மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.181.1
स भीमसेनस्तेजस्वी तदा सर्पवशं गतः ।
चिन्तयामास सर्पस्य वीर्यमत्यद्भुतं महत् ॥ ३.१८१.१ ॥
அப்போது ஒளிமிக்க பீமசேனன் பாம்பின் வசப்பட்டார்; அந்தப் பாம்பின் மிக அற்புதமான பெரும் வலிமையைப் பற்றி அவர் சிந்திக்கலானார்.
3.181.2
उवाच च महासर्पं कामयाब्रूहि पन्नग ।
कस्त्वं भो भुजगश्रेष्ठ किं मया च करिष्यसि ॥ ३.१८१.२ ॥
அவர் அந்தப் பெரிய பாம்பிடம் கூறினார்: "ஓ நாகமே, சொல்லு, நீ யார்? ஓ பாம்புகளில் சிறந்தவனே, என்னிடம் என்ன செய்யப்போகிறாய்?"
3.181.3
पाण्डवो भीमसेनोऽहं धर्मराजादनन्तरः ।
नागायुतसमप्राणस्त्वया नीतः कथं वशम् ॥ ३.१८१.३ ॥
"நான் பாண்டவனான பீமசேனன்; தர்மராஜனுக்கு அடுத்தவன். பத்தாயிரம் யானைகளுக்குச் சமமான உயிர்வலிமை கொண்ட நான், உன்னால் எப்படி வசப்படுத்தப்பட்டேன்?"
3.181.4
सिंहाः केसरिणो व्याघ्रा महिषा वारणास्तथा ।
समागताश्च बहुशो निहताश्च मया युधि ॥ ३.१८१.४ ॥
"சிங்கங்கள், பிடரி மயிர் கொண்ட சிங்கங்கள், புலிகள், எருமைகள், யானைகள் ஆகியவை பலமுறை எதிரே வந்தன; போரில் என்னால் கொல்லப்பட்டன."
3.181.5
राक्षसाश्च पिशाचाश्च पन्नगाश्च महाबलाः ।
भुजवेगमशक्ता मे सोढुं पन्नगसत्तम ॥ ३.१८१.५ ॥
"ராட்சசர்களும், பிசாசுகளும், வலிமை மிக்க பாம்புகளும் என் கைகளின் வேகத்தைத் தாங்க இயலாதவர்கள் ஆயினர், ஓ பாம்புகளில் சிறந்தவனே."
3.181.6
किंनु विद्याबलं किंनु वरदानमथो तव ।
उद्योगमपि कुर्वाणो वशगोस्मि कृतस्त्वया ॥ ३.१८१.६ ॥
"இது உன் வித்தையின் பலத்தாலா, அல்லது வரத்தாலா? அல்லது முயற்சி செய்துகொண்டிருந்த நானும் உன்னால் வசப்படுத்தப்பட்டேனா?"
3.181.7
अनुत्यो विक्रमो नॄणामिति मे धीयते मतिः ।
यथेदं मे त्वया नाग बलं प्रतिहतं महत् ॥ ३.१८१.७ ॥
மனிதர்களின் வீரம் வெல்ல முடியாதது என்பது என் கருத்து; ஏனெனில், நாகனே, நீ என் பெரும் வலிமையை தடுத்துவிட்டாய்.
3.181.8
इत्येवंवादिनं वीरं भीममक्लिष्टकारिणम् ।
भोगेन महता गृह्य समन्तात्पर्यवेष्टयत् ॥ ३.१८१.८ ॥
இவ்வாறு பேசிய, சிரமமின்றி செயல்படும் வீரன் பீமனை, அந்த நாகம் தன் பெரும் சுருள்களால் பிடித்து எல்லாப் பக்கமும் சுற்றிக்கொண்டது.
3.181.9
निगृह्यैनं महाबाहुं ततः स भुजगस्तदा ।
विमुच्यास्य भुजौ पीनाविदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.१८१.९ ॥
அந்த மகாபாகுவை பிடித்த பின், அந்த பாம்பு அவனுடைய பருத்த தோள்களை விடுவித்து இந்தச் சொல்லைச் சொன்னது.
3.181.10
दिष्टस्त्वं क्षुधितस्याद्य देवैर्भक्षो महाभुज ।
दिष्ट्या कालस्य महतः प्रियाः प्राणा हि देहिनां ॥ ३.१८१.१० ॥
ஓ மகாபுஜனே, இன்று பசித்திருக்கும் எனக்கு தேவர்களால் நீ உணவாக நியமிக்கப்பட்டிருக்கிறாய்; நல்லூழாக, பெரிய காலத்தின் முன் உயிரினங்களுக்கு தம் உயிர்கள் அன்புக்குரியவையே.
3.181.11
यथा त्विदं मया प्राप्तं भुजङ्गत्वमरिंदम ।
तदवश्यं त्वया मत्तः श्रोतव्यं शृणु यन्मम ॥ ३.१८१.११ ॥
ஓ எதிரிகளை அடக்குபவனே, நான் எவ்வாறு இந்த பாம்புநிலையை அடைந்தேன் என்பதை நீ என்னிடமிருந்து அவசியம் கேட்க வேண்டும்; என்னுடையதை கேள்.
3.181.12
इमामवस्थां संप्राप्तो ह्यहं कोपान्महर्षिणा ।
शापस्यान्तं परिप्रेप्सुः सर्वस् कथयामि तत् ॥ ३.१८१.१२ ॥
மகரிஷியின் கோபத்தால் நான் இந்த நிலையை அடைந்தேன்; சாபத்தின் முடிவை அடைய விரும்பி அதையெல்லாம் சொல்கிறேன்.
3.181.13
नहुषो नाम राजर्षिर्व्यक्तं ते श्रोत्रमागतः ।
तवैव पूर्वः पूर्वेषामायोर्वंशधरः सुतः ॥ ३.१८१.१३ ॥
நகுஷன் என்ற பெயருடைய அரசரிஷி உங்களுக்குத் தெளிவாகக் கேள்விப்பட்டிருப்பார்; அவர் உங்கள் முன்னோர்களில் முதன்மையானவர், ஆயுவின் வம்சத்தைத் தாங்கிய மகன்.
3.181.14
सोहं शापादगस्त्यस्य ब्राह्मणानवमत्य च ।
इमामवस्थामापन्नः पश्य दैवमिदं मम ॥ ३.१८१.१४ ॥
நான் அகஸ்தியரின் சாபத்தாலும் பிராமணர்களை அவமதித்ததாலும் இந்த நிலையை அடைந்தேன்; பாருங்கள், இது என் விதி.
3.181.15
त्वां चेदवध्यमायान्तमतीव प्रियदर्शनम् ।
अहमद्योपयोक्ष्यामि विधानं पश्य यादृशम् ॥ ३.१८१.१५ ॥
கொல்லப்பட முடியாதவனும் மிகவும் அழகானவனுமான நீ வந்தால், இன்று நான் உன்னைப் பிடிப்பேன்; நான் எத்தகைய நியதியைச் செய்கிறேன் என்று பார்.
3.181.16
न हि मे मुच्यते कश्चित्कथंचित्प्रग्रहं गतः ।
गचजोवा महिषो वाऽपि षष्ठे काले नरोत्तम ॥ ३.१८१.१६ ॥
நரோத்தமனே, என் பிடியில் சிக்கிய எவரும் எப்படியாவது விடுபடுவதில்லை; யானையாக இருந்தாலும் எருமையாக இருந்தாலும், ஆறாம் காலத்திலும் கூட.
3.181.17
नासि केवलसर्पेण तिर्यग्योनिषु वर्तता ।
गृहीतः कौरवश्रेष्ठ वरदानमिदं मम ॥ ३.१८१.१७ ॥
கௌரவர்களில் சிறந்தவனே, நீ வெறும் பாம்பால் பிடிக்கப்படவில்லை; விலங்கு யோனியில் வாழும் ஒன்றால் பிடிக்கப்பட்டாய்; இது என் வரம்.
3.181.18
पतता हि विमानाग्रान्मया शक्रासनाद्द्रुतम् ।
कुरु शापान्तमित्युक्तो भगवान्मुनिसत्तमः ॥ ३.१८१.१८ ॥
நான் இந்திரனின் இருக்கையிலிருந்து விமானத்தின் உச்சியிலிருந்து வேகமாக விழுந்தபோது, "சாபத்தின் முடிவைச் செய்யுங்கள்" என்று பகவான் முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் சொல்லப்பட்டது.
3.181.19
यस्त्वया वेष्टितो राजन्मोहमेति महाबलः ।
मोक्षस्ते भविता राजन्कस्माच्चित्कालपर्ययात् ॥ ३.१८१.१९ ॥
ஓ அரசே, நீ சுற்றி வளைத்த, மோகத்தை அடையும் அந்த மகாபலசாலி, ஓ அரசே, சிறிது காலம் கழிந்ததும் உனக்கு விடுதலை கிடைக்கும்.
3.181.20
ततोस्मि पतितो भूमौ न च मामजहात्स्मृतिः ।
स्मार्तमस्ति पुराणं मे यथैवाधिगतं तथा ॥ ३.१८१.२० ॥
பின்னர் நான் நிலத்தில் வீழ்ந்தேன்; ஆயினும் நினைவாற்றல் என்னைக் கைவிடவில்லை. நான் கற்ற புராணம் அப்படியே என் நினைவில் உள்ளது.
3.181.21
यस्तु ते व्याहृतान्प्रश्नान्प्रतिब्रूयाद्विभागवित् ।
स त्वां मोक्षयिता शापादिति मामब्रवीदृषिः ॥ ३.१८१.२१ ॥
உன் வினவிய கேள்விகளுக்கு விவரங்களை அறிந்த எவன் பதில் சொல்கிறானோ, அவன் உன்னைச் சாபத்திலிருந்து விடுவிப்பான் என்று ரிஷி என்னிடம் கூறினார்.
3.181.22
गृहीतस्य त्वया राजन्प्राणिनोपि बलीयसः ।
सत्वभ्रंशोऽधिकस्यापि सर्वस्याशु भविष्यति ॥ ३.१८१.२२ ॥
ஓ அரசே, நீ பிடித்துக்கொண்ட உயிரினத்தின் — அது மிக வலிமையானதாக இருந்தாலும் — மனவலிமை அழியும்; மிகுதியாக உள்ள எல்லாவற்றுக்கும் விரைவில் அழிவு வரும்.
3.181.23
इतिचाप्यहमश्रौषं वचस्तेषां दयावताम् ।
मयि संजातहार्दानामथ तेऽन्तर्हिता द्विजाः ॥ ३.१८१.२३ ॥
இவ்வாறு நான் அந்த இரக்கமுள்ள இருபிறப்பாளர்களின் சொற்களையும் கேட்டேன்; என்மீது கருணை கொண்டவர்களான அவர்கள் பின்னர் மறைந்தனர்.
3.181.24
सोहं परमदुष्कर्मा वसामि निरयेऽशुचौ ।
सर्पयोनिमिमां प्राप्यकालाकाङ्क्षी महाद्युते ॥ ३.१८१.२४ ॥
அந்த நான், மிகத் தீய செயல்களைச் செய்தவன், அசுத்தமான நரகத்தில் வசிக்கிறேன்; ஓ மகாதேஜஸ்வியே, இந்தப் பாம்பு பிறப்பை அடைந்து காலத்தை எதிர்பார்த்திருக்கிறேன்.
3.181.25
तमुवाच महाबाहुर्भीमसेनो भुजङ्गमम् ।
न ते कुप्ये महासर्प नात्मने द्विजसत्तम ॥ ३.१८१.२५ ॥
மகாபாஹுவான பீமசேனன் அந்தப் பாம்பிடம் கூறினான்: ஓ சிறந்த பிராமணனே, ஓ மகாசர்பமே, நான் உன் மீதும் கோபப்படவில்லை, என் மீதும் கோபப்படவில்லை.
3.181.26
यस्मादभावी भावी वा मनुष्यः सुखदुःखयोः ।
आगमे यदि वाऽपाये न तत्र ग्लपयेन्मनः ॥ ३.१८१.२६ ॥
ஏனெனில், இன்பதுன்பங்களில், நிகழவிருப்பதோ நிகழாதிருப்பதோ, வருவதிலும் போவதிலும், மனிதன் தன் மனதை வருத்திக்கொள்ளக் கூடாது.
3.181.27
दैवं पुरुषकारेण को वञ्चयितुमर्हति ।
दैवमेव परं मन्ये पौरुषं तु निरर्थकम् ॥ ३.१८१.२७ ॥
விதியை மனித முயற்சியால் ஏமாற்ற யாரால் இயலும்? விதியே மேலானது என்று நான் கருதுகிறேன்; மனித முயற்சியோ வீணானது.
3.181.28
पश्य दैवोपघाताद्धि भुजवीर्यव्यपाश्रयम् ।
इमामवस्थां संप्राप्तमनिमित्तमिहाद्य माम् ॥ ३.१८१.२८ ॥
பார், விதியின் அடியால், தோள்வலிமையை நம்பியிருந்த நான் இன்று இங்கு காரணமின்றி இந்த நிலையை அடைந்துவிட்டேன்.
3.181.29
किंतु नाद्यानुशोचामि तथाऽऽत्मानं विनाशितम् ।
तथा तु विपिने न्यस्तान्भ्रातॄन्राज्यपरिच्युतान् ॥ ३.१८१.२९ ॥
ஆனால் இன்று நான் அழிக்கப்பட்ட என் நிலைக்காக வருந்தவில்லை; காட்டில் விடப்பட்ட, ராஜ்ஜியத்தை இழந்த சகோதரர்களுக்காகவும் வருந்தவில்லை.
3.181.30
हिमवांश्च सुदुर्गोऽयं यक्षराक्षससंकुलः ।
मां समुद्वीक्षमाणास्ते प्रयतिष्यन्ति विह्वलाः ॥ ३.१८१.३० ॥
இந்த இமயமலை மிகவும் கடக்க முடியாதது, யக்ஷர்களும் ராக்ஷசர்களும் நிறைந்தது; என்னைப் பார்த்துக்கொண்டு அவர்கள் கலங்கி முயல்வார்கள்.
3.181.31
विनष्टमथ मां श्रुत्वा भविष्यन्ति निरुद्यमाः ।
धर्मशीला मया ते हि बाध्यन्ते राज्यगृद्धिना ॥ ३.१८१.३१ ॥
நான் அழிந்தேன் என்று கேட்டு அவர்கள் முயற்சியற்றவர்களாவார்கள்; தர்மசீலர்களான அவர்கள் அரசுப் பேராசை கொண்ட என்னால் உண்மையில் துன்புறுத்தப்படுகிறார்கள்.
3.181.32
अथवा नार्जुनो धीमान्विषादमुपयास्यति ।
सर्वास्त्रविदनाधृष्यो देवगन्धर्वराक्षसैः ॥ ३.१८१.३२ ॥
அல்லது அறிவுள்ள அர்ஜுனன் துயரம் அடையமாட்டான்; அவன் எல்லா அஸ்திரங்களையும் அறிந்தவன், தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சதர்களாலும் வெல்ல முடியாதவன்.
3.181.33
समर्थः स महाबाहुरेकाङ्ना सुमहाबलः ।
देवराजमपि स्थानात्प्रच्यावयितुमञ्जसा ॥ ३.१८१.३३ ॥
அவன் மகாபாகு; தனியாகவே மிகுந்த வலிமையுள்ளவன்; தேவராஜனையும் தன் இடத்திலிருந்து எளிதாக நகர்த்த வல்லவன்.
3.181.34
किं पुनर्धृतराष्ट्रस् पुत्रं दुर्द्यूतदेविनम् ।
विद्विष्टं सर्वलोकस्य दम्भमोहपरायणम् ॥ ३.१८१.३४ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகனைப் பற்றி என்ன சொல்வது? கெட்ட சூதாட்டத்தில் ஈடுபட்டவன், உலகம் அனைத்தாலும் வெறுக்கப்படுபவன், ஆணவத்திலும் மயக்கத்திலும் மூழ்கியவன்.
3.181.35
मातरं चैव शोचामि कृपणां पुत्रगृद्धिनीम् ।
याऽस्माकं नित्यमाशास्ते महत्त्वमधिकं परैः ॥ ३.१८१.३५ ॥
நான் எங்கள் அன்னையைக் குறித்தும் வருந்துகிறேன்; பரிதாபத்துக்குரியவள், மகன்கள்மீது பேராசை கொண்டவள்; எங்களுக்கு எப்போதும் பிறரைவிட அதிக மேன்மையை விரும்புகிறாள்.
3.181.36
तस्याः कथं त्वनाथाया मद्विनाशाद्भुजङ्गम् ।
सफलास्ते भविष्यन्ति मयि सर्वे मनोरथाः ॥ ३.१८१.३६ ॥
ஆனால் அந்த அநாதையான அவளுக்கு என் அழிவால் என்ன ஆகும்? பாம்பே, உன் எல்லா ஆசைகளும் என்னிடத்திலேயே பலனளிக்கும்.
3.181.37
नकुलः सहदेवश्च यमौ च गुरुवर्तिनौ ।
मद्वाहुबलसंगुप्तौ नित्यं पुरुषमानिनौ ॥ ३.१८१.३७ ॥
நகுலனும் சகதேவனும், மூத்தவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்த இரட்டையர்கள்; என் புஜபலத்தால் எப்போதும் காக்கப்பட்டவர்கள், ஆண்மை பெருமை கொண்டவர்கள்.
3.181.38
भविष्यतो निरुत्साहौ भ्रष्टवीर्यपराक्रमौ ।
मद्विनाशात्परिद्यूनाविति मे वर्तते मतिः ॥ ३.१८१.३८ ॥
என் அழிவால் அவர்கள் இருவரும் உற்சாகமிழந்து, வீரியமும் பராக்கிரமமும் வீழ்ந்து, மிகவும் வாடிப்போவார்கள் என்பது என் எண்ணம்.
3.181.39
एवंविधं बहु तदा विललाप वृकोदरः ।
भुजङ्गभोगसंरुद्धो नाशकच्च विचेष्टितुम् ॥ ३.१८१.३९ ॥
அப்போது வ்ருகோதரன் (பீமன்) இவ்வாறு பலவாறு புலம்பினான்; பாம்பின் சுருள்களால் பிணைக்கப்பட்டு அசையவும் இயலாதவனாய்.
3.181.40
युधिष्ठिरस्तु कौन्तेयो बभूवास्वस्तचेतनः ।
अनिष्टदर्शनान्घोरानुत्पातान्परिचिन्तयन् ॥ ३.१८१.४० ॥
ஆனால் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் மனம் கலங்கினான்; பயங்கர அபசகுனங்களைக் கண்டு அவற்றைச் சிந்தித்தபடி.
3.181.41
दारुणं ह्यशिवं नादं शिवा दक्षिणतः स्थिता ।
दीप्तायां दिशि वित्रस्ता रौति तस्याश्रमस्य ह ॥ ३.१८१.४१ ॥
வலப்பக்கம் நின்ற நரி, ஒளிரும் திசையில் நடுங்கியபடி அந்த ஆசிரமத்தின் அருகே கொடிய அபசகுன ஒலியில் ஊளையிட்டது.
3.181.42
एकपक्षाक्षिचरणा वर्तिका घोरदर्शना ।
रक्तं वमन्ती ददृशे प्रत्यादित्यमभासुरा ॥ ३.१८१.४२ ॥
ஒரு இறக்கை, ஒரு கண், ஒரு காலுடைய, கொடிய தோற்றமுள்ள ஒரு காடை, இரத்தம் கக்கியபடி சூரியனுக்கு எதிராக ஒளிர்வதாகக் காணப்பட்டது.
3.181.43
प्रववौ चानिलो रूक्षश्चण्डः सर्करकर्षणः ।
अपसव्यानि सर्वाणि मृगपक्षिरुतानि च ॥ ३.१८१.४३ ॥
கடும் வறண்ட கொடுங்காற்று வீசியது; மணல்துகள்களை இழுத்துக்கொண்டு. விலங்குகளும் பறவைகளும் எழுப்பிய ஒலிகள் அனைத்தும் அபசவ்யமாயின.
3.181.44
पृष्ठतो वायसः कृष्णो याहियाहीति वाशति ।
मुहुर्मुहुः स्फुरति च दक्षिणोऽस्य भुजस्तथा ॥ ३.१८१.४४ ॥
பின்புறத்திலிருந்து ஒரு கரிய காக்கை 'போ, போ' என்று திரும்பத் திரும்பக் கரைந்தது. அவருடைய வலது புயமும் அவ்வாறே அடிக்கடி துடித்தது.
3.181.45
हृदयं चरणश्चापि वामोऽस्य परितप्यति ।
सव्यस्याक्ष्णओ विकारश्चाप्यनिष्टः समपद्यत ॥ ३.१८१.४५ ॥
அவருடைய இதயமும் இடது பாதமும் எரிவது போல் வருத்தமுற்றன. இடது கண்ணிலும் அசுபமான துடிப்பு ஏற்பட்டது.
3.181.46
धर्मराजोपि मेधावी शङ्कमानो महद्भयम् ।
द्रौपदीं परिपप्रच्छ क्व भीम इति भारत ॥ ३.१८१.४६ ॥
அறிவாளியான தர்மராஜனும் பெரும் அச்சத்தால் சந்தேகித்து, திரௌபதியிடம் நன்றாக விசாரித்தார்: 'பாரதா, பீமன் எங்கே?'
3.181.47
शंस तस्मै पाञ्चाली चिरयातं वृकोदरम् ।
स प्रतस्थे महाबाहुर्धौम्येन सहितो नृपः ॥ ३.१८१.४७ ॥
பாஞ்சாலி அவரிடம் கூறினாள்: வ்ருகோதரன் (பீமன்) நீண்ட நேரத்திற்கு முன்பே சென்றுவிட்டான். அப்போது மகாபாகு அரசர் தௌம்யருடன் கூட அங்கு புறப்பட்டார்.
3.181.48
द्रौपद्या रक्षणं कार्यमित्युवाच धनंजयम् ।
नकुलं सहदेवं च व्यादिदेश द्विजान्प्रति ॥ ३.१८१.४८ ॥
'திரௌபதியைக் காப்பது அவசியம்' என்று அவர் தனஞ்சயனிடம் (அர்ஜுனனிடம்) கூறினார். நகுலனுக்கும் சகதேவனுக்கும் அந்தணர்களைக் குறித்து கட்டளையிட்டார்.
3.181.49
स तस्य पदमुन्नीय तस्मादेवाश्रमात्प्रभुः ।
मृगयामास कौन्तेयो भीमसेनं महावने ॥ ३.१८१.४९ ॥
அந்த வல்லமைமிக்க குந்தியின் மகன் அவனுடைய காலடித் தடத்தை அறிந்து, அந்த ஆசிரமத்திலிருந்தே பெரிய காட்டில் பீமசேனனைத் தேடினான்.
3.181.50
स प्राचीं दिशमास्थाय महतो गजयूथपान् ।
ददर्श पृथिवीं चिह्नैर्भीमस्य परिचिह्निताम् ॥ ३.१८१.५० ॥
அவன் கிழக்குத் திசையை நோக்கிச் சென்று, பெரிய யானைக் கூட்டங்களையும் அவற்றின் தலைவர்களையும் கண்டான்; பூமி பீமனின் அடையாளங்களால் குறிக்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்.
3.181.51
ततो मृगसहस्राणि मृगेनद्राणां शतानि च ।
पतितानि वने दृष्ट्वा मार्गं तस्याविशन्नृपः ॥ ३.१८१.५१ ॥
பின்னர் காட்டில் ஆயிரக்கணக்கான மான்களும் நூற்றுக்கணக்கான மிருகேந்திரர்களும் (சிங்கங்கள்) விழுந்து கிடப்பதைக் கண்டு, அரசன் அவனுடைய வழியில் நுழைந்தான்.
3.181.52
धावतस्तस्य वीरस् मृगार्थं वातरंहसः ।
ऊरुवातविनिर्भग्नान्द्रुमान्व्यावर्जितान्पथिः ॥ ३.१८१.५२ ॥
மானைத் துரத்தி ஓடிய அந்த வீரனின் வேகம் காற்றைப் போன்றது; அவனுடைய தொடைகளின் காற்றால் உடைந்த மரங்கள் வழியில் வளைந்து கிடந்தன.
3.181.53
स गत्वा तैस्तदा चिह्नैर्ददर्श गिरिगह्वरे ।
रूक्षमारुतभूयिष्ठे निष्पत्रद्रुमसंकुले ॥ ३.१८१.५३ ॥
அவன் அந்த அடையாளங்களைப் பின்தொடர்ந்து மலைக் குகையை அடைந்தான்; அது வறண்ட காற்று மிகுந்ததும், இலையற்ற மரங்கள் நிறைந்ததுமாக இருந்தது.
3.181.54
ईरिणे निर्जले देशे कण्टकिद्रुमसंकुले ।
अश्मस्थाणुक्षुपाकीर्णे सुदुर्गे विषमोत्कटे।
गृहीतं भुजगेन्द्रेण निश्चेष्टमनुजं तदा ॥ ३.१८१.५४ ॥
வறண்ட, நீரற்ற அந்த இடத்தில், முட்செடிகள் நிறைந்து, கற்கள், தடிகள், புதர்களால் மூடப்பட்ட, கடக்க மிகக் கடினமான, மேடுபள்ளமான பகுதியில், அப்போது தம்பி பாம்புகளின் அரசனால் பிடிக்கப்பட்டு அசைவற்று கிடந்தான்.