மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.185
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.185.1
काम्यकं प्राप्य कौरव्य युधिष्ठिरपुरोगमाः ।
कृतातिथ्या मुनिगणैर्निषेदुः सह कृष्णया ॥ ३.१८५.१ ॥
குரு வம்சத்தவனே! காம்யக வனத்தை அடைந்து, யுதிஷ்டிரன் தலைமையில் முனிவர் கூட்டத்தால் விருந்தோம்பல் பெற்று திரௌபதியுடன் அமர்ந்தனர்.
3.185.2
ततस्तान्परिविश्वस्तान्वसतः पाण्डुनन्दनान् ।
ब्राह्मणा बहवस्तत्र समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ३.१८५.२ ॥
பின்னர், அங்கு வசித்த, முழுமையாக நம்பிக்கை கொண்ட பாண்டுவின் புதல்வர்களைப் பல பிராமணர்கள் நாற்புறமும் சூழ்ந்தனர்.
3.185.3
अथाब्रवीद्द्विजः कश्चिदर्जुनस्य प्रियः सखा ।
स एष्यति महाबाहुर्वशी शौरिरुदारधीः ॥ ३.१८५.३ ॥
அப்போது அர்ஜுனனின் அன்பு நண்பனான ஒரு பிராமணன் கூறினான்: "அந்த மஹாபாகு, சுயக்கட்டுப்பாடுடைய, உயர்ந்த மனமுடைய சௌரி வருவார்."
3.185.4
विदिता हि हरेर्यूयमिहायाताः कुरूद्वहाः ।
सदा हि दर्शनाकाङ्क्षी श्रेयोन्वेषी च वो हरिः ॥ ३.१८५.४ ॥
குருவின் சிறந்தவர்களே! நீங்கள் இங்கு வந்திருப்பது ஹரிக்குத் தெரியும். ஹரி எப்போதும் உங்களைக் காண விரும்புபவர், உங்கள் நன்மையை நாடுபவர்.
3.185.5
बहुवत्सरजीवी च मार्कण्डेयो महातपाः ।
स्वाध्यायतपसा युक्तः क्षिप्रं युष्मान्समेष्यति ॥ ३.१८५.५ ॥
பல ஆண்டுகள் வாழும், பெரும் தவம் செய்யும் மார்க்கண்டேயர், சுவாத்யாய தவத்தால் நிறைந்தவர், விரைவில் உங்களைச் சந்திப்பார்.
3.185.6
तथैव ब्रुवतस्तस्य प्रत्यदृश्यत केशवः ।
शैब्यसुग्रीवयुक्तेन रथेन रथिनारः ॥ ३.१८५.६ ॥
அவர் இவ்வாறு சொல்லிக்கொண்டிருக்கையில், சைப்ய, சுக்ரீவர்கள் பூட்டிய தேரில் தேர்வீரர்களில் சிறந்த கேசவன் தோன்றினார்.
3.185.7
मघवानिव पौलोम्या सहितः सत्यभामया ।
उपायाद्देवकीपुत्रो दिदृक्षुः कुरुसत्तमान् ॥ ३.१८५.७ ॥
பௌலோமியுடன் கூடிய இந்திரனைப் போல, சத்யபாமையுடன் தேவகியின் மகன் குருசிறந்தவர்களைக் காணும் விருப்பத்துடன் வந்தார்.
3.185.8
अवतीर्य रथात्कृष्णो धर्मराजं यथाविधि ।
ववन्दे मुदितो धीमान्भीमं च बलिनां वरम् ॥ ३.१८५.८ ॥
தேரிலிருந்து இறங்கிய அறிவுள்ள கிருஷ்ணன் மகிழ்ச்சியுடன் முறைப்படி தர்மராஜருக்கும், வலிமையானவர்களில் சிறந்த பீமனுக்கும் வணங்கினார்.
3.185.9
पूजयामास धौम्यं च यमाभ्यामभिवादितः ।
परिष्वज्यमहाभागां द्रौपदीं पर्यसान्त्वयत् ॥ ३.१८५.९ ॥
யமர்களால் வணங்கப்பட்டவர் தௌம்யரை வழிபட்டார்; மகாபாக்கியவதியான திரௌபதியை அணைத்து நன்கு தேற்றினார்.
3.185.10
स दृष्ट्वा फल्गुनं वीरं चिरस्य प्रियमागतम् ।
पर्यष्वजत दाशार्हः पुनः पुनररिंदमः ॥ ३.१८५.१० ॥
நீண்ட காலத்திற்குப் பின் திரும்பி வந்த அன்புக்குரிய வீரன் பல்குனனைக் கண்டு, எதிரிகளை அடக்கும் தாசார்ஹர் மீண்டும் மீண்டும் அணைத்தார்.
3.185.11
तथैव सत्यभामाऽपि द्रौपदीं परिषस्वजे ।
पाण्डवानां प्रियं भार्यां कृष्णस्य महिषी प्रिया ॥ ३.१८५.११ ॥
அதேபோல், கிருஷ்ணரின் பிரியமான பட்டமகிஷியான சத்யபாமையும் பாண்டவர்களின் அன்பு மனைவியான திரௌபதியை அணைத்தாள்.
3.185.12
ततस्ते पाण्डवाः सर्वेसभार्याः सपुरोहिताः ।
आनर्चुः पुण्डरीकाक्षं परिवव्रुश्च सर्वशः ॥ ३.१८५.१२ ॥
பின்னர் அனைத்து பாண்டவர்களும் தங்கள் மனைவிகளுடனும் புரோகிதருடனும் தாமரைக்கண்ணனை வழிபட்டு எல்லாப் பக்கங்களிலும் அவரைச் சூழ்ந்தனர்.
3.185.13
कृष्णस्तु पार्थेन समेत्य विद्वान् ।
धनंजयेनासुरमर्दनेन।
बभौ यथा भूतपतिर्महात्मा ।
समेत्य साक्षाद्भगवान्गुहेन ॥ ३.१८५.१३ ॥
கிருஷ்ணன் பார்த்தனைச் சந்தித்து, அசுரர்களை அழிக்கும் தனஞ்சயனுடன் கூடி, பூதபதியான மகாத்மா, நேரில் பகவான் குகனைச் சந்தித்ததுபோல் ஒளி வீசினார்.
3.185.14
ततः समस्तानि किरीटमाली ।
वनेषु वृत्तानि गदाग्रजाय।
उक्त्वा यथावत्पुनरन्वपृच्छ-
त्तस्मिन्सुभद्रां च तथाऽभिमन्युम् ॥ ३.१८५.१४ ॥
பின்னர் கிரீடமாலியான அர்ஜுனன் காடுகளில் நடந்த அனைத்து நிகழ்வுகளையும் கதாக்ரஜனுக்கு முறையாகச் சொன்னான்; பின்னர் அவர்களைப் பற்றியும், சுபத்திரை, அபிமன்யுவைப் பற்றியும் விசாரித்தான்.
3.185.15
धौम्यं च कृष्णां च युधिष्ठिरं च ।
यमौ च भीमं च दशार्हसिंहः।
उवाच दिष्ट्या भवतां शिवेन ।
प्राप्तः किरीटी मुदितः कृतास्त्रः ॥ ३.१८५.१५ ॥
தௌம்யரிடமும், கிருஷ்ணையிடமும் (திரௌபதி), யுதிட்டிரரிடமும், இரட்டையர்களிடமும், பீமனிடமும் தசார்ஹ சிங்கமான கிருஷ்ணன் கூறினான்: "நல்வாய்ப்பாக நீங்கள் அனைவரும் நலமுடன் இருக்கிறீர்கள்; மகிழ்ச்சியான கிரீடி, அஸ்திரங்களில் தேர்ச்சி பெற்று திரும்பி வந்துள்ளான்."
3.185.16
स पूजयित्वा मधुहा यथाव-
त्पार्थांश्च कृष्णां च पुरोहितं च।
उवाच राजानमभिप्रशंसन् ।
युधिष्ठिरं तेन सहोपविश्य ॥ ३.१८५.१६ ॥
அவர் மதுவைக் கொன்ற கிருஷ்ணனையும், பார்த்தர்களையும், கிருஷ்ணையையும், புரோகிதரையும் முறைப்படி பூஜித்தார்; பின்னர் அவருடன் அமர்ந்து, அரசன் யுதிட்டிரனை மிகவும் புகழ்ந்து பேசினார்.
3.185.17
धर्मः परः पाण्डव राज्यलाभा-
त्तस्यादिमाहुस्तप एव राजन्।
सत्यार्जवाभ्यां चरता स्वधर्मं ।
जितस्त्वयाऽचं परश्च लोकः ॥ ३.१८५.१७ ॥
பாண்டவனே, அரசைப் பெறுவதால் உயர்ந்த தர்மம் உண்டாகிறது; அரசே, அதன் தொடக்கம் தவமே என்று சொல்லப்படுகிறது. உண்மையாலும் நேர்மையாலும் உன் தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து நீ இந்த உலகையும் மறுஉலகையும் வென்றாய்.
3.185.18
अधीतमग्रे चरता व्रतानि ।
सम्यग्धनुर्वेदमवाप्य कृत्स्नम्।
क्षात्रेण धर्मेण वसूनि लब्ध्वा ।
सर्वे ह्यवाप्ताः क्रतवः पुराणाः ॥ ३.१८५.१८ ॥
முன்பு விரதங்களை நோற்றுச் சென்றபோது முழு தனுர்வேதத்தையும் நன்கு கற்றீர்கள். க்ஷத்ரிய தர்மத்தால் செல்வத்தைப் பெற்றீர்கள். பண்டைய யாகங்கள் அனைத்தையும் நீங்கள் நிறைவேற்றியுள்ளீர்கள்.
3.185.19
न ग्राम्यधर्मेषु रतिस्तवास्ति ।
कामान्न किंचित्कुरुषे नरेन्द्र।
न चार्तलोभात्प्रजहासि धर्मं ।
तस्मात्प्रभावादसि धर्मराजः ॥ ३.१८५.१९ ॥
அரசனே, உலகியல் இன்பங்களில் உமக்கு ஆசை இல்லை. ஆசையால் எதையும் நீர் செய்வதில்லை. துன்பத்தால் தோன்றும் பேராசையால் தர்மத்தைக் கைவிடுவதுமில்லை. ஆகவே உமது ஆற்றலால் நீர் தர்மராஜர் ஆவீர்.
3.185.20
दानं च सत्यं च तपश्च राजन् ।
क्षमा च शान्तिश्च दमो धृतिश्च।
अवाप्य राष्ट्राणि वसूनि भोगा-
नेषा परा पार्थ सदा रतिस्ते ॥ ३.१८५.२० ॥
அரசனே, தானம், சத்தியம், தவம், பொறுமை, சாந்தி, அடக்கம், உறுதி ஆகியவற்றையும், அரசுகளையும் செல்வத்தையும் இன்பங்களையும் பெற்ற பின்னரும், பிருதையின் மகனே, இதுவே உமது மேலான, எப்போதும் உள்ள விருப்பம்.
3.185.21
हृतं च देशं कुरुजाङ्गलानां ।
कृष्णां सभायामशां च पश्यन्।
अपेतधर्मव्यवहारवृत्तं ।
सहेत तत्पाण्डव कस्त्वदन्यः ॥ ३.१८५.२१ ॥
பாண்டவனே, குரு-ஜாங்கல நாடு பறிக்கப்பட்டது; சபையில் கிருஷ்ணையை (திரௌபதியை) பார்த்தும், அவளுடைய கூந்தல் வெட்டப்பட்டதைக் கண்டும், தர்மமும் ஒழுக்கமும் நீங்கிய நடத்தை நிகழ்ந்தது — உம்மைத் தவிர வேறு யார் இதைப் பொறுத்துக்கொள்வார்?
3.185.22
असंशयं सर्वसमृद्धकामः ।
क्षिप्रं प्रजाः पालयितासि सम्यक्।
अद्यैव तन्निग्रहणं कुरूणां ।
यदि प्रतिज्ञा भवतः समाप्ता ॥ ३.१८५.२२ ॥
ஐயமின்றி, எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறியவராய் நீர் விரைவில் குடிமக்களை நன்கு காப்பாற்றுவீர். உமது சபதம் நிறைவேறியிருந்தால், இன்றே குருக்களை அடக்குவது நிகழும்.
3.185.23
प्रोवाच कृष्णामपि याज्ञसेनीं ।
दशार्हभर्ता सहितः सुहृद्भिः।
कदिष्ट्या समग्राऽसि धनंजयेन ।
समागतेत्येवमुवाच कृष्णः ॥ ३.१८५.२३ ॥
தசார்ஹர்களின் தலைவரான கிருஷ்ணர், தம் நண்பர்களுடன் இருந்து யாஜ்ஞசேனியான கிருஷ்ணையிடமும் கூறினார்: நல்லூழால் நீ தனஞ்சயனுடன் மீண்டும் இணைந்து நிறைவடைந்தாய் என்று இவ்வாறு கிருஷ்ணர் கூறினார்.
3.185.24
कृष्णे धनुर्वेदरतिप्रदाना-
स्तवात्मजास्ते शिशवः शुशीलाः।
सद्भिः सदैवाचरितं समाधिं ।
चरन्ति पुत्रास्तव याज्ञसेनि ॥ ३.१८५.२४ ॥
கிருஷ்ணே, வில்வித்தையில் விருப்பத்தை அளிக்கும், சிறுவர்களான, நல்லொழுக்கமுள்ள உன் மகன்கள் நல்லோரால் எப்போதும் கடைப்பிடிக்கப்படும் ஒருமைப்பாட்டை பின்பற்றுகின்றனர்; யாஜ்ஞசேனியே, உன் மகன்கள் அவ்வாறே நடக்கின்றனர்.
3.185.25
राज्ये नियुक्तैश्च निमन्त्र्यमाणाः ।
पित्रा च कृष्णे तव सोदरैश्च।
न यज्ञसेनस्य न मातुलानां ।
गृहेषु बाला रतिमाप्नुवन्ति ॥ ३.१८५.२५ ॥
அரசில் நியமிக்கப்பட்டவர்களாலும், தந்தையாலும், உன் சகோதரர்களாலும் அழைக்கப்பட்டு, கிருஷ்ணே, சிறுவர்கள் யஜ்ஞசேனனின் வீட்டிலோ, மாமன்களின் வீடுகளிலோ மகிழ்ச்சியை அடைவதில்லை.
3.185.26
आनर्तमेवाभिमुखाः शिवेन ।
गत्वाधनुर्वेदरतिप्रधानाः।
तवात्मजा वृष्णिपुरं प्रविश्य ।
न दैवतेभ्यः स्पृहयन्ति कृष्णे ॥ ३.१८५.२६ ॥
ஆனர்தத்தை நோக்கி, நல்வழியில் சென்று, வில்வித்தையில் முதன்மையாக விருப்பம் கொண்ட உன் மகன்கள் வ்ருஷ்ணிபுரத்தில் நுழைந்து, கிருஷ்ணே, தேவர்களிடமிருந்தும் எதையும் விரும்புவதில்லை.
3.185.27
यथा त्वमेवार्हसि तेषु वृत्तं ।
प्रयोक्तुमार्या च यथैव कुन्ती।
तेष्वप्रमादेन तथा करोति ।
तथैव भूयश्च तथा सुभद्रा ॥ ३.१८५.२७ ॥
நீயே அவர்களிடம் நடத்தை காட்டத் தகுதியுடையவள் என்பது போல, ஆர்யையான குந்தியும் அவர்களிடம் கவனத்துடன் செய்வது போல, மீண்டும் சுபத்ராவும் அவ்வாறே செய்கிறாள்.
3.185.28
यथाऽनिरुद्धस्य यथाऽभिमन्यो-
र्यथा सुनीथस्य यथैव भानोः।
तथा विनेता च गतिश्च कृष्णे ।
तवात्मजानामपि रौक्मिणेयः ॥ ३.१८५.२८ ॥
அனிருத்தருக்கும், அபிமன்யுவுக்கும், சுநீதனுக்கும், பானுவுக்கும் எவ்வாறோ, அவ்வாறே உங்கள் மக்களுக்கும் பயிற்றுவிப்பவரும் புகலிடமும் கிருஷ்ணரே; ருக்மிணியின் மகனும் அவ்வாறே.
3.185.29
गदासिचर्मग्रहणेषु शूरा-
नस्त्रेषु शिक्षासु रथाश्वयाने।
सम्यग्विनेता विनयेदतन्द्री-
स्तांश्चाभिमन्युं च सदा कुमारान् ॥ ३.१८५.२९ ॥
கதை, வாள், கேடயம் பிடிப்பதிலும், ஆயுதங்களிலும், பயிற்சிகளிலும், தேர் மற்றும் குதிரை ஓட்டுவதிலும் வீரர்களை, அபிமன்யுவையும் அந்த இளவரசர்களையும் சோம்பலின்றி அவர் எப்போதும் நன்கு பயிற்றுவிப்பார்.
3.185.30
स चापि सम्यक्प्रणिधाय शिक्षां ।
शस्त्राणइ चैषां विधिवत्प्रदाय।
तवात्मजानां च तथाऽभिमन्योः ।
पराक्रमैस्तुष्यति रौक्मिणेयः ॥ ३.१८५.३० ॥
அவரும் முறையாகப் பயிற்சி அளித்து, விதிப்படி இவர்களுக்கு ஆயுதங்களைக் கொடுத்து, உங்கள் மக்களினதும் அபிமன்யுவினதும் வீரச்செயல்களால் ருக்மிணியின் மகன் மகிழ்கிறார்.
3.185.31
यथा विहारं प्रसमीक्षमाणाः ।
प्रयान्ति पुत्रास्तव याज्ञसेनि।
एकैकमेषामनुयान्ति यत्र ।
रथाश्च यानानि च दन्तिनश्च ॥ ३.१८५.३१ ॥
யாஜ்ஞசேனியே, உங்கள் மக்கள் உல்லாசத்தைப் பார்த்தபடி செல்லும்போது, அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் எங்கு சென்றாலும் தேர்களும் வாகனங்களும் யானைகளும் பின்தொடர்கின்றன.
3.185.32
अथाब्रवीद्धर्मराजं तु कृष्णो ।
दशार्हयोधाः कुकुरान्धकाश्च।
एते निदेशं तव पालयन्त-
स्तिष्ठन्तु यत्रेच्छसि तत्र राजन् ॥ ३.१८५.३२ ॥
அப்போது கிருஷ்ணர் தர்மராஜரிடம் கூறினார்: தசார்ஹ வீரர்களும் குகுரர்களும் அந்தகர்களும் உங்கள் கட்டளையைப் பின்பற்றி, அரசே, நீங்கள் விரும்பும் இடத்தில் தங்கட்டும்.
3.185.33
आवर्ततां कार्मुकवेगवाता ।
हलायुधप्रग्रणा मधूनाम्।
सेना तवार्थेषु नरेन्द्र यत्ता ।
ससादिपत्त्यश्वरथा सनागा ॥ ३.१८५.३३ ॥
ஓ மன்னா, மதுக்களின் படைகள், வில்லின் வேகக் காற்றைப் போல, உன் நோக்கத்திற்காகத் தயாராக உள்ள படைகள், பலராமன் தலைமையில், குதிரைவீரர், காலாட்படை, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள் ஆகியவற்றுடன் திரும்பட்டும்.
3.185.34
प्रस्थाप्यतां पाण्डव धार्तराष्ट्रः ।
सुयोधनः पापकृतां वरिष्ठः।
स सानुबन्धः ससुहद्गणश्च ।
भौमस्य सौबाधिपतेश्च मार्गम् ॥ ३.१८५.३४ ॥
பாண்டவனே, பாவிகளில் தலைசிறந்த திருதராஷ்டிரன் மகன் சுயோதனன், தன் உறவினர்களும் நண்பர்களும் கூட்டத்தோடு, பௌமனும் சௌபாதிபதியும் சென்ற வழியில் அனுப்பப்படட்டும்.
3.185.35
कामं तथा तिष्ठ नरेन्द्र तस्मि-
न्यथा कृतस्ते समयः सभायाम्।
दाशार्हयोधैस्तु हतारियोधं ।
प्रतीक्षतां नागपुरं प्रभग्नम् ॥ ३.१८५.३५ ॥
ஓ மன்னா, அவ்வாறே இரு. சபையில் நீ செய்த சத்தியத்தின்படி, தாசார்ஹ வீரர்களால் எதிரி வீரர்கள் கொல்லப்பட்டபின், சிதைந்த நாகபுரத்திற்காக காத்திரு.
3.185.36
व्यपेतमन्युर्व्यपनीतपाप्मा ।
विहृत् यत्रेच्छसि तत्र कामम्।
ततः समृद्धिप्रभवं विशोकः ।
प्रपत्स्यसे नागपुरं सराष्ट्रम् ॥ ३.१८५.३६ ॥
கோபம் நீங்கி, பாவம் அகன்று, நீ விரும்பும் இடத்தில் விருப்பப்படி உலவு. பின்னர் செழிப்பிலிருந்து பிறந்த துயரமற்றவனாய், நாட்டோடு நாகபுரத்தை அடைவாய்.
3.185.37
ततस्तदाज्ञाय मतं महात्मा ।
यथावदुक्तं पुरुषोत्तमेन।
प्रशस्य विप्रेक्ष्य च धर्मराजः ।
कृताञ्जलिः केशवमित्युवाच ॥ ३.१८५.३७ ॥
பின்னர் புருஷோத்தமன் கூறிய கருத்தை அப்படியே புரிந்துகொண்ட மகாத்மா தருமராஜன், அவரைப் புகழ்ந்து, அவரைப் பார்த்து, கைகூப்பி கேசவனிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
3.185.38
असंशयं केशव पाण्डवानां ।
भवान्गतिस्त्वच्छरणा हि पार्थाः।
कालोदये तच्च ततश्च भूयः ।
कर्ता भवान्कर्म न संशयोस्ति ॥ ३.१८५.३८ ॥
கேசவா, பாண்டவர்களுக்கு நீரே புகலிடம்; பார்த்தர்கள் உம் சரணில் இருக்கிறார்கள். காலம் வரும்போது அதையும், பின்னும் நீரே செய்பவர் ஆவீர்; இதில் ஐயமில்லை.
3.185.39
यथाप्रतिज्ञं विहृतश्च कालः ।
सर्वाः समा द्वादश निर्जनेषु।
अज्ञातचर्यां विधिवत्समाप्य ।
भवद्गताः केशव पाण्डवेयाः ॥ ३.१८५.३९ ॥
கேசவா, சொன்னபடியே காலம் கழிந்தது; பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆளில்லாத இடங்களில் கழிந்தன. மறைவாழ்வை முறைப்படி முடித்து, பாண்டவர்கள் உம்மிடம் வந்துள்ளனர்.
3.185.40
एषैव बुद्धिर्जुषतां सदा त्वां ।
सत्ये स्थिताः केशव पाण्डवेयाः।
सदानधर्माः सजलाः सदाराः ।
सबान्धवास्त्वच्छरणा हि पार्थाः ॥ ३.१८५.४० ॥
கேசவா, இந்த எண்ணமே எப்போதும் உமக்கு இனிதாகட்டும். சத்தியத்தில் நிலைத்த பாண்டவர்கள், எப்போதும் தானதர்மம் செய்பவர்கள், நீர்க்கொடையுடன், மனைவியருடன், உறவினருடன் உம் சரணில் இருக்கிறார்கள்; பார்த்தர்கள் உம் சரணாகதர்.
3.185.41
तथा वदतिवार्ष्णेये धर्मराजे च भारत ।
अथ पश्चात्तपोवृद्धो बहुवर्षसहस्रधृक्।
प्रत्यदृश्यत धर्मात्मा मार्कण्डेयो महातपाः ॥ ३.१८५.४१ ॥
பாரதா, வார்ஷ்ணேயரிடமும் தர்மராஜரிடமும் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், பின்னர் தவத்தால் முதிர்ந்த, பல்லாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்த, தர்மாத்மாவும் மகாதபஸ்வியுமான மார்க்கண்டேயர் தோன்றினார்.
3.185.42
अजरश्चामरंश्चैव रूपौदार्यगुणान्वितः ।
व्यदृश्यत तथा युक्तो यथा स्यात्पञ्चविंशकः ॥ ३.१८५.४२ ॥
அவர் முதுமையற்றவராகவும் சாகாதவராகவும், அழகு, உயர்குணம், நற்பண்புகளுடன் இருந்தார்; இருபத்தைந்து வயது இளைஞரைப் போல தோன்றினார்.
3.185.43
तमागतमृषिं वृद्धं बहुवर्षसहस्रिणम् ।
उपातिष्ठन्त ते सर्वेपाण्डवाः सहयादवाः ॥ ३.१८५.४३ ॥
வந்த அந்த முதிய ரிஷியை, பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்தவரை, பாண்டவர்களும் யாதவர்களும் அனைவரும் சேர்ந்து உபசரித்தனர்.
3.185.44
तमर्चितं सुविश्वस्तमासीनमृषिसत्तमम् ।
ब्राह्मणानां मतेनाह पाण्डवानां च केशवः ॥ ३.१८५.४४ ॥
வணங்கப்பட்டு, நன்றாக ஆறுதலுடன் அமர்ந்திருந்த அந்த ரிஷிசிறந்தவரிடம், பிராமணர்களின் சம்மதத்துடன் பாண்டவர்களின் கருத்துப்படி கேசவன் பேசினார்.
3.185.45
शुश्रूपवः पाण्डवास्ते ब्राह्मणाश्च समागताः ।
द्रौपदी सत्यभामा च तथाऽहंपरमं वचः ॥ ३.१८५.४५ ॥
சேவை செய்துகொண்டிருந்த அந்தப் பாண்டவர்களும், அங்கு கூடியிருந்த பிராமணர்களும், திரௌபதியும் சத்யபாமையும் — நானும் அந்த உயர்ந்த சொல்லைக் கேட்டேன்.
3.185.46
पुरावृत्ताः कथाः पुण्याः सदाचारान्सनातनान् ।
राज्ञांस्त्रीणामृषीणां च मार्कणअडेय प्रचक्ष्व नः ॥ ३.१८५.४६ ॥
மார்க்கண்டேயரே, பழங்காலத்தில் நடந்த புண்ணியக் கதைகளையும், அரசர்கள், பெண்கள், ரிஷிகளின் நித்திய நல்லொழுக்கங்களையும் எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.185.47
तेषु तत्रोपविष्टेषु देवर्षिरपि नारदः ।
आजगाम विशुद्धात्मा पाण्डवानवलोककः ॥ ३.१८५.४७ ॥
அவர்கள் அங்கு அமர்ந்திருக்கையில், தூய ஆன்மாவான தேவரிஷி நாரதரும் பாண்டவர்களைப் பார்த்தவாறு வந்து சேர்ந்தார்.
3.185.48
तमप्यथ महात्मानं सर्वे ते पुरुषर्षभाः ।
पाद्यार्ध्याभ्यां यथान्यायमुपतस्थुर्मनीषिणः ॥ ३.१८५.४८ ॥
பின்னர் அந்த சிறந்த மனிதர்களும் ஞானியருமான அனைவரும், அந்த மகாத்மாவையும் முறைப்படி பாத்தியமும் அர்க்கியமும் கொடுத்து உபசரித்தனர்.
3.185.49
नारदस्त्वथ देवर्षिर्ज्ञात्वा तांस्तु कृतक्षणान् ।
मार्कण्डेयस्य वदतस्तां कथामन्वमोदत ॥ ३.१८५.४९ ॥
பின்னர் தேவரிஷி நாரதர் அவர்கள் சற்று இடைவேளை எடுத்திருப்பதை அறிந்து, மார்க்கண்டேயர் சொல்லிய அந்தக் கதையை ஏற்று மகிழ்ந்தார்.
3.185.50
उवाच चैनं कालज्ञं स्मयन्निव सनारदः ।
ब्रह्मर्षे कथ्यतां यत्ते पाण्डवेषु विवक्षितम् ॥ ३.१८५.५० ॥
காலத்தை அறிந்த அவரிடம் நாரதர் புன்னகைத்தவாறு சொன்னார்: 'பிரம்மரிஷியே, பாண்டவர்களைப் பற்றி நீர் சொல்ல விரும்புவதைச் சொல்லுங்கள்.'
3.185.51
एवमुक्तः प्रत्युवाच मार्कण्डेयो महातपाः ।
क्षणं कुरुध्वंविपुलमाख्यातव्यं भविष्यति ॥ ३.१८५.५१ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகாதபசியான மார்க்கண்டேயர் பதிலளித்தார்: 'சற்று நேரம் ஓய்வெடுங்கள்; விரிவாகச் சொல்லப்பட வேண்டியது இருக்கிறது.'
3.185.52
एवमुक्ताः क्षणं चक्रुः पाण्डवाः सह तैर्द्विजैः ।
मध्यंदिने यथादित्यं प्रेक्षन्तस्ते महामुनिम् ॥ ३.१८५.५२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட பாண்டவர்கள் அந்த அந்தணர்களுடன் சற்று நேரம் ஓய்வெடுத்தனர்; நடுப்பகல் சூரியனைப் பார்ப்பது போல அந்த மகாமுனியைப் பார்த்தவாறு இருந்தனர்.