مهابهاراتا · أدهيايا 3.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.210.1
चिन्तयित्वा तदाश्चर्यं स्त्रिया प्रोक्तमशेपतः ।
विनिन्दन्स द्विजोऽऽत्मानमागस्कृत इवाबभौ ॥ ३.२१०.१ ॥
وإذ تأمل ذلك العجب وتذكّر كل ما قالته المرأة، بدا البراهمي المولود مرتين، يلوم نفسه، كأنه مذنب.
3.210.2
चिन्तयानः स धर्मस्य सूक्ष्मां गतिमथाब्रवीत् ।
श्रद्दधानेन वै भाव्ये गच्छामि मिथिलामहम् ॥ ३.२१०.२ ॥
وإذ كان يتأمل المسار الدقيق للدهرما، قال: بالإيمان بما هو جدير بالثقة، سأذهب حقاً إلى ميثيلا.
3.210.3
कृतात्मा धर्मवित्तस्यां व्याधो निवसते किल ।
तं गच्चाम्यहमद्यैव धर्मं प्रष्टुं तपोधनम् ॥ ३.२१०.३ ॥
يُقال إن هناك يسكن صيّاد ضابطٌ لنفسه عالمٌ بالدهرما. لأسأل ذلك الغني بالتقشف عن الدهرما، سأذهب اليوم بعينه.
3.210.4
इतिसंचिन्त्य मनसा श्रद्दधानः स्त्रिया वचः ।
बलाकाप्रत्ययेनासौ धर्म्यैश्च वचनैः शुभैः ॥ ३.२१०.४ ॥
وبعد أن تأمل هكذا في نفسه، واثقاً بكلام المرأة استناداً إلى شهادة طائر الكركي، ومعه كلمات مشروعة ومباركة، انطلق.
3.210.5
संप्रतस्थे स मिथिलां कौतूहलसमन्वितः ।
अतिक्रामन्नरण्यानि ग्रामांश्च नगराणि च ॥ ३.२१०.५ ॥
ممتلئاً بالفضول، انطلق نحو ميثيلا، عابراً الغابات والقرى والمدن.
3.210.6
ततो जगाम मिथिलां जनकेन सुरक्षिताम् ।
धर्मसेतुसमाकीर्णां यज्ञोत्सववतीं शुभाम् ॥ ३.२१०.६ ॥
ثم مضى إلى ميثيلا، المحروسة جيداً بجانكا، المزدحمة بجسور الدهرما، الزاخرة بأعياد القربان المبارك.
3.210.7
गोपुराट्टालकवतीं हर्म्यप्राकारशोभनाम् ।
प्रविश्य नगरीं रम्यां विमानैर्बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.७ ॥
وبعد أن دخل تلك المدينة البهية، المزينة بالأبواب والأبراج، المجملة بالقصور والأسوار، المملوءة بقصور كثيرة.
3.210.8
पण्यैश्च बहुभिर्युक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
अश्वै रथैस्तथा नागैर्योधैश्च बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.८ ॥
مليئة بكثير من البضائع، شوارعها الكبرى مقسمة تقسيمًا حسنًا، مكتظة بالخيل والعربات والفيلة وكثير من المحاربين.
3.210.9
हृष्टपुष्टजनाकीर्णां नित्योत्सवसमाकुलाम् ।
सोऽपस्यद्बहुवृत्तान्तां ब्राह्मणः समतिक्रमन् ॥ ३.२१०.९ ॥
مكتظة بالناس الفرحين الممتلئين صحةً، تموج بالأعياد الدائمة، مليئة بأحداث كثيرة، رأى البراهمي تلك المدينة وهو يعبرها.
3.210.10
धर्मव्याधमपृच्छच्च स चास्य कथितो द्विजैः ।
अपश्यत्तत्रगत्वा तं सूनामध्ये व्यवस्थितम् ॥ ३.२१०.१० ॥
سأل عن الصياد دهرما، فأخبره ذوو الولادتين. فلما ذهب إلى هناك رآه جالسًا في وسط المسلخ.
3.210.11
मार्गमाहिपमांसानि विक्रीणन्तं तपस्विनम् ।
आकुलत्वाच्च क्रेतृणामेकान्ते संस्थितो द्विजः ॥ ३.२१०.११ ॥
رأى ذلك الزاهد يبيع لحم الغزلان والجاموس؛ ولشدة زحام المشترين وقف البراهمي في مكان منعزل.
3.210.12
स तु ज्ञाता द्विजं प्राप्तं सहसा संभ्रमोत्थितः ।
आजगाम यतो विप्रः स्थित एकान्तआसने ॥ ३.२१०.१२ ॥
فلما عرف أن البراهمي قد وصل، نهض على عجل فجأة وجاء إلى المكان الذي كان فيه البراهمي واقفًا على مقعد منعزل.
3.210.13
अभिवादये त्वां भगवन्स्वागतं ते द्विजोत्तम ।
अहं व्याधो हि भद्रं ते किं करोमि प्रशाधि माम् ॥ ३.२१०.१३ ॥
أيها الجليل، أفضل المولودين مرتين، أحييك بإجلال؛ مرحبًا بك. أنا صياد، فليكن لك الخير. ماذا أفعل؟ أرشدني.
3.210.14
एकपत्न्या यदुक्तोसि गच्छ त्वं मिथिलामिति ।
जानाम्येतदहं सर्वं यदर्थं त्वमिहागतः ॥ ३.२१०.१४ ॥
أعرف كل ما قالته لك المرأة ذات الزوج الواحد، أن تذهب إلى ميثيلا، وأعرف الغاية التي جئت من أجلها إلى هنا.
3.210.15
श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं स विप्रो भृशविस्मितः ।
द्वितीयमिदमाश्चर्यमित्यचिन्तयत द्विजः ॥ ३.२१०.१५ ॥
ولما سمع البراهمي كلامه تعجب تعجبًا شديدًا، وفكر المولود مرتين قائلًا: «هذه عجيبة ثانية».
3.210.16
अदेशस्थं हि ते स्तानमिति व्याघोऽब्रवीद्द्विजम् ।
गृहं गच्छाव भगवन्यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.२१०.१६ ॥
«اغتسالك ليس لائقًا في هذا المكان»، قال الصياد للمولود مرتين. «أيها الجليل، أيها الطاهر، إن شئت فلنمضِ إلى البيت».
3.210.17
बाढमित्येव तं विप्रो हृष्टो वचनमब्रवीत् ।
अग्रतस्तु द्विजं कृत्वा स जगाम गृहं प्रति ॥ ३.२१०.१७ ॥
«حسنًا»، أجاب البراهمي مسرورًا. ثم جعل المولود مرتين أمامه، ومضى نحو البيت.
3.210.18
प्रविश्य च गृहंरम्यमासनेनाभिपूजितः ।
अर्ध्येण च स वै तेन व्याधेन द्विजसत्तमः ॥ ३.२१०.१८ ॥
ولما دخل البيت البهيج وأكرمه ذلك الصياد بمقعد وقربان من الماء، ذلك الأفضل بين المولودين مرتين…
3.210.19
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः ।
ततः सुखोपविष्स्तं व्याधं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२१०.१९ ॥
قبل أفضل المولودين مرتين الماء لغسل القدمين والمضمضة، وجلس مرتاحًا، ثم قال للصياد هذه الكلمات.
3.210.20
कर्मैतद्वै न सदृशं भवतः प्रतिभाति मे ।
अनुतप्ये भृशं तात तव घोरेण कर्मणा ॥ ३.२१०.२० ॥
لا يبدو لي هذا الفعل لائقًا بك. يا عزيزي، أنا حزين جدًا بسبب فعلك المروع.
3.210.21
कुलोचितमिदं कर्म पितृपैतामहं परम् ।
वर्तमानस्य मे धर्मे स्वे मन्युं मा कृथा द्विज ॥ ३.२१०.२१ ॥
هذه المهنة تليق بسلالتي، وهي أعلى ما ورثه الآباء والأجداد. أيها المولود مرتين، لا تغضب مني، فأنا ثابت في واجبي.
3.210.22
विधात्रा विहितं पूर्वं कर्म स्वमनुपालयन् ।
प्रयत्नाच्च गुरू वृद्धौ शुश्रूषेऽहं द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२२ ॥
أحفظ الواجب الذي قدّره الخالق منذ القدم، وأخدم والديّ المسنّين بعناية، أيها الأفضل بين المولودين مرتين.
3.210.23
सत्यं वदे नाभ्यसूये यथाशक्ति ददामि च ।
देवतातिथिभृत्यानामवशिष्टेन वर्तये ॥ ३.२१०.२३ ॥
أقول الحق، ولا أحسد أحدًا، وأعطي على قدر استطاعتي. أعيش على ما يبقى بعد إطعام الآلهة والضيوف والخدم.
3.210.24
न कुत्सयाम्यहं किंचिन्न गर्हे बलवत्तरम् ।
कृतमन्वेति कर्तारं पुरा कर्म द्विजेत्तम ॥ ३.२१०.२४ ॥
لا ألوم أحدًا، ولا أعيب القوي. أيها الأفضل بين المولودين مرتين، إن الفعل الذي فُعل من قبل يتبع فاعله.
3.210.25
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमिह लोकस्य जीवनम् ।
दण्डनीतिस्त्रयो विद्या तेन लोको भवत्युत ॥ ३.२१०.२५ ॥
الزراعة ورعاية الماشية والتجارة هي معاش هذا العالم. علم الحكم بالعقاب (دنداnīti): هذه هي العلوم الثلاثة، وبها يقوم العالم.
3.210.26
कर्म शूद्रे कृषिर्वैश्ये संग्रामः क्षत्रिये स्मृतः ।
ब्रह्मचर्यतपोमन्त्राः सत्यं च ब्राह्मणे सदा ॥ ३.२१०.२६ ॥
الخدمة هي واجب الشودرا، والزراعة للفايشيا، والحرب مقررة للكشاتريا. وللبراهمي: الدراسة المتبتلة والتقشف والتعاويذ المقدسة، والصدق دائمًا.
3.210.27
राजा प्रशास्ति धर्मेण स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।
विकर्माणश्च ये केचित्तान्युनक्ति स्वकर्मसु ॥ ३.२१०.२७ ॥
الملك يحكم بالدارمة، والرعايا منهمكون في واجباتهم. ومن يتصرف خلاف واجبه، أيًّا كان، يعيده إلى واجباته الخاصة.
3.210.28
भेतव्यं हि सदा राज्ञां प्रजानामधिपा हिते ।
मारयन्ति विकर्मस्थं लुब्धा मृगमिवेषुभिः ॥ ३.२१०.२८ ॥
ينبغي أن يُخشى الملوك دائمًا، سادةُ الرعايا، لصلاح الرعية. كما يقتل الصياد الطامع الغزالَ بالسهام، كذلك يقتلون من يعمل خلاف واجبه.
3.210.29
जनकस्येह विप्रर्षे विकर्मस्थो न विद्यते ।
स्वकर्मनिरता वर्णाश्चत्वारोपि द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२९ ॥
ههنا، أيها الحكيم البراهمي، في مملكة جنكا لا يوجد من يعمل خلاف واجبه؛ والطبقات الأربع، يا خير المولودين مرتين، كلها منهمكة في واجباتها.
3.210.30
स एष जनको राजा दुर्वृत्तमपि चेत्सुतम् ।
दण्ड्यं दण्डे निक्षिपति यथा न ग्लाति धार्मिकम् ॥ ३.२१०.३० ॥
هكذا هو هذا الملك جنكا: حتى لو كان ابنه نفسه سيئ السلوك، فإنه يُسلم مستحق العقاب للعقوبة، ولا يحزن على الرجل الصالح.
3.210.31
सुयुक्तचारो नृपतिः सर्वं धर्मेण पश्यति ।
श्रीश्च राज्यं च दण्डश्च क्षत्रियाणां द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.३१ ॥
الملك ذو الجواسيس الموكلين جيدا يرى كل شيء بالدهرما. يا أفضل المولودين مرتين، للكشатрيا الازدهار والمملكة وعصا العقاب.
3.210.32
राजानो हि स्वधर्मेण श्रियमिच्छन्ति भूयसीम् ।
सर्वेषामेव वर्णानां त्राता राजा भवत्युत ॥ ३.२१०.३२ ॥
الملوك يرغبون حقا في ازدهار عظيم بواجبهم الخاص؛ والملك يصير حامي جميع الطبقات.
3.210.33
परेण हि हतान्ब्रह्मन्वराहमहिषानहम् ।
न स्वयं हन्मि विप्रर्षे विक्रीणामि सदा त्वहम् ॥ ३.२१०.३३ ॥
يا برهمن، أشتري الخنازير والجواميس التي قتلها غيري. يا حكيم البراهمة، لا أقتلها بنفسي؛ بل أبيعها دائما.
3.210.34
न भक्षयामि मांसानि ऋतुगामी तथाह्यहम् ।
सदोपवासी च तथा नक्तभोजी सदा द्विज ॥ ३.२१०.३४ ॥
لا آكل اللحم، لأني لا أجامع إلا في موسمه. يا مولود مرتين، أنا دائما صائم، وكذلك أتناول طعامي دائما ليلا.
3.210.35
अशीलश्चापि पुरुषो भूत्वा भवति शीलवान् ।
प्राणिहिंसारतिश्चापि भवते धार्मिकः पुनः ॥ ३.२१०.३५ ॥
قد يصير الرجل سيء السلوك ذا سلوك حسن، ومن يلتذ بإيذاء الأحياء قد يصير صالحا من جديد.
3.210.36
व्यभिचाराननरेन्द्राणां धर्मः संकीर्यते महान् ।
अधर्मो वर्तते चापि संकीर्यन्ते ततः प्रजाः ॥ ३.२१०.३६ ॥
بسبب تجاوزات الملوك يختلط الدهرما العظيم؛ ويغلب الأدهرما، ثم تختلط الرعية أيضا.
3.210.37
भेरुण्डा वामनाः कुब्जाः स्थूलशीर्षास्तथैव च ।
क्लीबाश्चान्धाश्च बधिरा जायन्तेऽत्युच्चलोचनाः ॥ ३.२१०.३७ ॥
يولد كائنات مشوهة، وأقزام، وحدبات، وذوو رؤوس غليظة، وخصيان، وعميان وصم، وذوو عيون بارزة جدا.
3.210.38
पार्थिवानामधर्मत्वात्प्रजानामभवः सदा ।
स एष राजा जनकः प्रजा धर्मेण पश्यति ॥ ३.२१०.३८ ॥
بسبب ظلم الملوك يهلك الرعايا دائما؛ أما هذا الملك جنكا فينظر إلى رعيته بالعدل.
3.210.39
अनुगृह्णन्प्रजाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा ।
पात्येष राजा जनकः पितृवद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१०.३९ ॥
هذا الملك جنكا، يُنعم على جميع رعاياه المنكبين دائما على واجبهم، فيرعاهم كأب، يا أفضل المولودين مرتين.
3.210.40
येचैव मां प्रशंसन्ति येच निन्दन्ति मानवाः ।
सर्वान्सुपरिणीतेन कर्माणा तोषयाम्यहम् ॥ ३.२१०.४० ॥
أولئك الذين يمدحونني والذين يذمونني، أرضيهم جميعا بعمل قد أُتقن.
3.210.41
ये जीवन्ति स्वधर्मेण संयुञ्जन्ति च पार्थिवाः ।
न किंचिदुपजीवनति दान्ता उत्थानसीलिनः ॥ ३.२१०.४१ ॥
أولئك الملوك الذين يعيشون بواجبهم ويتفانون فيه، ضابطون لأنفسهم نشطون، لا يعتمدون على شيء البتة.
3.210.42
शक्त्याऽन्नदानं सततं तितिक्षा धर्मनित्यता ।
यथार्हं प्रतिपूजा च सर्वभूतेषु वै दया ॥ ३.२१०.४२ ॥
بذل الطعام باستمرار بحسب الاستطاعة، والصبر، والثبات على الدharma، ورد الإكرام بما يليق، والرحمة بجميع الكائنات.
3.210.43
त्यागान्नान्यत्र मर्त्यानां गुणास्तिष्ठान्ति पूरुषे ।
मृषावादं परिहरेत्कुर्यात्प्रियमयाचितः ॥ ३.२१०.४३ ॥
لا تثبت الفضائل في البشر إلا بالتخلي. ينبغي اجتناب الكذب وفعل ما يسر دون أن يُطلب.
3.210.44
न च कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ।
प्रिये नातिभृशं हृष्येदप्रिये न च संज्वरेत् ॥ ३.२१०.४४ ॥
لا ينبغي ترك الدهرما بسبب الشهوة ولا الغضب ولا الكراهية. لا ينبغي الإفراط في الفرح بالمحبوب ولا الجزع من المكروه.
3.210.45
न मुह्येदर्थकृच्छ्रेषु न च धऱ्मं परित्यजेत् ।
कर्म चेत्किंचिदन्यत्स्यादितरन्न तदाचरेत् ॥ ३.२१०.४५ ॥
لا ينبغي أن يضل المرء في شدائد المال، ولا أن يترك الدهرما. وإن كان هناك عمل آخر، فلا يفعل ضده.
3.210.46
यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ।
न पापं प्रति पापः स्यात्साधुरेव सदा भवेत् ॥ ३.२१०.४६ ॥
ينبغي للمرء أن يتأمل في الخير ويجعل نفسه مشتغلاً به. لا يكن شريراً تجاه الشرير، بل ليكن دائماً صالحاً.
3.210.47
आत्मनैव हतः पापो यः पापं कर्तुमिच्छति ।
कर्म चैतदसाधूनां वृजिनानामसाधुकम् ॥ ३.२१०.४७ ॥
الشرير الذي يرغب في فعل الشر يقتل نفسه بنفسه. هذا فعل الأشرار والآثمين، وهو سيئ.
3.210.48
न धर्मोस्तीति मन्वानाः शुचीनवहसन्ति ये ।
अश्रद्दधाना धर्मस् ते नश्यन्ति न संशयः ॥ ३.२१०.४८ ॥
الذين يظنون أنه 'لا دهرما' ويسخرون من الأطهار، عديمي الإيمان، يهلكون — ولا شك في ذلك.
3.210.49
महादृतिरिवाध्मातः पापो भवति नित्यदा ।
साधुः सन्नतिमानेव सर्वत्रद्विजसत्तम ॥ ३.२१०.४९ ॥
كالمنفاخ الكبير المنتفخ، يبقى الآثم دائمًا منتفخًا؛ أما الصالح فمتواضع في كل مكان، يا خير المولودين مرتين.
3.210.50
मूढानामवलिप्तानामसारं भाषितं भवेत् ।
दर्शयन्त्यन्तरात्मानं दिवा रूपमिवांशुमान् ॥ ३.२१०.५० ॥
كلام الحمقى والمتكبرين فارغ؛ يكشفون باطنهم كما تكشف الشمس صورتها نهارًا.
3.210.51
न लोके राजते मूर्खः केवलात्मप्रशंसया ।
अपिचेह मृजाहीनः कृतविद्यः प्रकाशते ॥ ३.२१०.५१ ॥
لا يتألق الأحمق في الدنيا بمجرد مدح نفسه؛ وكذلك العالم الذي يفتقر إلى الصقل لا يتألق هنا.
3.210.52
अब्रुवन्कस्यचिन्निन्दामात्मपूजामवर्णयन् ।
न कश्चिद्गुणसंपन्नः प्रकाशो भुवि दृश्यते ॥ ३.२१०.५२ ॥
لا يُرى في الأرض متألقًا أحدٌ من ذوي الفضائل، ممن لا يعيب أحدًا ولا يمدح نفسه.
3.210.53
विकर्मणा तप्यमानः पापाद्विपरिमुच्यते ।
न तत्कुर्यां पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ ३.२१०.५३ ॥
من يعذّب نفسه بسبب فعل سيئ يتحرر من الذنب؛ وإذا عزم قائلًا «لن أفعله مرة أخرى» تحرر من الثاني.
3.210.54
कर्मणा येन केनापि पापात्मा द्विजसत्तम ।
एवं श्रुतिरियं ब्रह्मन्धर्मेषु प्रतिदृश्यते ॥ ३.२१०.५४ ॥
بأي فعل تتحرر النفس الآثمة، يا خير المولودين مرتين؛ هكذا، أيها البراهمي، يظهر هذا التعليم في مسائل الدهارما.
3.210.55
पापनि बुद्ध्वेह पुरा कृतानि ।
स्वधर्मशीलो विनिहन्ति पश्चात्।
धर्मो ब्रह्मन्नुदते ब्राह्मणानां ।
यत्कुर्वते पापमिह प्रमादात् ॥ ३.२१०.५५ ॥
من يعرف الذنوب التي ارتكبها في الماضي هنا، ويثبت على واجبه الخاص، يمحوها لاحقًا. يا براهمن، إن الدَّهرما يبعد الذنب الذي يرتكبه البراهمة هنا بالغفلة.
3.210.56
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्मीति पूरुषः ।
तं तु देवाः प्रपश्यन्ति स्वस्यैवान्तरपूरुषः ॥ ३.२१०.५६ ॥
قد يظن الإنسان بعد أن يرتكب ذنبًا أنه «لست أنا»، لكن الآلهة تراه، والإنسان الباطن فيه يراه.
3.210.57
चिकीर्षेदेव कल्यायणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ ३.२१०.५७ ॥
ينبغي للمرء، وهو مملوء بالإيمان وخالٍ من الحسد، أن يرغب في فعل الخير وحده.
3.210.58
वसनस्येव च्छिद्राणइ साधूनां विवृणोति यः ।
अपश्यन्नात्मनो दोषान्स पापः प्रेत्य नश्यति ॥ ३.२१०.५८ ॥
من يكشف عيوب الأخيار كما تُكشف ثقوب الثوب، دون أن يرى عيوب نفسه، فهو آثم؛ يهلك بعد الموت.
3.210.59
पापं चेत्पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो महाभ्रेणेव चन्द्रमाः ॥ ३.२१०.५९ ॥
إذا اقترف الإنسان ذنبًا ثم اتجه إلى الخير، تحرر من كل الذنوب كما يتحرر القمر من السحابة الكبيرة.
3.210.60
यथाऽऽदित्यः समुद्यन्वै तमः सर्वं व्यपोहति ।
एवं कल्याणमातिष्ठन्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.२१०.६० ॥
كما تبدد الشمس المشرقة كل ظلام، كذلك من يمارس الخير يتحرر تمامًا من كل الذنوب.
3.210.61
पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभमोहौ द्विजोत्तम ।
तस्मात्तौ विदुषा विप्र वर्जनीयौ विशेषतः ॥ ३.२१०.६१ ॥
أيها الأفضل بين المولودين مرتين، الطمع والوهم هما أساس الذنوب. فلذلك، أيها البراهمي، ينبغي للحكيم أن يتجنبهما على الأخص.
3.210.62
लुबधाः पापं व्यवस्यन्ति नरा नातिबहुश्रुताः ।
अधर्म्या धर्मरूपेण तृणैः कूपा इवावृताः ॥ ३.२१०.६२ ॥
الرجال الطامعون القليلو العلم يعزمون على الذنب. والمنحرفون عن الحق، متنكرون في صورة الدهرما، يختبئون كآبار مغطاة بالعشب.
3.210.63
येषां पञ् पवित्राणि प्रलापा धर्मसंश्रितः ।
सर्वं हि विद्यते तेषु शिष्टाचारः सुदुर्लभः ॥ ३.२१०.६३ ॥
فيمن لديهم الطهارات الخمس وكلامهم قائم على الدهرما، يوجد كل شيء حقًا؛ غير أن سلوك الصالحين نادر للغاية.