മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.186
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.186.1
तं विवक्षन्तमालक्ष्यकुरुराजो महामुनिम् ।
कथासंजननार्थाय चोदयामास पाण्डवः ॥ ३.१८६.१ ॥
സംസാരിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ആ മഹാമുനിയെ കണ്ട്, കുരുരാജാവായ പാണ്ഡവൻ കഥ തുടങ്ങാനായി അദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
3.186.2
भवान्दैवतदैत्यानामृषीणां च महात्मनाम् ।
राजर्षीणां च सर्वेषां चरितज्ञः पुरातनः ॥ ३.१८६.२ ॥
ദേവന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരുടെയും എല്ലാ രാജർഷിമാരുടെയും ചരിത്രം അറിയുന്ന പുരാതനനാണ് നിങ്ങൾ.
3.186.3
सेव्यश्चोपासितव्यश् मतो नः काङ्क्षितश्चिरम् ।
अयं च देवकीपुत्रः प्राप्तोऽस्मानवलोककः ॥ ३.१८६.३ ॥
നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾ സേവിക്കേണ്ടവനും ഉപാസിക്കേണ്ടവനുമാണ്; ഏറെക്കാലമായി ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിച്ചവൻ. ഇതാ, ദേവകീപുത്രനും ഞങ്ങളെ കാണാൻ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
3.186.4
भ्रमत्येव हि मे बुद्धिर्दृष्ट्वाऽऽत्मानं सुखाच्च्युतम् ।
धार्तराष्ट्रांश्च रदुर्त्तानृद्ध्यतः प्रेक्ष्य सर्वशः ॥ ३.१८६.४ ॥
സുഖത്തിൽനിന്ന് വീണുപോയ എന്നെയും, എല്ലാ വിധത്തിലും വളരുന്ന ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെയും കാണുമ്പോൾ എന്റെ ബുദ്ധി സത്യമായും ഭ്രമിക്കുന്നു.
3.186.5
कर्मणः पुरुषः कर्ता शुभस्याप्यशुभस्य वा ।
स्वफलं तदुपाश्नापि कथं कर्ता स्विदीश्वरः ॥ ३.१८६.५ ॥
ശുഭമോ അശുഭമോ ആയ കർമ്മത്തിന്റെ കർത്താവ് മനുഷ്യനാണ്; സ്വന്തം ഫലം അനുഭവിക്കുമ്പോഴും അവൻ എങ്ങനെ ഈശ്വരനാകും?
3.186.6
अथवा सुखदुःखेषु नृणां ब्रह्मविदांवर ।
इह वा कृतमन्वेति परदेहेऽथवा पुनः ॥ ३.१८६.६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, മനുഷ്യരുടെ സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ ഇവിടെ ചെയ്ത കർമ്മം മറ്റൊരു ദേഹത്തിൽ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ, അതോ വീണ്ടും?
3.186.7
देही च देहं संत्यज्य मृग्यमाणः शुभाशुभैः ।
कथं संयुज्यतेप्रेत्य इह वा द्विजसत्तम ॥ ३.१८६.७ ॥
ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ദേഹി, ശുഭാശുഭങ്ങളാൽ അന്വേഷിക്കപ്പെട്ട്, മരണശേഷം എങ്ങനെ ചേരുന്നു — ഇവിടെയോ, അതോ ദ്വിജോത്തമാ?
3.186.8
ऐहलौकिकमेवैतदुताहो पारलौकिकम् ।
क्व वा कर्माणि तिष्ठन्ति जन्तोः प्रेतस्य भार्गव ॥ ३.१८६.८ ॥
ഇത് ഇഹലോകത്തിനുള്ളതോ, പരലോകത്തിനുള്ളതോ? ഭാർഗവാ, മരിച്ച ജീവിയുടെ കർമ്മങ്ങൾ എവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു?
3.186.9
त्वद्युक्तोऽयमनुप्रश्नो यथावद्वदतांवर ।
विदितं वेदितव्यं ते स्थित्यर्थं त्वं तु पृच्छसि ॥ ३.१८६.९ ॥
നിനക്കു യോജിച്ചതാണ് ഈ അനുപ്രശ്നം, വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠാ. നീ അറിയേണ്ടത് നിനക്കു മുൻപേ അറിയാമല്ലോ; സ്ഥിരതയ്ക്കായി മാത്രമാണ് നീ ചോദിക്കുന്നത്.
3.186.10
अत्र ते कथयिष्यामि तदिहैकमनाः शृणु ।
यथेहामुत्र च नर सुखदुःखमुपाश्नुते ॥ ३.१८६.१० ॥
ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം; ഇവിടെ ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ കേൾക്കുക, നരാ — ഇവിടെയും അവിടെയും മനുഷ്യൻ സുഖദുഃഖങ്ങൾ എങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന്.
3.186.11
निर्मलानि शरीराणि विशुद्धानि शरीरिणाम् ।
ससर्ज धऱ्मतन्त्राणि पूर्वोत्पन्नः प्रजापतिः ॥ ३.१८६.११ ॥
മുൻപേ ജനിച്ച പ്രജാപതി ദേഹധാരികൾക്കായി നിർമ്മലവും വിശുദ്ധവും ധർമ്മതന്ത്രങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിതവുമായ ശരീരങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു.
3.186.12
अमोघफलसंकल्पाः सुव्रताः सत्यवादिनः ।
ब्रह्मभूता नराः पुण्याः पुराणाः कुरुसत्तम ॥ ३.१८६.१२ ॥
അമോഘഫലമുള്ള സങ്കല്പങ്ങളുള്ളവർ, സുവ്രതർ, സത്യവാദികൾ, ബ്രഹ്മഭൂതരായ പുണ്യമനുഷ്യർ — പുരാതന മനുഷ്യർ, കുരുശ്രേഷ്ഠാ.
3.186.13
सर्वे देवैः समायान्ति स्वच्छन्देन नभस्तलम् ।
ततश्च पुनरायान्ति सर्वे स्वच्छन्दचारिणः ॥ ३.१८६.१३ ॥
എല്ലാവരും ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇച്ഛാനുസരണം ആകാശതലത്തിലേക്ക് വരുന്നു. പിന്നീട് ഇച്ഛാനുസരണം സഞ്ചരിക്കുന്ന അവരെല്ലാവരും വീണ്ടും മടങ്ങുന്നു.
3.186.14
स्वच्चन्दमरणाश्चासन्नराः स्वच्छन्दजीविनः ।
अल्पबाधा निरातङ्काः सिद्धार्था निरुपद्रवाः ॥ ३.१८६.१४ ॥
അവർ ഇച്ഛാനുസരണം മരിക്കുന്നവരും ഇച്ഛാനുസരണം ജീവിക്കുന്നവരുമായിരുന്നു; അല്പ ബാധകളുള്ളവരും ഭയമില്ലാത്തവരും ലക്ഷ്യം നേടിയവരും ഉപദ്രവമില്ലാത്തവരുമായിരുന്നു.
3.186.15
द्रष्टारोदेवसङ्घानामृषीणां च महात्मनाम् ।
प्रत्यक्षाः सर्वधर्माणां दान्ता विगतमत्सराः ॥ ३.१८६.१५ ॥
അവർ ദേവസംഘങ്ങളെയും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരെയും ദർശിക്കുന്നവരായിരുന്നു; എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും പ്രത്യക്ഷമായവരും ദാന്തരും മത്സരരഹിതരുമായിരുന്നു.
3.186.16
आसन्वर्षसहस्राणि तथा पुत्रसहस्रिणः ।
ततः कालान्तरे तस्मिन्पृथिवीतलचारिणः ॥ ३.१८६.१६ ॥
അവർ ആയിരം വർഷങ്ങൾ ജീവിക്കുന്നവരും ആയിരം പുത്രന്മാരുള്ളവരുമായിരുന്നു. പിന്നീട് കാലാന്തരത്തിൽ അവർ ഭൂതലത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരായി.
3.186.17
कामक्रोधाभिभूतास्ते मायाव्याजोपजीविनः ।
लोभमोहाभिभूताश्च त्यक्ता देवैस्ततो नराः ॥ ३.१८६.१७ ॥
കാമക്രോധങ്ങളാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടവരും മായയും വഞ്ചനയുംകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവരും ലോഭമോഹങ്ങളാൽ അഭിഭൂതരുമായ ആ മനുഷ്യരെ ദേവന്മാർ ഉപേക്ഷിച്ചു.
3.186.18
अशुभैः कर्मभिः पापास्तिर्यङ्गिरयगामिनः ।
संसारेषु विचित्रेषु पच्यमानाः पुनः पुनः ॥ ३.१८६.१८ ॥
അശുഭകർമ്മങ്ങളാൽ പാപികളായി, തിര്യക്കിലേക്കും നരകത്തിലേക്കും പോകുന്നവരായി, വൈചിത്ര്യമേറിയ സംസാരങ്ങളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും വെന്തുകൊണ്ടിരുന്നു.
3.186.19
मोघेष्टा मोघसंकल्पा मोघज्ञाना विचेतसः ।
काङ्क्षिणः सर्वकामानां नास्तिका भिन्नसेतवः ॥ ३.१८६.१९ ॥
വ്യർത്ഥമായ ആഗ്രഹങ്ങളും വ്യർത്ഥമായ സങ്കല്പങ്ങളും വ്യർത്ഥമായ ജ്ഞാനവുമുള്ളവർ; ചിതറിയ മനസ്സുള്ളവർ; എല്ലാ കാമനകളും ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ; നാസ്തികർ; പാലങ്ങൾ തകർത്തവർ.
3.186.20
सर्वाभिशङ्खिनश्चैव संवृत्ताः क्लेदायिनः ।
अशुभैः कर्मभिश्चापि प्रायशः परिचिह्निताः ॥ ३.१८६.२० ॥
അവർ എല്ലാറ്റിനെയും സംശയിക്കുന്നവരായി, ക്ഷയം വരുത്തുന്നവരായിത്തീരുന്നു; മിക്കവാറും അശുഭകർമ്മങ്ങളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
3.186.21
दौष्कुल्या व्याधिबहुला दुरात्मानोऽभितापिनः ।
भवन्त्यल्पायुषः पापा रौद्रकर्मफलोदयाः।
नाथन्तः सर्वकामानां नास्तिका भिन्नचेतसः ॥ ३.१८६.२१ ॥
അവർ ദുഷ്കുലത്തിൽ ജനിക്കുന്നു, രോഗബാധിതരാകുന്നു, ദുരാത്മാക്കളും ദുഃഖിതരുമാകുന്നു; അല്പായുസ്സുള്ളവരും പാപികളും ക്രൂരകർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നവരുമാകുന്നു; എല്ലാ കാമനകളുടെയും അവസാനം അഭയമില്ലാത്തവർ; നാസ്തികരും ഭിന്നമനസ്സുള്ളവരും.
3.186.22
जन्तोः प्रेतस्य कौन्तेय गतिः स्वैरिह कर्मभिः ।
प्राज्ञस्य हीनबुद्धेश्च कर्मकोशः क्व तिष्ठति ॥ ३.१८६.२२ ॥
കുന്തീപുത്രാ! ജീവിക്കും മരിച്ചവനും ഗതി ഇവിടെ അവരവരുടെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു. ജ്ഞാനിക്കും ബുദ്ധിഹീനനും കർമ്മകോശം എവിടെ നിലനിൽക്കുന്നു?
3.186.23
क्वस्थस्तत्समुपाश्नाति सुकृतं यदि वेतरत् ।
इति ते दर्शनं यच्च तत्राप्यनुनयं शृणु ॥ ३.१८६.२३ ॥
എവിടെ നിന്നാണ് അവൻ സുകൃതഫലം അനുഭവിക്കുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ അതിന് വിപരീതമായത്? ഇതാണ് നിന്റെ അഭിപ്രായം; ഇനി അതിനുള്ള വിശദീകരണവും കേൾക്കുക.
3.186.24
अयमादिशरीरेण देवसृष्टेन मानवः ।
शुभानामशुभानां च कुरुते संचयं महत् ॥ ३.१८६.२४ ॥
ഈ മനുഷ്യൻ ദേവന്മാർ സൃഷ്ടിച്ച ആദ്യശരീരത്തോടൊപ്പം ശുഭവും അശുഭവുമായ കർമ്മങ്ങളുടെ വലിയ സഞ്ചയം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
3.186.25
आयुषोऽन्ते प्रहायेदं क्षीणप्रायं कलेबरम् ।
संभवत्येव युगपद्योनौ नास्त्यन्तराऽभवः ॥ ३.१८६.२५ ॥
ആയുസ്സിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ഏതാണ്ട് ക്ഷയിച്ച ഈ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഉടനെ ഗർഭത്തിൽ ജനനം സംഭവിക്കുന്നു; ഇടയ്ക്കുള്ള അവസ്ഥയില്ല.
3.186.26
तत्रास्य स्वकृतं कर्म च्छायेवानुगतं सदा ।
फलत्यथ सुखार्हो वा दुःखार्होवाऽथ जायते ॥ ३.१८६.२६ ॥
അവിടെ അവന്റെ സ്വകർമ്മം നിഴൽപോലെ എപ്പോഴും അവനെ പിന്തുടർന്ന് ഫലം നൽകുന്നു; അപ്പോൾ അവൻ സുഖത്തിന്നോ ദുഃഖത്തിന്നോ അർഹനായി ജനിക്കുന്നു.
3.186.27
कृतान्तविधिसंयुक्तः स जन्तुर्लक्षणैः शुभैः ।
अशुभैर्वा निरादानो लक्ष्यते ज्ञानदृष्टिभिः ॥ ३.१८६.२७ ॥
യമവിധിയോടു ചേർന്ന ആ ജീവി ശുഭമോ അശുഭമോ ആയ ലക്ഷണങ്ങളാൽ, അല്ലെങ്കിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ, ജ്ഞാനദൃഷ്ടികളാൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
3.186.28
एषा तावदबुद्धीनां गतिरुक्ता युधिष्ठिर ।
अतः परं ज्ञानवतां निबोध गतिमुत्तमाम् ॥ ३.१८६.२८ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, ഇത് അജ്ഞരുടെ ഗതിയെന്ന് പറയപ്പെട്ടു; ഇതിനപ്പുറം ജ്ഞാനികളുടെ ഉത്തമഗതി അറിയുക.
3.186.29
मनुष्यास्तप्ततपसः सर्वागमपरायणाः ।
स्थिरव्रताः सत्यपरा गुरुशुश्रूषणे रताः ॥ ३.१८६.२९ ॥
തപസ്സിനാൽ ശുദ്ധരായവരും, എല്ലാ ആഗമങ്ങളിലും നിഷ്ഠയുള്ളവരും, സ്ഥിരവ്രതരും, സത്യപരരും, ഗുരുശുശ്രൂഷയിൽ രമിക്കുന്നവരുമായ മനുഷ്യർ.
3.186.30
सुशीलाः शुक्लजातीयाः क्षान्ता दान्ताः सुतेजसः ।
शुचियोन्यन्तरगताः प्रायशः शुभलक्षणाः ॥ ३.१८६.३० ॥
സുശീലരും, ശുക്ലജാതിയിൽ പിറന്നവരും, ക്ഷമയുള്ളവരും, ദമമുള്ളവരും, മഹാതേജസ്വികളും; ശുദ്ധമായ ഗർഭങ്ങളിൽ പ്രവേശിച്ചവരും, മിക്കവാറും ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ളവരും.
3.186.31
जितेनद्रियत्वाद्वशिनः सत्कृत्यान्मन्दरागिणः ।
अल्पाबाधपरित्रासा भवन्ति निरुपद्रवाः ॥ ३.१८६.३१ ॥
ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചതിനാൽ വശവർത്തികളും, യോഗ്യമായത് ആദരിച്ചതിനാൽ അല്പാസക്തരും, കുറഞ്ഞ ദുഃഖവും ഭയവും ഉള്ളവരും, ഉപദ്രവമില്ലാത്തവരുമായി ഭവിക്കുന്നു.
3.186.32
च्यवन्तं जायमानं च गर्भस्यं चैव सर्वशः ।
स्वमात्मानं परं चैव बुध्यन्ते ज्ञानचक्षुषः ॥ ३.१८६.३२ ॥
ജ്ഞാനനേത്രമുള്ളവർ മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെയും ജനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നവരെയും ഗർഭസ്ഥരെയും എല്ലാ വിധത്തിലും, സ്വയത്തെയും മറ്റുള്ളവരെയും അറിയുന്നു.
3.186.33
ऋषयस्ते महात्मानः प्रत्यक्षागमबुद्धयः ।
कर्मभूमिमिमां प्राप्य पुनर्यान्ति सुरालयम्।
कृत्वा शुभानि कर्माणि ज्ञानेन भरतर्षभ ॥ ३.१८६.३३ ॥
പ്രത്യക്ഷവും ആഗമവും ബുദ്ധിയാക്കിയ ആ മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാർ ഈ കർമഭൂമി ലഭിച്ച്, ജ്ഞാനത്താൽ ശുഭകർമങ്ങൾ ചെയ്ത്, വീണ്ടും ദേവലോകത്തേക്ക് പോകുന്നു. ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
3.186.34
किंचिद्दैवाद्धठात्किंचित्किंचिदेव स्वकर्मभिः ।
प्राप्नुवन्ति नरा राजन्मा तेऽस्त्वन्याविचारणा ॥ ३.१८६.३४ ॥
ചിലത് ദൈവത്താലും, ചിലത് ബലത്താലും, ചിലത് സ്വകർമ്മങ്ങളാൽത്തന്നെയും മനുഷ്യർ നേടുന്നു. രാജാവേ, ഇതിൽ നിനക്ക് മറ്റൊരു ചിന്ത വേണ്ടാ.
3.186.35
इमामत्रोपमां चापि निबोध वदतांवर ।
मनुष्यलोके यच्छ्रेयः परंमन्ये युधिष्ठिर ॥ ३.१८६.३५ ॥
വക്താക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ഈ ഉപമയും അറിയുക. യുധിഷ്ഠിരാ, മനുഷ്യലോകത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേയസ്സ് എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നത് ഇതാണ്.
3.186.36
इहैवैकस्य नामुत्र अमुत्रैकस्य नो इह ।
इह चामुत्र चैकस् नामुत्रैकस्य नो इह ॥ ३.१८६.३६ ॥
ഒരാൾക്ക് ഇവിടെ മാത്രം (സുഖം), അവിടെയല്ല; ഒരാൾക്ക് അവിടെ മാത്രം, ഇവിടെയല്ല. മറ്റൊരാൾക്ക് ഇവിടെയും അവിടെയും രണ്ടും ഉണ്ട്; ഒരാൾക്ക് അവിടെയുമില്ല ഇവിടെയുമില്ല.
3.186.37
धनानि येषां विपुलानि सन्ति ।
नित्यंरमन्ते सुविभूषिताङ्गाः।
तेषामयं शत्रुवरघ्नलोको ।
नासौ सदा ग्राम्यसुखे रतानाम् ॥ ३.१८६.३७ ॥
ആർക്ക് വിപുലമായ ധനമുണ്ടോ, നന്നായി അലങ്കരിച്ച അംഗങ്ങളോടെ നിത്യം രമിക്കുന്നുവോ, അവരുടെ ഈ ലോകം ശത്രുക്കളെ സംഹരിച്ചവരുടെ ശ്രേഷ്ഠലോകമല്ല; അത് എപ്പോഴും ലൗകികസുഖത്തിൽ രമിക്കുന്നവരുടേതാണ്.
3.186.38
ये योगयुक्तास्तपसि प्रसक्ताः ।
स्वाध्यायशीला जरयन्ति देहान्।
जितेन्द्रिया भूतहिते निविष्टा ।
स्तेषामसौ नायमरिघ्नलोकः ॥ ३.१८६.३८ ॥
യോഗയുക്തരും തപസ്സിൽ മുഴുകിയവരും സ്വാധ്യായശീലരും ശരീരത്തെ ക്ഷയിപ്പിച്ചവരും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ ജയിച്ചവരും ജീവികളുടെ ഹിതത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവരുമായവരുടേതാണ് ആ ലോകം; ഇത് ശത്രുഹന്താവിന്റെ ലോകമല്ല.
3.186.39
ये धर्ममेव प्रथमं चरन्ति ।
धर्मेण लब्ध्वा च धनानि काले।
दारानवाप्य क्रतुभिर्यजन्ते ।
तेषामयं चैव परश्च लोकः ॥ ३.१८६.३९ ॥
ആദ്യം ധർമ്മം മാത്രം ആചരിക്കുന്നവരും ധർമ്മത്താൽ യഥാകാലം ധനം നേടുന്നവരും ഭാര്യമാരെ നേടി യജ്ഞങ്ങളാൽ യജിക്കുന്നവരും — അവർക്ക് ഇതും പരലോകവും ഉണ്ട്.
3.186.40
ये नैव विद्यां न तपो न दानं ।
न चापि मूढाः प्रजने यतन्ते।
न चापिगच्छन्ति शुभान्यभाग्या-
स्तेषामयं चैव परश्च नास्ति ॥ ३.१८६.४० ॥
വിദ്യയോ തപസ്സോ ദാനമോ ചെയ്യാത്തവരും മൂഢരായി സന്താനോൽപാദനത്തിനും ശ്രമിക്കാത്തവരും ഭാഗ്യമില്ലായ്മയാൽ ശുഭങ്ങളെയും നേടാത്തവരും — അവർക്ക് ഇതുമില്ല, പരലോകവുമില്ല.
3.186.41
सर्वे भवन्तस्त्वतिवीर्यसत्वा ।
दिव्यौजसः संहननोपपन्नाः।
लोकादमुष्मादवनिं प्रपन्नाः ।
स्वधीतविद्याः सुरकार्यहेतोः ॥ ३.१८६.४१ ॥
നിങ്ങളെല്ലാവരും അതിവീര്യവും സത്ത്വവുമുള്ളവർ; ദിവ്യതേജസ്സും ദൃഢശരീരവുമുള്ളവർ; ആ ലോകത്തുനിന്ന് ദേവകാര്യത്തിനായി ഭൂമിയിലെത്തിയവർ; വിദ്യ നന്നായി പഠിച്ചവർ.
3.186.42
कृत्वैव कर्माणइ महान्ति शूरा-
स्तपोदमाचारविहारशीलाः।
देवानृषीन्प्रेतगतांसच् सर्वा-
न्संतर्पयित्वा विधिना परेण ॥ ३.१८६.४२ ॥
മഹത്തായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, തപസ്സ്, ദമം, ആചാരം, വിഹാരം എന്നിവയിൽ സ്വഭാവമുള്ള ശൂരന്മാർ, ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും പ്രേതലോകം പ്രാപിച്ചവരെ എല്ലാവരെയും വിധിപ്രകാരം പരമഭക്തിയോടെ തൃപ്തരാക്കി.
3.186.43
स्वर्गं परं पुण्यकृतां निवासं ।
क्रमेण संप्राप्स्यथ कर्मभिः स्वैः।
माभूद्विशङ्का तव कौरवेन्द्र ।
दृष्ट्वाऽऽत्मनः क्लेशमिमं सुखार्थम् ॥ ३.१८६.४३ ॥
പുണ്യകർമ്മികളുടെ പരമവാസമായ സ്വർഗ്ഗം നീ നിന്റെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ ക്രമത്തിൽ പ്രാപിക്കും. കൗരവേന്ദ്രാ, സുഖത്തിനായി ഈ നിന്റെ ക്ലേശം കണ്ട് നിനക്ക് സംശയം ഉണ്ടാകരുത്.