ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.211
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.211.1
स तु विप्रो महाप्राज्ञ धर्मव्याधमपृच्छत ।
शिष्टाचारं कथमहं विद्यामिति नरोत्तम ॥ ३.२११.१ ॥
ಆ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನನ್ನು ಕೇಳಿದನು, "ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ, ಶಿಷ್ಟರ ಆಚಾರವನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲಿ?"
3.211.2
पञ्च कानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ।
एतदिच्छामि भद्रं ते श्रोतुं धर्मभृतांवर।
त्वत्तो महामते व्याध तद्ब्रवीहि यथातथम् ॥ ३.२११.२ ॥
ಮಾರ್ಕಂಡೇಯ ಹೇಳಿದನು: "ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ಐದು ಯಾವುವು? ಧರ್ಮಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಓ ಮಹಾಮತಿ ವ್ಯಾಧನೇ, ಅದನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಹೇಳು."
3.211.3
यज्ञो दानं तपो वेदाः सत्यं च द्विजसत्तम ।
पञ्चैतानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.३ ॥
ವ್ಯಾಧ ಹೇಳಿದನು: "ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ವೇದಗಳು, ಸತ್ಯ — ಇವು ಐದು, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಪವಿತ್ರವಾದವು."
3.211.4
कामक्रोधौ वशे कृत्वा दम्भं लोभमनार्जवम् ।
धर्ममित्येवं संतुष्टास्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.४ ॥
ವ್ಯಾಧ ಹೇಳಿದನು: "ಕಾಮ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ದಂಭ, ಲೋಭ, ಕುಟಿಲತೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, 'ಇದೇ ಧರ್ಮ' ಎಂದು ತೃಪ್ತರಾಗಿರುವವರು ಶಿಷ್ಟರು, ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಸಮ್ಮತರು."
3.211.5
न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायशीलिनाम् ।
आचारपालनं चैव द्वितीयं शिष्टलक्षणम् ॥ ३.२११.५ ॥
ವ್ಯಾಧ ಹೇಳಿದನು: "ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರ ನಡತೆ ಎಂದೂ ಮುರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಆಚಾರವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವುದೇ ಶಿಷ್ಟರ ಎರಡನೆಯ ಲಕ್ಷಣ."
3.211.6
गुरुशुश्रूषणं सत्यमक्रोधो दानमेव च ।
एतच्चतुष्टयं ब्रह्मञ्शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.६ ॥
ವ್ಯಾಧ ಹೇಳಿದನು: "ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆ, ಸತ್ಯ, ಅಕ್ರೋಧ, ದಾನ — ಈ ನಾಲ್ಕು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತವೆ."
3.211.7
शिष्टाचारे मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः ।
यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्या ह्यतोऽन्यथा ॥ ३.२११.७ ॥
ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸುವವನು ಪಡೆಯುವ ಆ ತೃಪ್ತಿ, ಇದರಿಂದ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
3.211.8
वेदस्योपनिषत्सत्यं सत्यस्योपनिषद्दमः ।
दमस्योपनिषत्त्यागः शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.८ ॥
ವೇದದ ಸಾರ ಸತ್ಯ; ಸತ್ಯದ ಸಾರ ದಮ; ದಮದ ಸಾರ ತ್ಯಾಗ. ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸದಾ ಇರುತ್ತವೆ.
3.211.9
ये तु धर्मानसूयन्ते बुद्धिमोहान्विता नराः ।
अपथा गच्छतां तेषामनुयाता च पीड्यते ॥ ३.२११.९ ॥
ಬುದ್ಧಿಮೋಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜನರು ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಅವರು ದಾರಿತಪ್ಪಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅವರನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರೂ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
3.211.10
ये तु शिष्टाः सुनियताः श्रुतित्यागपरायणाः ।
धर्मपन्थानमारूढाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ ३.२११.१० ॥
ಶಿಷ್ಟರು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿತರು, ಶ್ರುತಿ-ತ್ಯಾಗದಲ್ಲಿ ತತ್ಪರರು, ಧರ್ಮಮಾರ್ಗವನ್ನು ಏರಿದವರು, ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರಾಯಣರು—
3.211.11
नियच्छन्ति परां बुद्धिं शिष्टाचारान्विता जनाः ।
उपाध्यायमते युक्ताः स्थित्या धर्मार्थदर्शिनः ॥ ३.२११.११ ॥
ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಜನರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗುರುವಿನ ಮತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿ, ಸ್ಥಿರತೆಯಿಂದ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
3.211.12
नास्तिकान्भिन्नमर्यादान्क्रूरान्पापमतौ स्थितान् ।
त्यज ताञ्ज्ञानमाश्रित्य धार्मिकानुपसेव्य च ॥ ३.२११.१२ ॥
ನಾಸ್ತಿಕರನ್ನು, ಮರ್ಯಾದೆ ಮೀರಿದವರನ್ನು, ಕ್ರೂರರನ್ನು, ಪಾಪಮತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತವರನ್ನು ತೊರೆ; ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಧಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ.
3.211.13
कामलोभग्रहाकीर्णं पञ्चेन्द्रियजलां नदीम् ।
नावं धृतिमयीं कृत्वा जन्मदुर्गाणि संतर ॥ ३.२११.१३ ॥
ಕಾಮ, ಲೋಭ ಎಂಬ ಮೊಸಳೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನೀರಿರುವ ನದಿಯನ್ನು, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ದೋಣಿಯಿಂದ ದಾಟು; ಜನ್ಮದ ದುರ್ಗಗಳನ್ನೂ ದಾಟು.
3.211.14
क्रमेण संचितो धर्मो बुद्धियोगमयो महान् ।
शिष्टाचारे भवेत्साधू रागः शुक्ले व वाससि ॥ ३.२११.१४ ॥
ಕ್ರಮೇಣ ಸಂಚಿತವಾದ ಧರ್ಮ, ಬುದ್ಧಿಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮಹತ್ವದ್ದು; ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಸಾಧುವಾಗಿರಬೇಕು, ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಹಿಡಿದಂತೆ.
3.211.15
अहिंसा सत्यवचनं सर्वभूतहितं परम् ।
अहिंसा परमो धर्मः स च सत्ये प्रतिष्ठितः।
सत्यं कृत्वा प्रतिष्ठां तु प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ॥ ३.२११.१५ ॥
ಅಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯವಚನ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಪರಮ ಹಿತ. ಅಹಿಂಸೆ ಪರಮ ಧರ್ಮ; ಅದು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ.
3.211.16
सत्यमेव गरीयस्तु शिष्टाचारनिषेवितम् ।
आचारश्च सतां धर्मः सन्तो ह्याचारलक्षणाः ॥ ३.२११.१६ ॥
ಸತ್ಯವೇ ಹೆಚ್ಚು ಗೌರವಾರ್ಹ, ಶಿಷ್ಟರು ಆಚರಿಸುವಂಥದು. ಸಜ್ಜನರ ಆಚಾರವೇ ಧರ್ಮ; ಸಜ್ಜನರು ಆಚಾರ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
3.211.17
यो यथा प्रकृतिर्जन्तुः स स्वां प्रकृतिमश्नुते ।
पापात्मा क्रोधकामादीन्दोषानाप्नोत्यनात्मवान् ॥ ३.२११.१७ ॥
ಯಾವ ಜೀವಿ ಯಾವ ಸ್ವಭಾವದವನೋ, ಅದು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪಾಪಮನಸ್ಸಿನವನು, ಆತ್ಮಸಂಯಮವಿಲ್ಲದವನು ಕೋಪ, ಕಾಮ ಮೊದಲಾದ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
3.211.18
आरम्भो न्याययुक्तो यः स हि धऱ्म इति स्मृतः ।
अनाचारस्त्वध्रमेति एतच्छिष्टानुशासनम् ॥ ३.२११.१८ ॥
ನ್ಯಾಯಯುಕ್ತವಾದ ಆರಂಭವೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅನಾಚಾರವು ಅಧರ್ಮ ಎಂಬುದು ಶಿಷ್ಟರ ಉಪದೇಶ.
3.211.19
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ऋजवः शमसंपन्नाः शिष्टाचारा भवन्ति ते ॥ ३.२११.१९ ॥
ಕೋಪವಿಲ್ಲದವರು, ದೋಷ ಹುಡುಕದವರು, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ಸರವಿಲ್ಲದವರು, ಸರಳರು, ಶಾಂತಿಯುತರು — ಅವರೇ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳು.
3.211.20
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो मनस्विनः ।
गुरुशुश्रूषवो दान्ताः शिष्टाचारा भवन्त्युत ॥ ३.२११.२० ॥
ತ್ರಿವೇದ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರು, ಶುದ್ಧರು, ಸದಾಚಾರಿಗಳು, ಮನಸ್ವಿಗಳು, ಗುರುಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡುವವರು, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವರು — ಅವರೇ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರಿಗಳು.
3.211.21
तेषामहीनसत्वानां दुष्कराचारकर्मणाम् ।
स्वैः कर्मभिः सत्कृतानां घोरत्वं संप्रणश्यति ॥ ३.२११.२१ ॥
ಕ್ಷೀಣಿಸದ ಸತ್ತ್ವವುಳ್ಳವರು, ಕಠಿಣ ಆಚಾರ-ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವರು, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರು — ಅವರಲ್ಲಿ ಕ್ರೂರತ್ವ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
3.211.22
तं तदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ।
धर्म्यं धर्मेण पश्यन्तः स्वर्गं यान्ति मनीषिणः ॥ ३.२११.२२ ॥
ಆ ಆಚಾರ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು, ಪುರಾತನವಾದದ್ದು, ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದು, ಸ್ಥಿರವಾದದ್ದು; ಅದನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಧರ್ಮಮಯವಾಗಿ ನೋಡುವ ಮನೀಷಿಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
3.211.23
आस्तिका मानहीनाश्च द्विजातिजनपूजकाः ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नास्ते सन्तः स्वर्गगामिनः ॥ ३.२११.२३ ॥
ಆಸ್ತಿಕರು, ಮಾನವಿಲ್ಲದವರು, ದ್ವಿಜರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರು, ಶ್ರುತ-ವೃತ್ತಗಳಿಂದ ಸಂಪನ್ನರಾದವರು — ಆ ಸಜ್ಜನರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರು.
3.211.24
वेदोक्तः प्रथमो धर्मो धर्मशास्त्रेषु चापरः ।
शिष्टाचीर्णश् शिष्टानां त्रिविधं धर्मलक्षणम् ॥ ३.२११.२४ ॥
ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಧರ್ಮ ಮೊದಲನೆಯದು; ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದು ಎರಡನೆಯದು; ಶಿಷ್ಟರು ಆಚರಿಸಿದ್ದು ಮೂರನೆಯದು — ಇವೇ ಧರ್ಮದ ಮೂರು ಲಕ್ಷಣಗಳು.
3.211.25
धारणं चापि वेदानां तीर्थानामवगाहनम् ।
क्षमा सत्यार्जवं शौचं शिष्टाचारनिदर्शनम् ॥ ३.२११.२५ ॥
ವೇದಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದು, ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು, ಕ್ಷಮೆ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಋಜುತ್ವ, ಶೌಚ — ಇವು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಲಕ್ಷಣಗಳು.
3.211.26
सर्वभूतदयावन्तो ह्यहिंसानिरताः सदा ।
परुषं च न भाषन्ते सदा सन्तो द्विजप्रियाः ॥ ३.२११.२६ ॥
ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆಯುಳ್ಳವರು, ಸದಾ ಅಹಿಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರು, ಕಠೋರ ಮಾತು ಆಡದವರು — ಆ ಸಜ್ಜನರು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರು.
3.211.27
शुभानामशुभानां च कर्मणां सबलाश्रयम् ।
विपाकमभिजानन्ति ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२७ ॥
ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಕರ್ಮಗಳ ಬಲ ಮತ್ತು ಆಧಾರ ಸಹಿತ ಅವುಗಳ ಫಲವನ್ನು ಅರಿತವರು — ಆ ಶಿಷ್ಟರು ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಮಾನ್ಯರು.
3.211.28
न्यायोपेता गुणोपेताः सर्वलोकहितैषिणः ।
सन्तः स्वर्गजितः शक्त्या सन्निविष्टाश्च सत्पथे।
दातारः संविभक्तारो दीनानुग्रहकारिणः ॥ ३.२११.२८ ॥
ನ್ಯಾಯಯುಕ್ತರು, ಗುಣಸಂಪನ್ನರು, ಸಕಲ ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಸಜ್ಜನರು, ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದವರು. ಅವರು ದಾನಿಗಳು, ಹಂಚಿಕೊಡುವವರು, ದೀನರ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡುವವರು.
3.211.29
सर्वपूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनः ।
सर्वभूतदयावन्तस्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२९ ॥
ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜ್ಯರು, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನವೇ ಧನವಾದವರು, ತಪಸ್ವಿಗಳು, ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆಯುಳ್ಳವರು — ಅವರೇ ಶಿಷ್ಟರು, ಶಿಷ್ಟರಿಂದ ಮಾನ್ಯರು.
3.211.30
दाननित्याः सुखान्याशु प्राप्नुवन्त्यपि च श्रियम् ।
पीडया च कलत्रस्य भृत्यानां च समाहिताः ॥ ३.२११.३० ॥
ಸದಾ ದಾನದಲ್ಲಿ ನಿರತರು ಬೇಗನೆ ಸುಖ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಸೇವಕರ ಸಂಕಟದ ಕಡೆ ಗಮನವಿಟ್ಟವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
3.211.31
अतिशक्त्या प्रयच्छन्ति सन्तः सद्भिः समागताः ।
लोकयात्रां च पशय्न्तो धर्ममात्महितानि च।
एवं सन्तोवर्तमानास्त्वेधन्ते शाश्वतीः समाः ॥ ३.२११.३१ ॥
ಸಜ್ಜನರು ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ದಾನ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಸಜ್ಜನರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ. ಲೋಕಯಾತ್ರೆ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಿತವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಜ್ಜನರು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
3.211.32
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यवथार्जवम् ।
अद्रोहो नातिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ ३.२११.३२ ॥
ಅಹಿಂಸೆ, ಸತ್ಯವಚನ, ದಯೆ, ಸರಳತೆ, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಅತಿ ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಲಜ್ಜೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ದಮ, ಶಮ.
3.211.33
धीमन्तो धृतिमन्तश्च भूतानामनुकम्पकाः ।
अकामद्वेषसंयुक्तास्ते सन्तो लोकसत्कृताः ॥ ३.२११.३३ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತರು, ಧೈರ್ಯವಂತರು, ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರು, ಕಾಮ-ದ್ವೇಷರಹಿತರು — ಆ ಸಜ್ಜನರು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ.
3.211.34
त्रीण्येव तु पदान्याहुः सतां वृत्तमनुस्मरन् ।
न चैव द्रुह्येद्दद्याच्च सत्यं चैव सदा वदेत् ॥ ३.२११.३४ ॥
ಸಜ್ಜನರ ನಡತೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ, ಅವರು ಮೂರೇ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ದ್ರೋಹ ಮಾಡಬೇಡ, ದಾನ ನೀಡು, ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮಾತನಾಡು.
3.211.35
सर्वत्र च दयावन्तः सन्तः करुणवेदिनः ।
गच्छन्तीह सुसंतुष्टा धर्म्यं पन्थानमुत्तमम् ॥ ३.२११.३५ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಯೆಯುಳ್ಳ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಸಜ್ಜನರು, ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಧರ್ಮದ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
3.211.36
शिष्टाचारा महात्मानो येषां धर्मः सुनिश्चितः ।
अनसूया क्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ॥ ३.२११.३६ ॥
ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಅವರ ಧರ್ಮ ದೃಢವಾಗಿದೆ — ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಕ್ಷಮೆ, ಶಾಂತಿ, ಸಂತೋಷ, ಪ್ರಿಯವಚನ.
3.211.37
कामक्रोधपरित्यागः शिष्टाचारनिषेवणम् ।
कर्म च श्रुतसंपन्नं सतां मार्गमनुत्तमम् ॥ ३.२११.३७ ॥
ಕಾಮ-ಕ್ರೋಧಗಳ ತ್ಯಾಗ, ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಪಾಲನೆ, ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕರ್ಮ — ಇದೇ ಸಜ್ಜನರ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗ.
3.211.38
शिष्टाचारं निषेवन्ते नित्यं ध्रममनुव्रताः ।
प्रज्ञाप्रासादमारूह्य मुह्यतो महतो जनान् ॥ ३.२११.३८ ॥
ವ್ರತನಿಷ್ಠರು ಸದಾ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರಜ್ಞಾಸೌಧವನ್ನು ಏರಿ, ಮೋಹದಲ್ಲಿರುವ ಮಹಾಜನರನ್ನು ಅವರು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
3.211.39
प्रेक्षन्ते लोकवृत्तानि विविधानि द्विजोत्तमाः ।
अतिषुण्यानि दानानि तानि द्विजवरोत्तम ॥ ३.२११.३९ ॥
ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜರೇ, ಅವರು ಲೋಕದ ವಿವಿಧ ನಡವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ದಾನಗಳೂ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರವಾದವು — ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
3.211.40
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ।
शिष्टाचारगुणान्ब्रह्मन्पुरस्कृत्य द्विजर्षभ ॥ ३.२११.४० ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನೇ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ — ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು.