മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.210.1
चिन्तयित्वा तदाश्चर्यं स्त्रिया प्रोक्तमशेपतः ।
विनिन्दन्स द्विजोऽऽत्मानमागस्कृत इवाबभौ ॥ ३.२१०.१ ॥
ആ അദ്ഭുതത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച്, സ്ത്രീ പൂർണ്ണമായി പറഞ്ഞതോർത്ത്, ആ ദ്വിജൻ സ്വയം നിന്ദിച്ചുകൊണ്ട് കുറ്റക്കാരനെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടു.
3.210.2
चिन्तयानः स धर्मस्य सूक्ष्मां गतिमथाब्रवीत् ।
श्रद्दधानेन वै भाव्ये गच्छामि मिथिलामहम् ॥ ३.२१०.२ ॥
ധർമ്മത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ വഴി ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു — വിശ്വസിക്കത്തക്കതിൽ ശ്രദ്ധയോടെ വിശ്വസിച്ച്, ഞാൻ മിഥിലയിലേക്ക് പോകും.
3.210.3
कृतात्मा धर्मवित्तस्यां व्याधो निवसते किल ।
तं गच्चाम्यहमद्यैव धर्मं प्रष्टुं तपोधनम् ॥ ३.२१०.३ ॥
അവിടെ ധർമ്മം അറിയുന്ന, ആത്മസംയമമുള്ള വേടൻ വസിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ആ തപോധനനോട് ധർമ്മം ചോദിക്കാൻ ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ പോകും.
3.210.4
इतिसंचिन्त्य मनसा श्रद्दधानः स्त्रिया वचः ।
बलाकाप्रत्ययेनासौ धर्म्यैश्च वचनैः शुभैः ॥ ३.२१०.४ ॥
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ച്, സ്ത്രീയുടെ വാക്കുകളിൽ വിശ്വാസമർപ്പിച്ച്, കൊക്കിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ആശ്രയിച്ച്, ധർമ്മപരവും ശുഭവുമായ വാക്കുകളോടെ അദ്ദേഹം പുറപ്പെട്ടു.
3.210.5
संप्रतस्थे स मिथिलां कौतूहलसमन्वितः ।
अतिक्रामन्नरण्यानि ग्रामांश्च नगराणि च ॥ ३.२१०.५ ॥
കൗതുകം നിറഞ്ഞവനായി അദ്ദേഹം മിഥിലയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു; കാടുകളും ഗ്രാമങ്ങളും നഗരങ്ങളും കടന്ന്.
3.210.6
ततो जगाम मिथिलां जनकेन सुरक्षिताम् ।
धर्मसेतुसमाकीर्णां यज्ञोत्सववतीं शुभाम् ॥ ३.२१०.६ ॥
പിന്നീട് ജനകനാൽ നന്നായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടതും ധർമ്മസേതുക്കളാൽ നിറഞ്ഞതും യജ്ഞോത്സവങ്ങളോടുകൂടിയതുമായ ശുഭമായ മിഥിലയിൽ അദ്ദേഹമെത്തി.
3.210.7
गोपुराट्टालकवतीं हर्म्यप्राकारशोभनाम् ।
प्रविश्य नगरीं रम्यां विमानैर्बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.७ ॥
ഗോപുരങ്ങളും അട്ടാലകങ്ങളും നിറഞ്ഞതും, മാളികകളും പ്രാകാരങ്ങളും കൊണ്ട് ശോഭിക്കുന്നതും, അനേകം വിമാനങ്ങളാൽ യുക്തവുമായ ആ രമ്യനഗരിയിൽ പ്രവേശിച്ച്.
3.210.8
पण्यैश्च बहुभिर्युक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
अश्वै रथैस्तथा नागैर्योधैश्च बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.८ ॥
അനേകം വ്യാപാരചരക്കുകളാൽ നിറഞ്ഞതും, നന്നായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട മഹാവീഥികളുള്ളതും, കുതിരകൾ, രഥങ്ങൾ, ആനകൾ, അനേകം യോദ്ധാക്കൾ എന്നിവയാൽ യുക്തവുമായ.
3.210.9
हृष्टपुष्टजनाकीर्णां नित्योत्सवसमाकुलाम् ।
सोऽपस्यद्बहुवृत्तान्तां ब्राह्मणः समतिक्रमन् ॥ ३.२१०.९ ॥
സന്തുഷ്ടരും പുഷ്ടരുമായ ജനങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞതും, നിത്യോത്സവങ്ങളാൽ വ്യാപ്തവും, അനേകം സംഭവങ്ങൾ നിറഞ്ഞതുമായ ആ നഗരിയെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണൻ കണ്ടു.
3.210.10
धर्मव्याधमपृच्छच्च स चास्य कथितो द्विजैः ।
अपश्यत्तत्रगत्वा तं सूनामध्ये व्यवस्थितम् ॥ ३.२१०.१० ॥
ധർമ്മവ്യാധനെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു; ദ്വിജന്മാർ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു. അവിടെ ചെന്ന് കശാപ്പുശാലയുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ടു.
3.210.11
मार्गमाहिपमांसानि विक्रीणन्तं तपस्विनम् ।
आकुलत्वाच्च क्रेतृणामेकान्ते संस्थितो द्विजः ॥ ३.२१०.११ ॥
മാൻ, കാട്ടുപോത്ത് എന്നിവയുടെ മാംസം വിൽക്കുന്ന ആ തപസ്വിയെ; വാങ്ങുന്നവരുടെ തിരക്കുമൂലം ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു ഏകാന്തസ്ഥലത്ത് നിന്നു.
3.210.12
स तु ज्ञाता द्विजं प्राप्तं सहसा संभ्रमोत्थितः ।
आजगाम यतो विप्रः स्थित एकान्तआसने ॥ ३.२१०.१२ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ വന്നതറിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് വ്യഗ്രതയോടെ എഴുന്നേറ്റ്, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ഏകാന്തആസനത്തിൽ നിന്നിരുന്നിടത്തേക്ക് വന്നു.
3.210.13
अभिवादये त्वां भगवन्स्वागतं ते द्विजोत्तम ।
अहं व्याधो हि भद्रं ते किं करोमि प्रशाधि माम् ॥ ३.२१०.१३ ॥
ഭഗവാനേ, ദ്വിജോത്തമാ, ഞാൻ അങ്ങയെ വണങ്ങുന്നു, സ്വാഗതം. ഞാൻ വേടനാണ്, അങ്ങേക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണം? എനിക്ക് ആജ്ഞ നൽകിയാലും.
3.210.14
एकपत्न्या यदुक्तोसि गच्छ त्वं मिथिलामिति ।
जानाम्येतदहं सर्वं यदर्थं त्वमिहागतः ॥ ३.२१०.१४ ॥
ഏകപത്നി അങ്ങയോട് "മിഥിലയിലേക്ക് പോകൂ" എന്ന് പറഞ്ഞത് ഞാൻ അറിയുന്നു; അങ്ങ് ഇവിടെ വന്നത് ഏതു കാര്യത്തിനാണെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു.
3.210.15
श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं स विप्रो भृशविस्मितः ।
द्वितीयमिदमाश्चर्यमित्यचिन्तयत द्विजः ॥ ३.२१०.१५ ॥
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ വിപ്രൻ വളരെ വിസ്മയിച്ചു. "ഇത് രണ്ടാമത്തെ അത്ഭുതം" എന്ന് ആ ദ്വിജൻ ചിന്തിച്ചു.
3.210.16
अदेशस्थं हि ते स्तानमिति व्याघोऽब्रवीद्द्विजम् ।
गृहं गच्छाव भगवन्यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.२१०.१६ ॥
"അങ്ങയുടെ സ്നാനം ഈ സ്ഥലത്ത് യോഗ്യമല്ല" എന്ന് വേടൻ ആ ദ്വിജനോട് പറഞ്ഞു. "ഭഗവാനേ, പാപരഹിതനേ, അങ്ങേക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാം."
3.210.17
बाढमित्येव तं विप्रो हृष्टो वचनमब्रवीत् ।
अग्रतस्तु द्विजं कृत्वा स जगाम गृहं प्रति ॥ ३.२१०.१७ ॥
"ശരി" എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞ് ആ വിപ്രൻ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു. പിന്നെ ആ ദ്വിജനെ മുന്നിൽ നിർത്തി അവൻ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
3.210.18
प्रविश्य च गृहंरम्यमासनेनाभिपूजितः ।
अर्ध्येण च स वै तेन व्याधेन द्विजसत्तमः ॥ ३.२१०.१८ ॥
മനോഹരമായ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ച്, ആസനവും അർഘ്യവും നൽകി ആ വേടനാൽ ബഹുമാനിക്കപ്പെട്ട ആ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠൻ…
3.210.19
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः ।
ततः सुखोपविष्स्तं व्याधं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२१०.१९ ॥
പാദ്യവും ആചമനീയവും സ്വീകരിച്ച ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ സുഖമായി ഇരിക്കുന്ന ആ വ്യാധനോട് പറഞ്ഞു.
3.210.20
कर्मैतद्वै न सदृशं भवतः प्रतिभाति मे ।
अनुतप्ये भृशं तात तव घोरेण कर्मणा ॥ ३.२१०.२० ॥
ഈ കർമം നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു. പ്രിയനേ, നിന്റെ ഈ ഘോരകർമത്താൽ ഞാൻ അത്യന്തം ദുഃഖിക്കുന്നു.
3.210.21
कुलोचितमिदं कर्म पितृपैतामहं परम् ।
वर्तमानस्य मे धर्मे स्वे मन्युं मा कृथा द्विज ॥ ३.२१०.२१ ॥
ഇത് എന്റെ കുലത്തിന് യോജിച്ച കർമമാണ്; പിതാക്കന്മാരിൽനിന്നും പിതാമഹന്മാരിൽനിന്നും വന്ന പരമകർമം. ദ്വിജാ, സ്വധർമത്തിൽ നിൽക്കുന്ന എന്നോട് കോപിക്കരുതേ.
3.210.22
विधात्रा विहितं पूर्वं कर्म स्वमनुपालयन् ।
प्रयत्नाच्च गुरू वृद्धौ शुश्रूषेऽहं द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२२ ॥
പണ്ടേ സൃഷ്ടാവ് നിയോഗിച്ച എന്റെ കർമം പാലിച്ചുകൊണ്ട്, വൃദ്ധരായ മാതാപിതാക്കളെ ശ്രദ്ധയോടെ ഞാൻ ശുശ്രൂഷിക്കുന്നു, ദ്വിജോത്തമാ.
3.210.23
सत्यं वदे नाभ्यसूये यथाशक्ति ददामि च ।
देवतातिथिभृत्यानामवशिष्टेन वर्तये ॥ ३.२१०.२३ ॥
ഞാൻ സത്യമേ പറയുന്നുള്ളൂ, ആരോടും അസൂയപ്പെടുന്നില്ല; എന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച് ദാനം ചെയ്യുന്നു. ദേവന്മാർ, അതിഥികൾ, ഭൃത്യന്മാർ എന്നിവർക്ക് ശേഷിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു.
3.210.24
न कुत्सयाम्यहं किंचिन्न गर्हे बलवत्तरम् ।
कृतमन्वेति कर्तारं पुरा कर्म द्विजेत्तम ॥ ३.२१०.२४ ॥
ആരെയും ഞാൻ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നില്ല, ശക്തനെയും ഞാൻ നിന്ദിക്കുന്നില്ല. ദ്വിജോത്തമാ, മുമ്പ് ചെയ്ത കർമമാണ് കർത്താവിനെ പിന്തുടരുന്നത്.
3.210.25
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमिह लोकस्य जीवनम् ।
दण्डनीतिस्त्रयो विद्या तेन लोको भवत्युत ॥ ३.२१०.२५ ॥
കൃഷി, ഗോരക്ഷ, വ്യാപാരം ഇവ ഈ ലോകത്തിന്റെ ജീവനോപാധിയാണ്. ദണ്ഡനീതി, ഈ മൂന്ന് വിദ്യകൾ; അതിനാൽ ലോകം നിലനിൽക്കുന്നു.
3.210.26
कर्म शूद्रे कृषिर्वैश्ये संग्रामः क्षत्रिये स्मृतः ।
ब्रह्मचर्यतपोमन्त्राः सत्यं च ब्राह्मणे सदा ॥ ३.२१०.२६ ॥
ശൂദ്രന്റെ കർമ്മം സേവ; വൈശ്യന്റേത് കൃഷി; ക്ഷത്രിയന്റേത് യുദ്ധം എന്ന് സ്മൃതി പറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണന് ബ്രഹ്മചര്യം, തപസ്സ്, മന്ത്രങ്ങൾ, എപ്പോഴും സത്യം.
3.210.27
राजा प्रशास्ति धर्मेण स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।
विकर्माणश्च ये केचित्तान्युनक्ति स्वकर्मसु ॥ ३.२१०.२७ ॥
രാജാവ് ധർമ്മത്താൽ ഭരിക്കുന്നു; പ്രജകൾ സ്വകർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയവരാണ്. വികർമ്മം ചെയ്യുന്നവരെ അവൻ അവരുടെ കർമ്മങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കുന്നു.
3.210.28
भेतव्यं हि सदा राज्ञां प्रजानामधिपा हिते ।
मारयन्ति विकर्मस्थं लुब्धा मृगमिवेषुभिः ॥ ३.२१०.२८ ॥
പ്രജകളുടെ നന്മയ്ക്കായി രാജാക്കന്മാർ എപ്പോഴും ഭയക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്. അത്യാഗ്രഹിയായ വേടൻ മാനിനെ അമ്പുകൊണ്ട് കൊല്ലുന്നതുപോലെ, വികർമ്മത്തിൽ നിൽക്കുന്നവനെ അവർ കൊല്ലുന്നു.
3.210.29
जनकस्येह विप्रर्षे विकर्मस्थो न विद्यते ।
स्वकर्मनिरता वर्णाश्चत्वारोपि द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२९ ॥
ബ്രാഹ്മണ ഋഷേ, ഇവിടെ ജനകന്റെ ഭരണത്തിൽ വികർമ്മത്തിൽ നിൽക്കുന്നവനില്ല. ദ്വിജോത്തമാ, നാലു വർണ്ണക്കാരും സ്വകർമ്മത്തിൽ മുഴുകിയവരാണ്.
3.210.30
स एष जनको राजा दुर्वृत्तमपि चेत्सुतम् ।
दण्ड्यं दण्डे निक्षिपति यथा न ग्लाति धार्मिकम् ॥ ३.२१०.३० ॥
ഈ ജനക രാജാവ് അങ്ങനെയാണ്: സ്വന്തം പുത്രൻ ദുർവൃത്തനായാലും ദണ്ഡ്യനെ ദണ്ഡത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കുന്നു; ധാർമ്മികനെക്കുറിച്ച് അവൻ വേദനിക്കുന്നില്ല.
3.210.31
सुयुक्तचारो नृपतिः सर्वं धर्मेण पश्यति ।
श्रीश्च राज्यं च दण्डश्च क्षत्रियाणां द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.३१ ॥
നന്നായി നിയോഗിച്ച ചാരന്മാരുള്ള രാജാവ് എല്ലാം ധർമ്മത്താൽ കാണുന്നു. ദ്വിജോത്തമാ, ക്ഷത്രിയർക്ക് ശ്രീയും രാജ്യവും ദണ്ഡവും (ഇവയാണ്).
3.210.32
राजानो हि स्वधर्मेण श्रियमिच्छन्ति भूयसीम् ।
सर्वेषामेव वर्णानां त्राता राजा भवत्युत ॥ ३.२१०.३२ ॥
രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സ്വധർമ്മത്താൽ വലിയ ശ്രീയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രാജാവുതന്നെ എല്ലാ വർണങ്ങളുടെയും രക്ഷകനാകുന്നു.
3.210.33
परेण हि हतान्ब्रह्मन्वराहमहिषानहम् ।
न स्वयं हन्मि विप्रर्षे विक्रीणामि सदा त्वहम् ॥ ३.२१०.३३ ॥
ബ്രാഹ്മണാ, മറ്റുള്ളവർ കൊന്ന പന്നികളെയും എരുമകളെയും ഞാൻ (വാങ്ങുന്നു). വിപ്രർഷേ, ഞാൻ സ്വയം കൊല്ലുന്നില്ല; എപ്പോഴും വിൽക്കുന്നു.
3.210.34
न भक्षयामि मांसानि ऋतुगामी तथाह्यहम् ।
सदोपवासी च तथा नक्तभोजी सदा द्विज ॥ ३.२१०.३४ ॥
ഞാൻ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല; ഞാൻ ഋതുകാലത്ത് മാത്രം സംഗമിക്കുന്നവനാണ്. ദ്വിജാ, ഞാൻ എപ്പോഴും ഉപവാസിയാണ്; അതുപോലെ എപ്പോഴും രാത്രിയിൽ ഭക്ഷിക്കുന്നു.
3.210.35
अशीलश्चापि पुरुषो भूत्वा भवति शीलवान् ।
प्राणिहिंसारतिश्चापि भवते धार्मिकः पुनः ॥ ३.२१०.३५ ॥
ദുർനടപ്പുകാരനായ മനുഷ്യനും സദാചാരവാനായി മാറുന്നു; ജീവഹിംസയിൽ രമിക്കുന്നവനും വീണ്ടും ധാർമ്മികനാകുന്നു.
3.210.36
व्यभिचाराननरेन्द्राणां धर्मः संकीर्यते महान् ।
अधर्मो वर्तते चापि संकीर्यन्ते ततः प्रजाः ॥ ३.२१०.३६ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ വ്യഭിചാരങ്ങളാൽ മഹത്തായ ധർമ്മം കലർന്നു പോകുന്നു; അധർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നു, അതിനുശേഷം പ്രജകളും കലർന്നുപോകുന്നു.
3.210.37
भेरुण्डा वामनाः कुब्जाः स्थूलशीर्षास्तथैव च ।
क्लीबाश्चान्धाश्च बधिरा जायन्तेऽत्युच्चलोचनाः ॥ ३.२१०.३७ ॥
ഭേരുണ്ഡന്മാർ, വാമനന്മാർ, കുബ്ജന്മാർ, വലിയ തലയുള്ളവർ, ക്ലീബന്മാർ, അന്ധന്മാർ, ബധിരന്മാർ, അതിരുവിട്ട് തള്ളിയ കണ്ണുകളുള്ളവർ ജനിക്കുന്നു.
3.210.38
पार्थिवानामधर्मत्वात्प्रजानामभवः सदा ।
स एष राजा जनकः प्रजा धर्मेण पश्यति ॥ ३.२१०.३८ ॥
രാജാക്കന്മാരുടെ അധർമ്മം കൊണ്ട് പ്രജകൾക്ക് എപ്പോഴും നാശം ഉണ്ടാകുന്നു. എന്നാൽ ഈ രാജാവായ ജനകൻ ധർമ്മത്തോടെ പ്രജകളെ നോക്കുന്നു.
3.210.39
अनुगृह्णन्प्रजाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा ।
पात्येष राजा जनकः पितृवद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१०.३९ ॥
ഈ രാജാവായ ജനകൻ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിരതരായ എല്ലാ പ്രജകൾക്കും അനുഗ്രഹം ചൊരിഞ്ഞ്, പിതാവിനെപ്പോലെ എപ്പോഴും പാലിക്കുന്നു, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ.
3.210.40
येचैव मां प्रशंसन्ति येच निन्दन्ति मानवाः ।
सर्वान्सुपरिणीतेन कर्माणा तोषयाम्यहम् ॥ ३.२१०.४० ॥
എന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നവരും നിന്ദിക്കുന്നവരുമായ മനുഷ്യരുണ്ട്; അവരെയെല്ലാം നന്നായി ചെയ്ത കർമ്മത്താൽ ഞാൻ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു.
3.210.41
ये जीवन्ति स्वधर्मेण संयुञ्जन्ति च पार्थिवाः ।
न किंचिदुपजीवनति दान्ता उत्थानसीलिनः ॥ ३.२१०.४१ ॥
സ്വധർമ്മത്താൽ ജീവിക്കുകയും അതിൽ മുഴുകുകയും ചെയ്യുന്ന രാജാക്കന്മാർ, ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹമുള്ളവരും പ്രവർത്തനശീലരുമായി, ഒന്നിനെയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല.
3.210.42
शक्त्याऽन्नदानं सततं तितिक्षा धर्मनित्यता ।
यथार्हं प्रतिपूजा च सर्वभूतेषु वै दया ॥ ३.२१०.४२ ॥
ശക്തിക്കൊത്ത് സദാ അന്നദാനം, ക്ഷമ, ധർമ്മത്തിലെ നിത്യത, അർഹതയ്ക്കൊത്ത് പ്രതിപൂജ, എല്ലാ ജീവികളോടും ദയ.
3.210.43
त्यागान्नान्यत्र मर्त्यानां गुणास्तिष्ठान्ति पूरुषे ।
मृषावादं परिहरेत्कुर्यात्प्रियमयाचितः ॥ ३.२१०.४३ ॥
ത്യാഗമില്ലാതെ മനുഷ്യരിൽ മറ്റു ഗുണങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നില്ല. അസത്യവചനം ഒഴിവാക്കണം; ചോദിക്കാതെതന്നെ പ്രിയമായത് ചെയ്യണം.
3.210.44
न च कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ।
प्रिये नातिभृशं हृष्येदप्रिये न च संज्वरेत् ॥ ३.२१०.४४ ॥
കാമത്താലോ ക്രോധത്താലോ ദ്വേഷത്താലോ ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. പ്രിയമായതിൽ അധികം സന്തോഷിക്കരുത്; അപ്രിയമായതിൽ സന്താപിക്കരുത്.
3.210.45
न मुह्येदर्थकृच्छ्रेषु न च धऱ्मं परित्यजेत् ।
कर्म चेत्किंचिदन्यत्स्यादितरन्न तदाचरेत् ॥ ३.२१०.४५ ॥
ധനകഷ്ടതകളിൽ മോഹിക്കരുത്; ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കുകയുമരുത്. മറ്റൊരു കർമ്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന് എതിരായത് ചെയ്യരുത്.
3.210.46
यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ।
न पापं प्रति पापः स्यात्साधुरेव सदा भवेत् ॥ ३.२१०.४६ ॥
ഏതു നന്മയെ ധ്യാനിക്കുന്നുവോ അതിൽ തന്നെ സ്വയം നിയോഗിക്കണം. പാപിയോട് പാപിയാകരുത്; എപ്പോഴും സാധുവായിരിക്കണം.
3.210.47
आत्मनैव हतः पापो यः पापं कर्तुमिच्छति ।
कर्म चैतदसाधूनां वृजिनानामसाधुकम् ॥ ३.२१०.४७ ॥
പാപം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപി സ്വന്തം കർമ്മത്താൽ തന്നെ നശിക്കുന്നു. ഇത് ദുഷ്ടരുടെയും പാപികളുടെയും കർമ്മമാണ്; ചീത്തയാണ്.
3.210.48
न धर्मोस्तीति मन्वानाः शुचीनवहसन्ति ये ।
अश्रद्दधाना धर्मस् ते नश्यन्ति न संशयः ॥ ३.२१०.४८ ॥
'ധർമ്മമില്ല' എന്നു കരുതി പവിത്രരെ പരിഹസിക്കുന്നവർ, വിശ്വാസമില്ലാത്തവരായി നശിക്കുന്നു — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
3.210.49
महादृतिरिवाध्मातः पापो भवति नित्यदा ।
साधुः सन्नतिमानेव सर्वत्रद्विजसत्तम ॥ ३.२१०.४९ ॥
വലിയ തുരുത്തി പോലെ വീർത്തവനായി പാപി എപ്പോഴും ഇരിക്കുന്നു; സാധുവോ എല്ലായിടത്തും വിനയമുള്ളവനാണ്, ഹേ ദ്വിജോത്തമാ.
3.210.50
मूढानामवलिप्तानामसारं भाषितं भवेत् ।
दर्शयन्त्यन्तरात्मानं दिवा रूपमिवांशुमान् ॥ ३.२१०.५० ॥
മൂഢന്മാരുടെയും അഹങ്കാരികളുടെയും വാക്ക് സാരമില്ലാത്തതാണ്; പകൽ സൂര്യൻ തന്റെ രൂപം കാണിക്കുന്നതുപോലെ അവർ അന്തരാത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
3.210.51
न लोके राजते मूर्खः केवलात्मप्रशंसया ।
अपिचेह मृजाहीनः कृतविद्यः प्रकाशते ॥ ३.२१०.५१ ॥
ലോകത്തിൽ മൂഢൻ സ്വന്തം പ്രശംസകൊണ്ടു മാത്രം തിളങ്ങുന്നില്ല; പഠിച്ചവനും സംസ്കാരമില്ലാത്തവനായാൽ ഇവിടെ തിളങ്ങുന്നില്ല.
3.210.52
अब्रुवन्कस्यचिन्निन्दामात्मपूजामवर्णयन् ।
न कश्चिद्गुणसंपन्नः प्रकाशो भुवि दृश्यते ॥ ३.२१०.५२ ॥
ആരെയും നിന്ദിക്കാതെയും സ്വയം പൂജിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്ന ഗുണസമ്പന്നൻ ഭൂമിയിൽ പ്രകാശമായി കാണപ്പെടുന്നില്ല.
3.210.53
विकर्मणा तप्यमानः पापाद्विपरिमुच्यते ।
न तत्कुर्यां पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ ३.२१०.५३ ॥
ദുഷ്കർമ്മത്താൽ വേദനിക്കുന്നവൻ പാപത്തിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; 'ഞാൻ അത് വീണ്ടും ചെയ്യില്ല' എന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നതിനാൽ രണ്ടാമത്തേതിൽനിന്ന് മോചിതനാകുന്നു.
3.210.54
कर्मणा येन केनापि पापात्मा द्विजसत्तम ।
एवं श्रुतिरियं ब्रह्मन्धर्मेषु प्रतिदृश्यते ॥ ३.२१०.५४ ॥
ഹേ ദ്വിജോത്തമാ, ഏതു കർമ്മംകൊണ്ടായാലും പാപിയായ ആത്മാവ് (മോചിതനാകാം); ഹേ ബ്രാഹ്മണാ, ധർമ്മങ്ങളിൽ ഈ ശ്രുതി ഇപ്രകാരം കാണപ്പെടുന്നു.
3.210.55
पापनि बुद्ध्वेह पुरा कृतानि ।
स्वधर्मशीलो विनिहन्ति पश्चात्।
धर्मो ब्रह्मन्नुदते ब्राह्मणानां ।
यत्कुर्वते पापमिह प्रमादात् ॥ ३.२१०.५५ ॥
മുമ്പ് ചെയ്ത പാപങ്ങളെ ഇവിടെ അറിഞ്ഞ്, സ്വധർമ്മത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവൻ പിന്നീട് അവയെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണാ, ഇവിടെ ബ്രാഹ്മണർ അശ്രദ്ധയാൽ ചെയ്യുന്ന പാപത്തെ ധർമ്മം അകറ്റുന്നു.
3.210.56
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्मीति पूरुषः ।
तं तु देवाः प्रपश्यन्ति स्वस्यैवान्तरपूरुषः ॥ ३.२१०.५६ ॥
പാപം ചെയ്തിട്ടും മനുഷ്യൻ 'ഞാനല്ല' എന്ന് കരുതിയേക്കാം; എന്നാൽ ദേവന്മാർ അവനെ കാണുന്നു, അവന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷനും കാണുന്നു.
3.210.57
चिकीर्षेदेव कल्यायणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ ३.२१०.५७ ॥
ശ്രദ്ധയുള്ളവനും അസൂയയില്ലാത്തവനുമായി നന്മ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കണം.
3.210.58
वसनस्येव च्छिद्राणइ साधूनां विवृणोति यः ।
अपश्यन्नात्मनो दोषान्स पापः प्रेत्य नश्यति ॥ ३.२१०.५८ ॥
വസ്ത്രത്തിലെ ദ്വാരങ്ങൾ പോലെ സജ്ജനങ്ങളുടെ കുറവുകൾ വെളിപ്പെടുത്തി, സ്വന്തം ദോഷങ്ങൾ കാണാത്തവൻ പാപിയാണ്; അവൻ മരണശേഷം നശിക്കുന്നു.
3.210.59
पापं चेत्पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो महाभ्रेणेव चन्द्रमाः ॥ ३.२१०.५९ ॥
മനുഷ്യൻ പാപം ചെയ്തിട്ടും നന്മയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞാൽ, വലിയ മേഘത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രൻ വിടുതൽ നേടുന്നതുപോലെ അവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകുന്നു.
3.210.60
यथाऽऽदित्यः समुद्यन्वै तमः सर्वं व्यपोहति ।
एवं कल्याणमातिष्ठन्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.२१०.६० ॥
ഉദിക്കുന്ന സൂര്യൻ എല്ലാ ഇരുട്ടും അകറ്റുന്നതുപോലെ, നന്മ ആചരിക്കുന്നവൻ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി മോചിതനാകുന്നു.
3.210.61
पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभमोहौ द्विजोत्तम ।
तस्मात्तौ विदुषा विप्र वर्जनीयौ विशेषतः ॥ ३.२१०.६१ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, പാപങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ലോഭവും മോഹവുമാണ്. അതിനാൽ വിപ്രാ, വിദ്വാൻ ഇവ രണ്ടിനെയും വിശേഷിച്ച് ഒഴിവാക്കണം.
3.210.62
लुबधाः पापं व्यवस्यन्ति नरा नातिबहुश्रुताः ।
अधर्म्या धर्मरूपेण तृणैः कूपा इवावृताः ॥ ३.२१०.६२ ॥
ലോഭികളും അധികം പഠിക്കാത്തവരുമായ മനുഷ്യർ പാപം ഉറപ്പിക്കുന്നു. അധർമ്മികൾ ധർമ്മരൂപത്തിൽ, പുല്ലുകൊണ്ടു മൂടിയ കിണറുകൾ പോലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
3.210.63
येषां पञ् पवित्राणि प्रलापा धर्मसंश्रितः ।
सर्वं हि विद्यते तेषु शिष्टाचारः सुदुर्लभः ॥ ३.२१०.६३ ॥
അഞ്ച് പവിത്രങ്ങളും ധർമ്മത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമായ വാക്കുകളുമുള്ളവരിൽ എല്ലാം കാണപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ശിഷ്ടാചാരം അതിദുർലഭമാണ്.