Mahābhārata · Adhyāya 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
Para aqueles magnânimos, que habitavam aquele senhor das montanhas, observando o nobre voto e ansiando ver Arjuna, surgiram deleite e alegria.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
Até aqueles valorosos, de natureza puríssima, resplandecentes e primeiros em firmeza de verdade, aproximaram-se, alegres, muitas hostes de gandharvas e grandes sábios.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
Ao alcançarem aquela melhor das montanhas, repleta de árvores, flores e frutos, os grandes guerreiros de carro sentiram suprema serenidade de espírito, como as hostes dos Marutas ao atingirem o céu.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
Contemplando os picos e as encostas daquela grande montanha, ressoante com o canto dos pavões e dos cisnes e coberta de flores, permaneceram de pé, alcançando suprema alegria.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
Naquela melhor das montanhas viram lagos cheios de lótus, como se o próprio Kubera os tivesse feito, cercados de picos e moitas, frequentados por patos kādamba, kāraṇḍava e cisnes.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
Habitaram em lugares de recreio de forma esplêndida, com terraços, belamente dispostos, salpicados de joias e encantadores, como se pertencessem ao rei Nada.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
Vagueando continuamente, dedicados sobretudo à austeridade, não conseguiram sequer contemplar o cume da montanha, sempre cercada por grandes árvores perfumadas de muitas cores e redes de nuvens.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
Pelo esplendor daquela melhor das montanhas e pelo poder de suas grandes ervas, o sol (Savitṛ) dividiu sua forma; ao chegar ao início da noite, apareceu aos touros entre os homens.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
Sobre o qual Vibhāvasu (o sol), senhor dos raios, sustentáculo dos seres imóveis e móveis, os heróis, leões entre os homens, que ali estavam, contemplaram seu nascer e seu pôr.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
Os heróis contemplaram a vinda e a partida da escuridão do sol, assim como seu nascer e seu pôr; e viram os quadrantes e as direções rodeados pelas redes de raios do dissipador das trevas.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
Dedicados ao estudo das escrituras, constantemente ativos nos ritos, voltados principalmente ao dharma e guardando votos puros, permaneciam firmes na verdade, aguardando o retorno daquele grande guerreiro, o de voto verdadeiro.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
Dizendo: 'Que haja alegria aqui para todos os reunidos, e que Dhanaṃjaya, perito nas armas, retorne logo', e oferecendo as mais elevadas bênçãos, os filhos de Pṛthā dedicaram-se à austeridade e ao yoga.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
Vendo as florestas variadas da montanha e pensando sem cessar no portador do diadema (Arjuna), para eles a noite e o dia tornaram-se como um único ano.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
Quando, com a permissão de Dhaumya, o magnânimo Jiṣṇu partiu como asceta, de cabelos emaranhados, naquele mesmo instante a alegria deles se foi; como haveria deleite para aqueles cujas mentes estavam voltadas para ele?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
Por ordem de seu irmão Yudhiṣṭhira, quando Jiṣṇu, que caminha como um elefante em fúria, partiu como asceta da floresta de Kāmyaka, naquele mesmo instante foram abatidos pela dor.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
Para aqueles que pensavam nele da mesma forma, o de cavalos brancos, que fora até Vāsava em busca de armas, ó Bhārata, aquele longo tempo passou com dificuldade para os Bhāratas naquela montanha.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
Tendo morado cinco anos na morada do de mil olhos, obteve do senhor dos deuses todas as armas divinas.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
O Āgneya, o Vāruṇa, o Saumya, o Vāyavya e o Vaiṣṇava; o Aindra, o Pāśupata, o Brāhma e o Pārameṣṭhya de Prajāpati.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
E as armas de Yama, Dhātṛ, Savitṛ, Tvaṣṭṛ e Vaiśravaṇa; tendo-as obtido do de mil olhos e saudado Indra, o de cem sacrifícios.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
Então, tendo recebido sua permissão e circundado-o em reverência, Arjuna, satisfeito e alegre, voltou em direção a Gandhamādana.