மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.188
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.188.1
भूय एव तु माहात्म्यं ब्राह्मणआनां निबोध मे ।
वैन्यो नामेह राजर्षिरश्वमेधाय दीक्षितः ॥ ३.१८८.१ ॥
மீண்டும் பிராமணர்களின் மகிமையை என்னிடமிருந்து கேள். இங்கே வைன்யன் என்ற பெயருடைய ராஜரிஷி அசுவமேதத்திற்காக தீட்சை பெற்றிருந்தார்.
3.188.2
तमत्रिर्गन्तुमारेबे वित्तार्थमिति नः श्रुतम् ।
भूयोऽर्थं नानुरुध्यत्स धर्मव्यक्तिनिदर्शनात् ॥ ३.१८८.२ ॥
அத்ரி செல்வத்திற்காக அவரிடம் செல்லத் தொடங்கினார் என நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்; ஆனால் தர்மத்தின் தெளிவான எடுத்துக்காட்டால் அவர் மேலும் செல்வத்தை வேண்டவில்லை.
3.188.3
स विचिन्त्य महातेजा वनमेवान्वरोचयत् ।
धर्मपत्नीं समाहूय पुत्रांश्चेदमुवाच ह ॥ ३.१८८.३ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வி சிந்தித்து, காட்டையே விரும்பினார். தம் தர்மபத்தினியையும் புதல்வர்களையும் அழைத்து இவ்வாறு கூறினார்.
3.188.4
प्राप्स्यामः फलमत्यन्तं बहुलं निरुपद्रवम् ।
अरण्यगमनं क्षिप्रं रोचतां वो गुणाधिकम् ॥ ३.१८८.४ ॥
நாம் மிகுதியான, ஏராளமான, இடையூறற்ற பலனை அடைவோம். காட்டுக்குச் செல்வது விரைவில் உங்களுக்கு விருப்பமாக இருக்கட்டும்; அது மிகுந்த நன்மை தருவது.
3.188.5
तं भार्या प्रत्युवाचाथ धनमेवानुरुन्धती ।
वैन्यं गत्वा महात्मानमर्थयस्व धनं बहुः ॥ ३.१८८.५ ॥
அப்போது அவருடைய மனைவி அருந்ததி செல்வத்தையே விரும்பி அவரிடம் பதிலளித்தாள்: வைன்ய மகாத்மாவிடம் சென்று மிகுந்த செல்வத்தை வேண்டு.
3.188.6
स ते दास्यति राजर्षिर्यजमानोऽर्थिने धनम् ।
तत आदाय विप्रर्षे प्रतिगृह्य धनं बहु ॥ ३.१८८.६ ॥
அந்த ராஜரிஷி, யாகம் செய்பவர், யாசிப்பவருக்கு செல்வத்தைக் கொடுப்பார். பிராமண ரிஷியே, அதனால் மிகுந்த செல்வத்தை எடுத்து ஏற்றுக்கொண்டு.
3.188.7
भृत्यान्सुतान्संविभज्य ततो व्रज यथेप्सितम् ।
एष वै परमो धर्मो धर्मविद्भिरुदाहृतः ॥ ३.१८८.७ ॥
ஊழியர்களுக்கும் மகன்களுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்த பின், விரும்பியவாறு செல். இதுவே உயர்ந்த தர்மம் என்று தர்மம் அறிந்தோர் கூறியுள்ளனர்.
3.188.8
कथितो मे महाभागे गौतमेन महात्मना ।
वैन्यो धर्मार्थसंयुक्तः सत्यव्रतसमन्वितः ॥ ३.१८८.८ ॥
ஓ மகாபாகியே, மகாத்மா கௌதமர் எனக்குச் சொன்னார்: வைன்யன் (பிருது) தர்மமும் பொருளும் கொண்டவன், சத்தியவிரதம் உடையவன்.
3.188.9
किंत्वस्ति तत्र द्वेष्टारो निवसन्ति हि मे द्विजाः ।
यथा मे गौतमः प्राह ततो न व्यवसाम्यहम् ॥ ३.१८८.९ ॥
ஆனால் அங்கு என்னை வெறுக்கும் துவிஜர்கள் வாழ்கின்றனர். கௌதமர் சொன்னபடியே, அதனால் நான் முடிவு செய்யவில்லை.
3.188.10
तत्र स्म वाचं कल्याणीं धर्मकामार्थसंहिताम् ।
मयोक्तामन्यथा ब्रूयुस्ततस्ते वै निरर्थिकाम् ॥ ३.१८८.१० ॥
அங்கு நான் சொல்லும் தர்மம், காமம், பொருள் கொண்ட நல்ல சொல்லை அவர்கள் வேறுவிதமாகக் கூறினால், அது பயனற்றதாகிவிடும்.
3.188.11
गमिष्यामि महाप्राज्ञे रोचते मे वचस्तव ।
गाश्च मे दास्यते वैन्यः प्रभूतं चार्थसंचयम् ॥ ३.१८८.११ ॥
ஓ மகாபிரஜ்ஞையே, நான் போவேன்; உன் சொற்கள் எனக்கு உகந்தவை. வைன்யன் எனக்குப் பசுக்களையும் மிகுந்த செல்வக் குவியலையும் கொடுப்பான்.
3.188.12
एवमुक्त्वा जगामाशु वैन्ययज्ञं महातपाः ।
गत्वा च यज्ञायतनमत्रिस्तुष्टाव तं नृपम् ॥ ३.१८८.१२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, மகாதபசியான அத்திரி விரைவாக வைன்யனின் யாகத்துக்குச் சென்றார். யாகசாலையை அடைந்து அவர் அந்த அரசனைப் புகழ்ந்தார்.
3.188.13
वाक्यैर्मङ्गलसंयुक्तैः पूजयानोऽब्रवीद्वचः ।
राजन्धन्यस्त्वमीशश्च भुवि त्वं प्रथमो नृपः।
स्तुवन्ति त्वां मुनिगणास्त्वदन्यो नास्ति धर्मवित् ॥ ३.१८८.१३ ॥
மங்கலமான சொற்களால் அவரைப் போற்றி அத்ரி கூறினார்: அரசே, நீ பாக்கியவான், நீயே பூமியின் தலைவன், முதல் அரசன். முனிவர்கள் உன்னைப் புகழ்கின்றனர்; தர்மத்தை அறிந்தவன் உன்னையன்றி வேறு எவரும் இல்லை.
3.188.14
तमब्रवीदृषिः क्रुद्धो वचनं वै महातपाः ॥ ३.१८८.१४ ॥
அப்போது கோபமடைந்த அந்த மகா தவசியான முனிவர் அவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
3.188.15
मैवमत्रे पुनर्ब्रूया न ते प्रज्ञा समाहिता ।
अत्र नः प्रथमो धाता महेन्द्रो वै प्रजापतिः ॥ ३.१८८.१५ ॥
அத்ரியே, இவ்வாறு மீண்டும் சொல்லாதே; உன் ஞானம் நிலைபெற்றதல்ல. இங்கு எங்களுக்கு முதல் படைப்பாளி மகேந்திரனே, பிரஜாபதியும் அவனே.
3.188.16
अथात्रिरपि राजेन्द्र गौतमं प्रत्यभाषत ।
अयमेव विधाता च तथैवेन्द्रः प्रजापतिः।
त्वमेव मुह्यसे मोहान्न प्रज्ञानं तवास्ति ह ॥ ३.१८८.१६ ॥
பின்னர், அரசர்களின் தலைவனே, அத்ரியும் கௌதமனிடம் கூறினார்: இவனே படைப்பாளி, அதுபோல இந்திரனே பிரஜாபதி. நீயே மோகத்தால் குழம்புகிறாய்; உனக்கு உண்மை ஞானம் இல்லை.
3.188.17
जानामि नाहं मुह्यामि त्वंविवक्षुर्विमुह्यसे ।
स्तौषि त्वं दर्शनप्रेप्सू राजानं जनसंसदि ॥ ३.१८८.१७ ॥
நான் அறிவேன், நான் மயங்கவில்லை. நீ சொல்ல விரும்புவதால் மயங்குகிறாய். மக்கள் சபையில் தரிசனம் பெறும் விருப்பத்தால் அரசனைப் புகழ்கிறாய்.
3.188.18
न वेत्थ परमं धर्मं न चास्त्यत्र प्रयोजनम् ।
बालस्त्वमसि मूढश्च वृद्धः केनापि हेतुना ॥ ३.१८८.१८ ॥
நீ உயர்ந்த தர்மத்தை அறியவில்லை; இங்கு அதற்கு எந்தப் பயனும் இல்லை. நீ குழந்தையும் மூடனுமாவாய்; ஏதோ காரணத்தால் வயதில் முதியவனும் ஆனாய்.
3.188.19
विवदन्तौ तथा तौ तु मुनीनां द्रशने स्थितौ ।
ये तस्य यज्ञे संवृत्तास्तेऽपृच्छन्त कथं त्विमौ ॥ ३.१८८.१९ ॥
இவ்வாறு வாதிட்டுக்கொண்டிருந்த அவ்விருவரும் முனிவர்களின் முன் நின்றனர். அவருடைய யாகத்தில் இருந்தவர்கள் இவ்விருவரும் எவ்வாறு வந்தனர் என்று கேட்டனர்.
3.188.20
प्रवेशः केन दत्तोऽयमनयोर्वैन्यसंसदि ।
उच्चैः समभिभाषन्तौ केन कार्येण धिष्ठितौ ॥ ३.१८८.२० ॥
வைன்யனின் சபைக்குள் இவ்விருவருக்கும் நுழைவை யார் அனுமதித்தது? உரத்த குரலில் ஒருவருக்கொருவர் பேசிக்கொண்டு எந்தக் காரியத்திற்காக நிற்கிறார்கள்?
3.188.21
ततः परमधर्मात्मा काश्यपः सर्वधऱ्मवित् ।
विवादिनावनुप्राप्तौ तावुभौ प्रत्यवेदयत् ॥ ३.१८८.२१ ॥
அப்போது மிக உயர்ந்த தர்ம ஆத்மாவும், எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவருமான காசியபர், வாதிட்டபடி வந்த அவ்விருவரையும் அறிவித்தார்.
3.188.22
अथाब्रवीत्सदस्यांस्तु गौतमो मुनिसत्तमान् ।
आवयोर्व्याहृतं प्रश्नं शृणुत द्विजसत्तमाः।
वैन्यं विधातेत्याहात्रिरत्र नौ संशयो महान् ॥ ३.१८८.२२ ॥
பின்னர் கௌதமர் சபையிலுள்ள முனிவர்களில் சிறந்தவர்களிடம் கூறினார்: 'இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, எங்கள் இருவரின் வினாவைக் கேளுங்கள். வைன்யனே படைப்பவன் என்று அத்ரி கூறுகிறார்; இங்கு எங்களுக்கிடையே பெரிய ஐயம் உள்ளது.'
3.188.23
ततस्तु गौतमेनोक्तं वाक्यं वैन्यस्य संसदि ।
श्रुत्वैव तु महात्मानो मुनयोऽभ्यद्रवन्दुतम् ॥ ३.१८८.२३ ॥
பின்னர் கௌதமர் சபையில் வைன்யனைப் பற்றிக் கூறிய சொல்லைக் கேட்டதும், மகாத்மாக்களான முனிவர்கள் விரைந்து முன்னேறினர்.
3.188.24
सनत्कुमारं धर्मज्ञं संशयच्छेदनाय वै ।
पप्रच्छुः प्रणताः सर्वे ब्रह्माणमिव सोमपाः ॥ ३.१८८.२४ ॥
ஐயத்தை அறுப்பதற்காக, தர்மம் அறிந்த சனத்குமாரரிடம் சோமம் பருகுவோர் பிரம்மனிடம் கேட்பதுபோல் அனைவரும் வணங்கி வினவினர்.
3.188.25
स च तेषां वचः श्रुत्वा यथातत्त्वं महातपाः ।
प्रत्युवाचाथ तानेवं धर्मार्थसहितं वचः ॥ ३.१८८.२५ ॥
அந்த மகாதபஸ்வி அவர்களின் சொல்லைக் கேட்டு, உண்மைக்கேற்ப, தர்மமும் அர்த்தமும் கலந்த இந்தச் சொல்லை அவர்களுக்குப் பதிலளித்தார்.
3.188.26
ब्रह्म क्षत्रेण सहितं क्षत्रं च ब्रह्मणा सह ।
संयुक्तौ दहतः शत्रून्वनानीवाग्निमारुतौ ॥ ३.१८८.२६ ॥
க்ஷத்திரத்துடன் சேர்ந்த பிரம்மமும், பிரம்மத்துடன் சேர்ந்த க்ஷத்திரமும், ஒன்றாகக் கூடி, காடுகளை அக்னியும் வாயுவும் எரிப்பதுபோல் எதிரிகளை எரிக்கின்றன.
3.188.27
राजा वै प्रथितो धर्मः प्रजानां पतिरेव च ।
स एव शक्रः शुक्रश्च स धाता च बृहस्पतिः ॥ ३.१८८.२७ ॥
அரசனே புகழ்பெற்ற தர்மம்; அவனே மக்களின் தலைவன். அவனே சக்கிரன், சுக்கிரன், அவனே தாதா, அவனே பிருஹஸ்பதி.
3.188.28
प्रजापतिर्विराट् सम्राट् क्षत्रियो भूपतिर्नृपः ।
य एभिः स्तूयते शब्दैः कस्तं नार्चितुमर्हति ॥ ३.१८८.२८ ॥
பிரஜாபதி, விராட், சம்ராட், க்ஷத்திரியன், பூபதி, நிருபன் என்ற இந்தச் சொற்களால் புகழப்படுபவனை வணங்குவதற்கு யார் தகுதியற்றவர்?
3.188.29
पुरायोनिर्युधाजिच्च अभीष्टानचितो भवः ।
स्वर्णेता सहजिद्बभ्रुरिति राजाऽभिधीयते।
सत्ययोनिः पुराविच्च सत्यधर्मप्रवर्तकः ॥ ३.१८८.२९ ॥
புராயோனி, யுதாஜித், அபீஷ்டன், அர்ச்சிதன் பவன், ஸ்வர்ணேதா, ஸஹஜித், பப்ரு என்று அரசன் அழைக்கப்படுகிறான். சத்யயோனி, புராவித், சத்யதர்ம பிரவர்த்தகன் ஆவான்.
3.188.30
अधर्मादृषयो भीता बलं क्षत्रे समादधन् ।
तस्माद्धि ब्रह्मणा क्षत्रं क्षत्रेण ब्रह्म चाव्ययम् ॥ ३.१८८.३० ॥
அதர்மத்திற்கு அஞ்சிய ரிஷிகள் க்ஷத்திரத்தில் வலிமையை நிலைநிறுத்தினார்கள். ஆகவே பிரம்மத்தால் க்ஷத்திரமும், க்ஷத்திரத்தால் அழியாத பிரம்மமும் (நிலைபெறுகின்றன).
3.188.31
आदित्यो दिवि देवेषु तमो नुदति तेजसा ।
तथैव नृपतिर्भूमावधर्मान्नुदते भृशम् ॥ ३.१८८.३१ ॥
வானில் தேவர்களிடையே சூரியன் தன் ஒளியால் இருளை விரட்டுவது போல, பூமியில் அரசன் அதர்மத்தை முழுமையாக விரட்டுகிறான்।
3.188.32
ततो राज्ञः प्रधानत्वं शास्त्रप्रामाण्यदर्शनात् ।
उत्तरः सिद्ध्यते पक्षो येन राजेति भाषितम् ॥ ३.१८८.३२ ॥
ஆகவே சாஸ்திரங்களின் அதிகாரத்தைக் காண்பதால் அரசனின் முதன்மை நிலைநாட்டப்படுகிறது; அதனால் 'அரசன்' என்று சொல்லப்பட்ட பின் பக்கம் நிறுவப்படுகிறது।
3.188.33
ततः स राजा संहृष्टः सिद्धे पक्षे महामनाः ।
तमत्रिमब्रवीत्प्रीतः पूर्वं येनाभिसंस्तुतः ॥ ३.१८८.३३ ॥
பின்னர் அந்த அரசன், தன் பக்கம் நிறுவப்பட்டதால் மகிழ்ந்து, பெருமனம் கொண்டவனாக, முன்பு தன்னைப் புகழ்ந்த அத்ரியிடம் மகிழ்ச்சியுடன் சொன்னான்।
3.188.34
यस्मात्पूर्वं मनुष्येषु ज्यायांसं मामिहाब्रवीः ।
सर्वदेवैश्च विप्रर्षे संमितं श्रेष्ठमेव च ॥ ३.१८८.३४ ॥
ஓ பிராமண முனிவரே, நீ முன்பு இங்கு மனிதர்களில் என்னை மூத்தவனாகவும், எல்லா தேவர்களுக்கும் நிகராகவும், மிகச் சிறந்தவனாகவும் சொன்னதால்।
3.188.35
तस्मात्तेऽहंप्रदास्यामि विविधं वसु भूरि च ।
दासीसहस्रं श्यामानां सुवस्त्राणामलकृतम् ॥ ३.१८८.३५ ॥
ஆகவே நான் உனக்கு பல்வேறு மற்றும் ஏராளமான செல்வத்தைக் கொடுப்பேன்; நல்ல ஆடை அணிந்து அலங்கரிக்கப்பட்ட ஆயிரம் கருநிற இளம் பணிப்பெண்களையும் தருவேன்।
3.188.36
दशकोटीर्हिरण्यस्य रुक्मभारांस्तथा दश ।
एतद्ददामि विप्रर्षे सर्वज्ञस्त्वं मतो हि मे ॥ ३.१८८.३६ ॥
பத்து கோடி பொன்னும், பத்து பொன் சுமைகளும்; ஓ பிராமண முனிவரே, இவற்றை நான் உனக்குத் தருகிறேன், ஏனெனில் நீ அனைத்தையும் அறிந்தவன் என்று நான் கருதுகிறேன்।
3.188.37
तदत्रिनर्न्यायतः सर्वं प्रतिगृह्याभिसत्कृतः ।
प्रत्युज्जगाम तेजस्वी गृहानेव महातपाः ॥ ३.१८८.३७ ॥
அப்போது மகாதபஸ்வியாகிய அத்ரி அனைத்தையும் முறைப்படி ஏற்று, மரியாதை பெற்றவராய், தேஜஸ்வியாக தம் இல்லத்திற்கே திரும்பிச் சென்றார்.
3.188.38
प्रदाय च धनं प्रीतः पुत्रेभ्यः प्रयतात्मवान् ।
ततः समभिसंधाय वनमेवान्वपद्यत ॥ ३.१८८.३८ ॥
செல்வத்தை மகன்களுக்குக் கொடுத்து, மகிழ்ந்து, தன்னடக்கமுள்ளவராய், பின்னர் உறுதி கொண்டு காட்டையே நோக்கிச் சென்றார்.