ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.210.1
चिन्तयित्वा तदाश्चर्यं स्त्रिया प्रोक्तमशेपतः ।
विनिन्दन्स द्विजोऽऽत्मानमागस्कृत इवाबभौ ॥ ३.२१०.१ ॥
ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ, ಸ್ತ್ರೀ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆದು, ಆ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನನ್ನೇ ನಿಂದಿಸುತ್ತಾ ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಕಂಡನು.
3.210.2
चिन्तयानः स धर्मस्य सूक्ष्मां गतिमथाब्रवीत् ।
श्रद्दधानेन वै भाव्ये गच्छामि मिथिलामहम् ॥ ३.२१०.२ ॥
ಧರ್ಮದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಹೇಳಿದನು — ನಂಬಲರ್ಹವಾದುದನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನಂಬಿ, ನಾನು ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
3.210.3
कृतात्मा धर्मवित्तस्यां व्याधो निवसते किल ।
तं गच्चाम्यहमद्यैव धर्मं प्रष्टुं तपोधनम् ॥ ३.२१०.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳ ಬೇಡನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ತಪೋಧನನನ್ನು ಧರ್ಮ ಕೇಳಲು ನಾನು ಇಂದೇ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
3.210.4
इतिसंचिन्त्य मनसा श्रद्दधानः स्त्रिया वचः ।
बलाकाप्रत्ययेनासौ धर्म्यैश्च वचनैः शुभैः ॥ ३.२१०.४ ॥
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ, ಸ್ತ್ರೀಯ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಟ್ಟು, ಕೊಕ್ಕರೆಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮಯುಕ್ತ ಶುಭ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಹೊರಟನು.
3.210.5
संप्रतस्थे स मिथिलां कौतूहलसमन्वितः ।
अतिक्रामन्नरण्यानि ग्रामांश्च नगराणि च ॥ ३.२१०.५ ॥
ಕುತೂಹಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವನು ಮಿಥಿಲೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು; ಕಾಡುಗಳು, ಗ್ರಾಮಗಳು ಮತ್ತು ನಗರಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾ.
3.210.6
ततो जगाम मिथिलां जनकेन सुरक्षिताम् ।
धर्मसेतुसमाकीर्णां यज्ञोत्सववतीं शुभाम् ॥ ३.२१०.६ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಜನಕನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿತವಾದ, ಧರ್ಮದ ಸೇತುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಯಜ್ಞೋತ್ಸವಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಶುಭ ಮಿಥಿಲೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
3.210.7
गोपुराट्टालकवतीं हर्म्यप्राकारशोभनाम् ।
प्रविश्य नगरीं रम्यां विमानैर्बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.७ ॥
ಗೋಪುರ ಮತ್ತು ಅಟ್ಟಾಲಕಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಲುಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಕಾರಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ, ಅನೇಕ ವಿಮಾನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ರಮಣೀಯ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ.
3.210.8
पण्यैश्च बहुभिर्युक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
अश्वै रथैस्तथा नागैर्योधैश्च बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.८ ॥
ಅನೇಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಸರಕುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿಭಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಯೋಧರಿಂದ ಕೂಡಿದ.
3.210.9
हृष्टपुष्टजनाकीर्णां नित्योत्सवसमाकुलाम् ।
सोऽपस्यद्बहुवृत्तान्तां ब्राह्मणः समतिक्रमन् ॥ ३.२१०.९ ॥
ಹರ್ಷಿತ ಮತ್ತು ಪುಷ್ಟ ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿದ, ನಿತ್ಯೋತ್ಸವಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾದ, ಅನೇಕ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ನಗರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ದಾಟುತ್ತಾ ನೋಡಿದನು.
3.210.10
धर्मव्याधमपृच्छच्च स चास्य कथितो द्विजैः ।
अपश्यत्तत्रगत्वा तं सूनामध्ये व्यवस्थितम् ॥ ३.२१०.१० ॥
ಅವನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಚಾರಿಸಿದನು; ದ್ವಿಜರು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕಸಾಯಿಖಾನೆಯ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡನು.
3.210.11
मार्गमाहिपमांसानि विक्रीणन्तं तपस्विनम् ।
आकुलत्वाच्च क्रेतृणामेकान्ते संस्थितो द्विजः ॥ ३.२१०.११ ॥
ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಕೋಣದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಮಾರುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಪಸ್ವಿಯನ್ನು; ಕೊಳ್ಳುವವರ ಗದ್ದಲದಿಂದಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಒಂದು ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತನು.
3.210.12
स तु ज्ञाता द्विजं प्राप्तं सहसा संभ्रमोत्थितः ।
आजगाम यतो विप्रः स्थित एकान्तआसने ॥ ३.२१०.१२ ॥
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ಅರಿತು ತಕ್ಷಣ ಆತುರದಿಂದ ಎದ್ದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಏಕಾಂತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
3.210.13
अभिवादये त्वां भगवन्स्वागतं ते द्विजोत्तम ।
अहं व्याधो हि भद्रं ते किं करोमि प्रशाधि माम् ॥ ३.२१०.१३ ॥
ಭಗವನ್, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ನಿಮಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿಮಗೆ ಸ್ವಾಗತ. ನಾನು ಬೇಡನು, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ.
3.210.14
एकपत्न्या यदुक्तोसि गच्छ त्वं मिथिलामिति ।
जानाम्येतदहं सर्वं यदर्थं त्वमिहागतः ॥ ३.२१०.१४ ॥
ಏಕಪತ್ನಿ ನಿಮಗೆ "ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಹೋಗು" ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ನೀವು ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿರಿ ಎಂಬುದೂ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ.
3.210.15
श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं स विप्रो भृशविस्मितः ।
द्वितीयमिदमाश्चर्यमित्यचिन्तयत द्विजः ॥ ३.२१०.१५ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಆ ವಿಪ್ರನು ಬಹಳ ಬೆರಗಾದನು. "ಇದು ಎರಡನೆಯ ಆಶ್ಚರ್ಯ" ಎಂದು ಆ ದ್ವಿಜನು ಯೋಚಿಸಿದನು.
3.210.16
अदेशस्थं हि ते स्तानमिति व्याघोऽब्रवीद्द्विजम् ।
गृहं गच्छाव भगवन्यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.२१०.१६ ॥
"ನಿಮ್ಮ ಸ್ನಾನ ಈ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ" ಎಂದು ಬೇಡನು ಆ ದ್ವಿಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. "ಭಗವನ್, ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ನಾವು ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ."
3.210.17
बाढमित्येव तं विप्रो हृष्टो वचनमब्रवीत् ।
अग्रतस्तु द्विजं कृत्वा स जगाम गृहं प्रति ॥ ३.२१०.१७ ॥
"ಸರಿ" ಎಂದು ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಆ ವಿಪ್ರನು ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ ಆ ದ್ವಿಜನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವನು ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
3.210.18
प्रविश्य च गृहंरम्यमासनेनाभिपूजितः ।
अर्ध्येण च स वै तेन व्याधेन द्विजसत्तमः ॥ ३.२१०.१८ ॥
ಸುಂದರ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಅರ್ಘ್ಯದಿಂದ ಆ ಬೇಡನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನು…
3.210.19
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः ।
ततः सुखोपविष्स्तं व्याधं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२१०.१९ ॥
ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಆಚಮನೀಯ ಜಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ವ್ಯಾಧನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
3.210.20
कर्मैतद्वै न सदृशं भवतः प्रतिभाति मे ।
अनुतप्ये भृशं तात तव घोरेण कर्मणा ॥ ३.२१०.२० ॥
ಈ ಕರ್ಮ ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವೆಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಘೋರ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ಬಹಳ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
3.210.21
कुलोचितमिदं कर्म पितृपैतामहं परम् ।
वर्तमानस्य मे धर्मे स्वे मन्युं मा कृथा द्विज ॥ ३.२१०.२१ ॥
ಇದು ನನ್ನ ಕುಲಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕರ್ಮ; ತಂದೆ ತಾತರಿಂದ ಬಂದ ಪರಮ ಕರ್ಮ. ದ್ವಿಜನೇ, ನನ್ನ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ.
3.210.22
विधात्रा विहितं पूर्वं कर्म स्वमनुपालयन् ।
प्रयत्नाच्च गुरू वृद्धौ शुश्रूषेऽहं द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२२ ॥
ಹಿಂದೆ ವಿಧಾತನಿಂದ ನಿಯಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನನ್ನ ಕರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ವೃದ್ಧರಾದ ತಂದೆ-ತಾಯಿಗಳನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ.
3.210.23
सत्यं वदे नाभ्यसूये यथाशक्ति ददामि च ।
देवतातिथिभृत्यानामवशिष्टेन वर्तये ॥ ३.२१०.२३ ॥
ನಾನು ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಯಾರನ್ನೂ ಅಸೂಯೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ದೇವತೆ, ಅತಿಥಿ, ಸೇವಕರಿಗೆ ಉಳಿದದ್ದರಿಂದ ಜೀವಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.210.24
न कुत्सयाम्यहं किंचिन्न गर्हे बलवत्तरम् ।
कृतमन्वेति कर्तारं पुरा कर्म द्विजेत्तम ॥ ३.२१०.२४ ॥
ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ನಿಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬಲಿಷ್ಠನನ್ನೂ ಟೀಕಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೇ ಕರ್ತನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತದೆ.
3.210.25
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमिह लोकस्य जीवनम् ।
दण्डनीतिस्त्रयो विद्या तेन लोको भवत्युत ॥ ३.२१०.२५ ॥
ಕೃಷಿ, ಗೋರಕ್ಷೆ, ವಾಣಿಜ್ಯ ಇವು ಈ ಲೋಕದ ಜೀವನೋಪಾಯ. ದಂಡನೀತಿ, ಈ ಮೂರು ವಿದ್ಯೆಗಳು; ಅವುಗಳಿಂದಲೇ ಲೋಕ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.
3.210.26
कर्म शूद्रे कृषिर्वैश्ये संग्रामः क्षत्रिये स्मृतः ।
ब्रह्मचर्यतपोमन्त्राः सत्यं च ब्राह्मणे सदा ॥ ३.२१०.२६ ॥
ಶೂದ್ರನ ಕರ್ಮ ಸೇವೆ; ವೈಶ್ಯನ ಕರ್ಮ ಕೃಷಿ; ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಕರ್ಮ ಯುದ್ಧ ಎಂದು ಸ್ಮೃತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ತಪಸ್ಸು, ಮಂತ್ರ, ಸದಾ ಸತ್ಯ.
3.210.27
राजा प्रशास्ति धर्मेण स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।
विकर्माणश्च ये केचित्तान्युनक्ति स्वकर्मसु ॥ ३.२१०.२७ ॥
ರಾಜ ಧರ್ಮದಿಂದ ಆಳುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಜೆಗಳು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರು. ವಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಅವನು ಅವರವರ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
3.210.28
भेतव्यं हि सदा राज्ञां प्रजानामधिपा हिते ।
मारयन्ति विकर्मस्थं लुब्धा मृगमिवेषुभिः ॥ ३.२१०.२८ ॥
ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ರಾಜರು ಸದಾ ಭಯಪಡಬೇಕಾದವರು. ಲೋಭಿ ಬೇಟೆಗಾರ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೊಲ್ಲುವಂತೆ, ವಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ಅವರು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
3.210.29
जनकस्येह विप्रर्षे विकर्मस्थो न विद्यते ।
स्वकर्मनिरता वर्णाश्चत्वारोपि द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२९ ॥
ವಿಪ್ರ ಋಷಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಜನಕನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಕರ್ಮದಲ್ಲಿರುವವನು ಇಲ್ಲ. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣದವರೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರು.
3.210.30
स एष जनको राजा दुर्वृत्तमपि चेत्सुतम् ।
दण्ड्यं दण्डे निक्षिपति यथा न ग्लाति धार्मिकम् ॥ ३.२१०.३० ॥
ಈ ಜನಕ ರಾಜನು ಹಾಗಿದ್ದಾನೆ: ತನ್ನ ಮಗನೇ ದುರ್ವೃತ್ತನಾದರೂ, ದಂಡನಾರ್ಹನನ್ನು ದಂಡದಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾನೆ; ಧಾರ್ಮಿಕನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ವ್ಯಥೆಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
3.210.31
सुयुक्तचारो नृपतिः सर्वं धर्मेण पश्यति ।
श्रीश्च राज्यं च दण्डश्च क्षत्रियाणां द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.३१ ॥
ಸುಯೋಜಿತ ಗೂಢಚಾರರನ್ನು ಹೊಂದಿದ ರಾಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಧರ್ಮದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಶ್ರೀ, ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ದಂಡ (ಇವೇ).
3.210.32
राजानो हि स्वधर्मेण श्रियमिच्छन्ति भूयसीम् ।
सर्वेषामेव वर्णानां त्राता राजा भवत्युत ॥ ३.२१०.३२ ॥
ರಾಜರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಮಹಾ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಜನೇ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಣಗಳಿಗೂ ರಕ್ಷಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.210.33
परेण हि हतान्ब्रह्मन्वराहमहिषानहम् ।
न स्वयं हन्मि विप्रर्षे विक्रीणामि सदा त्वहम् ॥ ३.२१०.३३ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇತರರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ಹಂದಿ ಮತ್ತು ಎಮ್ಮೆಗಳನ್ನು (ನಾನು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ). ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ತಾನೇ ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ; ಸದಾ ಮಾರುತ್ತೇನೆ.
3.210.34
न भक्षयामि मांसानि ऋतुगामी तथाह्यहम् ।
सदोपवासी च तथा नक्तभोजी सदा द्विज ॥ ३.२१०.३४ ॥
ನಾನು ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಋತುಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸಂಗಮಿಸುವವನು. ದ್ವಿಜನೇ, ನಾನು ಸದಾ ಉಪವಾಸಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಸದಾ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
3.210.35
अशीलश्चापि पुरुषो भूत्वा भवति शीलवान् ।
प्राणिहिंसारतिश्चापि भवते धार्मिकः पुनः ॥ ३.२१०.३५ ॥
ಅಶೀಲನಾದ ಮನುಷ್ಯನೂ ಶೀಲವಂತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಾಣಿಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವನೂ ಮತ್ತೆ ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.210.36
व्यभिचाराननरेन्द्राणां धर्मः संकीर्यते महान् ।
अधर्मो वर्तते चापि संकीर्यन्ते ततः प्रजाः ॥ ३.२१०.३६ ॥
ರಾಜರ ವ್ಯಭಿಚಾರಗಳಿಂದ ಮಹಾ ಧರ್ಮವು ಕಲಂಕಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಅಧರ್ಮ ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಕಲಂಕಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
3.210.37
भेरुण्डा वामनाः कुब्जाः स्थूलशीर्षास्तथैव च ।
क्लीबाश्चान्धाश्च बधिरा जायन्तेऽत्युच्चलोचनाः ॥ ३.२१०.३७ ॥
ಭೇರುಂಡರು, ವಾಮನರು, ಕುಬ್ಜರು, ದಪ್ಪ ತಲೆಯವರು, ನಪುಂಸಕರು, ಕುರುಡರು, ಕಿವುಡರು, ಅತಿ ಉಬ್ಬಿದ ಕಣ್ಣಿನವರು ಜನಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.210.38
पार्थिवानामधर्मत्वात्प्रजानामभवः सदा ।
स एष राजा जनकः प्रजा धर्मेण पश्यति ॥ ३.२१०.३८ ॥
ರಾಜರ ಅಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಸದಾ ನಾಶವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈ ರಾಜ ಜನಕನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ.
3.210.39
अनुगृह्णन्प्रजाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा ।
पात्येष राजा जनकः पितृवद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१०.३९ ॥
ಈ ರಾಜ ಜನಕನು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರುತ್ತಾ, ತಂದೆಯಂತೆ ಸದಾ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ, ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
3.210.40
येचैव मां प्रशंसन्ति येच निन्दन्ति मानवाः ।
सर्वान्सुपरिणीतेन कर्माणा तोषयाम्यहम् ॥ ३.२१०.४० ॥
ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಮತ್ತು ನಿಂದಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
3.210.41
ये जीवन्ति स्वधर्मेण संयुञ्जन्ति च पार्थिवाः ।
न किंचिदुपजीवनति दान्ता उत्थानसीलिनः ॥ ३.२१०.४१ ॥
ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮದಿಂದ ಬದುಕಿ ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗುವ ರಾಜರು, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯಿಂದ ಯಾವುದನ್ನೂ ಅವಲಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
3.210.42
शक्त्याऽन्नदानं सततं तितिक्षा धर्मनित्यता ।
यथार्हं प्रतिपूजा च सर्वभूतेषु वै दया ॥ ३.२१०.४२ ॥
ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗನುಸಾರ ನಿರಂತರ ಅನ್ನದಾನ, ತಿತಿಕ್ಷೆ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯತೆ, ಯೋಗ್ಯತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆ.
3.210.43
त्यागान्नान्यत्र मर्त्यानां गुणास्तिष्ठान्ति पूरुषे ।
मृषावादं परिहरेत्कुर्यात्प्रियमयाचितः ॥ ३.२१०.४३ ॥
ತ್ಯಾಗವಿಲ್ಲದೆ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಇತರ ಗುಣಗಳು ನೆಲೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಳ್ಳು ಮಾತನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಕೇಳದೆಯೇ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
3.210.44
न च कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ।
प्रिये नातिभृशं हृष्येदप्रिये न च संज्वरेत् ॥ ३.२१०.४४ ॥
ಕಾಮದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ದ್ವೇಷದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು. ಪ್ರಿಯವಾದುದರಲ್ಲಿ ಅತಿಯಾಗಿ ಹಿಗ್ಗಬಾರದು, ಅಪ್ರಿಯದಲ್ಲಿ ಸಂಕಟಪಡಬಾರದು.
3.210.45
न मुह्येदर्थकृच्छ्रेषु न च धऱ्मं परित्यजेत् ।
कर्म चेत्किंचिदन्यत्स्यादितरन्न तदाचरेत् ॥ ३.२१०.४५ ॥
ಹಣದ ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಹಗೊಳ್ಳಬಾರದು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬಾರದು. ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಕರ್ಮವಿದ್ದರೆ, ವಿರುದ್ಧವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.
3.210.46
यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ।
न पापं प्रति पापः स्यात्साधुरेव सदा भवेत् ॥ ३.२१०.४६ ॥
ಯಾವುದು ಮಂಗಳಕರವೋ ಅದನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ತನ್ನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬೇಕು. ಪಾಪಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪಾಪಿಯಾಗಬಾರದು; ಸದಾ ಸಾಧುವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು.
3.210.47
आत्मनैव हतः पापो यः पापं कर्तुमिच्छति ।
कर्म चैतदसाधूनां वृजिनानामसाधुकम् ॥ ३.२१०.४७ ॥
ಪಾಪ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವ ಪಾಪಿ ತನ್ನಿಂದಲೇ ತಾನು ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ದುಷ್ಟರ, ಪಾಪಿಗಳ ಕರ್ಮ; ಕೆಟ್ಟದ್ದು.
3.210.48
न धर्मोस्तीति मन्वानाः शुचीनवहसन्ति ये ।
अश्रद्दधाना धर्मस् ते नश्यन्ति न संशयः ॥ ३.२१०.४८ ॥
'ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ ಶುಚಿಗಳನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವವರು, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದವರಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ — ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
3.210.49
महादृतिरिवाध्मातः पापो भवति नित्यदा ।
साधुः सन्नतिमानेव सर्वत्रद्विजसत्तम ॥ ३.२१०.४९ ॥
ದೊಡ್ಡ ಕುಲುಮೆಯ ತಿತ್ತಿಯಂತೆ ಉಬ್ಬಿದವನು ಪಾಪಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತಾನೆ; ಸಾಧುವಾದರೋ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ವಿನಯವಂತನೇ, ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ.
3.210.50
मूढानामवलिप्तानामसारं भाषितं भवेत् ।
दर्शयन्त्यन्तरात्मानं दिवा रूपमिवांशुमान् ॥ ३.२१०.५० ॥
ಮೂಢರ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರಿಗಳ ಮಾತು ಸಾರಹೀನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.210.51
न लोके राजते मूर्खः केवलात्मप्रशंसया ।
अपिचेह मृजाहीनः कृतविद्यः प्रकाशते ॥ ३.२१०.५१ ॥
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮೂರ್ಖನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಹೊಗಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಇಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾವಂತನಾದರೂ ಸಂಸ್ಕಾರರಹಿತನಾದರೆ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
3.210.52
अब्रुवन्कस्यचिन्निन्दामात्मपूजामवर्णयन् ।
न कश्चिद्गुणसंपन्नः प्रकाशो भुवि दृश्यते ॥ ३.२१०.५२ ॥
ಯಾರನ್ನೂ ನಿಂದಿಸದೆ, ತನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳದೆ ಇರುವ ಗುಣಸಂಪನ್ನನು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶವಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
3.210.53
विकर्मणा तप्यमानः पापाद्विपरिमुच्यते ।
न तत्कुर्यां पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ ३.२१०.५३ ॥
ಕೆಟ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ ಸಂಕಟಪಡುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ; 'ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೆ ಎರಡನೆಯದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
3.210.54
कर्मणा येन केनापि पापात्मा द्विजसत्तम ।
एवं श्रुतिरियं ब्रह्मन्धर्मेषु प्रतिदृश्यते ॥ ३.२१०.५४ ॥
ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದಲಾದರೂ ಪಾಪಾತ್ಮನು (ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಬಹುದು); ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಶ್ರುತಿ ಹೀಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
3.210.55
पापनि बुद्ध्वेह पुरा कृतानि ।
स्वधर्मशीलो विनिहन्ति पश्चात्।
धर्मो ब्रह्मन्नुदते ब्राह्मणानां ।
यत्कुर्वते पापमिह प्रमादात् ॥ ३.२१०.५५ ॥
ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಿಳಿದು, ಸ್ವಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠನಾದವನು ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪ್ರಮಾದದಿಂದ ಮಾಡುವ ಪಾಪವನ್ನು ಧರ್ಮವು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
3.210.56
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्मीति पूरुषः ।
तं तु देवाः प्रपश्यन्ति स्वस्यैवान्तरपूरुषः ॥ ३.२१०.५६ ॥
ಪಾಪವನ್ನು ಮಾಡಿ ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯನು 'ನಾನಲ್ಲ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು; ಆದರೆ ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವನ ಒಳಗಿನ ಪುರುಷನೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.
3.210.57
चिकीर्षेदेव कल्यायणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ ३.२१०.५७ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವನು ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆರಹಿತನಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನೇ ಮಾಡಲು ಬಯಸಬೇಕು.
3.210.58
वसनस्येव च्छिद्राणइ साधूनां विवृणोति यः ।
अपश्यन्नात्मनो दोषान्स पापः प्रेत्य नश्यति ॥ ३.२१०.५८ ॥
ಬಟ್ಟೆಯ ತೂತುಗಳಂತೆ ಸಾಧುಗಳ ದೋಷಗಳನ್ನು ಬಯಲು ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ದೋಷಗಳನ್ನು ನೋಡದವನು ಪಾಪಿ; ಅವನು ಸತ್ತ ಬಳಿಕ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.210.59
पापं चेत्पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो महाभ्रेणेव चन्द्रमाः ॥ ३.२१०.५९ ॥
ಮನುಷ್ಯನು ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಕಲ್ಯಾಣದ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿದರೆ, ದೊಡ್ಡ ಮೋಡದಿಂದ ಚಂದ್ರನು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.210.60
यथाऽऽदित्यः समुद्यन्वै तमः सर्वं व्यपोहति ।
एवं कल्याणमातिष्ठन्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.२१०.६० ॥
ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನು ಎಲ್ಲ ಕತ್ತಲನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವಂತೆ, ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
3.210.61
पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभमोहौ द्विजोत्तम ।
तस्मात्तौ विदुषा विप्र वर्जनीयौ विशेषतः ॥ ३.२१०.६१ ॥
ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಪಾಪಗಳ ಆಧಾರ ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹವೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ವಿಪ್ರನೇ, ವಿದ್ವಾಂಸನು ಇವೆರಡನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
3.210.62
लुबधाः पापं व्यवस्यन्ति नरा नातिबहुश्रुताः ।
अधर्म्या धर्मरूपेण तृणैः कूपा इवावृताः ॥ ३.२१०.६२ ॥
ಲೋಭಿಗಳೂ ಹೆಚ್ಚು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದವರೂ ಆದ ಮನುಷ್ಯರು ಪಾಪವನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಧರ್ಮಿಗಳು ಧರ್ಮದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದ ಬಾವಿಗಳಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
3.210.63
येषां पञ् पवित्राणि प्रलापा धर्मसंश्रितः ।
सर्वं हि विद्यते तेषु शिष्टाचारः सुदुर्लभः ॥ ३.२१०.६३ ॥
ಪಂಚ ಪವಿತ್ರಗಳನ್ನೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದವರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಶಿಷ್ಟರ ಆಚಾರ ಅತ್ಯಂತ ಅಪರೂಪ.