Mahābhārata · Adhyāya 3.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.165.1
तस्मिन्नगेन्द्रे वसतां तु तेषां ।
महात्मनां सद्व्रतमास्थितानाम्।
रतिः प्रमोदश्च बभूव तेषा-
माकाङ्क्षतां दर्शनमर्जुनस्य ॥ ३.१६५.१ ॥
Für jene Hochherzigen, die auf jenem Herrn der Berge wohnten, das edle Gelübde haltend und sich nach dem Anblick Arjunas sehnend, entstanden Freude und Entzücken.
3.165.2
तान्वीर्ययुक्तान्सुविशुद्धसत्वां-
स्तेजस्विनः सत्यधृतिप्रधानान्।
संप्रीयमाणा बहवोऽबिजग्मु-
र्गन्धर्वसङ्घाश्च महर्षयश्च ॥ ३.१६५.२ ॥
Zu jenen Tapferen, von reinster Natur, strahlend und vor allem standhaft in der Wahrheit, kamen erfreut viele Scharen von Gandharvas und große Weise.
3.165.3
तं पादपैः पुष्पफलैरुपेतं ।
नगोत्तमं प्राप्य महारथानाम्।
मनःप्रसादः परमो बभूव ।
यथा दिवं प्राप्य मरुद्गणानाम् ॥ ३.१६५.३ ॥
Als sie jenen besten aller Berge erreichten, der voller Bäume, Blüten und Früchte war, empfanden die großen Wagenkämpfer höchste Seelenruhe, wie die Schar der Maruts, wenn sie den Himmel erreicht.
3.165.4
मयूरहंसस्वननादितानि ।
पुष्पोपकीर्णानि महाचलस्य।
शृङ्गाणि सानूनि च पश्यमाना ।
गिरेः परं हर्षमवाप्य तस्थुः ॥ ३.१६५.४ ॥
Die Gipfel und Hänge jenes großen Berges betrachtend, der vom Ruf der Pfauen und Schwäne widerhallte und mit Blumen übersät war, standen sie da und empfanden höchste Freude.
3.165.5
साक्षात्कुबेरेण कृताश्च तस्मि-
न्नगोत्तमे संवृतकूटगुल्माः।
कादम्बकारण्डवहंसजुष्टाः ।
पद्माकुलाः पुष्करिणीरपश्यन् ॥ ३.१६५.५ ॥
Auf jenem besten aller Berge sahen sie lotusgefüllte Teiche, als hätte Kubera selbst sie geschaffen, umgeben von Gipfeln und Dickicht, besucht von Kādamba-, Kāraṇḍava-Enten und Schwänen.
3.165.6
क्रीडाप्रदेशांस्च समृद्धरूपा-
न्सवेदिकांस्ते न्यवसन्सुवेशान्।
मणिप्रकीर्णांश्च मनोरमांश्च ।
यथा भवेयुर्नदस्य राज्ञः ॥ ३.१६५.६ ॥
Sie wohnten an Vergnügungsorten von prächtiger Gestalt, mit Terrassen, schön gestaltet, mit Juwelen übersät und lieblich, als gehörten sie dem König Nada.
3.165.7
अनेकवर्णैश् सुगन्धिभिश्च ।
महाद्रुमैः संततमभ्रजालैः।
तपःप्रधानाः सततं चरन्तः ।
शृङ्गं गिरेश्चिन्तयितुं न शेकुः ॥ ३.१६५.७ ॥
Stets umherziehend, vor allem der Askese ergeben, vermochten sie nicht einmal den Gipfel des Berges zu erfassen, der immer von vielfarbigen, duftenden großen Bäumen und Wolkennetzen umgeben war.
3.165.8
स्वतेजसा तस्य नगोत्तमस्य ।
महौषधीनां च तथा प्रभावात्।
विभक्तरूपः सविता बभूव ।
निशामुखं प्राप्य नरर्षभाणाम् ॥ ३.१६५.८ ॥
Durch den Glanz jenes besten der Berge und die Kraft seiner großen Heilkräuter teilte die Sonne (Savitṛ) ihre Gestalt; als der Abend der Nacht nahte, erschien er den Stieren unter den Menschen.
3.165.9
यमास्थितः स्थावरजङ्गमानां ।
विभावसुर्भाविता हरीशः।
तस्योदयं चास्तमनं च वीर-
स्तत्रस्थितास्ते ददृशुर्नृसिंहाः ॥ ३.१६५.९ ॥
Auf dem Vibhāvasu (die Sonne), der Herr der Strahlen, als Stütze der unbeweglichen und beweglichen Wesen ruht – dessen Aufgang und Untergang sahen die dort stehenden heldenhaften Löwen unter den Menschen.
3.165.10
रवेस्तमिस्रागमनिर्गमांस्ते ।
तथोदयं चास्तमनं च वीराः।
समावृताः प्रेक्ष्य तमोनुदस्य ।
गभस्तिजालैः प्रदिशो दिशश्च ॥ ३.१६५.१० ॥
Die Helden sahen das Kommen und Gehen der Finsternis der Sonne, ebenso ihren Aufgang und Untergang; und sie sahen die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen, umgeben von den Strahlennetzen des Vertreibers der Finsternis.
3.165.11
स्वाध्यायवन्तः सततक्रियाश्च ।
धर्मप्रधानाश्च शुचिव्रताश्च।
सत्ये स्थितास्तस्य महारथस्य ।
सत्यव्रतस्यागमनप्रतीक्षाः ॥ ३.१६५.११ ॥
Dem Studium der heiligen Schriften ergeben, stets in den Riten tätig, vor allem dem Dharma verpflichtet und reinen Gelübden folgend, blieben sie alle standhaft in der Wahrheit und warteten auf die Rückkehr jenes großen Wagenkämpfers, des Wahrheitsgelobten.
3.165.12
इहैव हर्षोऽस्तु समागतानां ।
क्षिप्रं कृतास्त्रेण धनंजयेन।
इति ब्रुवन्तः परमाशिपस्ते ।
पार्थास्तपोयोगपरा बभूवुः ॥ ३.१६५.१२ ॥
Sie sprachen: „Hier möge den Versammelten Freude sein, und möge Dhanaṃjaya, der in den Waffen Vollendete, bald zurückkehren“, und indem sie die höchsten Segnungen aussprachen, widmeten sich die Pārthas der Askese und dem Yoga.
3.165.13
दृष्ट्वा विचित्राणि गिरौ वनानि ।
किरीटिनं चिन्तयतामभीक्ष्णम्।
बभूव राविर्दिवसश्च तेषां ।
संवत्सरेणैव समानरूपः ॥ ३.१६५.१३ ॥
Als sie die vielgestaltigen Wälder auf dem Berg sahen und unablässig an den Diademtragenden (Arjuna) dachten, wurden ihnen Nacht und Tag gleich einem einzigen Jahr.
3.165.14
यदैव धौम्यानुमते महात्मा ।
कृत्वा जटां प्रव्रजितः स जिष्णुः।
तदैव तेषां नबभूव हर्षः ।
कुतो रतिस्तद्गतमानसानाम् ॥ ३.१६५.१४ ॥
Als der großherzige Jiṣṇu mit Dhaumyas Zustimmung als Asket mit verfilztem Haar aufbrach, da verging ihnen sogleich die Freude; wie könnte Wonne bei denen sein, deren Geist ganz bei ihm war?
3.165.15
भ्रातुर्नियोगात्तु युधिष्ठिरस्य ।
वनादसौ वारणमत्तगामी।
यत्काम्यकात्प्रव्रजितः स जिष्णु-
स्तदैव ते शोकहता बभूवुः ॥ ३.१६५.१५ ॥
Auf Befehl seines Bruders Yudhiṣṭhira, als Jiṣṇu, der wie ein brünstiger Elefant schreitet, als Asket aus dem Kāmyaka-Wald aufbrach, da wurden sie im selben Augenblick vom Kummer niedergeschlagen.
3.165.16
तथैव तं चिन्तयतां सिताश्व-
मस्त्रार्थिनं वासवमभ्युपेतम्।
कालः स कृच्छ्रेण महानतीत-
स्तस्मिन्नगे भारत भारतानाम् ॥ ३.१६५.१६ ॥
Für jene, die in gleicher Weise an ihn dachten, den Weißrossigen, der zu Vāsava gegangen war, um Waffen zu erbitten, o Bhārata, verging jene lange Zeit für die Bhāratas auf jenem Berg mit Mühsal.
3.165.17
उषित्वा पञ्चवर्षाणि सहस्राक्षनिवेशने ।
अवाप्य दिव्यान्यस्त्राणि सर्वाणि विबुधेश्वरात् ॥ ३.१६५.१७ ॥
Nachdem er fünf Jahre in der Wohnung des Tausendäugigen gewohnt hatte, erhielt er vom Herrn der Götter alle göttlichen Waffen.
3.165.18
आग्नेयं वारुणं सौम्यं वायव्यमथ वैष्णवम् ।
ऐन्द्रं पाशुपतं ब्राह्मं पारमेष्ठ्यं प्रजापतेः ॥ ३.१६५.१८ ॥
Das Āgneya, das Vāruṇa, das Saumya, das Vāyavya und das Vaiṣṇava; das Aindra, das Pāśupata, das Brāhma und das Pārameṣṭhya des Prajāpati.
3.165.19
यमस्य धातुः सवितुस्त्वष्टुर्वैश्रवणस्य चं ।
तानि प्राप्य सहस्राक्षादभिवाद्य शतक्रतुम् ॥ ३.१६५.१९ ॥
Und die Waffen von Yama, Dhātṛ, Savitṛ, Tvaṣṭṛ und Vaiśravaṇa; nachdem er sie vom Tausendäugigen erhalten und Indra, den Hundertopfrer, gegrüßt hatte.
3.165.20
अनुज्ञातस्तदा तेन कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आगच्छदर्जुनः प्रीतः प्रहृष्टो गन्धपादनम् ॥ ३.१६५.२० ॥
Da, nachdem er seine Erlaubnis erhalten und ihn umkreist hatte, kehrte Arjuna erfreut und frohen Herzens zum Gandhamādana zurück.