மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.18.1
साल्वबाणार्दिते तस्मिन्प्रद्युम्ने बलिनांवरे ।
वृष्णयो भग्नसंकल्पा विव्यथुः पृतनामुखे ॥ ३.१८.१ ॥
சால்வனின் அம்புகளால் துன்புறுத்தப்பட்ட அந்த வலியவர்களில் சிறந்தவனான பிரத்யும்னன் நிலைகுலைந்தபோது, விருஷ்ணியர்கள் உறுதி சிதைந்து படையின் முகப்பில் துயருற்றனர்.
3.18.2
हाहाकृतमभूत्सर्वं वृष्ण्यन्धकबलं ततः ।
प्रद्युम्ने मोहिते राजन्साल्वः प्रमुदितोऽभवत् ॥ ३.१८.२ ॥
அப்போது விருஷ்ணி-அந்தக படை முழுவதும் ஹாஹாகாரம் நிறைந்தது. அரசனே, பிரத்யும்னன் மயங்கியபோது சால்வன் மிகவும் மகிழ்ந்தான்.
3.18.3
तं तथा मोहितं दृष्ट्वा सारथिर्जवनैर्हयैः ।
रणादपाहरत्तूर्णं शिक्षितो दारुकिस्तदा ॥ ३.१८.३ ॥
அவன் அவ்வாறு மயங்கியிருப்பதைக் கண்டு, பயிற்சி பெற்ற சாரதி தாருகி அப்போது விரைவான குதிரைகளால் அவனைப் போரிலிருந்து விரைந்து கொண்டு சென்றான்.
3.18.4
नातिदूरापयाते तु रथे रथवरप्रणुत् ।
धनुर्गृहीत्वा यन्तारं लब्धसज्ञोऽब्रवीदिदम् ॥ ३.१८.४ ॥
தேரு வெகுதூரம் செல்லவில்லை. அப்போது சிறந்த தேரோட்டியை ஓட்டிய அவன் உணர்வு பெற்று, வில்லை எடுத்து சாரதியிடம் இதைக் கூறினான்.
3.18.5
सौते किं ते व्यवसितं कस्माद्यासि पराङ्मुखः ।
नैष वृष्णिप्रवीराणामाहवे धर्म उच्यते ॥ ३.१८.५ ॥
சூதனே, உன் முடிவு என்ன? ஏன் முகம் திருப்பிக்கொண்டு செல்கிறாய்? போரில் விருஷ்ணி வீரர்களின் தர்மம் இதுவல்ல என்று கூறப்படுகிறது.
3.18.6
कच्चित्सौते न ते मोहः साल्वं दृष्ट्वा महाहवे ।
विषादो वा रणँ दृष्ट्वा ब्रूहि मे त्वं यथातथम् ॥ ३.१८.६ ॥
சூதனே, சால்வனைக் கண்டு பெரும் போரில் உனக்கு மயக்கம் வந்ததோ? அல்லது போரைக் கண்டு துயரம் வந்ததோ? உள்ளபடி எனக்குச் சொல்.
3.18.7
जानार्दने न मे मोहो नापि मां भयमाविशत् ।
अतिभारं तु ते मन्ये साल्वं केशवनन्दन ॥ ३.१८.७ ॥
ஜனார்தனா, எனக்கு மயக்கமும் இல்லை, பயமும் என்னைப் பற்றவில்லை. ஆனால் கேசவனின் மைந்தா, சால்வன் உமக்கு மிகப் பெரிய சுமை என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
3.18.8
सोभियाति शनैर्वीर बलवानेष पापकृत् ।
मोहितश्च रणे शूरो रक्ष्यः सारथिना रथी ॥ ३.१८.८ ॥
வீரனே, அவன் மெதுவாக முன்னேறுகிறான். இந்த வலிமையான பாவி, போரில் மயங்கிய வீரத் தேரோனை சாரதியால் காக்கப்பட வேண்டும்.
3.18.9
आयुष्मंस्त्वं मया नित्यं रक्षितव्यस्त्वयाऽप्यहम् ।
रक्षितव्यो रणे नित्यमिति कृत्वाऽपयाम्यहम् ॥ ३.१८.९ ॥
நீண்ட ஆயுளுடையவனே, நீ என்னால் எப்போதும் காக்கப்பட வேண்டும்; நானும் உன்னால் காக்கப்பட வேண்டும். போரில் எப்போதும் காக்கப்பட வேண்டியவன் என்று கருதி நான் பின்வாங்குகிறேன்.
3.18.10
एकश्चासि महाबाहो बहवश्चापि दानवाः ।
न समं रौक्मिणेयाहं रणए मत्वाऽपयामि वा ॥ ३.१८.१० ॥
மகாபாகுவே, நீ ஒருவன்; தானவர்களோ பலர். ருக்மிணியின் மைந்தா, போரில் நான் அவர்களுக்கு சமமல்ல என்று கருதி நான் பின்வாங்குகிறேன்.
3.18.11
एवं ब्रुवति सूते तु तदा मकरकेतुमान् ।
उवाच सूतं कौरव्य संनिवर्त्य रथं पुनः ॥ ३.१८.११ ॥
சாரதி இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், மகரகேதுவானவன் (அர்ஜுனன்) சாரதியிடம் கூறினான்; ஓ கௌரவ்யனே, தேரை மீண்டும் திருப்பி.
3.18.12
दारुकात्मज मैवं त्वं पुनः कार्षीः कथंचन ।
न्यपयानं रणात्सौते जीवतो मम कर्हिचित् ॥ ३.१८.१२ ॥
தாருகன் மகனே, நீ மீண்டும் ஒருபோதும் இவ்வாறு செய்யாதே. சாரதியே, நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை, போரிலிருந்து ஒருபோதும் பின்வாங்காதே.
3.18.13
न स वृष्णिकुले जातो यो वै त्यजति संगरम् ।
यो वा निपतितं हन्ति तवास्मीति च वादिनम् ॥ ३.१८.१३ ॥
விருஷ்ணி குலத்தில் பிறந்தவன் போரைக் கைவிடமாட்டான்; விழுந்தவனையும், 'நான் உன்னுடையவன்' என்று சொல்பவனையும் தாக்கமாட்டான்.
3.18.14
तथा स्त्रियं च यो हन्ति बालं वृद्धं तथैव च ।
विरथं मुक्तकेशं च भग्नशस्त्रायुधं तथा ॥ ३.१८.१४ ॥
பெண்ணையும், குழந்தையையும், முதியவரையும் அவ்வாறே தாக்குபவன்; தேரற்றவனையும், அவிழ்ந்த கூந்தலுடையவனையும், உடைந்த ஆயுதங்களுடையவனையும் தாக்குபவன் ஆகியோரும் அவ்வாறே.
3.18.15
त्वं च सूतकुले जातो विदितः सूतकर्मणि ।
धर्मज्ञश्चासि वृष्णीनामाहवेष्वपि दारुके ॥ ३.१८.१५ ॥
நீ சூத குலத்தில் பிறந்தவன்; சாரதி தொழிலில் அறியப்பட்டவன். தாருகா, போர்களிலும் நீ விருஷ்ணிகளின் தர்மத்தை அறிந்தவன்.
3.18.16
स जानंश्चरितं कृत्स्नं वृष्णीनां पृतनामुखे ।
अपयानं पुन सौते मैवं कार्षीः कथंचन ॥ ३.१८.१६ ॥
விருஷ்ணிகளின் முழு நடத்தையையும் அறிந்தவன் நீ; படையின் முகப்பில் மீண்டும் பின்வாங்குவதை, சூதனே, எவ்வகையிலும் செய்யாதே.
3.18.17
अपयातं हतं पृष्ठे भ्रान्तं रणपलायितम् ।
गदाग्रजो दुराधर्षः किं मां वक्ष्यति माधवः ॥ ३.१८.१७ ॥
முதுகில் தாக்கப்பட்டு, குழம்பி, போரிலிருந்து ஓடியவனைக் குறித்து, கதனின் மூத்தவனும் வெல்லமுடியாதவனுமான மாதவன் என்ன சொல்வான்?
3.18.18
केशवस्याग्रजो वाऽपि नीलवासा मदोत्कटः ।
किं वक्ष्यति महाबाहुर्बलदेवः समागतः ॥ ३.१८.१८ ॥
கேசவனின் மூத்தவனும், நீல ஆடை அணிந்தவனும், மதத்தால் வெறிகொண்டவனுமான மகாபாகு பலதேவன் வந்தால் என்ன சொல்வான்?
3.18.19
किं वक्ष्यतिशिनेर्नप्ता रणसिंहो महारथः ।
अपयातं रणात्सूत साम्बश्च समितिंजयः ॥ ३.१८.१९ ॥
சினியின் பேரனான போர்ச்சிங்கமும் மகாரதனுமான அவன் என்ன சொல்வான்? ஓ சாரதியே, போரிலிருந்து பின்வாங்கிய சாம்பனும், சமிதிகளில் வெற்றி பெற்றவனும் என்ன சொல்வார்கள்?
3.18.20
चारुदेष्णश्च दुर्धर्षस्तथैव गदसारणौ ।
अक्रूरश्च महाबाहुः किं मां वक्ष्यति सारथे ॥ ३.१८.२० ॥
சாருதேஷ்ணனும், துர்தர்ஷனும், அதுபோல கதனும் சாரணனும், மகாபாகு அக்ரூரனும் என்னிடம் என்ன சொல்வார்கள், ஓ சாரதியே?
3.18.21
शूरं संभावितं शान्तं नित्यं पुरुषमानिनम् ।
स्त्रियश्च वृष्णिवीराणां किं मांवक्ष्यन्ति संगताः ॥ ३.१८.२१ ॥
'வீரன், மதிக்கப்பட்டவன், அமைதியானவன், எப்போதும் தன் ஆண்மையில் பெருமிதம் கொள்பவன்' என்று வ்ருஷ்ணி வீரர்களின் பெண்கள் கூடி என்னிடம் என்ன சொல்வார்கள்?
3.18.22
प्रद्युम्नोऽयमुपायाति भीतस्त्यक्त्वा महाहवम् ।
धिगेनमिति वक्ष्यन्ति न तु वक्ष्यन्ति साध्विति ॥ ३.१८.२२ ॥
இதோ பிரத்யும்னன் பயந்து பெரும் போரைக் கைவிட்டு திரும்பி வருகிறான். 'இவனுக்கு இகழ்ச்சி' என்று அவர்கள் சொல்வார்கள்; 'நன்று' என்று சொல்ல மாட்டார்கள்.
3.18.23
धिग्वाचा परिहासोपि मम वा मद्विधस्य वा ।
मृत्युनाऽभ्यधिकः सौते स त्वं माव्यपयाः पुनः ॥ ३.१८.२३ ॥
நிந்தனை வார்த்தையும் கேலியும் கூட என்மீது, அல்லது என்னைப் போன்றவன்மீது, மரணத்தைவிட கொடியது. ஓ சௌதி, நீ மீண்டும் பின்வாங்காதே.
3.18.24
भारं हि मयि संन्यस्य यातो मधुनिहा हरिः ।
यज्ञं बारतसिंहस्य न हि शक्योऽद्यमर्षितुम् । ॥ ३.१८.२४ ॥
சுமையை என்மீது சுமத்திவிட்டு மதுவைக் கொன்ற ஹரி சென்றுவிட்டான். பாரதர்களில் சிங்கத்தின் யாகத்தை இன்று பொறுத்துக்கொள்ள இயலாது.
3.18.25
कृतवर्मा मया वीरो निर्यास्यन्नेव वारितः ।
साल्वं निवारयिष्येऽहं तिष्ठ त्वमिति सूतज ॥ ३.१८.२५ ॥
வீரனான கிருதவர்மன் புறப்படும்போதே நான் தடுத்தேன். "நான் சால்வனை எதிர்ப்பேன், நீ இங்கேயே இரு" என்று, ஓ சூதனின் மகனே.
3.18.26
स च संभावयन्मां वै निवृत्तो हृदिकात्मजः ।
तं समेत्य रणं त्यक्त्वा किं वक्ष्यामि महारथं ॥ ३.१८.२६ ॥
அவர் என்னை மதித்தவாறு திரும்பிச் சென்றார். போரை விட்டுவிட்டு அந்த மகாரதனை நேர்கொண்டு நான் என்ன சொல்வேன்?
3.18.27
उपयान्तं दुराधर्षं शङ्खचक्रगदाधरम् ।
पुरुषं पुण्डरीकाक्षं किं वक्ष्यामि महाभुजम् ॥ ३.१८.२७ ॥
சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்திய, வெல்ல முடியாத, தாமரைக் கண்ணனும் பெரும் தோள்களை உடையவனுமான புருஷன் அருகில் வரும்போது நான் என்ன சொல்வேன்?
3.18.28
सात्यकिं बलदेवं च ये चान्येऽन्धकवृष्णयः ।
मया स्पर्धन्ति सततं किं नु वक्ष्यामि तानहं ॥ ३.१८.२८ ॥
சாத்யகி, பலதேவர் மற்றும் அந்தகர், விருஷ்ணிகள் எவர் எப்போதும் என்னுடன் போட்டியிடுகிறார்களோ, அவர்களிடம் நான் என்ன சொல்வேன்?
3.18.29
त्यक्त्वा रणमिमं सौते पृष्ठतोऽभ्याहतः शरैः ।
त्वयाऽपनीती विवशो न जीवेयं कथंचन ॥ ३.१८.२९ ॥
இந்தப் போரைக் கைவிட்டு, ஓ சூதனின் மகனே, பின்புறமாக அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, உன்னால் இயலாமல் கொண்டுசெல்லப்பட்ட நான் எந்த வகையிலும் உயிர் வாழமாட்டேன்.
3.18.30
संनिवर्त रथेनाशु पुनर्दारुकनन्दन ।
न चैतदेवं कर्तव्यमथापत्सु कथंचन ॥ ३.१८.३० ॥
ஓ தாருகனின் மகனே, தேரை விரைவாகத் திருப்பு. இதை இவ்வாறு செய்யக்கூடாது; எந்த ஆபத்திலும் இதைச் செய்யக்கூடாது.
3.18.31
न जीवितमहं सौते बहु मन्ये कथंचन ।
अपयातो रणाद्भीतः पृष्ठतोऽभ्याहतः शरैः ॥ ३.१८.३१ ॥
சூதனே, நான் எந்த வகையிலும் உயிரை மிகவும் மதிப்பதில்லை; போரிலிருந்து அஞ்சி ஓடி, முதுகில் அம்புகளால் தாக்கப்படுவேனாயின்.
3.18.32
कदाऽपि सूतपुत्र त्वं जानीषे मां भयार्दितम् ।
अपयातं रणं हित्वा यथा कापुरुषं तथा ॥ ३.१८.३२ ॥
சூதபுத்திரனே, நீ என்றாவது என்னை அச்சத்தால் வருந்தி, போரைக் கைவிட்டு ஓடிய கோழையைப் போல ஓடியதாக அறிந்திருக்கிறாயா?
3.18.33
अयुक्तं तु मया त्यक्तुं संग्रामं दारुकात्मज ।
मयि युद्धार्थिनि भृशं स त्वं याहि यतो रणम् ॥ ३.१८.३३ ॥
தாருகனின் மகனே, போரை விட்டு விலகுவது எனக்குத் தகாது; நான் போரை மிகவும் விரும்புகிறேன், எனவே போர்க்களம் உள்ள இடத்திற்குச் செல்.