மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.210
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.210.1
चिन्तयित्वा तदाश्चर्यं स्त्रिया प्रोक्तमशेपतः ।
विनिन्दन्स द्विजोऽऽत्मानमागस्कृत इवाबभौ ॥ ३.२१०.१ ॥
அந்த அதிசயத்தைச் சிந்தித்து, பெண் முழுவதும் சொன்னதை எண்ணி, அந்தப் பிராமணன் தன்னையே நிந்தித்துக்கொண்டு குற்றவாளியைப் போலத் தோன்றினார்.
3.210.2
चिन्तयानः स धर्मस्य सूक्ष्मां गतिमथाब्रवीत् ।
श्रद्दधानेन वै भाव्ये गच्छामि मिथिलामहम् ॥ ३.२१०.२ ॥
தர்மத்தின் நுட்பமான வழியைச் சிந்தித்தபடி அவர் சொன்னார்: நம்பிக்கையுடன், நம்பத்தக்கதை நம்பி, நான் மிதிலைக்குச் செல்வேன்.
3.210.3
कृतात्मा धर्मवित्तस्यां व्याधो निवसते किल ।
तं गच्चाम्यहमद्यैव धर्मं प्रष्टुं तपोधनम् ॥ ३.२१०.३ ॥
அங்கே தர்மத்தை அறிந்த, தன்னடக்கமுள்ள வேடன் வசிக்கிறான் என்பர். அந்த தவவளம் நிறைந்தவரிடம் தர்மம் கேட்க நான் இன்றே செல்வேன்.
3.210.4
इतिसंचिन्त्य मनसा श्रद्दधानः स्त्रिया वचः ।
बलाकाप्रत्ययेनासौ धर्म्यैश्च वचनैः शुभैः ॥ ३.२१०.४ ॥
இவ்வாறு மனதில் எண்ணி, அந்தப் பெண்ணின் சொற்களில் நம்பிக்கை வைத்து, கொக்கின் சான்றின் அடிப்படையிலும், தர்மமும் நற்பயனும் நிறைந்த சொற்களாலும் அவர் புறப்பட்டார்.
3.210.5
संप्रतस्थे स मिथिलां कौतूहलसमन्वितः ।
अतिक्रामन्नरण्यानि ग्रामांश्च नगराणि च ॥ ३.२१०.५ ॥
ஆர்வம் நிறைந்தவராக அவர் மிதிலை நோக்கி புறப்பட்டார்; காடுகளையும், கிராமங்களையும், நகரங்களையும் கடந்து சென்றார்.
3.210.6
ततो जगाम मिथिलां जनकेन सुरक्षिताम् ।
धर्मसेतुसमाकीर्णां यज्ञोत्सववतीं शुभाम् ॥ ३.२१०.६ ॥
பின்னர் அவர் ஜனகனால் நன்கு காக்கப்பட்டதும், தர்மப் பாலங்களால் நிறைந்ததும், யாகத் திருவிழாக்களுடன் கூடியதுமான மங்கலமான மிதிலையை அடைந்தார்.
3.210.7
गोपुराट्टालकवतीं हर्म्यप्राकारशोभनाम् ।
प्रविश्य नगरीं रम्यां विमानैर्बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.७ ॥
கோபுரங்களும் அட்டாலகங்களும் நிறைந்தும், மாளிகைகளும் மதில்களும் அழகுறச் செய்தும், பல விமானங்களால் சூழப்பட்ட அந்த இனிய நகரத்தில் நுழைந்து.
3.210.8
पण्यैश्च बहुभिर्युक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
अश्वै रथैस्तथा नागैर्योधैश्च बहुभिर्युताम् ॥ ३.२१०.८ ॥
பல வணிகப் பொருட்களால் நிறைந்து, நன்கு பிரிக்கப்பட்ட பெரிய வீதிகளைக் கொண்டு, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள் மற்றும் பல வீரர்களுடன் கூடியது.
3.210.9
हृष्टपुष्टजनाकीर्णां नित्योत्सवसमाकुलाम् ।
सोऽपस्यद्बहुवृत्तान्तां ब्राह्मणः समतिक्रमन् ॥ ३.२१०.९ ॥
மகிழ்ச்சியும் செழிப்பும் கொண்ட மக்களால் நிறைந்து, நாள்தோறும் விழாக்களால் சூழப்பட்டு, பல நிகழ்ச்சிகள் நிறைந்த அந்நகரத்தை, அந்தணர் கடந்து செல்லும்போது கண்டார்.
3.210.10
धर्मव्याधमपृच्छच्च स चास्य कथितो द्विजैः ।
अपश्यत्तत्रगत्वा तं सूनामध्ये व्यवस्थितम् ॥ ३.२१०.१० ॥
அவர் தர்மவியாதனைப் பற்றி விசாரித்தார்; அந்தணர்கள் அவருக்கு அதைச் சொன்னார்கள். அங்கே சென்று, கசாப்புக் கடையின் நடுவே அமர்ந்திருந்த அவரைக் கண்டார்.
3.210.11
मार्गमाहिपमांसानि विक्रीणन्तं तपस्विनम् ।
आकुलत्वाच्च क्रेतृणामेकान्ते संस्थितो द्विजः ॥ ३.२१०.११ ॥
மான் மற்றும் எருமையின் இறைச்சியை விற்றுக்கொண்டிருந்த அந்தத் தவசியை; வாங்குபவர்களின் நெருக்கத்தால், அந்தணர் ஒரு தனியிடத்தில் நின்றார்.
3.210.12
स तु ज्ञाता द्विजं प्राप्तं सहसा संभ्रमोत्थितः ।
आजगाम यतो विप्रः स्थित एकान्तआसने ॥ ३.२१०.१२ ॥
அவரோ, அந்தணர் வந்ததை உணர்ந்து உடனே பதற்றத்துடன் எழுந்து, அந்த அந்தணர் தனியான இருக்கையில் நின்றிருந்த இடத்திற்கு வந்தார்.
3.210.13
अभिवादये त्वां भगवन्स्वागतं ते द्विजोत्तम ।
अहं व्याधो हि भद्रं ते किं करोमि प्रशाधि माम् ॥ ३.२१०.१३ ॥
பகவானே, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, உம்மை வணங்குகிறேன், உமக்கு நல்வரவு. நான் வேடன், உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? எனக்கு ஆணையிடுங்கள்.
3.210.14
एकपत्न्या यदुक्तोसि गच्छ त्वं मिथिलामिति ।
जानाम्येतदहं सर्वं यदर्थं त्वमिहागतः ॥ ३.२१०.१४ ॥
ஒருமனைவியால் நீர் "மிதிலைக்குச் செல்லும்" என்று கூறப்பட்டீர், அது எனக்குத் தெரியும்; எதற்காக நீர் இங்கு வந்தீர் என்பதையும் நான் அறிவேன்.
3.210.15
श्रुत्वा च तस्य तद्वाक्यं स विप्रो भृशविस्मितः ।
द्वितीयमिदमाश्चर्यमित्यचिन्तयत द्विजः ॥ ३.२१०.१५ ॥
அவனுடைய அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு அந்த அந்தணர் மிகவும் வியப்படைந்தார். "இது இரண்டாவது வியப்பு" என்று அந்த இருபிறப்பாளர் எண்ணினார்.
3.210.16
अदेशस्थं हि ते स्तानमिति व्याघोऽब्रवीद्द्विजम् ।
गृहं गच्छाव भगवन्यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ३.२१०.१६ ॥
"உமது நீராடல் இந்த இடத்தில் ஏற்றதல்ல" என்று வேடன் அந்த இருபிறப்பாளரிடம் கூறினான். "பகவானே, பாவமற்றவரே, உமக்கு விருப்பமென்றால் நாம் வீட்டுக்குப் போவோம்."
3.210.17
बाढमित्येव तं विप्रो हृष्टो वचनमब्रवीत् ।
अग्रतस्तु द्विजं कृत्वा स जगाम गृहं प्रति ॥ ३.२१०.१७ ॥
"நல்லது" என்று கூறி மகிழ்ந்த அந்த அந்தணர் அவனுக்குப் பதில் சொன்னார். பின்னர் அந்த அந்தணரை முன்னே வைத்து அவன் வீட்டை நோக்கிச் சென்றான்.
3.210.18
प्रविश्य च गृहंरम्यमासनेनाभिपूजितः ।
अर्ध्येण च स वै तेन व्याधेन द्विजसत्तमः ॥ ३.२१०.१८ ॥
அழகிய வீட்டுக்குள் நுழைந்து, இருக்கையும் அர்க்கியமும் கொண்டு அந்த வேடனால் மதிக்கப்பட்ட அந்த இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவர்…
3.210.19
पाद्यमाचमनीयं च प्रतिगृह्य द्विजोत्तमः ।
ततः सुखोपविष्स्तं व्याधं वचनमब्रवीत् ॥ ३.२१०.१९ ॥
பாதத்தை கழுவும் நீரையும் ஆசமனீய நீரையும் ஏற்ற சிறந்த துவிஜர் சுகமாக அமர்ந்திருந்த அந்த வேடனிடம் சொன்னார்.
3.210.20
कर्मैतद्वै न सदृशं भवतः प्रतिभाति मे ।
अनुतप्ये भृशं तात तव घोरेण कर्मणा ॥ ३.२१०.२० ॥
இச்செயல் உனக்கு ஏற்றதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. அன்பனே, உன் இந்தக் கொடிய செயலால் நான் மிகவும் வருந்துகிறேன்.
3.210.21
कुलोचितमिदं कर्म पितृपैतामहं परम् ।
वर्तमानस्य मे धर्मे स्वे मन्युं मा कृथा द्विज ॥ ३.२१०.२१ ॥
இது என் குலத்துக்கு ஏற்ற செயல்; தந்தையர், பாட்டனார் வழியாக வந்த உயர்ந்த கடமை. துவிஜனே, உன் தர்மத்தில் நிற்கும் என்மேல் கோபம் கொள்ளாதே.
3.210.22
विधात्रा विहितं पूर्वं कर्म स्वमनुपालयन् ।
प्रयत्नाच्च गुरू वृद्धौ शुश्रूषेऽहं द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२२ ॥
முன்பே படைப்பாளரால் நியமிக்கப்பட்ட என் கடமையைக் காத்துக்கொண்டு, முதிய பெற்றோரை ஜாக்கிரதையுடன் நான் பணிவிடை செய்கிறேன், துவிஜ சிறந்தவனே.
3.210.23
सत्यं वदे नाभ्यसूये यथाशक्ति ददामि च ।
देवतातिथिभृत्यानामवशिष्टेन वर्तये ॥ ३.२१०.२३ ॥
நான் உண்மையே பேசுகிறேன்; யார்மீதும் பொறாமை கொள்வதில்லை; என் சக்திக்கேற்ப தானம் செய்கிறேன். தேவர், விருந்தினர், ஊழியர்களுக்குப் பின் மீதமுள்ளதால் வாழ்கிறேன்.
3.210.24
न कुत्सयाम्यहं किंचिन्न गर्हे बलवत्तरम् ।
कृतमन्वेति कर्तारं पुरा कर्म द्विजेत्तम ॥ ३.२१०.२४ ॥
நான் யாரையும் நிந்திப்பதில்லை, வலியவனையும் குறை கூறுவதில்லை. உயர்ந்த துவிஜனே, முன்செய்த கர்மமே செய்தவனைப் பின்தொடர்கிறது.
3.210.25
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यमिह लोकस्य जीवनम् ।
दण्डनीतिस्त्रयो विद्या तेन लोको भवत्युत ॥ ३.२१०.२५ ॥
உழவு, பசு காத்தல், வணிகம் ஆகியவை இவ்வுலகின் வாழ்வாதாரம். தண்டநீதி ஆகிய இம்மூன்றும் அறிவுகள்; அவற்றால் உலகம் நிலைபெறுகிறது.
3.210.26
कर्म शूद्रे कृषिर्वैश्ये संग्रामः क्षत्रिये स्मृतः ।
ब्रह्मचर्यतपोमन्त्राः सत्यं च ब्राह्मणे सदा ॥ ३.२१०.२६ ॥
சூத்திரருக்குக் கடமை சேவை; வைசியருக்கு உழவு; சத்திரியருக்குப் போர் என்று நினைவுகூரப்பட்டது. பிராமணருக்குப் பிரம்மசரியம், தவம், மந்திரங்கள், எப்போதும் சத்தியம்.
3.210.27
राजा प्रशास्ति धर्मेण स्वकर्मनिरताः प्रजाः ।
विकर्माणश्च ये केचित्तान्युनक्ति स्वकर्मसु ॥ ३.२१०.२७ ॥
அரசன் தர்மத்தால் ஆள்கிறான்; குடிகள் தங்கள் கடமையில் ஈடுபட்டவர்கள். கடமை தவறியவர்கள் எவரெனினும், அவர்களைத் தம் கடமைகளில் அவன் ஈடுபடுத்துகிறான்.
3.210.28
भेतव्यं हि सदा राज्ञां प्रजानामधिपा हिते ।
मारयन्ति विकर्मस्थं लुब्धा मृगमिवेषुभिः ॥ ३.२१०.२८ ॥
குடிகளின் நலனுக்காக, அரசர்கள் எப்போதும் அஞ்சத்தக்கவர்கள். பேராசை கொண்ட வேடன் மானை அம்பால் கொல்வது போல், கடமை தவறியவனை அவர்கள் கொல்கிறார்கள்.
3.210.29
जनकस्येह विप्रर्षे विकर्मस्थो न विद्यते ।
स्वकर्मनिरता वर्णाश्चत्वारोपि द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.२९ ॥
பிராமண முனிவரே, இங்கு ஜனகனின் ஆட்சியில் கடமை தவறியவன் காணப்படுவதில்லை. இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே, நான்கு வர்ணத்தாரும் தங்கள் கடமைகளில் ஈடுபட்டவர்களே.
3.210.30
स एष जनको राजा दुर्वृत्तमपि चेत्सुतम् ।
दण्ड्यं दण्डे निक्षिपति यथा न ग्लाति धार्मिकम् ॥ ३.२१०.३० ॥
இந்த ஜனக அரசன் அப்படிப்பட்டவன்: தன் மகனே தீயொழுக்கமுடையவனானாலும், தண்டிக்கத்தக்கவனைத் தண்டனையில் ஒப்படைக்கிறான்; தர்மவானைப் பற்றி அவன் வருந்துவதில்லை.
3.210.31
सुयुक्तचारो नृपतिः सर्वं धर्मेण पश्यति ।
श्रीश्च राज्यं च दण्डश्च क्षत्रियाणां द्विजोत्तम ॥ ३.२१०.३१ ॥
நன்கு ஏவப்பட்ட ஒற்றர்களை உடைய அரசன் அனைத்தையும் தர்மத்தால் காண்கிறான். இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, க்ஷத்திரியர்களின் செல்வமும், அரசும், தண்டனையும் (இவையே).
3.210.32
राजानो हि स्वधर्मेण श्रियमिच्छन्ति भूयसीम् ।
सर्वेषामेव वर्णानां त्राता राजा भवत्युत ॥ ३.२१०.३२ ॥
அரசர்கள் தங்கள் சுவதர்மத்தால் மிகுந்த செல்வத்தை விரும்புகின்றனர். அரசனே அனைத்து வர்ணங்களுக்கும் காப்பவனாகிறான்.
3.210.33
परेण हि हतान्ब्रह्मन्वराहमहिषानहम् ।
न स्वयं हन्मि विप्रर्षे विक्रीणामि सदा त्वहम् ॥ ३.२१०.३३ ॥
பிராமணரே, பிறரால் கொல்லப்பட்ட பன்றிகளையும் எருமைகளையும் நான் (வாங்குகிறேன்). விப்ரரிஷியே, நான் தானே கொல்வதில்லை; எப்போதும் விற்கிறேன்.
3.210.34
न भक्षयामि मांसानि ऋतुगामी तथाह्यहम् ।
सदोपवासी च तथा नक्तभोजी सदा द्विज ॥ ३.२१०.३४ ॥
நான் இறைச்சியை உண்பதில்லை; ஏனெனில் நான் பருவகாலத்தில் மட்டுமே கூடுபவன். இருபிறப்பாளரே, நான் எப்போதும் உபவாசம் இருப்பேன்; அதுபோல் எப்போதும் இரவில் உண்பேன்.
3.210.35
अशीलश्चापि पुरुषो भूत्वा भवति शीलवान् ।
प्राणिहिंसारतिश्चापि भवते धार्मिकः पुनः ॥ ३.२१०.३५ ॥
நல்லொழுக்கமில்லாத மனிதனும் நல்லொழுக்கமுடையவனாகிறான்; உயிர்களைக் கொல்வதில் இன்பம் கொண்டவனும் மீண்டும் தர்மவானாகிறான்.
3.210.36
व्यभिचाराननरेन्द्राणां धर्मः संकीर्यते महान् ।
अधर्मो वर्तते चापि संकीर्यन्ते ततः प्रजाः ॥ ३.२१०.३६ ॥
அரசர்களின் ஒழுக்கக்கேடுகளால் பெரிய தர்மம் கலக்கமடைகிறது; அதர்மம் மேலோங்குகிறது, அதன்பின் குடிகளும் கலக்கமடைகின்றனர்.
3.210.37
भेरुण्डा वामनाः कुब्जाः स्थूलशीर्षास्तथैव च ।
क्लीबाश्चान्धाश्च बधिरा जायन्तेऽत्युच्चलोचनाः ॥ ३.२१०.३७ ॥
பெருண்டர்கள், குள்ளர்கள், கூனர்கள், தடித்த தலையுடையோர், பேடிகள், குருடர்கள், செவிடர்கள், மிகவும் பிதுங்கிய கண்களுடையோர் பிறக்கின்றனர்.
3.210.38
पार्थिवानामधर्मत्वात्प्रजानामभवः सदा ।
स एष राजा जनकः प्रजा धर्मेण पश्यति ॥ ३.२१०.३८ ॥
அரசர்களின் அதர்மத்தால் குடிமக்களுக்கு எப்போதும் அழிவு உண்டாகிறது. ஆனால் இந்த ராஜா ஜனகன் தர்மத்துடன் குடிமக்களைப் பார்த்துக் கொள்கிறான்.
3.210.39
अनुगृह्णन्प्रजाः सर्वाः स्वधर्मनिरताः सदा ।
पात्येष राजा जनकः पितृवद्द्विजसत्तम ॥ ३.२१०.३९ ॥
இந்த ராஜா ஜனகன் தங்கள் கடமைகளில் நிலைத்திருக்கும் எல்லா குடிமக்களுக்கும் அருள் புரிந்து, தந்தையைப் போல் எப்போதும் காக்கிறான், ஓ சிறந்த த்விஜரே.
3.210.40
येचैव मां प्रशंसन्ति येच निन्दन्ति मानवाः ।
सर्वान्सुपरिणीतेन कर्माणा तोषयाम्यहम् ॥ ३.२१०.४० ॥
என்னைப் புகழும் மனிதர்களும், என்னை நிந்திக்கும் மனிதர்களும் உண்டு; அவர்கள் அனைவரையும் நன்கு செய்யப்பட்ட கர்மத்தால் நான் திருப்திப்படுத்துகிறேன்.
3.210.41
ये जीवन्ति स्वधर्मेण संयुञ्जन्ति च पार्थिवाः ।
न किंचिदुपजीवनति दान्ता उत्थानसीलिनः ॥ ३.२१०.४१ ॥
தன் தர்மத்தால் வாழ்ந்து அதில் ஈடுபடும் அரசர்கள், அடக்கமுடையவர்களாகவும் முயற்சியுள்ளவர்களாகவும் இருந்து, எதையும் சார்ந்து வாழ்வதில்லை.
3.210.42
शक्त्याऽन्नदानं सततं तितिक्षा धर्मनित्यता ।
यथार्हं प्रतिपूजा च सर्वभूतेषु वै दया ॥ ३.२१०.४२ ॥
தன் சக்திக்கேற்ப எப்போதும் அன்னதானம், பொறுமை, தர்மத்தில் நிலைத்திருத்தல், தகுதிக்கேற்ப மரியாதை செலுத்துதல், மேலும் எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை.
3.210.43
त्यागान्नान्यत्र मर्त्यानां गुणास्तिष्ठान्ति पूरुषे ।
मृषावादं परिहरेत्कुर्यात्प्रियमयाचितः ॥ ३.२१०.४३ ॥
தியாகமின்றி மனிதர்களில் வேறு எந்த குணங்களும் நிலைத்திருப்பதில்லை. பொய் பேசுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; கேட்காமலேயே இனியதைச் செய்ய வேண்டும்.
3.210.44
न च कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ।
प्रिये नातिभृशं हृष्येदप्रिये न च संज्वरेत् ॥ ३.२१०.४४ ॥
ஆசையாலோ, சினத்தாலோ, வெறுப்பாலோ தர்மத்தைக் கைவிடக்கூடாது. இனியதில் மிகுதியாக மகிழக்கூடாது; இனியனவற்றில் துயருறவும் கூடாது.
3.210.45
न मुह्येदर्थकृच्छ्रेषु न च धऱ्मं परित्यजेत् ।
कर्म चेत्किंचिदन्यत्स्यादितरन्न तदाचरेत् ॥ ३.२१०.४५ ॥
பொருள் தொடர்பான இடர்களில் மயங்கக்கூடாது; தர்மத்தைக் கைவிடவும் கூடாது. வேறு செயல் ஏதேனும் இருந்தாலும், அதற்கு மாறானதைச் செய்யக்கூடாது.
3.210.46
यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ।
न पापं प्रति पापः स्यात्साधुरेव सदा भवेत् ॥ ३.२१०.४६ ॥
எது நன்மையோ அதைச் சிந்தித்து அதில் தன்னை ஈடுபடுத்த வேண்டும். பாவியிடம் பாவியாக இருக்கக்கூடாது; எப்போதும் நல்லவனாகவே இருக்க வேண்டும்.
3.210.47
आत्मनैव हतः पापो यः पापं कर्तुमिच्छति ।
कर्म चैतदसाधूनां वृजिनानामसाधुकम् ॥ ३.२१०.४७ ॥
தீமை செய்ய விரும்பும் தீயவன், தன்னாலேயே கொல்லப்படுகிறான். இது தீயோரின் செயல்; கெட்டது.
3.210.48
न धर्मोस्तीति मन्वानाः शुचीनवहसन्ति ये ।
अश्रद्दधाना धर्मस् ते नश्यन्ति न संशयः ॥ ३.२१०.४८ ॥
'தர்மம் இல்லை' என்று நினைத்து தூயோரை எள்ளி நகையாடுபவர்கள், நம்பிக்கையற்றவர்களாய் அழிவார்கள் — இதில் ஐயமில்லை.
3.210.49
महादृतिरिवाध्मातः पापो भवति नित्यदा ।
साधुः सन्नतिमानेव सर्वत्रद्विजसत्तम ॥ ३.२१०.४९ ॥
பெரிய துருத்தி போல் உப்பியவனாய் பாவி எப்போதும் இருக்கிறான்; நல்லவனோ எங்கும் பணிவுள்ளவனே, ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே.
3.210.50
मूढानामवलिप्तानामसारं भाषितं भवेत् ।
दर्शयन्त्यन्तरात्मानं दिवा रूपमिवांशुमान् ॥ ३.२१०.५० ॥
மூடர்களும் செருக்குடையோரும் பேச்சு வெறுமையானதே; சூரியன் பகலில் தன் உருவைக் காட்டுவது போல அவர்கள் தம் உள்ளத்தைக் காட்டுகின்றனர்.
3.210.51
न लोके राजते मूर्खः केवलात्मप्रशंसया ।
अपिचेह मृजाहीनः कृतविद्यः प्रकाशते ॥ ३.२१०.५१ ॥
உலகில் மூடன் வெறும் தன்னைப் புகழ்வதால் விளங்குவதில்லை; இங்கே கற்ற ஒருவனும் பண்பு (மெருகு) இல்லாதிருந்தால் விளங்குவதில்லை.
3.210.52
अब्रुवन्कस्यचिन्निन्दामात्मपूजामवर्णयन् ।
न कश्चिद्गुणसंपन्नः प्रकाशो भुवि दृश्यते ॥ ३.२१०.५२ ॥
எவரையும் நிந்தியாமலும், தன்னைப் போற்றிப் பேசாமலும் இருக்கும் நற்குணம் நிறைந்தவன் பூமியில் வெளிப்பட்டுத் தோன்றுவதில்லை.
3.210.53
विकर्मणा तप्यमानः पापाद्विपरिमुच्यते ।
न तत्कुर्यां पुनरिति द्वितीयात्परिमुच्यते ॥ ३.२१०.५३ ॥
தீய செயலால் துன்புறுபவன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்; 'அதை மீண்டும் செய்யமாட்டேன்' என்று உறுதி கொள்வதால் இரண்டாவதிலிருந்து விடுபடுகிறான்.
3.210.54
कर्मणा येन केनापि पापात्मा द्विजसत्तम ।
एवं श्रुतिरियं ब्रह्मन्धर्मेषु प्रतिदृश्यते ॥ ३.२१०.५४ ॥
ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவனே, எந்தச் செயலால் பாவியான ஆன்மா (விடுதலை பெறுகிறதோ) — ஓ பிராமணனே, தர்மங்களில் இந்த வேதவாக்கு இவ்வாறு காணப்படுகிறது.
3.210.55
पापनि बुद्ध्वेह पुरा कृतानि ।
स्वधर्मशीलो विनिहन्ति पश्चात्।
धर्मो ब्रह्मन्नुदते ब्राह्मणानां ।
यत्कुर्वते पापमिह प्रमादात् ॥ ३.२१०.५५ ॥
முன்பு செய்த பாவங்களை இங்கே அறிந்து, தன் கடமையில் நிலைத்தவன் பின்னர் அவற்றை அழிக்கிறான். பிரம்மனே, அந்தணர்கள் இங்கு கவனக்குறைவால் செய்யும் பாவத்தை தர்மம் விரட்டுகிறது.
3.210.56
पापं कृत्वा हि मन्येत नाहमस्मीति पूरुषः ।
तं तु देवाः प्रपश्यन्ति स्वस्यैवान्तरपूरुषः ॥ ३.२१०.५६ ॥
பாவம் செய்த மனிதன், 'நான் அல்ல' என்று நினைக்கலாம்; ஆனால் தேவர்கள் அவனைப் பார்க்கிறார்கள், அவனுடைய உள்ளிருக்கும் புருஷனும் பார்க்கிறான்.
3.210.57
चिकीर्षेदेव कल्यायणं श्रद्दधानोऽनसूयकः ॥ ३.२१०.५७ ॥
நம்பிக்கை கொண்டவனும் பொறாமையற்றவனுமாக, நன்மையையே செய்ய விரும்ப வேண்டும்.
3.210.58
वसनस्येव च्छिद्राणइ साधूनां विवृणोति यः ।
अपश्यन्नात्मनो दोषान्स पापः प्रेत्य नश्यति ॥ ३.२१०.५८ ॥
ஆடையின் ஓட்டைகளைப் போல, நல்லவர்களின் குறைகளை வெளிப்படுத்தி, தன் குறைகளைக் காணாதவன் பாவி; அவன் மரணத்திற்குப் பின் அழிகிறான்.
3.210.59
पापं चेत्पुरुषः कृत्वा कल्याणमभिपद्यते ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो महाभ्रेणेव चन्द्रमाः ॥ ३.२१०.५९ ॥
ஒருவன் பாவம் செய்த பின்னும் நன்மையை நாடினால், பெரிய மேகத்திலிருந்து நிலவு விடுபடுவது போல அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
3.210.60
यथाऽऽदित्यः समुद्यन्वै तमः सर्वं व्यपोहति ।
एवं कल्याणमातिष्ठन्सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.२१०.६० ॥
உதிக்கும் சூரியன் எல்லா இருளையும் அகற்றுவது போல, நன்மையைக் கடைப்பிடிப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முழுமையாக விடுபடுகிறான்.
3.210.61
पापानां विद्ध्यधिष्ठानं लोभमोहौ द्विजोत्तम ।
तस्मात्तौ विदुषा विप्र वर्जनीयौ विशेषतः ॥ ३.२१०.६१ ॥
இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, பாவங்களின் அடிப்படை பேராசையும் மயக்கமுமே. ஆகவே, விப்ரனே, அறிஞன் இவ்விரண்டையும் சிறப்பாக விலக்க வேண்டும்.
3.210.62
लुबधाः पापं व्यवस्यन्ति नरा नातिबहुश्रुताः ।
अधर्म्या धर्मरूपेण तृणैः कूपा इवावृताः ॥ ३.२१०.६२ ॥
பேராசை கொண்டவர்களும் மிகுந்த கல்வியில்லாதவர்களுமான மனிதர்கள் பாவத்தையே தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். அதர்மமானவர்கள் தர்மத்தின் வடிவில் மறைந்து, புல்லால் மூடிய கிணறுகள் போல் இருக்கின்றனர்.
3.210.63
येषां पञ् पवित्राणि प्रलापा धर्मसंश्रितः ।
सर्वं हि विद्यते तेषु शिष्टाचारः सुदुर्लभः ॥ ३.२१०.६३ ॥
ஐந்து தூய்மையான கருவிகளையும், தர்மத்தில் நிலைத்த பேச்சையும் கொண்டவர்களிடம் எல்லாம் காணப்படுகிறது; ஆனால் சான்றோரின் ஒழுக்கம் மிகவும் அரிது.