மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.211
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.211.1
स तु विप्रो महाप्राज्ञ धर्मव्याधमपृच्छत ।
शिष्टाचारं कथमहं विद्यामिति नरोत्तम ॥ ३.२११.१ ॥
அந்த மகாபுத்தியுள்ள அந்தணர் தர்மவ்யாதனிடம் கேட்டார்: "நரோத்தமனே, சிஷ்டர்களின் ஒழுக்கத்தை நான் எவ்வாறு அறிவது?"
3.211.2
पञ्च कानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ।
एतदिच्छामि भद्रं ते श्रोतुं धर्मभृतांवर।
त्वत्तो महामते व्याध तद्ब्रवीहि यथातथम् ॥ ३.२११.२ ॥
மார்க்கண்டேயர் கூறினார்: "சிஷ்டர்களின் ஒழுக்கத்தில் எப்போதும் தூய்மையாக்கும் ஐந்து எவை? தர்மம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவரே, உமக்கு நலம் உண்டாகட்டும். மகாபுத்தியுள்ள வேடனே, அதை உள்ளபடியே சொல்லும்."
3.211.3
यज्ञो दानं तपो वेदाः सत्यं च द्विजसत्तम ।
पञ्चैतानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.३ ॥
வேடன் கூறினார்: "யாகம், தானம், தவம், வேதங்கள், சத்தியம் — இவை ஐந்தும், துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, சிஷ்டர்களின் ஒழுக்கத்தில் எப்போதும் தூய்மையானவை."
3.211.4
कामक्रोधौ वशे कृत्वा दम्भं लोभमनार्जवम् ।
धर्ममित्येवं संतुष्टास्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.४ ॥
வேடன் கூறினார்: "காமத்தையும் கோபத்தையும் அடக்கி, பொய்மை, பேராசை, வஞ்சகம் ஆகியவற்றை விட்டு, 'இதுவே தர்மம்' என்று நிறைவுடன் இருப்பவர்களே சிஷ்டர்கள், சிஷ்டர்களால் ஏற்கப்பட்டவர்கள்."
3.211.5
न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायशीलिनाम् ।
आचारपालनं चैव द्वितीयं शिष्टलक्षणम् ॥ ३.२११.५ ॥
வேடன் கூறினார்: "யாகமும் சுவாத்யாயமும் கொண்டவர்களின் ஒழுக்கம் ஒருபோதும் சிதைவதில்லை; ஆசாரத்தைக் கடைப்பிடிப்பது சிஷ்டர்களின் இரண்டாம் அடையாளம்."
3.211.6
गुरुशुश्रूषणं सत्यमक्रोधो दानमेव च ।
एतच्चतुष्टयं ब्रह्मञ्शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.६ ॥
வேடன் கூறினார்: "குருசுஷ்ருஷை, சத்தியம், கோபமின்மை, தானம் — இந்த நான்கும், பிராமணரே, சிஷ்டர்களின் ஒழுக்கத்தில் எப்போதும் உள்ளவை."
3.211.7
शिष्टाचारे मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः ।
यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्या ह्यतोऽन्यथा ॥ ३.२११.७ ॥
ஒழுக்கமுள்ளோரின் நடையில் மனதை ஈடுபடுத்தி, அதனை முழுமையாக நிலைநிறுத்துபவன் பெறும் அந்த மனநிறைவு, இதைத் தவிர வேறு வழியால் கிடைக்க முடியாது.
3.211.8
वेदस्योपनिषत्सत्यं सत्यस्योपनिषद्दमः ।
दमस्योपनिषत्त्यागः शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.८ ॥
வேதத்தின் சாரம் உண்மை; உண்மையின் சாரம் அடக்கம்; அடக்கத்தின் சாரம் துறவு. ஒழுக்கமுள்ளோரின் நடையில் இது எப்போதும் உள்ளது.
3.211.9
ये तु धर्मानसूयन्ते बुद्धिमोहान्विता नराः ।
अपथा गच्छतां तेषामनुयाता च पीड्यते ॥ ३.२११.९ ॥
அறிவுமயக்கம் கொண்ட மனிதர்கள் தர்மத்தைப் பழிக்கிறார்கள்; அவர்கள் தவறான வழியில் செல்கிறார்கள்; அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களும் துன்புறுகிறார்கள்.
3.211.10
ये तु शिष्टाः सुनियताः श्रुतित्यागपरायणाः ।
धर्मपन्थानमारूढाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ ३.२११.१० ॥
ஒழுக்கமுள்ள, நன்கு கட்டுப்பட்ட, வேதச் சொல்லைத் துறப்பதில் ஈடுபட்டவர்கள்; தர்ம வழியில் ஏறியவர்கள்; உண்மையும் தர்மமும் கடைப்பிடிப்பவர்கள்—
3.211.11
नियच्छन्ति परां बुद्धिं शिष्टाचारान्विता जनाः ।
उपाध्यायमते युक्ताः स्थित्या धर्मार्थदर्शिनः ॥ ३.२११.११ ॥
ஒழுக்கமுள்ள மனிதர்கள் உயர்ந்த அறிவை அடக்குகிறார்கள்; ஆசிரியரின் கருத்தில் ஈடுபட்டு, நிலைத்தன்மையால் தர்மத்தையும் பொருளையும் காண்கிறார்கள்.
3.211.12
नास्तिकान्भिन्नमर्यादान्क्रूरान्पापमतौ स्थितान् ।
त्यज ताञ्ज्ञानमाश्रित्य धार्मिकानुपसेव्य च ॥ ३.२११.१२ ॥
நாத்திகர்களையும், எல்லைகளை மீறுபவர்களையும், கொடியவர்களையும், பாவ எண்ணத்தில் நிலைத்தவர்களையும் விட்டுவிடு; ஞானத்தை பற்றி, தர்மவான்களைச் சேவித்து.
3.211.13
कामलोभग्रहाकीर्णं पञ्चेन्द्रियजलां नदीम् ।
नावं धृतिमयीं कृत्वा जन्मदुर्गाणि संतर ॥ ३.२११.१३ ॥
ஆசை, பேராசை என்ற முதலைகள் நிறைந்த, ஐம்புலன்களை நீராகக் கொண்ட நதியை, மனஉறுதியால் ஆன படகாக்கிக் கடந்துசெல், பிறவியின் கோட்டைகளையும் கடந்துசெல்.
3.211.14
क्रमेण संचितो धर्मो बुद्धियोगमयो महान् ।
शिष्टाचारे भवेत्साधू रागः शुक्ले व वाससि ॥ ३.२११.१४ ॥
படிப்படியாகச் சேர்ந்த தர்மம், அறிவு யோகத்தால் ஆனது, பெரியது; சான்றோர் நடத்தையில் நல்லவனாக இருக்கவேண்டும், வெள்ளை ஆடையில் நிறம் பதிவதுபோல்.
3.211.15
अहिंसा सत्यवचनं सर्वभूतहितं परम् ।
अहिंसा परमो धर्मः स च सत्ये प्रतिष्ठितः।
सत्यं कृत्वा प्रतिष्ठां तु प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ॥ ३.२११.१५ ॥
அகிம்சையும் உண்மைப் பேச்சும், எல்லா உயிர்களுக்கும் மேலான நன்மை. அகிம்சை உயர்ந்த தர்மம்; அது உண்மையில் நிலைபெற்றது. உண்மையையே அடித்தளமாகக் கொண்டு செயல்கள் தோன்றுகின்றன.
3.211.16
सत्यमेव गरीयस्तु शिष्टाचारनिषेवितम् ।
आचारश्च सतां धर्मः सन्तो ह्याचारलक्षणाः ॥ ३.२११.१६ ॥
உண்மையே மேலானது, சான்றோர் கடைப்பிடிக்கும் நடத்தை அது. நல்லோரின் நடத்தையே தர்மம்; நல்லோர் நடத்தையின் அடையாளங்களால் அறியப்படுகின்றனர்.
3.211.17
यो यथा प्रकृतिर्जन्तुः स स्वां प्रकृतिमश्नुते ।
पापात्मा क्रोधकामादीन्दोषानाप्नोत्यनात्मवान् ॥ ३.२११.१७ ॥
எந்த உயிர் எத்தகைய இயல்புடையதோ, அது தன் சொந்த இயல்பையே அடைகிறது. பாவ மனம் கொண்ட, தன்னடக்கமற்றவன் கோபம், ஆசை முதலிய குற்றங்களைப் பெறுகிறான்.
3.211.18
आरम्भो न्याययुक्तो यः स हि धऱ्म इति स्मृतः ।
अनाचारस्त्वध्रमेति एतच्छिष्टानुशासनम् ॥ ३.२११.१८ ॥
நியாயத்துடன் கூடிய செயல் தொடக்கமே தர்மம் என்று நினைவுகூரப்பட்டது. தீய நடத்தையோ அதர்மம் என்பது சான்றோரின் உபதேசம்.
3.211.19
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ऋजवः शमसंपन्नाः शिष्टाचारा भवन्ति ते ॥ ३.२११.१९ ॥
கோபமின்றி, குற்றம் காணாமல், அகங்காரமும் பொறாமையும் இல்லாமல், நேர்மையும் அமைதியும் உடையவர்கள் — அவர்களே சிஷ்டாசாரம் உடையவர்கள்.
3.211.20
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो मनस्विनः ।
गुरुशुश्रूषवो दान्ताः शिष्टाचारा भवन्त्युत ॥ ३.२११.२० ॥
மூன்று வேதங்களில் முதிர்ந்தவர்கள், தூய்மையானவர்கள், நல்லொழுக்கமுள்ளவர்கள், சிந்தனையுடையவர்கள், குருவைப் பணிபவர்கள், புலன்களை அடக்கியவர்கள் — அவர்களே சிஷ்டாசாரம் உடையவர்கள்.
3.211.21
तेषामहीनसत्वानां दुष्कराचारकर्मणाम् ।
स्वैः कर्मभिः सत्कृतानां घोरत्वं संप्रणश्यति ॥ ३.२११.२१ ॥
குன்றாத வலிமையும், கடினமான ஒழுக்கமும் செயலும் கொண்டவர்களும், தம் செயல்களால் மதிக்கப்பட்டவர்களுமான அவர்களின் கடுமை முற்றிலும் அழிந்துவிடும்.
3.211.22
तं तदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ।
धर्म्यं धर्मेण पश्यन्तः स्वर्गं यान्ति मनीषिणः ॥ ३.२११.२२ ॥
அந்த ஒழுக்கம் அற்புதமானது, பழமையானது, நிலையானது, அசையாதது; அதை தர்மத்தால் தர்மமானதாகக் காணும் ஞானிகள் சுவர்க்கம் செல்கின்றனர்.
3.211.23
आस्तिका मानहीनाश्च द्विजातिजनपूजकाः ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नास्ते सन्तः स्वर्गगामिनः ॥ ३.२११.२३ ॥
ஆஸ்திகர்கள், மானமில்லாதவர்கள், துவிஜர்களை மதிப்பவர்கள், கல்வியும் நல்லொழுக்கமும் உடையவர்கள் — அந்த நல்லோர் சுவர்க்கம் செல்வார்கள்.
3.211.24
वेदोक्तः प्रथमो धर्मो धर्मशास्त्रेषु चापरः ।
शिष्टाचीर्णश् शिष्टानां त्रिविधं धर्मलक्षणम् ॥ ३.२११.२४ ॥
வேதம் கூறும் தர்மம் முதலாவது; தர்மசாஸ்திரங்களில் கூறப்பட்டது இரண்டாவது; சிஷ்டர்கள் நடைமுறைப்படுத்தியது மூன்றாவது — இவையே தர்மத்தின் மூன்று அடையாளங்கள்.
3.211.25
धारणं चापि वेदानां तीर्थानामवगाहनम् ।
क्षमा सत्यार्जवं शौचं शिष्टाचारनिदर्शनम् ॥ ३.२११.२५ ॥
வேதங்களை நினைவில் நிறுத்துதல், தீர்த்தங்களில் நீராடுதல், பொறுமை, உண்மை, நேர்மை, தூய்மை — இவையே சான்றோரின் நடத்தைக்கான அடையாளங்கள்.
3.211.26
सर्वभूतदयावन्तो ह्यहिंसानिरताः सदा ।
परुषं च न भाषन्ते सदा सन्तो द्विजप्रियाः ॥ ३.२११.२६ ॥
எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை கொண்டவர்கள், எப்போதும் அகிம்சையில் ஈடுபட்டவர்கள், கடுஞ்சொல் பேசாதவர்கள் — அந்த நல்லோர் இருபிறப்பாளருக்குப் பிரியமானவர்கள்.
3.211.27
शुभानामशुभानां च कर्मणां सबलाश्रयम् ।
विपाकमभिजानन्ति ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२७ ॥
நல்ல, தீய செயல்களின் வலிமையையும் ஆதாரத்தையும் அவற்றின் பலனையும் அறிபவர்கள் — அந்த சான்றோர்கள் சான்றோரால் மதிக்கப்படுகின்றனர்.
3.211.28
न्यायोपेता गुणोपेताः सर्वलोकहितैषिणः ।
सन्तः स्वर्गजितः शक्त्या सन्निविष्टाश्च सत्पथे।
दातारः संविभक्तारो दीनानुग्रहकारिणः ॥ ३.२११.२८ ॥
நீதியுடையவர்கள், நற்குணங்கள் நிறைந்தவர்கள், எல்லா உலகங்களின் நலனை விரும்புபவர்கள், தம் சக்தியால் சொர்க்கத்தை வென்ற நல்லோர், நல்வழியில் நிலைபெற்றவர்கள். அவர்கள் கொடையாளிகள், பகிர்ந்தளிப்பவர்கள், துயருற்றோருக்கு அருள்புரிபவர்கள்.
3.211.29
सर्वपूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनः ।
सर्वभूतदयावन्तस्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२९ ॥
எல்லோராலும் போற்றப்படுபவர்கள், கல்வியே செல்வமாகக் கொண்டவர்கள், தவசிகள், எல்லா உயிர்களிடத்தும் கருணை கொண்டவர்கள் — அவர்களே சான்றோர், சான்றோரால் மதிக்கப்படுபவர்கள்.
3.211.30
दाननित्याः सुखान्याशु प्राप्नुवन्त्यपि च श्रियम् ।
पीडया च कलत्रस्य भृत्यानां च समाहिताः ॥ ३.२११.३० ॥
எப்போதும் தானத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் விரைவில் இன்பத்தையும் செல்வத்தையும் அடைகின்றனர்; மனைவி, ஏவலர் ஆகியோரின் துன்பத்தில் கருத்துடன் இருப்பவர்கள்.
3.211.31
अतिशक्त्या प्रयच्छन्ति सन्तः सद्भिः समागताः ।
लोकयात्रां च पशय्न्तो धर्ममात्महितानि च।
एवं सन्तोवर्तमानास्त्वेधन्ते शाश्वतीः समाः ॥ ३.२११.३१ ॥
நல்லோர் மிகுந்த சக்தியுடன் கொடுக்கின்றனர், நல்லோருடன் கூடி. உலக வாழ்வையும், தர்மத்தையும், தங்கள் நலனையும் பார்த்து, இவ்வாறு நடந்து கொள்ளும் நல்லோர் நித்திய ஆண்டுகள் செழிக்கின்றனர்.
3.211.32
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यवथार्जवम् ।
अद्रोहो नातिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ ३.२११.३२ ॥
அகிம்சை, உண்மைப் பேச்சு, கருணை, நேர்மை, துரோகமின்மை, அதிக செருக்கின்மை, நாணம், பொறுமை, அடக்கம், அமைதி.
3.211.33
धीमन्तो धृतिमन्तश्च भूतानामनुकम्पकाः ।
अकामद्वेषसंयुक्तास्ते सन्तो लोकसत्कृताः ॥ ३.२११.३३ ॥
அறிவுடையோர், மன உறுதியுடையோர், உயிர்கள் மீது இரக்கமுள்ளோர், ஆசையும் வெறுப்பும் அற்றோர் — அந்த நல்லோர் உலகால் மதிக்கப்படுகின்றனர்.
3.211.34
त्रीण्येव तु पदान्याहुः सतां वृत्तमनुस्मरन् ।
न चैव द्रुह्येद्दद्याच्च सत्यं चैव सदा वदेत् ॥ ३.२११.३४ ॥
நல்லோரின் நடத்தையை நினைவுகூர்ந்து, அவர்கள் மூன்று படிகளையே கூறுகின்றனர்: துரோகம் செய்யாதே, கொடு, எப்போதும் உண்மை பேசு.
3.211.35
सर्वत्र च दयावन्तः सन्तः करुणवेदिनः ।
गच्छन्तीह सुसंतुष्टा धर्म्यं पन्थानमुत्तमम् ॥ ३.२११.३५ ॥
எங்கும் இரக்கமுள்ள, கருணையை அறிந்த நல்லோர், இங்கு மிகுந்த திருப்தியுடன் தர்மத்தின் உயர்ந்த வழியில் செல்கின்றனர்.
3.211.36
शिष्टाचारा महात्मानो येषां धर्मः सुनिश्चितः ।
अनसूया क्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ॥ ३.२११.३६ ॥
நல்ல ஒழுக்கமுள்ள மகாத்மாக்கள், அவர்களின் தர்மம் உறுதியானது — பொறாமையின்மை, பொறுமை, அமைதி, திருப்தி, இனிய பேச்சு.
3.211.37
कामक्रोधपरित्यागः शिष्टाचारनिषेवणम् ।
कर्म च श्रुतसंपन्नं सतां मार्गमनुत्तमम् ॥ ३.२११.३७ ॥
ஆசை, கோபம் ஆகியவற்றின் துறப்பும், சான்றோரின் ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுதலும், கல்வியால் அமைந்த செயலும் — இதுவே நல்லோரின் உயர்ந்த வழி.
3.211.38
शिष्टाचारं निषेवन्ते नित्यं ध्रममनुव्रताः ।
प्रज्ञाप्रासादमारूह्य मुह्यतो महतो जनान् ॥ ३.२११.३८ ॥
விரதம் பூண்டோர் எப்போதும் சான்றோரின் ஒழுக்கத்தையும் தர்மத்தையும் கடைப்பிடிக்கின்றனர்; ஞானமாளிகையில் ஏறி, மயக்கத்தில் உழலும் பெரும் மக்களை அவர்கள் காண்கின்றனர்.
3.211.39
प्रेक्षन्ते लोकवृत्तानि विविधानि द्विजोत्तमाः ।
अतिषुण्यानि दानानि तानि द्विजवरोत्तम ॥ ३.२११.३९ ॥
சிறந்த பிராமணர்களே, உலகின் பல்வேறு நடத்தைகளை அவர்கள் காண்கின்றனர்; தானங்களும் மிகவும் தூய்மையானவை — இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே, அவையும் அவ்வாறே.
3.211.40
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ।
शिष्टाचारगुणान्ब्रह्मन्पुरस्कृत्य द्विजर्षभ ॥ ३.२११.४० ॥
பிராமணரே, இருபிறப்பாளரில் காளையே, என் அறிவுக்கும் கேட்ட கல்விக்கும் ஏற்ப இவை அனைத்தையும் உங்களுக்குச் சொன்னேன் — சான்றோரின் ஒழுக்கத்தின் குணங்களை முன்னிறுத்தி.