ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.186.1
तं विवक्षन्तमालक्ष्यकुरुराजो महामुनिम् ।
कथासंजननार्थाय चोदयामास पाण्डवः ॥ ३.१८६.१ ॥
କଥା କହିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ସେହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖି କୁରୁରାଜ ପାଣ୍ଡବ କଥା ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ।
3.186.2
भवान्दैवतदैत्यानामृषीणां च महात्मनाम् ।
राजर्षीणां च सर्वेषां चरितज्ञः पुरातनः ॥ ३.१८६.२ ॥
ଆପଣ ଦେବତା, ଦାନବ, ମହାତ୍ମା ଋଷି ଓ ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷିଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଜାଣନ୍ତି ଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ।
3.186.3
सेव्यश्चोपासितव्यश् मतो नः काङ्क्षितश्चिरम् ।
अयं च देवकीपुत्रः प्राप्तोऽस्मानवलोककः ॥ ३.१८६.३ ॥
ଆପଣ ଆମ ପାଇଁ ସେବନୀୟ ଓ ଉପାସନୀୟ, ଯାହାଙ୍କୁ ଆମେ ବହୁ ଦିନରୁ ଚାହିଁଥିଲୁ। ଏଣୁ ଦେବକୀପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଆମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
3.186.4
भ्रमत्येव हि मे बुद्धिर्दृष्ट्वाऽऽत्मानं सुखाच्च्युतम् ।
धार्तराष्ट्रांश्च रदुर्त्तानृद्ध्यतः प्रेक्ष्य सर्वशः ॥ ३.१८६.४ ॥
ସୁଖରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ନିଜକୁ ଦେଖି ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସର୍ବପ୍ରକାରେ ସମୃଦ୍ଧ ଦେଖି ମୋ ବୁଦ୍ଧି ସତ୍ୟରେ ଭ୍ରମିତ ହେଉଛି।
3.186.5
कर्मणः पुरुषः कर्ता शुभस्याप्यशुभस्य वा ।
स्वफलं तदुपाश्नापि कथं कर्ता स्विदीश्वरः ॥ ३.१८६.५ ॥
ଶୁଭ କି ଅଶୁଭ କର୍ମର କର୍ତ୍ତା ପୁରୁଷ ଅଟନ୍ତି; ତେବେ ନିଜ ଫଳ ଭୋଗ କରିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ କର୍ତ୍ତା କିପରି ଈଶ୍ୱର ହୋଇପାରିବ?
3.186.6
अथवा सुखदुःखेषु नृणां ब्रह्मविदांवर ।
इह वा कृतमन्वेति परदेहेऽथवा पुनः ॥ ३.१८६.६ ॥
ଅଥବା, ହେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସୁଖ-ଦୁଃଖରେ ଏଠାରେ କୃତ କର୍ମ କି ଅନ୍ୟ ଦେହରେ ଅନୁସରଣ କରେ, ନା ପୁଣି?
3.186.7
देही च देहं संत्यज्य मृग्यमाणः शुभाशुभैः ।
कथं संयुज्यतेप्रेत्य इह वा द्विजसत्तम ॥ ३.१८६.७ ॥
ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ଦେହୀ, ଶୁଭାଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୱେଷିତ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ କିପରି ସଂଯୁକ୍ତ ହୁଏ — ଏଠାରେ କି ଅନ୍ୟତ୍ର, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ?
3.186.8
ऐहलौकिकमेवैतदुताहो पारलौकिकम् ।
क्व वा कर्माणि तिष्ठन्ति जन्तोः प्रेतस्य भार्गव ॥ ३.१८६.८ ॥
ଏହା କ'ଣ ଏହି ଲୋକର, ନା ପରଲୋକର? ହେ ଭାର୍ଗବ, ମୃତ ଜୀବର କର୍ମ କେଉଁଠି ରହେ?
3.186.9
त्वद्युक्तोऽयमनुप्रश्नो यथावद्वदतांवर ।
विदितं वेदितव्यं ते स्थित्यर्थं त्वं तु पृच्छसि ॥ ३.१८६.९ ॥
ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ହିଁ ଏହି ଅନୁପ୍ରଶ୍ନ, ହେ ବକ୍ତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁମେ ଯାହା ଜାଣିବା ଉଚିତ ତାହା ପୂର୍ବରୁ ଜ୍ଞାତ; ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ହିଁ ତୁମେ ପଚାରୁଛ।
3.186.10
अत्र ते कथयिष्यामि तदिहैकमनाः शृणु ।
यथेहामुत्र च नर सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ ३.१८६.१० ॥
ଏହି ବିଷୟରେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ଏଠାରେ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ଶୁଣ, ହେ ନର — ଏଠାରେ ଓ ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ କିପରି ସୁଖଦୁଃଖ ଭୋଗେ।
3.186.11
निर्मलानि शरीराणि विशुद्धानि शरीरिणाम् ।
ससर्ज धऱ्मतन्त्राणि पूर्वोत्पन्नः प्रजापतिः ॥ ३.१८६.११ ॥
ପୂର୍ବରୁ ଜାତ ପ୍ରଜାପତି ଦେହଧାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମଳ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଦେହ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
3.186.12
अमोघफलसंकल्पाः सुव्रताः सत्यवादिनः ।
ब्रह्मभूता नराः पुण्याः पुराणाः कुरुसत्तम ॥ ३.१८६.१२ ॥
ଅମୋଘ ଫଳଦାୟୀ ସଙ୍କଳ୍ପ ଥିବା, ସୁବ୍ରତୀ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ବ୍ରହ୍ମରୂପ ହୋଇଥିବା ପୁଣ୍ୟବାନ ପ୍ରାଚୀନ ମନୁଷ୍ୟ — ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.186.13
सर्वे देवैः समायान्ति स्वच्छन्देन नभस्तलम् ।
ततश्च पुनरायान्ति सर्वे स्वच्छन्दचारिणः ॥ ३.१८६.१३ ॥
ସମସ୍ତେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଆକାଶତଳକୁ ଆସନ୍ତି। ତା'ପରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ପୁନର୍ବାର ଫେରନ୍ତି।
3.186.14
स्वच्चन्दमरणाश्चासन्नराः स्वच्छन्दजीविनः ।
अल्पबाधा निरातङ्काः सिद्धार्था निरुपद्रवाः ॥ ३.१८६.१४ ॥
ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ମରୁଥିଲେ ଓ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଜୀବିତ ରହୁଥିଲେ; ଅଳ୍ପ ବାଧାଯୁକ୍ତ, ନିର୍ଭୟ, ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଓ ଉପଦ୍ରବରହିତ ଥିଲେ।
3.186.15
द्रष्टारोदेवसङ्घानामृषीणां च महात्मनाम् ।
प्रत्यक्षाः सर्वधर्माणां दान्ता विगतमत्सराः ॥ ३.१८६.१५ ॥
ସେମାନେ ଦେବସମୂହ ଓ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନକାରୀ ଥିଲେ; ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ, ସେମାନେ ଦାନ୍ତ ଓ ମତ୍ସରରହିତ ଥିଲେ।
3.186.16
आसन्वर्षसहस्राणि तथा पुत्रसहस्रिणः ।
ततः कालान्तरे तस्मिन्पृथिवीतलचारिणः ॥ ३.१८६.१६ ॥
ସେମାନେ ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବିତ ଥିଲେ ଓ ହଜାର ପୁତ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ଥିଲେ। ତା'ପରେ କାଳକ୍ରମେ ସେମାନେ ପୃଥିବୀତଳେ ବିଚରଣକାରୀ ହେଲେ।
3.186.17
कामक्रोधाभिभूतास्ते मायाव्याजोपजीविनः ।
लोभमोहाभिभूताश्च त्यक्ता देवैस्ततो नराः ॥ ३.१८६.१७ ॥
କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅଭିଭୂତ, ମାୟା ଓ ଛଳରେ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହକାରୀ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଅଭିଭୂତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ସେମାନେ ହେଲେ।
3.186.18
अशुभैः कर्मभिः पापास्तिर्यङ्गिरयगामिनः ।
संसारेषु विचित्रेषु पच्यमानाः पुनः पुनः ॥ ३.१८६.१८ ॥
ଅଶୁଭ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପାପୀ ହୋଇ ସେମାନେ ତିର୍ଯକ୍ ଯୋନି ଓ ନରକକୁ ଯାଉଥିଲେ, ବିଚିତ୍ର ସଂସାରରେ ବାରମ୍ବାର ଦଗ୍ଧ ହେଉଥିଲେ।
3.186.19
मोघेष्टा मोघसंकल्पा मोघज्ञाना विचेतसः ।
काङ्क्षिणः सर्वकामानां नास्तिका भिन्नसेतवः ॥ ३.१८६.१९ ॥
ବ୍ୟର୍ଥ ଇଚ୍ଛା, ବ୍ୟର୍ଥ ସଂକଳ୍ପ, ବ୍ୟର୍ଥ ଜ୍ଞାନଯୁକ୍ତ; ବିଭ୍ରାନ୍ତ ଚିତ୍ତ; ସବୁ କାମନାର ଆକାଙ୍କ୍ଷୀ; ନାସ୍ତିକ; ସେତୁ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଲୋକ।
3.186.20
सर्वाभिशङ्खिनश्चैव संवृत्ताः क्लेदायिनः ।
अशुभैः कर्मभिश्चापि प्रायशः परिचिह्निताः ॥ ३.१८६.२० ॥
ସେମାନେ ସବୁ କିଛି ଉପରେ ସନ୍ଦେହୀ ହୁଅନ୍ତି, କ୍ଷୟ ଆଣନ୍ତି; ପ୍ରାୟଶଃ ଅଶୁଭ କର୍ମରେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଅନ୍ତି।
3.186.21
दौष्कुल्या व्याधिबहुला दुरात्मानोऽभितापिनः ।
भवन्त्यल्पायुषः पापा रौद्रकर्मफलोदयाः।
नाथन्तः सर्वकामानां नास्तिका भिन्नचेतसः ॥ ३.१८६.२१ ॥
ସେମାନେ ନୀଚ କୁଳରେ ଜନ୍ମନ୍ତି, ରୋଗରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ରହନ୍ତି, ଦୁରାତ୍ମା ଓ ଦୁଃଖୀ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଅଳ୍ପାୟୁ, ପାପୀ, କ୍ରୂର କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗକାରୀ; ସବୁ କାମନାର ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ନଥାଏ; ସେମାନେ ନାସ୍ତିକ ଓ ଭଗ୍ନଚିତ୍ତ।
3.186.22
जन्तोः प्रेतस्य कौन्तेय गतिः स्वैरिह कर्मभिः ।
प्राज्ञस्य हीनबुद्धेश्च कर्मकोशः क्व तिष्ठति ॥ ३.१८६.२२ ॥
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର! ଜୀବ ଓ ମୃତର ଗତି ଏଠାରେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମରେ ସ୍ଥିର ହୁଏ। ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂର୍ଖର କର୍ମକୋଷ କେଉଁଠାରେ ରହେ?
3.186.23
क्वस्थस्तत्समुपाश्नाति सुकृतं यदि वेतरत् ।
इति ते दर्शनं यच्च तत्राप्यनुनयं शृणु ॥ ३.१८६.२३ ॥
କେଉଁଠାରେ ରହି ସେ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗେ, ବା ତାହାର ବିପରୀତ? ଏହା ତୁମର ମତ; ଏବେ ତାହାର ସମାଧାନ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ।
3.186.24
अयमादिशरीरेण देवसृष्टेन मानवः ।
शुभानामशुभानां च कुरुते संचयं महत् ॥ ३.१८६.२४ ॥
ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟ ଆଦି ଶରୀର ସହିତ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ କର୍ମର ମହାନ ସଞ୍ଚୟ କରେ।
3.186.25
आयुषोऽन्ते प्रहायेदं क्षीणप्रायं कलेबरम् ।
संभवत्येव युगपद्योनौ नास्त्यन्तराऽभवः ॥ ३.१८६.२५ ॥
ଆୟୁର ଶେଷରେ, ପ୍ରାୟ କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଇଥିବା ଏହି ଶରୀରକୁ ଛାଡ଼ି ସେ ତୁରନ୍ତ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନିଏ; ମଝିରେ କୌଣସି ଅନ୍ତରାଭବ ନ ଥାଏ।
3.186.26
तत्रास्य स्वकृतं कर्म च्छायेवानुगतं सदा ।
फलत्यथ सुखार्हो वा दुःखार्होवाऽथ जायते ॥ ३.१८६.२६ ॥
ସେଠାରେ ତାହାର ସ୍ୱକୃତ କର୍ମ ଛାଇ ପରି ସଦା ତାହାର ପଛେ ଅନୁସରଣ କରି ଫଳ ଦିଏ; ତେବେ ସେ ସୁଖ କିମ୍ବା ଦୁଃଖର ଯୋଗ୍ୟ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନିଏ।
3.186.27
कृतान्तविधिसंयुक्तः स जन्तुर्लक्षणैः शुभैः ।
अशुभैर्वा निरादानो लक्ष्यते ज्ञानदृष्टिभिः ॥ ३.१८६.२७ ॥
ଯମବିଧାନରେ ଯୁକ୍ତ ସେହି ଜୀବ ଶୁଭ ବା ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଆସକ୍ତିହୀନ ଭାବରେ, ଜ୍ଞାନଦୃଷ୍ଟିରେ ଚିହ୍ନିତ ହୁଏ।
3.186.28
एषा तावदबुद्धीनां गतिरुक्ता युधिष्ठिर ।
अतः परं ज्ञानवतां निबोध गतिमुत्तमाम् ॥ ३.१८६.२८ ॥
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହା ଅଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଗତି କୁହାଯାଇଛି; ଏହାପରେ ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଗତି ଜାଣ।
3.186.29
मनुष्यास्तप्ततपसः सर्वागमपरायणाः ।
स्थिरव्रताः सत्यपरा गुरुशुश्रूषणे रताः ॥ ३.१८६.२९ ॥
ତପସ୍ୟାରେ ତପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଆଗମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସ୍ଥିରବ୍ରତୀ, ସତ୍ୟପରାୟଣ ଏବଂ ଗୁରୁସେବାରେ ରତ ମନୁଷ୍ୟମାନେ।
3.186.30
सुशीलाः शुक्लजातीयाः क्षान्ता दान्ताः सुतेजसः ।
शुचियोन्यन्तरगताः प्रायशः शुभलक्षणाः ॥ ३.१८६.३० ॥
ସୁଶୀଳ, ଶୁକ୍ଳ ଜାତିର, କ୍ଷମାଶୀଳ, ଦମନଶୀଳ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ; ଶୁଚି ଯୋନିରେ ଯାଇଥିବା, ପ୍ରାୟତଃ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣଯୁକ୍ତ।
3.186.31
जितेनद्रियत्वाद्वशिनः सत्कृत्यान्मन्दरागिणः ।
अल्पाबाधपरित्रासा भवन्ति निरुपद्रवाः ॥ ३.१८६.३१ ॥
ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜୟ କରିବାରୁ ସେମାନେ ବଶୀ ହୁଅନ୍ତି, ସତ୍କାରରୁ ଅଳ୍ପ ଆସକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ଅଳ୍ପ ଦୁଃଖ ଓ ଭୟ ଥାଏ ଏବଂ ଉପଦ୍ରବହୀନ ହୁଅନ୍ତି।
3.186.32
च्यवन्तं जायमानं च गर्भस्यं चैव सर्वशः ।
स्वमात्मानं परं चैव बुध्यन्ते ज्ञानचक्षुषः ॥ ३.१८६.३२ ॥
ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଲୋକେ ଚ୍ୟୁତ ହେଉଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଏବଂ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଜୀବକୁ ସବୁ ପ୍ରକାରେ, ନିଜକୁ ଓ ଅନ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି।
3.186.33
ऋषयस्ते महात्मानः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ।
कर्मभूमिमिमां प्राप्य पुनर्यान्ति सुरालयम्।
कृत्वा शुभानि कर्माणि ज्ञानेन भरतर्षभ ॥ ३.१८६.३३ ॥
ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଓ ଆଗମ ବୁଦ୍ଧିଧାରୀ ସେହି ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ଏହି କର୍ମଭୂମି ପାଇ, ଜ୍ଞାନରେ ଶୁଭ କର୍ମ କରି, ପୁଣି ଦେବଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି। ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.186.34
किंचिद्दैवाद्धठात्किंचित्किंचिदेव स्वकर्मभिः ।
प्राप्नुवन्ति नरा राजन्मा तेऽस्त्वन्याविचारणा ॥ ३.१८६.३४ ॥
କିଛି ମନୁଷ୍ୟ ଦୈବରୁ, କିଛି ବଳରୁ ଏବଂ କିଛି ନିଜ କର୍ମରୁ ହିଁ ପାଆନ୍ତି। ହେ ରାଜନ, ଏଥିରେ ତୁମର ଅନ୍ୟ ବିଚାର ନ ହେଉ।
3.186.35
इमामत्रोपमां चापि निबोध वदतांवर ।
मनुष्यलोके यच्छ्रेयः परंमन्ये युधिष्ठिर ॥ ३.१८६.३५ ॥
ହେ ବକ୍ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଉପମାକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝ। ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ ଯାହା ଶ୍ରେୟ ବୋଲି ମୁଁ ମାନେ, ତାହା ଜାଣ।
3.186.36
इहैवैकस्य नामुत्र अमुत्रैकस्य नो इह ।
इह चामुत्र चैकस् नामुत्रैकस्य नो इह ॥ ३.१८६.३६ ॥
ଜଣକ ପାଇଁ ଏଠାରେ ହିଁ (ସୁଖ), ସେଠାରେ ନୁହେଁ; ଜଣକ ପାଇଁ ସେଠାରେ ହିଁ, ଏଠାରେ ନୁହେଁ। ଅନ୍ୟ ଜଣକ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଓ ସେଠାରେ ଦୁହେଁ ଅଛି; ଜଣକ ପାଇଁ ସେଠାରେ ବି ନାହିଁ, ଏଠାରେ ବି ନାହିଁ।
3.186.37
धनानि येषां विपुलानि सन्ति ।
नित्यंरमन्ते सुविभूषिताङ्गाः।
तेषामयं शत्रुवरघ्नलोको ।
नासौ सदा ग्राम्यसुखे रतानाम् ॥ ३.१८६.३७ ॥
ଯାହାଙ୍କର ବିପୁଳ ଧନ ଅଛି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସୁସଜ୍ଜିତ ଅଙ୍ଗ ସହ ସର୍ବଦା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଏହି ଲୋକ ଶତ୍ରୁସଂହାରକାରୀଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ନୁହେଁ; ତାହା ସର୍ବଦା ଗ୍ରାମ୍ୟ ସୁଖରେ ରତ ଲୋକଙ୍କର।
3.186.38
ये योगयुक्तास्तपसि प्रसक्ताः ।
स्वाध्यायशीला जरयन्ति देहान्।
जितेन्द्रिया भूतहिते निविष्टा ।
स्तेषामसौ नायमरिघ्नलोकः ॥ ३.१८६.३८ ॥
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗଯୁକ୍ତ, ତପସ୍ୟାରେ ଆସକ୍ତ, ସ୍ଵାଧ୍ୟାୟଶୀଳ, ଶରୀରକୁ କ୍ଷୀଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଏବଂ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ହିତରେ ନିଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କର ସେହି ଲୋକ; ଏହା ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କ ଲୋକ ନୁହେଁ।
3.186.39
ये धर्ममेव प्रथमं चरन्ति ।
धर्मेण लब्ध्वा च धनानि काले।
दारानवाप्य क्रतुभिर्यजन्ते ।
तेषामयं चैव परश्च लोकः ॥ ३.१८६.३९ ॥
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମକୁ ହିଁ ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ଯଥାକାଳରେ ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ପତ୍ନୀ ପାଇ ଯଜ୍ଞରେ ଯଜନ କରନ୍ତି — ସେମାନଙ୍କର ଏହା ଓ ପରଲୋକ ଉଭୟ ଅଛି।
3.186.40
ये नैव विद्यां न तपो न दानं ।
न चापि मूढाः प्रजने यतन्ते।
न चापिगच्छन्ति शुभान्यभाग्या-
स्तेषामयं चैव परश्च नास्ति ॥ ३.१८६.४० ॥
ଯେଉଁମାନେ ବିଦ୍ୟା, ତପସ୍ୟା ବା ଦାନ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ମୂଢ଼ ହୋଇ ସନ୍ତାନୋତ୍ପତ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ଶୁଭ ମଧ୍ୟ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ — ସେମାନଙ୍କର ଏହା ନାହିଁ, ପରଲୋକ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ।
3.186.41
सर्वे भवन्तस्त्वतिवीर्यसत्वा ।
दिव्यौजसः संहननोपपन्नाः।
लोकादमुष्मादवनिं प्रपन्नाः ।
स्वधीतविद्याः सुरकार्यहेतोः ॥ ३.१८६.४१ ॥
ଆପଣ ସମସ୍ତେ ଅତିବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ସତ୍ତ୍ୱବାନ; ଦିବ୍ୟ ତେଜ ଓ ଦୃଢ଼ ଶରୀରଧାରୀ; ସେହି ଲୋକରୁ ଦେବକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପୃଥିବୀକୁ ଆସିଛନ୍ତି; ବିଦ୍ୟା ଭଲ ଭାବେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି।
3.186.42
कृत्वैव कर्माणइ महान्ति शूरा-
स्तपोदमाचारविहारशीलाः।
देवानृषीन्प्रेतगतांसच् सर्वा-
न्संतर्पयित्वा विधिना परेण ॥ ३.१८६.४२ ॥
ମହାନ କର୍ମ କରି, ତପ, ଦମ, ଆଚାର ଓ ବିହାରରେ ସ୍ୱଭାବବିଶିଷ୍ଟ ଶୂରମାନେ, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପ୍ରେତଗତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପରମ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତୃପ୍ତ କରି।
3.186.43
स्वर्गं परं पुण्यकृतां निवासं ।
क्रमेण संप्राप्स्यथ कर्मभिः स्वैः।
माभूद्विशङ्का तव कौरवेन्द्र ।
दृष्ट्वाऽऽत्मनः क्लेशमिमं सुखार्थम् ॥ ३.१८६.४३ ॥
ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀଙ୍କ ପରମ ନିବାସ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ତୁମେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା କ୍ରମେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ। ହେ କୌରବେନ୍ଦ୍ର, ସୁଖ ପାଇଁ ତୁମର ଏହି କ୍ଲେଶ ଦେଖି ତୁମ ମନରେ ସନ୍ଦେହ ନ ହେଉ।