭಾಗಿಸಿಕೊಂಡವನಾದನು; ರಾತ್ರಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ತಲುಪಿ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
ಸ್ಥಾವರ-ಜಂಗಮ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ನಿಂತ ವಿಭಾವಸು (ಸೂರ್ಯ), ಕಿರಣಗಳ ಒಡೆಯ ಹರೀಶನ ಉದಯವನ್ನೂ ಅಸ್ತಮನವನ್ನೂ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ವೀರ ನರಸಿಂಹರು ಕಂಡರು.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
ಸೂರ್ಯನ ಕತ್ತಲೆಯ ಆಗಮನ-ನಿರ್ಗಮನವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಉದಯ ಮತ್ತು ಅಸ್ತಮನವನ್ನು ಆ ವೀರರು ಕಂಡರು; ಕತ್ತಲನ್ನು ಓಡಿಸುವವನ ಕಿರಣಜಾಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ಉಪದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದರು.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯನಿರತರಾಗಿ, ನಿರಂತರ ಕರ್ಮಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ಧರ್ಮಪ್ರಧಾನರಾಗಿ, ಶುಚಿವ್ರತರಾಗಿ, ಆ ಮಹಾರಥನ ಸತ್ಯವ್ರತನ ಆಗಮನವನ್ನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಾ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದರು.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
'ಇಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುವವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ, ಅಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತ ಧನಂಜಯನು ಬೇಗ ಹಿಂತಿರುಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾ, ಪಾರ್ಥರು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವನಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಕಿರೀಟಿಯನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ರಾತ್ರಿಯೂ ಹಗಲೂ ಒಂದು ವರ್ಷದಂತೆ ಆಯಿತು.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
ಧೌಮ್ಯರ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ಮಹಾತ್ಮನು ಜಟೆ ಧರಿಸಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಹೊರಟಾಗಲೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಮೇಲೆಯೇ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿದ್ದವರಿಗೆ ಆನಂದ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗಬಲ್ಲದು?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
ಅಣ್ಣ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ, ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯಂತೆ ನಡೆಯುವ ಆ ಜಿಷ್ಣು ಕಾಮ್ಯಕ ವನದಿಂದ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಿ ಹೊರಟಾಗಲೇ ಅವರು ಶೋಕದಿಂದ ಜರ್ಜರಿತರಾದರು.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
ಅವನನ್ನೇ ಹೀಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೆ, ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಗಳ ಅರ್ಜುನನು, ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಯಸಿ ವಾಸವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದವನು, ಓ ಭಾರತ, ಭರತವಂಶಸ್ಥರಿಗೆ ಆ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಕಳೆಯಿತು.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷ ಇದ್ದು, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
ಆಗ್ನೇಯ, ವಾರುಣ, ಸೌಮ್ಯ, ವಾಯವ್ಯ, ವೈಷ್ಣವ; ಐಂದ್ರ, ಪಾಶುಪತ, ಬ್ರಾಹ್ಮ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಪಾರಮೇಷ್ಠ್ಯ.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
ಯಮ, ಧಾತೃ, ಸವಿತೃ, ತ್ವಷ್ಟೃ ಮತ್ತು ವೈಶ್ರವಣರ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ; ಅವುಗಳನ್ನು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಂದ ಪಡೆದು, ಶತಕ್ರತುವಾದ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
ಆಗ ಅವನಿಂದ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹರ್ಷಿತನಾಗಿ ಅರ್ಜುನನು ಗಂಧಮಾದನಕ್ಕೆ ಬಂದನು.