மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
அந்த மலைகளின் அரசனிடம் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த, உயர்ந்த விரதத்தை மேற்கொண்ட அந்த மகாத்மாக்களுக்கு, அர்ஜுனனைக் காண விரும்பியதால் மகிழ்ச்சியும் உவகையும் உண்டாயின.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
வீரியம் நிறைந்த, மிகத் தூய்மையான இயல்புடைய, ஒளிமிக்க, சத்திய உறுதியில் சிறந்த அவர்களிடம் மகிழ்ச்சியுடன் பல கந்தர்வக் கூட்டங்களும் மகரிஷிகளும் வந்தனர்.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
மரங்களும் மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்த அந்த உயர்ந்த மலையை அடைந்ததும், மகாரதர்களின் மனம் மிக்க தெளிவடைந்தது; சொர்க்கத்தை அடைந்த மருத்கணங்களைப் போல.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
மயில்களும் அன்னங்களும் ஒலிக்கும் ஒலியால் முழங்கிக்கொண்டிருந்த, மலர்கள் சிதறிக் கிடந்த அந்த மகாமலையின் சிகரங்களையும் சரிவுகளையும் பார்த்தபடி அவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைந்து நின்றனர்.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
அந்த உயர்ந்த மலையில் நேரடியாக குபேரனால் அமைக்கப்பட்ட, சிகரங்களும் புதர்களும் சூழ்ந்த, கதம்ப, காரண்டவ அன்னங்களால் சேவிக்கப்பட்ட, தாமரைகள் நிறைந்த தடாகங்களை அவர்கள் கண்டனர்.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
அவர்கள் விளையாட்டிடங்களிலும், செழுமையான வடிவுள்ளவையும், மேடைகளுடன் கூடியவையும், அழகான அமைப்புடையவையும், மணிகள் சிதறிக்கிடப்பவையும், மனத்தைக் கவர்பவையுமான இடங்களில் தங்கினர்; அவை நதன் என்ற மன்னனுடையவை போல இருந்தன.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
பல நிறமுள்ளவையும், நறுமணமுள்ளவையும், பெரிய மரங்களாலும் மேகக் கூட்டங்களாலும் எப்போதும் சூழப்பட்டவையுமான அம்மலையின் சிகரத்தை, தவத்தையே முதன்மையாகக் கொண்டவர்களான அவர்கள் இடையறாது அலைந்து திரிந்தும் சிந்திக்க இயலவில்லை.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
அம்மலையின் தன் ஒளியாலும், பெரிய மூலிகைகளின் ஆற்றலாலும், சவிதா (சூரியன்) தன் வடிவைப் பகுத்துக்கொண்டவரானார்; இரவின் தொடக்கம் வந்தபோது அவர் சிறந்த மனிதர்களுக்குக் காட்சியளித்தார்.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
நிலையான, அசையும் உயிரினங்களின் ஆதாரமாக நின்ற விபாவசு (சூரியன்), கதிர்களின் தலைவரான ஹரீசன், அவருடைய உதயத்தையும் அஸ்தமனத்தையும் அங்கே நின்ற அந்த வீரர்களான நரசிங்கங்கள் கண்டனர்.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
சூரியனின் இருளின் வருகையையும் போக்கையும், அவ்வாறே அவருடைய உதயத்தையும் அஸ்தமனத்தையும் அந்த வீரர்கள் கண்டனர்; இருளைப் போக்குபவரின் கதிர்ச் சுருள்களால் சூழப்பட்ட திசைகளையும் துணைத்திசைகளையும் பார்த்தனர்.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
வேதப் பாராயணத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், இடைவிடாத கடமைகளைச் செய்பவர்களும், தர்மத்தை முதன்மையாகக் கொண்டவர்களும், தூய விரதம் பூண்டவர்களுமாக அவர்கள் அனைவரும், அந்த மகாரதனும் சத்தியவிரதனுமானவனின் வருகைக்காகக் காத்திருந்து சத்தியத்தில் நிலைத்திருந்தனர்.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
'இங்கிருக்கும் அனைவருக்கும் மகிழ்ச்சி உண்டாகட்டும், ஆயுதக்கலை கற்ற தனஞ்சயன் விரைவில் திரும்பட்டும்' என்று சொல்லி, உயர்ந்த ஆசிகளை வழங்கியவர்களாய், பிருதையின் மைந்தர்கள் தவத்திலும் யோகத்திலும் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
மலையில் பல வண்ண வனங்களைக் கண்டு, கிரீடியை இடைவிடாமல் நினைத்தவர்களுக்கு, இரவும் பகலும் ஒரு வருடத்திற்குச் சமமானவையாயின.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
தௌம்யரின் அனுமதியுடன் மகாத்மா சடை தரித்துத் துறவறம் மேற்கொண்டு ஜிஷ்ணு (அர்ஜுனன்) புறப்பட்டபோதே அவர்களிடம் மகிழ்ச்சி இல்லாமற்போயிற்று; அவனிடமே மனம் லயித்திருந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி எப்படி உண்டாகும்?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
சகோதரன் யுதிஷ்டிரனின் கட்டளைப்படி, மதயானை போல் நடப்பவனான அந்த ஜிஷ்ணு காம்யக வனத்திலிருந்து துறவறம் கொண்டு புறப்பட்ட அப்போதே அவர்கள் துக்கத்தால் தாக்குண்டவர்களாயினர்.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
அவனை இவ்வாறே நினைத்துக்கொண்டிருந்தவர்களுக்கு, வெள்ளைக் குதிரையுடையவனும் படைக்கலன்களை விரும்பி வாசவனை அணுகியவனுமான அவனுக்காக, பாரதா, பாரத குலத்தினருக்கு அந்த மலையில் நீண்ட காலம் மிகுந்த துன்பத்துடன் கழிந்தது.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடையவனின் இருப்பிடத்தில் ஐந்து ஆண்டுகள் தங்கி, தேவர்களின் தலைவனிடமிருந்து எல்லா திவ்ய படைக்கலன்களையும் பெற்றான்.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
அக்கினி, வருணன், சோமன், வாயு, விஷ்ணு ஆகியவற்றின் படைக்கலன்களும்; இந்திரன், பசுபதி, பிரம்மா, பிரஜாபதியின் பரமேஷ்டி படைக்கலனும்.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
யமன், தாதா, சவிதா, த்வஷ்டா, வைஸ்ரவணன் ஆகியோரின் படைக்கலன்களையும்; அவற்றை ஆயிரம் கண்ணுடையவனிடமிருந்து பெற்று, நூறு வேள்வி செய்த சதக்ரதுவான இந்திரனை வணங்கி.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
அப்போது அவராலேயே அனுமதி பெற்று, வலம் வந்தும், மகிழ்ச்சியுடனும் உவகையுடனும் அர்ஜுனன் கந்தமாதனத்திற்கு வந்தான்.