Mahābhārata · Adhyāya 3.200

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

3.200.1

देवानां कथा संजाता महीतलं गत्वा महीपतिं शिबिमौशीनरं साध्वेनं शिबिं जिज्ञास्याम इति ॥ एवं भो इत्युक्त्वा अग्नीन्द्रावुपतिष्ठेताम् ॥ ३.२००.१ ॥

Unter den Göttern kam das Gespräch auf: Wir wollen zur Erde gehen und Śibi, den Sohn des Uśīnara, prüfen. Mit den Worten »So sei es, Herr« traten Agni und Indra zu ihm.

3.200.2

अग्निः कपोतरूपेण तमभ्यधावदामिषार्थमिन्द्रः श्येनरूपेण ॥ ३.२००.२ ॥

Agni, in Gestalt einer Taube, stürzte sich auf ihn zu, und Indra, in Gestalt eines Falken, auf der Jagd nach Fleisch.

3.200.3

अथ कपोतो राज्ञो दिव्यासनासीनस्योत्सङ्गं न्यपतत् ॥ ३.२००.३ ॥

Da fiel die Taube in den Schoß des Königs, der auf einem göttlichen Sitz saß.

3.200.4

अथ पुरोहितो राजानमब्रवीत् ॥ प्राणरक्षार्थं श्येनाद्भीतो भवन्तं प्राणार्थी प्रपद्यते ॥ ३.२००.४ ॥

Da sprach der Priester zum König: Vom Falken erschreckt, um ihr Leben bittend, sucht sie bei dir Zuflucht.

3.200.5

वसु ददातु अन्तवान्पार्थिवोऽस्य निष्कृतिं कुर्यात् घोरं कपोतस्य निपातमाहुः ॥ ३.२००.५ ॥

Er möge Reichtum geben; der sterbliche König soll Wiedergutmachung leisten. Man nennt dies den schrecklichen Sturz der Taube.

3.200.6

अथ कपोतो राजानमब्रवीत् ॥ प्राणरक्षणार्थं श्येनाद्भीतो भवन्तं प्राणार्थी प्रपद्ये अङ्गैरङ्गानि प्राप्यार्थी मुनिर्भूत्वा प्राणांस्त्वां प्रपद्ये ॥ ३.२००.६ ॥

Da sprach die Taube zum König: Vom Falken erschreckt, um mein Leben bittend, suche ich Zuflucht bei dir. Begierig, Glieder durch Glieder zu gewinnen, als Weiser, suche ich um meines Lebens willen bei dir Zuflucht.

3.200.7

स्वाध्यायेन कर्शितं ब्रह्मचारिणं मां विद्धि ॥ तपसा दमेन युक्तमाचार्यस्याप्रतिकूलभाषिणम् ॥ एवंयुक्तमपापं मां विद्धि ॥ ३.२००.७ ॥

Erkenne mich als keuschen Schüler, abgemagert durch das Studium des Veda; erkenne mich als einen, der mit Askese und Selbstbeherrschung begabt ist und seinem Lehrer nicht widerspricht. So begabt, erkenne mich als sündenfrei.

3.200.8

गदामि वेदानविचिनोमि छन्दः ।
सर्वेवेदा अक्षरशो मे अधीताः।
न साधु दानं श्रोत्रियस्य प्रदानं ।
मा प्रादाः श्येनाय न कपोतोऽस्मि ॥ ३.२००.८ ॥

Ich rezitiere die Veden und erforsche die Metren; alle Veden habe ich Silbe für Silbe studiert. Eine Gabe an einen gelehrten Brahmanen ist nicht recht, wenn sie dem Falken gegeben wird. Gib mich nicht dem Falken; ich bin keine Taube.

3.200.9

अथ श्येनो राजानमब्रवीत् ॥ ३.२००.९ ॥

Da sprach der Falke zum König.

3.200.10

पर्यायेण वसतिर्वा भवेषु ।
सर्गे जातः पूर्वमस्मात्कपोतात्।
त्वमाददानोऽथ कपोतमेनं ।
मा त्वं राजन्विघ्नकर्ता भवेथाः ॥ ३.२००.१० ॥

Das Wohnen in den Geburten geschieht der Reihe nach; in der Schöpfung wurde ich vor dieser Taube geboren. O König, indem du diese Taube nimmst, werde nicht zum Hindernis.

3.200.11

केनेदृशी जातु परा हि दृष्टा ।
वागुच्यमाना शकनेन संस्कृता।
यां वै कपोतो वदते यां च श्येन ।
उभौ विदित्वा कथमस्तु साधु ॥ ३.२००.११ ॥

Wer hat je eine so erhabene Rede gesehen, von einem Vogel kunstvoll gesprochen? Da beide Reden kennen, die der Taube und die des Falken, wie soll das Rechte geschehen?

3.200.12

नास्य वर्षं वर्षति वर्षकाले ।
नास्य बीजं रोहति काल उप्तम्।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
न त्राणं लभेत्राणमिच्छन्स काले ॥ ३.२००.१२ ॥

Für ihn fällt in der Regenzeit kein Regen; für ihn keimt der zur rechten Zeit gesäte Samen nicht. Wer einen verängstigten Zufluchtsuchenden dem Feind ausliefert, findet keinen Schutz, wenn er ihn in seiner Not begehrt.

3.200.13

जाता ह्रस्वा प्रजा प्रमीयते ।
सदा न वासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
नास्य देवाः प्रतिगृह्णन्ति हव्यम् ॥ ३.२००.१३ ॥

Seine Nachkommen sterben, kaum geboren, jung, und seine Ahnen bereiten ihm nie eine Wohnstatt. Die Götter nehmen das Opfer dessen nicht an, der einen verängstigten Zufluchtsuchenden dem Feind ausliefert.

3.200.14

मोघमन्नं विन्दति चाप्रचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति शीघ्रमेव।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ३.२००.१४ ॥

Der Unwissende erlangt nur vergebliche Speise und fällt bald vom Himmel und aus der Welt. Auf den, der einen verängstigten Zufluchtsuchenden dem Feind ausliefert, schleudern die Götter samt Indra den Donnerkeil.

3.200.15

उक्षाणं पक्त्वा सह ओदनेन ।
अस्मात्कपोतात्प्रति ते नयन्तु।
यस्मिन्देशे रमसेऽतीव श्येन ।
तत्रमांसं शिवयस्ते वहन्तु ॥ ३.२००.१५ ॥

Nachdem man den Stier mit Reis gekocht hat, mögen sie ihn dir von dieser Taube zurückbringen, o Falke. In welchem Land du dich über die Maßen erfreust, o Falke, mögen die Schakale dir das Fleisch bringen.

3.200.16

नोक्षाणो राजन्प्रार्थयेयं न चान्य ।
दस्मान्मांसमधिकं वा कपोतात्।
देवैर्दत्तः सोऽद्य ममैष भक्ष-
स्तन्मे ददस्व शकुनानामभावात् ॥ ३.२००.१६ ॥

O König, ich verlange weder einen Ochsen noch etwas anderes, auch nicht mehr Fleisch als das dieser Taube. Die Götter haben mir heute dies als meine Speise gegeben; da es an Vögeln fehlt, gib es mir.

3.200.17

उक्षाणं वेहतमनूनं नयन्तु ।
ते पश्यन्तु पुरुषा ममैव।
भयाहितस् दायं ममान्तिकात्त्वां ।
प्रत्याम्नायं तु त्वं ह्येनं मा हिंसीः ॥ ३.२००.१७ ॥

Meine Männer sollen einen ganzen, schönen Ochsen herbeibringen und ihn hier vor mir ansehen. Aus Furcht wurde dir ein Teil von mir zugesprochen; doch zum Ausgleich verletze diesen hier (die Taube) nicht.

3.200.18

त्यजे प्राणाननैव दद्यां कपोतं ।
सौम्यो ह्ययं किं न जानासि श्येन।
यथा क्लेशं मा कुरुष्वेह सौम्य ।
नाहं कपोतमर्पयिष्ये कथंचित् ॥ ३.२००.१८ ॥

Ich würde mein Leben hingeben, aber die Taube würde ich nicht geben. Sanfter, weißt du das nicht, o Falke? Verursache hier keinen Schmerz, Sanfter; ich werde diese Taube auf keinen Fall ausliefern.

3.200.19

यथा मां वै साधुवादैः प्रसन्नाः ।
प्रशंसेयुः शिबयः कर्मणा तु।
यथा श्येन प्रियमेव कुर्यां ।
प्रशाधि मां यद्वदेस्तत्करोमि ॥ ३.२००.१९ ॥

Damit die Śibis zufrieden mich mit guten Worten preisen und meine Tat loben; o Falke, unterweise mich, damit ich das tue, was dir gefällt. Was du sagst, das werde ich tun.

3.200.20

ऊरोर्दक्षिणादुत्कृत्य स्वपिशितं तावद्राजन्यावन्मांसं कपोतेन समम् ॥ तथा तस्मात्साधु त्रातः कपोतः प्रशंसेयुश्च शिबय कृतं च प्रियं स्यान्ममेति ॥ ३.२००.२० ॥

O König! Nachdem er aus seinem rechten Oberschenkel sein eigenes Fleisch geschnitten hatte, nahm er so viel, bis es der Taube gleichkam. So wird die Taube gut beschützt, die Śibis werden sie preisen, und das wird mir lieb sein.

3.200.21

अथ स दक्षिणादूरोरुत्कृत्य स्वमांसपेशीं तुलयाधारयत् ॥ गुरुतर एव कपोत आसीत् ॥ ३.२००.२१ ॥

Dann schnitt er aus seinem rechten Oberschenkel ein Stück seines eigenen Fleisches und legte es auf die Waage; doch die Taube blieb schwerer.

3.200.22

पुनरन्यमुच्चकर्त गुरुतर एव कपोतः ॥ एवं सर्वं समधिकृत्य शरीरं तुलायामारोपयामास रतत्तथापि गुरुतर एव कपोत आसीत् ॥ ३.२००.२२ ॥

Wieder schnitt er ein anderes Stück ab, doch die Taube blieb schwerer. So schnitt er schließlich seinen ganzen Körper ab und legte ihn auf die Waage; dennoch blieb die Taube schwerer.

3.200.23

अथ राजा स्वयमेव तुलामारुरोह ॥ न च व्यलीकमासीद्राज्ञ एतद्वृत्तान्तं दृष्टाव त्रात इत्युक्त्वा प्रालीयत श्येनः अथ राजा अब्रवीत् ॥ ३.२००.२३ ॥

Da bestieg der König selbst die Waage. Im König war keine Täuschung. Als er dieses Geschehen sah, verschwand der Falke mit den Worten »beschützt«; da sprach der König.

3.200.24

कपोतं विद्युः शिवयस्त्वां कपोत ।
पृच्छामि ते शकुने को नु श्येनः।
नानीश्वर ईदृशं जातु कुर्या-
देतं प्रश्नं भगवन्मे विचक्ष्व ॥ ३.२००.२४ ॥

Die Śibis kennen dich als Taube. O Taube, ich frage dich, o Vogel: Wer ist dieser Falke? Kein ohnmächtiges Wesen könnte je so etwas tun. O Ehrwürdiger, erkläre mir diese meine Frage.

3.200.25

वैश्वानरोऽहं ज्वलनो धूमकेतु-
रथैव श्येनो वज्रहस्तः शचीपतिः।
साधु ज्ञातुं त्वामृषभं सौरथेय ।
नौ जिज्ञासया त्वत्सकाशंप्रपन्नौ ॥ ३.२००.२५ ॥

Ich bin Vaiśvānara, das lodernde Feuer mit dem Rauchbanner; und dieser Falke ist Indra, der Gemahl der Śacī, der den Donnerkeil in der Hand hält. Sohn des Suratha, Stier, wir beide sind in deine Gegenwart gekommen, aus dem Wunsch, dich gut kennenzulernen.