Mahābhārata · Adhyāya 3.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.181.1
स भीमसेनस्तेजस्वी तदा सर्पवशं गतः ।
चिन्तयामास सर्पस्य वीर्यमत्यद्भुतं महत् ॥ ३.१८१.१ ॥
Da geriet der strahlende Bhīmasena in die Gewalt der Schlange und begann, über deren überaus wunderbare, gewaltige Kraft nachzudenken.
3.181.2
उवाच च महासर्पं कामयाब्रूहि पन्नग ।
कस्त्वं भो भुजगश्रेष्ठ किं मया च करिष्यसि ॥ ३.१८१.२ ॥
Er sprach zu der großen Schlange: "Sag mir, o Schlange, wer bist du? O Bester der Schlangen, was wirst du mit mir tun?"
3.181.3
पाण्डवो भीमसेनोऽहं धर्मराजादनन्तरः ।
नागायुतसमप्राणस्त्वया नीतः कथं वशम् ॥ ३.१८१.३ ॥
"Ich bin Bhīmasena, ein Pāṇḍava, der nach Dharmarāja geboren wurde. Ich, der die Lebenskraft von zehntausend Elefanten besitze, wie hast du mich in deine Gewalt gebracht?"
3.181.4
सिंहाः केसरिणो व्याघ्रा महिषा वारणास्तथा ।
समागताश्च बहुशो निहताश्च मया युधि ॥ ३.१८१.४ ॥
"Löwen, Mähnenlöwen, Tiger, Büffel und Elefanten sind mir ebenfalls oft entgegengetreten, und im Kampf wurden sie von mir erschlagen."
3.181.5
राक्षसाश्च पिशाचाश्च पन्नगाश्च महाबलाः ।
भुजवेगमशक्ता मे सोढुं पन्नगसत्तम ॥ ३.१८१.५ ॥
"Rākṣasas, Piśācas und mächtige Schlangen haben die Wucht meiner Arme nicht ertragen können, o Bester der Schlangen."
3.181.6
किंनु विद्याबलं किंनु वरदानमथो तव ।
उद्योगमपि कुर्वाणो वशगोस्मि कृतस्त्वया ॥ ३.१८१.६ ॥
"Ist es durch deine Macht des Wissens oder durch irgendeine Gabe von dir? Oder bin ich, obwohl ich mich bemühte, von dir in deine Gewalt gebracht worden?"
3.181.7
अनुत्यो विक्रमो नॄणामिति मे धीयते मतिः ।
यथेदं मे त्वया नाग बलं प्रतिहतं महत् ॥ ३.१८१.७ ॥
Die Tapferkeit der Menschen ist unbezwingbar, so meine Meinung; denn, o Schlange, du hast meine große Kraft aufgehalten.
3.181.8
इत्येवंवादिनं वीरं भीममक्लिष्टकारिणम् ।
भोगेन महता गृह्य समन्तात्पर्यवेष्टयत् ॥ ३.१८१.८ ॥
Als der Held Bhīma, der mühelos handelt, so sprach, ergriff ihn die Schlange mit ihren großen Windungen und umschlang ihn von allen Seiten.
3.181.9
निगृह्यैनं महाबाहुं ततः स भुजगस्तदा ।
विमुच्यास्य भुजौ पीनाविदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१८१.९ ॥
Nachdem die Schlange den Mächtigarmigen ergriffen hatte, ließ sie seine kräftigen Arme los und sprach diese Worte.
3.181.10
दिष्टस्त्वं क्षुधितस्याद्य देवैर्भक्षो महाभुज ।
दिष्ट्या कालस्य महतः प्रियाः प्राणा हि देहिनां ॥ ३.१८१.१० ॥
O Mächtigarmiger, heute hat dich das Schicksal der Götter mir Hungrigem als Nahrung bestimmt; zum Glück sind vor der großen Zeit den Verkörperten ihre Leben tatsächlich teuer.
3.181.11
यथा त्विदं मया प्राप्तं भुजङ्गत्वमरिंदम ।
तदवश्यं त्वया मत्तः श्रोतव्यं शृणु यन्मम ॥ ३.१८१.११ ॥
O Bezwinger der Feinde, du musst gewiss von mir hören, wie ich zu diesem Schlangenzustand gelangte; höre, was mein ist.
3.181.12
इमामवस्थां संप्राप्तो ह्यहं कोपान्महर्षिणा ।
शापस्यान्तं परिप्रेप्सुः सर्वस् कथयामि तत् ॥ ३.१८१.१२ ॥
Durch den Zorn des großen Weisen bin ich in diesen Zustand geraten; in dem Verlangen, das Ende des Fluches zu erlangen, will ich dir alles erzählen.
3.181.13
नहुषो नाम राजर्षिर्व्यक्तं ते श्रोत्रमागतः ।
तवैव पूर्वः पूर्वेषामायोर्वंशधरः सुतः ॥ ३.१८१.१३ ॥
Der königliche Weise namens Nahuṣa ist sicher an Euer Ohr gedrungen: Er war der Erste eurer Vorfahren, der Sohn, der die Linie des Āyu trug.
3.181.14
सोहं शापादगस्त्यस्य ब्राह्मणानवमत्य च ।
इमामवस्थामापन्नः पश्य दैवमिदं मम ॥ ३.१८१.१४ ॥
Durch den Fluch Agastyas und weil ich die Brahmanen verachtet habe, bin ich in diesen Zustand geraten. Sieh, das ist mein Schicksal.
3.181.15
त्वां चेदवध्यमायान्तमतीव प्रियदर्शनम् ।
अहमद्योपयोक्ष्यामि विधानं पश्य यादृशम् ॥ ३.१८१.१५ ॥
Wenn du, der du unverwundbar und überaus anmutig anzusehen bist, herankommst, werde ich dich heute ergreifen. Sieh, wie ich verfahre.
3.181.16
न हि मे मुच्यते कश्चित्कथंचित्प्रग्रहं गतः ।
गचजोवा महिषो वाऽपि षष्ठे काले नरोत्तम ॥ ३.१८१.१६ ॥
O Bester der Menschen, niemand, der in meinen Griff gerät, wird auf irgendeine Weise befreit, ob Elefant oder Büffel, selbst zur sechsten Stunde.
3.181.17
नासि केवलसर्पेण तिर्यग्योनिषु वर्तता ।
गृहीतः कौरवश्रेष्ठ वरदानमिदं मम ॥ ३.१८१.१७ ॥
O Bester der Kauravas, du bist nicht bloß von einer Schlange ergriffen worden, die im Schoß der Tiere lebt; dies ist meine Gabe.
3.181.18
पतता हि विमानाग्रान्मया शक्रासनाद्द्रुतम् ।
कुरु शापान्तमित्युक्तो भगवान्मुनिसत्तमः ॥ ३.१८१.१८ ॥
Als ich schnell vom Gipfel meines Luftwagens vom Sitz Indras fiel, wurde dem ehrwürdigen besten der Weisen gesagt: 'Bereite dem Fluch ein Ende.'
3.181.19
यस्त्वया वेष्टितो राजन्मोहमेति महाबलः ।
मोक्षस्ते भविता राजन्कस्माच्चित्कालपर्ययात् ॥ ३.१८१.१९ ॥
O König, der Mächtige, den du umschlungen hast, verfällt dem Wahn; o König, deine Erlösung wird nach einiger Zeit kommen.
3.181.20
ततोस्मि पतितो भूमौ न च मामजहात्स्मृतिः ।
स्मार्तमस्ति पुराणं मे यथैवाधिगतं तथा ॥ ३.१८१.२० ॥
Dann fiel ich zu Boden, doch die Erinnerung verließ mich nicht; das alte Wissen ist in meinem Gedächtnis, so wie ich es erlernt hatte.
3.181.21
यस्तु ते व्याहृतान्प्रश्नान्प्रतिब्रूयाद्विभागवित् ।
स त्वां मोक्षयिता शापादिति मामब्रवीदृषिः ॥ ३.१८१.२१ ॥
Wer, der die Unterscheidungen kennt, die von dir gestellten Fragen beantwortet, der wird dich vom Fluch befreien — so sprach der Weise zu mir.
3.181.22
गृहीतस्य त्वया राजन्प्राणिनोपि बलीयसः ।
सत्वभ्रंशोऽधिकस्यापि सर्वस्याशु भविष्यति ॥ ३.१८१.२२ ॥
O König, dem Wesen, das du ergriffen hast, mag es noch so mächtig sein, wird seine Lebenskraft schwinden; und auch dem Übermaß, dem Ganzen, wird es bald ebenso ergehen.
3.181.23
इतिचाप्यहमश्रौषं वचस्तेषां दयावताम् ।
मयि संजातहार्दानामथ तेऽन्तर्हिता द्विजाः ॥ ३.१८१.२३ ॥
So hörte ich auch die Worte jener mitfühlenden Zweimalgeborenen, die Zuneigung zu mir gefasst hatten; dann verschwanden jene Brahmanen.
3.181.24
सोहं परमदुष्कर्मा वसामि निरयेऽशुचौ ।
सर्पयोनिमिमां प्राप्यकालाकाङ्क्षी महाद्युते ॥ ३.१८१.२४ ॥
Ich, der Urheber schlimmster Taten, weile in einer unreinen Hölle; o Strahlender, nachdem ich diese Schlangengeburt erlangt habe, erwarte ich die bestimmte Zeit.
3.181.25
तमुवाच महाबाहुर्भीमसेनो भुजङ्गमम् ।
न ते कुप्ये महासर्प नात्मने द्विजसत्तम ॥ ३.१८१.२५ ॥
Bhīmasena mit den mächtigen Armen sprach zu der Schlange: »Ich zürne weder dir, große Schlange, bester der Zweimalgeborenen, noch mir selbst.«
3.181.26
यस्मादभावी भावी वा मनुष्यः सुखदुःखयोः ।
आगमे यदि वाऽपाये न तत्र ग्लपयेन्मनः ॥ ३.१८१.२६ ॥
Denn bei Freude und Leid, ob sie eintreten sollen oder nicht, bei ihrem Kommen oder Gehen, soll der Mensch seinen Geist nicht betrüben.
3.181.27
दैवं पुरुषकारेण को वञ्चयितुमर्हति ।
दैवमेव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम् ॥ ३.१८१.२७ ॥
Wer kann das Schicksal durch menschliche Anstrengung täuschen? Ich halte das Schicksal allein für das Höchste; menschliche Anstrengung ist nutzlos.
3.181.28
पश्य दैवोपघाताद्धि भुजवीर्यव्यपाश्रयम् ।
इमामवस्थां संप्राप्तमनिमित्तमिहाद्य माम् ॥ ३.१८१.२८ ॥
Sieh, durch den Schlag des Schicksals bin ich, der ich mich auf die Kraft meiner Arme verließ, heute hier ohne Ursache in diesen Zustand geraten.
3.181.29
किंतु नाद्यानुशोचामि तथाऽऽत्मानं विनाशितम् ।
तथा तु विपिने न्यस्तान्भ्रातॄन्राज्यपरिच्युतान् ॥ ३.१८१.२९ ॥
Doch heute betrauere ich weder mich selbst, so zugrunde gerichtet, noch meine Brüder, im Wald zurückgelassen und vom Reich vertrieben.
3.181.30
हिमवांश्च सुदुर्गोऽयं यक्षराक्षससंकुलः ।
मां समुद्वीक्षमाणास्ते प्रयतिष्यन्ति विह्वलाः ॥ ३.१८१.३० ॥
Dieser Himālaya ist sehr schwer zu durchqueren und voller Yakṣas und Rākṣasas; auf mich blickend, werden sie sich erregt bemühen.
3.181.31
विनष्टमथ मां श्रुत्वा भविष्यन्ति निरुद्यमाः ।
धर्मशीला मया ते हि बाध्यन्ते राज्यगृद्धिना ॥ ३.१८१.३१ ॥
Wenn sie hören, dass ich zugrunde gegangen bin, werden sie mutlos werden; denn diese tugendhaften Männer werden wahrhaftig von mir bedrängt, der gierig nach dem Reich ist.
3.181.32
अथवा नार्जुनो धीमान्विषादमुपयास्यति ।
सर्वास्त्रविदनाधृष्यो देवगन्धर्वराक्षसैः ॥ ३.१८१.३२ ॥
Oder aber der weise Arjuna wird in Kummer nicht verfallen; er, der alle Waffen kennt, ist unbezwingbar für Götter, Gandharvas und Rākṣasas.
3.181.33
समर्थः स महाबाहुरेकाङ्ना सुमहाबलः ।
देवराजमपि स्थानात्प्रच्यावयितुमञ्जसा ॥ ३.१८१.३३ ॥
Jener Mächtigarmige ist allein sehr stark und vermag selbst den König der Götter mühelos von seinem Platz zu stoßen.
3.181.34
किं पुनर्धृतराष्ट्रस् पुत्रं दुर्द्यूतदेविनम् ।
विद्विष्टं सर्वलोकस्य दम्भमोहपरायणम् ॥ ३.१८१.३४ ॥
Umso mehr der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der unglückselige Würfelspieler, von aller Welt gehasst, ganz dem Dünkel und dem Wahn ergeben.
3.181.35
मातरं चैव शोचामि कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् ।
याऽस्माकं नित्यमाशास्ते महत्त्वमधिकं परैः ॥ ३.१८१.३५ ॥
Auch um unsere Mutter trauere ich, die elende, nach ihren Söhnen gierige, die für uns immer größere Hoheit wünscht als für andere.
3.181.36
तस्याः कथं त्वनाथाया मद्विनाशाद्भुजङ्गम् ।
सफलास्ते भविष्यन्ति मयि सर्वे मनोरथाः ॥ ३.१८१.३६ ॥
Wie aber wird es dieser schutzlosen Mutter nach meinem Untergang ergehen, o Schlange? In mir werden sich all deine Wünsche erfüllen.
3.181.37
नकुलः सहदेवश्च यमौ च गुरुवर्तिनौ ।
मद्वाहुबलसंगुप्तौ नित्यं पुरुषमानिनौ ॥ ३.१८१.३७ ॥
Nakula und Sahadeva, die Zwillinge, die ihrem älteren Bruder gehorchen, stets geschützt durch die Kraft meiner Arme, stolz auf ihre Männlichkeit.
3.181.38
भविष्यतो निरुत्साहौ भ्रष्टवीर्यपराक्रमौ ।
मद्विनाशात्परिद्यूनाविति मे वर्तते मतिः ॥ ३.१८१.३८ ॥
Durch meinen Untergang werden jene beiden mutlos, ihrer Tapferkeit und Kraft beraubt und völlig ausgezehrt werden; so ist mein Gedanke.
3.181.39
एवंविधं बहु तदा विललाप वृकोदरः ।
भुजङ्गभोगसंरुद्धो नाशकच्च विचेष्टितुम् ॥ ३.१८१.३९ ॥
Da klagte Vṛkodara (Bhīma) auf diese Weise lange, von den Windungen der Schlange gebunden, unfähig sich auch nur zu rühren.
3.181.40
युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो बभूवास्वस्तचेतनः ।
अनिष्टदर्शनान्घोरानुत्पातान्परिचिन्तयन् ॥ ३.१८१.४० ॥
Yudhiṣṭhira aber, der Sohn Kuntīs, wurde unruhig im Gemüt und grübelte über die schrecklichen unheilvollen Zeichen nach, die er gesehen hatte.
3.181.41
दारुणं ह्यशिवं नादं शिवा दक्षिणतः स्थिता ।
दीप्तायां दिशि वित्रस्ता रौति तस्याश्रमस्य ह ॥ ३.१८१.४१ ॥
Zur Rechten stand ein Schakal, verängstigt in der glühenden Himmelsrichtung, und heulte beim Einsiedlerhaus einen schrecklichen, unheilvollen Schrei.
3.181.42
एकपक्षाक्षिचरणा वर्तिका घोरदर्शना ।
रक्तं वमन्ती ददृशे प्रत्यादित्यमभासुरा ॥ ३.१८१.४२ ॥
Eine Wachtel mit einem Flügel, einem Auge und einem Fuß, von schrecklichem Aussehen, Blut speiend, wurde gesehen, wie sie der Sonne gegenüber leuchtete.
3.181.43
प्रववौ चानिलो रूक्षश्चण्डः सर्करकर्षणः ।
अपसव्यानि सर्वाणि मृगपक्षिरुतानि च ॥ ३.१८१.४३ ॥
Ein rauher, heftiger Wind wehte und riss Kies mit sich; und alle Rufe von Tieren und Vögeln wurden unheilvoll.
3.181.44
पृष्ठतो वायसः कृष्णो याहियाहीति वाशति ।
मुहुर्मुहुः स्फुरति च दक्षिणोऽस्य भुजस्तथा ॥ ३.१८१.४४ ॥
Von hinten krächzte eine schwarze Krähe immer wieder: »Geh, geh!«, und auch sein rechter Arm zuckte immer wieder.
3.181.45
हृदयं चरणश्चापि वामोऽस्य परितप्यति ।
सव्यस्याक्ष्णओ विकारश्चाप्यनिष्टः समपद्यत ॥ ३.१८१.४५ ॥
Sein Herz und sein linker Fuß begannen vor Qual zu brennen, und im linken Auge entstand ein unheilvolles Zucken.
3.181.46
धर्मराजोपि मेधावी शङ्कमानो महद्भयम् ।
द्रौपदीं परिपप्रच्छ क्व भीम इति भारत ॥ ३.१८१.४६ ॥
Auch der weise König des Dharma, in großer Furcht argwöhnend, fragte Draupadī eindringlich: »Wo ist Bhīma, o Nachkomme Bharatas?«
3.181.47
शंस तस्मै पाञ्चाली चिरयातं वृकोदरम् ।
स प्रतस्थे महाबाहुर्धौम्येन सहितो नृपः ॥ ३.१८१.४७ ॥
Draupadī sagte ihm, Vṛkodara (Bhīma) sei schon lange fort. Da brach der König, der Mächtigarmige, mit Dhaumya auf.
3.181.48
द्रौपद्या रक्षणं कार्यमित्युवाच धनंजयम् ।
नकुलं सहदेवं च व्यादिदेश द्विजान्प्रति ॥ ३.१८१.४८ ॥
Er sagte zu Dhanaṃjaya (Arjuna), Draupadī müsse beschützt werden, und gab Nakula und Sahadeva Anweisungen bezüglich der Brahmanen.
3.181.49
स तस्य पदमुन्नीय तस्मादेवाश्रमात्प्रभुः ।
मृगयामास कौन्तेयो भीमसेनं महावने ॥ ३.१८१.४९ ॥
Der mächtige Sohn Kuntīs erkannte seine Fußspuren und suchte von eben jener Einsiedelei aus Bhīmasena im großen Wald.
3.181.50
स प्राचीं दिशमास्थाय महतो गजयूथपान् ।
ददर्श पृथिवीं चिह्नैर्भीमस्य परिचिह्निताम् ॥ ३.१८१.५० ॥
Er wandte sich nach Osten und sah große Elefantenherden und ihre Anführer; und er sah die Erde mit den Zeichen Bhīmas gezeichnet.
3.181.51
ततो मृगसहस्राणि मृगेनद्राणां शतानि च ।
पतितानि वने दृष्ट्वा मार्गं तस्याविशन्नृपः ॥ ३.१८१.५१ ॥
Dann, als er Tausende von Hirschen und Hunderte von Löwen unter den Tieren im Wald gefallen sah, betrat der König seinen Pfad.
3.181.52
धावतस्तस्य वीरस् मृगार्थं वातरंहसः ।
ऊरुवातविनिर्भग्नान्द्रुमान्व्यावर्जितान्पथिः ॥ ३.१८१.५२ ॥
Der Held, dem Hirsch nachlaufend, schnell wie der Wind, hatte Bäume, vom Wind seiner Schenkel gebrochen, zur Seite gebogen am Pfad.
3.181.53
स गत्वा तैस्तदा चिह्नैर्ददर्श गिरिगह्वरे ।
रूक्षमारुतभूयिष्ठे निष्पत्रद्रुमसंकुले ॥ ३.१८१.५३ ॥
Diesen Zeichen folgend ging er und sah in einer Bergschlucht, reich an rauen Winden und dicht von blattlosen Bäumen, ...
3.181.54
ईरिणे निर्जले देशे कण्टकिद्रुमसंकुले ।
अश्मस्थाणुक्षुपाकीर्णे सुदुर्गे विषमोत्कटे।
गृहीतं भुजगेन्द्रेण निश्चेष्टमनुजं तदा ॥ ३.१८१.५४ ॥
An jenem dürren, wasserlosen Ort, dicht mit Dornbäumen, übersät mit Steinen, Baumstümpfen und Schilf, äußerst schwer zu durchqueren und zerklüftet, lag der jüngere Bruder regungslos, da von dem Herrn der Schlangen ergriffen.