மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.200
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.200.1
देवानां कथा संजाता महीतलं गत्वा महीपतिं शिबिमौशीनरं साध्वेनं शिबिं जिज्ञास्याम इति ॥ एवं भो इत्युक्त्वा अग्नीन्द्रावुपतिष्ठेताम् ॥ ३.२००.१ ॥
தேவர்களிடையே ஒரு பேச்சு எழுந்தது: பூமிக்குச் சென்று உசீநரனின் மகனான அரசன் சிபியைச் சோதிப்போம். "சரி, ஐயா" என்று சொல்லி அக்னியும் இந்திரனும் அவனிடம் வந்தனர்.
3.200.2
अग्निः कपोतरूपेण तमभ्यधावदामिषार्थमिन्द्रः श्येनरूपेण ॥ ३.२००.२ ॥
அக்னி புறாவின் வடிவில் அவனை நோக்கி ஓடினான்; இந்திரன் இறைச்சிக்காக வல்லூறின் வடிவில்.
3.200.3
अथ कपोतो राज्ञो दिव्यासनासीनस्योत्सङ्गं न्यपतत् ॥ ३.२००.३ ॥
அப்போது புறா தெய்வீக ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த அரசனின் மடியில் விழுந்தது.
3.200.4
अथ पुरोहितो राजानमब्रवीत् ॥ प्राणरक्षार्थं श्येनाद्भीतो भवन्तं प्राणार्थी प्रपद्यते ॥ ३.२००.४ ॥
அப்போது புரோகிதர் அரசனிடம் கூறினார்: வல்லூறுக்கு அஞ்சி, உயிர்க்காப்புக்காக, உயிரை விரும்பி இது உம்மிடம் சரணடைகிறது.
3.200.5
वसु ददातु अन्तवान्पार्थिवोऽस्य निष्कृतिं कुर्यात् घोरं कपोतस्य निपातमाहुः ॥ ३.२००.५ ॥
செல்வத்தைக் கொடுக்கட்டும்; மரணமுள்ள அரசன் இதற்குப் பரிகாரம் செய்யட்டும். புறாவின் இந்தக் கொடிய வீழ்ச்சி என்று சொல்லப்படுகிறது.
3.200.6
अथ कपोतो राजानमब्रवीत् ॥ प्राणरक्षणार्थं श्येनाद्भीतो भवन्तं प्राणार्थी प्रपद्ये अङ्गैरङ्गानि प्राप्यार्थी मुनिर्भूत्वा प्राणांस्त्वां प्रपद्ये ॥ ३.२००.६ ॥
அப்போது புறா அரசனிடம் கூறியது: வல்லூறுக்கு அஞ்சி, உயிர்க்காப்புக்காக, உயிரை விரும்பி நான் உம்மிடம் சரணடைகிறேன். உறுப்புகளால் உறுப்புகளைப் பெற விரும்பி, முனிவனாக ஆகி, என் உயிருக்காக உம்மிடம் சரணடைகிறேன்.
3.200.7
स्वाध्यायेन कर्शितं ब्रह्मचारिणं मां विद्धि ॥ तपसा दमेन युक्तमाचार्यस्याप्रतिकूलभाषिणम् ॥ एवंयुक्तमपापं मां विद्धि ॥ ३.२००.७ ॥
சுவாத்யாயத்தால் மெலிந்த, பிரம்மசாரியான என்னை அறிக. தவமும் தமமும் கொண்டவனாய், ஆசிரியருக்கு எதிர்பேசாதவனான என்னை அறிக. இவ்வாறு கூடியவனும் பாவமற்றவனுமான என்னை அறிக.
3.200.8
गदामि वेदानविचिनोमि छन्दः ।
सर्वेवेदा अक्षरशो मे अधीताः।
न साधु दानं श्रोत्रियस्य प्रदानं ।
मा प्रादाः श्येनाय न कपोतोऽस्मि ॥ ३.२००.८ ॥
நான் வேதங்களை ஓதுகிறேன், சந்தஸ்களை ஆராய்கிறேன். எல்லா வேதங்களையும் எழுத்தெழுத்தாக நான் கற்றேன். வேதியருக்குத் தானம் செய்வது நல்லதல்ல; பருந்துக்குக் கொடுக்காதே; நான் புறா அல்ல.
3.200.9
अथ श्येनो राजानमब्रवीत् ॥ ३.२००.९ ॥
பிறகு பருந்து அரசனிடம் கூறியது.
3.200.10
पर्यायेण वसतिर्वा भवेषु ।
सर्गे जातः पूर्वमस्मात्कपोतात्।
त्वमाददानोऽथ कपोतमेनं ।
मा त्वं राजन्विघ्नकर्ता भवेथाः ॥ ३.२००.१० ॥
பிறவிகளில் முறைவைத்து வாசம் நிகழ்கிறது; படைப்பில் இந்தப் புறாவுக்கு முன் நான் பிறந்தவன். ஓ அரசே, இந்தப் புறாவை எடுத்துக்கொண்டு தடையாளனாக ஆகாதே.
3.200.11
केनेदृशी जातु परा हि दृष्टा ।
वागुच्यमाना शकनेन संस्कृता।
यां वै कपोतो वदते यां च श्येन ।
उभौ विदित्वा कथमस्तु साधु ॥ ३.२००.११ ॥
பறவையால் நேர்த்தியாகச் சொல்லப்படும் இவ்வளவு உயர்ந்த பேச்சை யார் எப்போதாவது கண்டதுண்டு? புறாவும் பருந்தும் பேசும் அந்தப் பேச்சை இருவரையும் அறிந்து, எவ்வாறு நன்மை செய்வது?
3.200.12
नास्य वर्षं वर्षति वर्षकाले ।
नास्य बीजं रोहति काल उप्तम्।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
न त्राणं लभेत्राणमिच्छन्स काले ॥ ३.२००.१२ ॥
மழைக்காலத்தில் மழை பெய்யாதவனுக்கு, காலத்தில் விதைத்த விதையும் முளைப்பதில்லை. பயந்து சரணடைந்தவனை எதிரியிடம் ஒப்படைப்பவன், தனக்கு பாதுகாப்பு வேண்டியபோதும், உரிய காலத்தில் பாதுகாப்பைப் பெறமாட்டான்.
3.200.13
जाता ह्रस्वा प्रजा प्रमीयते ।
सदा न वासं पितरोऽस्य कुर्वते।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
नास्य देवाः प्रतिगृह्णन्ति हव्यम् ॥ ३.२००.१३ ॥
அவனுடைய சந்ததி பிறந்ததும் குறுகிய ஆயுளுடன் இறந்துவிடும்; அவனுடைய முன்னோர்கள் அவனுக்கு எப்போதும் இடம் அளிப்பதில்லை. பயந்து சரணடைந்தவனை எதிரியிடம் ஒப்படைப்பவனின் ஹவிஸை தேவர்கள் ஏற்பதில்லை.
3.200.14
मोघमन्नं विन्दति चाप्रचेताः ।
स्वर्गाल्लोकाद्धश्यति शीघ्रमेव।
भीतं प्रपन्नं यो हि ददाति शत्रवे ।
सेन्द्रा देवाः प्रहरन्त्यस्य वज्रम् ॥ ३.२००.१४ ॥
அறியாத அவன் வீணான உணவையே அடைகிறான்; விரைவில் சொர்க்கத்திலிருந்தும் உலகிலிருந்தும் வீழ்கிறான். பயந்து சரணடைந்தவனை எதிரியிடம் ஒப்படைப்பவன் மீது இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்கள் வஜ்ரத்தை வீசுகிறார்கள்.
3.200.15
उक्षाणं पक्त्वा सह ओदनेन ।
अस्मात्कपोतात्प्रति ते नयन्तु।
यस्मिन्देशे रमसेऽतीव श्येन ।
तत्रमांसं शिवयस्ते वहन्तु ॥ ३.२००.१५ ॥
காளையை சோற்றுடன் சமைத்து, ஓ பருந்தே, இந்தப் புறாவிடமிருந்து அவை உன்னிடம் கொண்டு செல்லட்டும். நீ மிகவும் மகிழும் அந்த இடத்தில், நரிகள் உனக்கு இறைச்சியைக் கொண்டு செல்லட்டும்.
3.200.16
नोक्षाणो राजन्प्रार्थयेयं न चान्य ।
दस्मान्मांसमधिकं वा कपोतात्।
देवैर्दत्तः सोऽद्य ममैष भक्ष-
स्तन्मे ददस्व शकुनानामभावात् ॥ ३.२००.१६ ॥
ஓ அரசே, நான் காளையையோ வேறு எதையுமோ கேட்கவில்லை; இந்தப் புறாவின் இறைச்சியைவிட அதிகமும் வேண்டாம். தேவர்கள் இன்று எனக்கு இதையே உணவாகக் கொடுத்தனர்; பறவைகள் இல்லாததால் அதை எனக்குக் கொடு.
3.200.17
उक्षाणं वेहतमनूनं नयन्तु ।
ते पश्यन्तु पुरुषा ममैव।
भयाहितस् दायं ममान्तिकात्त्वां ।
प्रत्याम्नायं तु त्वं ह्येनं मा हिंसीः ॥ ३.२००.१७ ॥
என் ஆட்கள் குறைவற்ற ஒரு நல்ல காளையைக் கொண்டு வரட்டும்; அவர்கள் என் முன்னிலையிலேயே அதைக் காணட்டும். பயத்தினால் என் அருகிலிருந்து உனக்குப் பங்கு அளிக்கப்பட்டது; ஆனால் அதற்குப் பதிலாக நீ இதை (புறாவை) கொல்லாதே.
3.200.18
त्यजे प्राणाननैव दद्यां कपोतं ।
सौम्यो ह्ययं किं न जानासि श्येन।
यथा क्लेशं मा कुरुष्वेह सौम्य ।
नाहं कपोतमर्पयिष्ये कथंचित् ॥ ३.२००.१८ ॥
நான் உயிரையே விடுவேன், ஆனால் புறாவைக் கொடுக்க மாட்டேன். ஓ நற்குணமுள்ளவனே, இதை நீ ஏன் அறியவில்லை, ஓ பருந்தே? இங்கே துன்பத்தை உண்டாக்காதே, ஓ நற்குணமுள்ளவனே; நான் எந்த வகையிலும் இந்தப் புறாவை ஒப்படைக்கமாட்டேன்.
3.200.19
यथा मां वै साधुवादैः प्रसन्नाः ।
प्रशंसेयुः शिबयः कर्मणा तु।
यथा श्येन प्रियमेव कुर्यां ।
प्रशाधि मां यद्वदेस्तत्करोमि ॥ ३.२००.१९ ॥
சிபியர்கள் மகிழ்ந்து நல்ல சொற்களால் என்னைப் புகழவும், என் செயலைப் பாராட்டவும் வேண்டும். ஓ பருந்தே, உனக்கு விருப்பமானதையே நான் செய்வதற்காக என்னைக் கட்டளையிடு; நீ எதைச் சொல்கிறாயோ அதையே நான் செய்வேன்.
3.200.20
ऊरोर्दक्षिणादुत्कृत्य स्वपिशितं तावद्राजन्यावन्मांसं कपोतेन समम् ॥ तथा तस्मात्साधु त्रातः कपोतः प्रशंसेयुश्च शिबय कृतं च प्रियं स्यान्ममेति ॥ ३.२००.२० ॥
அரசே! தன் வலது தொடையிலிருந்து தன் சொந்த சதையை அறுத்து, புறாவுக்கு சமமான அளவு வரை எடுத்தான். இவ்வாறு புறா நன்கு காக்கப்படும்; சிபியர்கள் புகழ்வர்; அது எனக்கும் இனிமையானதாக இருக்கும்.
3.200.21
अथ स दक्षिणादूरोरुत्कृत्य स्वमांसपेशीं तुलयाधारयत् ॥ गुरुतर एव कपोत आसीत् ॥ ३.२००.२१ ॥
பின்னர் அவன் தன் வலது தொடையிலிருந்து தன் சொந்த சதைத் துண்டை அறுத்து, தராசில் வைத்தான்; ஆயினும் புறாவே கனமாக இருந்தது.
3.200.22
पुनरन्यमुच्चकर्त गुरुतर एव कपोतः ॥ एवं सर्वं समधिकृत्य शरीरं तुलायामारोपयामास रतत्तथापि गुरुतर एव कपोत आसीत् ॥ ३.२००.२२ ॥
மீண்டும் அவன் இன்னொரு துண்டை அறுத்தான்; புறாவே இன்னும் கனமாக இருந்தது. இவ்வாறு அவன் தன் உடல் முழுவதையும் அறுத்து தராசில் வைத்தான்; அப்படியும் புறாவே கனமாக இருந்தது.
3.200.23
अथ राजा स्वयमेव तुलामारुरोह ॥ न च व्यलीकमासीद्राज्ञ एतद्वृत्तान्तं दृष्टाव त्रात इत्युक्त्वा प्रालीयत श्येनः अथ राजा अब्रवीत् ॥ ३.२००.२३ ॥
பின்னர் அரசனே தானாகவே தராசில் ஏறினான். அரசனிடம் எந்த வஞ்சகமும் இருக்கவில்லை. இந்நிகழ்வைக் கண்டு, 'காக்கப்பட்டது' என்று கூறிவிட்டு பருந்து மறைந்தது; அப்போது அரசன் சொன்னான்.
3.200.24
कपोतं विद्युः शिवयस्त्वां कपोत ।
पृच्छामि ते शकुने को नु श्येनः।
नानीश्वर ईदृशं जातु कुर्या-
देतं प्रश्नं भगवन्मे विचक्ष्व ॥ ३.२००.२४ ॥
சிபியர்கள் உன்னை புறா என்று அறிவார்கள். ஓ புறாவே! நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன், ஓ பறவையே! இந்தப் பருந்து யார்? ஆற்றல் இல்லாத எவனும் இப்படி ஒருபோதும் செய்ய மாட்டான். ஓ பூஜ்யனே! என் கேள்விக்கு விளக்கு.
3.200.25
वैश्वानरोऽहं ज्वलनो धूमकेतु-
रथैव श्येनो वज्रहस्तः शचीपतिः।
साधु ज्ञातुं त्वामृषभं सौरथेय ।
नौ जिज्ञासया त्वत्सकाशंप्रपन्नौ ॥ ३.२००.२५ ॥
நான் வைசுவானரன், எரியும் அக்கினி, புகைக்கொடியை உடையவன்; இதோ இந்த வல்லூறு வஜ்ரத்தைக் கையில் கொண்ட சசியின் கணவன் (இந்திரன்). ஸௌரதேயா, காளையே, உன்னை நன்றாக அறியும் விருப்பத்தால் நாங்கள் இருவரும் உன் அருகில் வந்தோம்.
3.200.26
यामेतां पेशीं मम निष्क्रयाय ।
प्रादाद्भवानसिनोत्कृत्य राजन्।
एतद्वो लक्ष्म शिवं करोमि ।
हिरण्यवर्णं रुचिरं पुण्यगन्धम् ॥ ३.२००.२६ ॥
அரசே, என் மீட்புக்காக நீ வாளால் வெட்டி அளித்த இந்தச் சதைத்துண்டை, உனக்கு ஒரு மங்கல அடையாளமாக்குகிறேன் — பொன்னிறமும் அழகும் புண்ணிய மணமும் கொண்டது.
3.200.27
एतासां प्रजानां पालयिता यशस्वी ।
सुरर्षीणामथ संमतो भृशम्।
एतस्मात्पार्श्वात्पुरुषो जनिष्यति ।
कपोतरोमेति च तस्य नाम ॥ ३.२००.२७ ॥
இந்தக் குடிமக்களைக் காக்கும் புகழ்பெற்றவனும், தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் மிகவும் மதிக்கப்படுபவனுமான ஒரு மனிதன் இந்தப் பக்கத்திலிருந்தே பிறப்பான்; அவன் பெயர் கபோதரோமா.
3.200.28
कपोतरोमाणं शिबिनौद्भिदं पुत्रं प्राप्स्यसि नृपवृषसंहननं यशोदीप्यमानं द्रष्टासि शूरमृषभं सौरथानाम् ॥ ३.२००.२८ ॥
கபோதரோமன் என்னும், சிபியின் மகனும், பூமியைப் பிளக்கும் வல்லவனும், அரசர்களில் காளைபோன்ற உடல் வலிமை உடையவனும், புகழால் ஒளிர்பவனுமான மகனை நீ அடைவாய்; சௌரதர்களின் வீரக் காளையையும் நீ காண்பாய்.