மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.184.1
निदाघान्तकरः कालः सर्वभूतसुखावहः ।
तत्रैव वसतां तेषां प्रावृट् समभिपद्यत ॥ ३.१८४.१ ॥
கோடையின் முடிவைக் கொண்டுவரும், எல்லா உயிர்களுக்கும் இன்பம் அளிக்கும் அந்தக் காலம் வந்தது; அங்கே வசித்த அவர்களுக்கு மழைக்காலம் வந்து சேர்ந்தது.
3.184.2
छादयन्तो महाघोषाः स्वं दिशश्च बलाहकाः ।
प्रववर्षुर्दिवारात्रमसिताः सततं तदा ॥ ३.१८४.२ ॥
தங்கள் திசைகளை மறைத்தபடி, பெரும் முழக்கமிட்ட கருமேகங்கள் அப்போது பகலும் இரவும் இடைவிடாமல் பொழிந்தன.
3.184.3
तपात्ययनिकेताश्च शतशोऽथ सहस्रशः ।
अपेतार्कप्रभाजालाः सविद्युन्मण्डप्रभाः ॥ ३.१८४.३ ॥
வெயிலின் முடிவில் தங்கும் இடங்களாகிய மேகங்கள் நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் எழுந்தன; சூரியனின் ஒளிவலை மறைந்தது, மின்னலுடன் ஒளிரும் வட்டங்களைக் கொண்டவையாக.
3.184.4
विरूढशष्पा धरणी मत्तदंशसरीसृपा ।
बभूव पयसा सिक्ता शान्तधूमरजोगणा ॥ ३.१८४.४ ॥
புல் முளைத்த பூமி, மதமேறிய கொசுக்களும் ஊரும் உயிரினங்களும் நிறைந்து, நீரால் நனைக்கப்பட்டது; தூசியும் புகையுமான கூட்டம் அடங்கியது.
3.184.5
न स्म प्रज्ञायते किंचिदम्भसा समवस्तृते ।
समं वा विषमं वाऽपि नद्यो वा स्तावराणि वा ॥ ३.१८४.५ ॥
நீரால் மூடப்பட்டதால் எதுவும் தெரிவதில்லை — சமமான நிலமோ, மேடுபள்ளமோ, ஆறுகளோ, நிலையான பொருட்களோ.
3.184.6
क्षुब्धतोया महावेगाः श्वसमाना इवाशुगाः ।
सिन्धवः शोभयांचक्रुः काननानि तपात्यये ॥ ३.१८४.६ ॥
கொந்தளிக்கும் நீருடன், பெரும் வேகமுள்ள, மூச்சிரைக்கும் போல விரையும் ஆறுகள் கோடையின் முடிவில் காடுகளை அழகுபடுத்தின.
3.184.7
नदतां काननान्तेषु श्रूयन्ते विविधाः स्वनाः ।
वृष्टिभिस्ताड्यमानानां वराहमृगपक्षिणाम् ॥ ३.१८४.७ ॥
காட்டின் ஓரங்களில் முழங்கும், மழைத்துளிகளால் அடிக்கப்படும் பன்றிகள், மான்கள், பறவைகளின் பலவிதமான ஒலிகள் கேட்டன.
3.184.8
स्तोककाः शिखिनश्चैव पुंस्कोकिलगणैः सह ।
मत्ताः परिपतन्ति स्म दर्दुरश्चैव दर्पिताः ॥ ३.१८४.८ ॥
சிறிய மயில்களும் ஆண் குயில் கூட்டங்களுடன் களிப்புடன் பறந்துகொண்டிருந்தன; செருக்கான தவளைகளும் அவ்வாறே.
3.184.9
तदा बहुविधाकारा प्रावृण्मेघानुनादिता ।
अभ्यतीता शिवा तेषां चरतां मरुधन्वसु ॥ ३.१८४.९ ॥
அப்போது பலவித வடிவங்களுடைய மழைக்காலம், மேகங்களின் முழக்கத்தால் எதிரொலித்தபடி கடந்தது; பாலைநிலங்களில் அலைந்தவர்களுக்கு அது நலம் தந்தது.
3.184.10
क्रौञ्चहंससमाकीर्णा शरत्प्रमुदीताऽभवत् ।
रूढकक्षवनप्रस्था प्रसन्नजलनिम्नगा ॥ ३.१८४.१० ॥
கொக்குகளும் அன்னப்பறவைகளும் நிறைந்த சரத்காலம் மகிழ்ச்சியடைந்தது; காட்டுப்பகுதிகள் அடர்ந்த புதர்களால் மூடியிருந்தன, ஆறுகள் தெளிந்த நீருடன் ஓடின.
3.184.11
विमलाकाशनक्षत्रा शरत्तेषां शिवाऽभषत् ।
मृगद्विजसमाकीर्णा पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ३.१८४.११ ॥
தெளிந்த வானமும் நட்சத்திரங்களும் கொண்ட சரத்காலம் அந்த மகாத்மா பாண்டவர்களுக்கு நலமானது; மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்திருந்தது.
3.184.12
दृश्यन्ते शान्तरजसः क्षपाजलदशीतलाः ।
ग्रहनक्षत्रसङ्घैश्च सोमेन च विराजिताः ॥ ३.१८४.१२ ॥
தூசி அடங்கிய, இரவுப் பனியாலும் மேகங்களாலும் குளிர்ந்த இரவுகள் தெரிந்தன; கோள்கள், நட்சத்திரக் கூட்டங்கள், சந்திரனால் அவை ஒளிர்ந்தன.
3.184.13
कुमुदैः पुण्डरीकैश्च शीतवारिधराः शिवाः ।
नदीः पुष्करिणीश्चैव ददृशुः समलंकृताः ॥ ३.१८४.१३ ॥
குமுதங்களாலும் புண்டரீகங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட, குளிர்ந்த நீருடன் கூடிய மங்கல நதிகளையும் தாமரைக் குளங்களையும் அவர்கள் கண்டனர்.
3.184.15
ते वै मुमुदिरे वीराः प्रसन्नसलिलां शिवाम् ।
पश्यन्तो दृढधन्वानः परिपूर्णां सरस्वतीम् ॥ ३.१८४.१५ ॥
அந்த வீரர்கள், உறுதியான வில்லாளிகள், தெளிந்த நீருடன் கூடிய மங்கலமான, நிறைந்த சரஸ்வதியைக் கண்டு மகிழ்ந்தனர்.
3.184.16
तेषां पुण्यतमा रात्रिः पर्वसन्धौ स्म शारदी ।
तत्रैव वसतामासीत्कार्तिकी जनमेजय ॥ ३.१८४.१६ ॥
ஜனமேஜயா, அங்கே தங்கியிருந்தபோது அவர்களுக்கு சரத்காலத்தின் பர்வ-சந்தியில் வந்த கார்த்திகை இரவு மிகவும் புண்ணியமானதாக இருந்தது.
3.184.17
पुण्यकृद्भिर्महासत्वैस्तापसैः सह पाण्डवाः ।
तत्सर्वं भरतश्रेष्ठ समूहुर्योगमुत्तमम् ॥ ३.१८४.१७ ॥
பரத சிறந்தவனே, புண்ணியம் செய்த மகாத்துமா தபசிகளுடன் பாண்டவர்கள் அந்த உயர்ந்த யோகத்தை எல்லாம் ஏற்றுக்கொண்டனர்.
3.184.18
तमिस्राभ्युदये तस्मिन्धौम्येन सह पाण्डवाः ।
सूतैः पौरोगवैः साकं काम्यकं प्रययुर्वनम् ॥ ३.१८४.१८ ॥
அந்த இருள் விலகும் வேளையில் தௌம்யருடன் பாண்டவர்கள், தேரோட்டிகள் மற்றும் சமையற்காரர்களுடன் சேர்ந்து காம்யக வனத்திற்குச் சென்றனர்.