Mahābhārata · Adhyāya 3.184
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.184.1
निदाघान्तकरः कालः सर्वभूतसुखावहः ।
तत्रैव वसतां तेषां प्रावृट् समभिपद्यत ॥ ३.१८४.१ ॥
Chegou a estação que põe fim ao calor do verão e traz felicidade a todos os seres; para eles, que ali moravam, veio a estação das chuvas.
3.184.2
छादयन्तो महाघोषाः स्वं दिशश्च बलाहकाः ।
प्रववर्षुर्दिवारात्रमसिताः सततं तदा ॥ ३.१८४.२ ॥
Cobrindo suas próprias regiões, as nuvens escuras de grande estrondo derramaram chuva sem cessar, dia e noite.
3.184.3
तपात्ययनिकेताश्च शतशोऽथ सहस्रशः ।
अपेतार्कप्रभाजालाः सविद्युन्मण्डप्रभाः ॥ ३.१८४.३ ॥
Nuvens, moradas do fim do calor, vieram às centenas e aos milhares, sem a rede de luz do sol, com halos brilhantes de relâmpagos.
3.184.4
विरूढशष्पा धरणी मत्तदंशसरीसृपा ।
बभूव पयसा सिक्ता शान्तधूमरजोगणा ॥ ३.१८४.४ ॥
A terra, com a relva brotada, cheia de mosquitos excitados e répteis, ficou encharcada de água, e as massas de poeira e fumaça se acalmaram.
3.184.5
न स्म प्रज्ञायते किंचिदम्भसा समवस्तृते ।
समं वा विषमं वाऽपि नद्यो वा स्तावराणि वा ॥ ३.१८४.५ ॥
Quando tudo está coberto de água, nada se distingue: nem terreno plano ou desigual, nem rios ou coisas fixas.
3.184.6
क्षुब्धतोया महावेगाः श्वसमाना इवाशुगाः ।
सिन्धवः शोभयांचक्रुः काननानि तपात्यये ॥ ३.१८४.६ ॥
Os rios, de águas agitadas e grande força, correndo rápidos como ofegantes, adornaram as florestas no fim do calor.
3.184.7
नदतां काननान्तेषु श्रूयन्ते विविधाः स्वनाः ।
वृष्टिभिस्ताड्यमानानां वराहमृगपक्षिणाम् ॥ ३.१८४.७ ॥
Nas bordas da floresta ouviam-se os diversos sons de javalis, cervos e aves, que rugiam e eram açoitados pelas chuvas.
3.184.8
स्तोककाः शिखिनश्चैव पुंस्कोकिलगणैः सह ।
मत्ताः परिपतन्ति स्म दर्दुरश्चैव दर्पिताः ॥ ३.१८४.८ ॥
Os pequenos pavões, junto com bandos de cucos machos, voavam embriagados, e também as rãs orgulhosas.
3.184.9
तदा बहुविधाकारा प्रावृण्मेघानुनादिता ।
अभ्यतीता शिवा तेषां चरतां मरुधन्वसु ॥ ३.१८४.९ ॥
Então a estação chuvosa, de muitas formas e ressoando com o trovão das nuvens, passou, e foi favorável aos que vagavam pelas terras desérticas.
3.184.10
क्रौञ्चहंससमाकीर्णा शरत्प्रमुदीताऽभवत् ।
रूढकक्षवनप्रस्था प्रसन्नजलनिम्नगा ॥ ३.१८४.१० ॥
O outono, cheio de grous e cisnes, tornou-se alegre; as regiões florestais estavam cobertas de matagais, e os rios corriam com água límpida.
3.184.11
विमलाकाशनक्षत्रा शरत्तेषां शिवाऽभषत् ।
मृगद्विजसमाकीर्णा पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ३.१८४.११ ॥
O outono, com seu céu limpo e estrelas, tornou-se propício para os magnânimos Pāṇḍavas, cheio de cervos e aves.
3.184.12
दृश्यन्ते शान्तरजसः क्षपाजलदशीतलाः ।
ग्रहनक्षत्रसङ्घैश्च सोमेन च विराजिताः ॥ ३.१८४.१२ ॥
Viam-se noites de poeira assentada, refrescadas pelo orvalho noturno e pelas nuvens, brilhando com as hostes de planetas e constelações e com a lua.
3.184.13
कुमुदैः पुण्डरीकैश्च शीतवारिधराः शिवाः ।
नदीः पुष्करिणीश्चैव ददृशुः समलंकृताः ॥ ३.१८४.१३ ॥
Viram rios auspiciosos e lagos de lótus, adornados com kumudas e puṇḍarīkas, de águas frescas.
3.184.15
ते वै मुमुदिरे वीराः प्रसन्नसलिलां शिवाम् ।
पश्यन्तो दृढधन्वानः परिपूर्णां सरस्वतीम् ॥ ३.१८४.१५ ॥
Aqueles heróis, de arcos firmes, alegraram-se ao ver a Sarasvatī, auspiciosa, de águas claras, cheia até a borda.
3.184.16
तेषां पुण्यतमा रात्रिः पर्वसन्धौ स्म शारदी ।
तत्रैव वसतामासीत्कार्तिकी जनमेजय ॥ ३.१८४.१६ ॥
Ó Janamejaya, para eles, que ali habitavam, a noite Kārtikī, na junção das fases lunares do outono, foi a mais sagrada.
3.184.17
पुण्यकृद्भिर्महासत्वैस्तापसैः सह पाण्डवाः ।
तत्सर्वं भरतश्रेष्ठ समूहुर्योगमुत्तमम् ॥ ३.१८४.१७ ॥
Ó melhor dos Bharatas, os Pāṇḍavas, junto com os ascetas virtuosos e magnânimos, praticaram toda aquela suprema disciplina.
3.184.18
तमिस्राभ्युदये तस्मिन्धौम्येन सह पाण्डवाः ।
सूतैः पौरोगवैः साकं काम्यकं प्रययुर्वनम् ॥ ३.१८४.१८ ॥
Naquela aurora que rompia a escuridão, os Pāṇḍavas, com Dhaumya, junto aos cocheiros e cozinheiros, partiram para a floresta de Kāmyaka.