Mahābhārata · Adhyāya 3.211
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.211.1
स तु विप्रो महाप्राज्ञ धर्मव्याधमपृच्छत ।
शिष्टाचारं कथमहं विद्यामिति नरोत्तम ॥ ३.२११.१ ॥
Então o brâmane, de grande sabedoria, perguntou a Dharmavyādha: "Melhor dos homens, como posso conhecer a conduta dos virtuosos?"
3.211.2
पञ्च कानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ।
एतदिच्छामि भद्रं ते श्रोतुं धर्मभृतांवर।
त्वत्तो महामते व्याध तद्ब्रवीहि यथातथम् ॥ ३.२११.२ ॥
Mārkaṇḍeya disse: "Quais são as cinco coisas que sempre purificam na conduta dos virtuosos? Desejo ouvi-lo de ti, melhor dos guardiões do dharma; que a boa fortuna te acompanhe. Ó caçador de grande mente, diga-me exatamente como é."
3.211.3
यज्ञो दानं तपो वेदाः सत्यं च द्विजसत्तम ।
पञ्चैतानि पवित्राणि शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.३ ॥
O caçador disse: "O sacrifício, a doação, a austeridade, os Vedas e a veracidade: estas cinco, melhor dos duas vezes nascidos, sempre purificam na conduta dos virtuosos."
3.211.4
कामक्रोधौ वशे कृत्वा दम्भं लोभमनार्जवम् ।
धर्ममित्येवं संतुष्टास्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.४ ॥
O caçador disse: "Aqueles que mantêm o desejo e a ira sob controle, abandonam a hipocrisia, a ganância e a falsidade, e se contentam pensando 'isto é dharma', esses são os virtuosos, aceitos pelos virtuosos."
3.211.5
न तेषां भिद्यते वृत्तं यज्ञस्वाध्यायशीलिनाम् ।
आचारपालनं चैव द्वितीयं शिष्टलक्षणम् ॥ ३.२११.५ ॥
O caçador disse: "A conduta daqueles dedicados ao sacrifício e ao estudo nunca se quebra; observar a conduta correta é o segundo sinal dos virtuosos."
3.211.6
गुरुशुश्रूषणं सत्यमक्रोधो दानमेव च ।
एतच्चतुष्टयं ब्रह्मञ्शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.६ ॥
O caçador disse: "O serviço ao mestre, a veracidade, a ausência de ira e a doação: estes quatro, ó brâmane, estão sempre presentes na conduta dos virtuosos."
3.211.7
शिष्टाचारे मनः कृत्वा प्रतिष्ठाप्य च सर्वशः ।
यामयं लभते तुष्टिं सा न शक्या ह्यतोऽन्यथा ॥ ३.२११.७ ॥
A satisfação que alguém obtém ao fixar sua mente na conduta dos bons e nela firmá-la por completo não pode ser alcançada de outra maneira.
3.211.8
वेदस्योपनिषत्सत्यं सत्यस्योपनिषद्दमः ।
दमस्योपनिषत्त्यागः शिष्टाचारेषु नित्यदा ॥ ३.२११.८ ॥
A essência do Veda é a verdade; a essência da verdade é o domínio de si; a essência do domínio de si é a renúncia. Na conduta dos bons, estas coisas estão sempre presentes.
3.211.9
ये तु धर्मानसूयन्ते बुद्धिमोहान्विता नराः ।
अपथा गच्छतां तेषामनुयाता च पीड्यते ॥ ३.२११.९ ॥
Mas os homens que, dominados pela confusão da mente, censuram o dharma afastam-se do caminho, e os que os seguem sofrem.
3.211.10
ये तु शिष्टाः सुनियताः श्रुतित्यागपरायणाः ।
धर्मपन्थानमारूढाः सत्यधर्मपरायणाः ॥ ३.२११.१० ॥
Mas aqueles que são virtuosos, bem disciplinados, dedicados ao abandono do mero ensino revelado, que subiram pelo caminho do dharma e se devotam à verdade e ao dharma—
3.211.11
नियच्छन्ति परां बुद्धिं शिष्टाचारान्विता जनाः ।
उपाध्यायमते युक्ताः स्थित्या धर्मार्थदर्शिनः ॥ ३.२११.११ ॥
As pessoas dotadas da conduta dos bons controlam a inteligência suprema; devotadas ao ensino de seu mestre e firmes, veem o dharma e o artha.
3.211.12
नास्तिकान्भिन्नमर्यादान्क्रूरान्पापमतौ स्थितान् ।
त्यज ताञ्ज्ञानमाश्रित्य धार्मिकानुपसेव्य च ॥ ३.२११.१२ ॥
Abandona os ateus, os que quebram os limites do decoro, os cruéis e os que permanecem em mentes pecaminosas; refugia-te no conhecimento e serve aos justos.
3.211.13
कामलोभग्रहाकीर्णं पञ्चेन्द्रियजलां नदीम् ।
नावं धृतिमयीं कृत्वा जन्मदुर्गाणि संतर ॥ ३.२११.१३ ॥
Atravessa o rio, cheio dos crocodilos do desejo e da cobiça, cujas águas são os cinco sentidos; faz de firmeza um barco e atravessa também as fortalezas do nascimento.
3.211.14
क्रमेण संचितो धर्मो बुद्धियोगमयो महान् ।
शिष्टाचारे भवेत्साधू रागः शुक्ले व वाससि ॥ ३.२११.१४ ॥
O dharma, acumulado gradualmente, feito da disciplina do intelecto, é grande; deve-se ser bom na conduta dos sábios, como a cor adere a uma veste branca.
3.211.15
अहिंसा सत्यवचनं सर्वभूतहितं परम् ।
अहिंसा परमो धर्मः स च सत्ये प्रतिष्ठितः।
सत्यं कृत्वा प्रतिष्ठां तु प्रवर्तन्ते प्रवृत्तयः ॥ ३.२११.१५ ॥
A não violência e a fala verdadeira são o bem supremo de todos os seres. A ahiṃsā é o dharma supremo, e está firmada na verdade. Tomando a verdade como fundamento, surgem as ações.
3.211.16
सत्यमेव गरीयस्तु शिष्टाचारनिषेवितम् ।
आचारश्च सतां धर्मः सन्तो ह्याचारलक्षणाः ॥ ३.२११.१६ ॥
A verdade é mais valiosa, praticada pelos sábios em sua conduta. A conduta dos bons é o dharma, e os bons se caracterizam pela conduta.
3.211.17
यो यथा प्रकृतिर्जन्तुः स स्वां प्रकृतिमश्नुते ।
पापात्मा क्रोधकामादीन्दोषानाप्नोत्यनात्मवान् ॥ ३.२११.१७ ॥
Qualquer criatura que seja de tal natureza alcança a sua própria natureza. O de mente pecadora, sem domínio de si, obtém as faltas da ira, do desejo e semelhantes.
3.211.18
आरम्भो न्याययुक्तो यः स हि धऱ्म इति स्मृतः ।
अनाचारस्त्वध्रमेति एतच्छिष्टानुशासनम् ॥ ३.२११.१८ ॥
A empresa dotada de justiça é lembrada como dharma. E a conduta imprópria é adharma — esta é a instrução dos sábios.
3.211.19
अक्रुध्यन्तोऽनसूयन्तो निरहंकारमत्सराः ।
ऋजवः शमसंपन्नाः शिष्टाचारा भवन्ति ते ॥ ३.२११.१९ ॥
Os que não se irritam, não procuram defeitos, estão livres de orgulho e inveja, são retos e dotados de calma: estes são os de conduta correta (śiṣṭa-ācāra).
3.211.20
त्रैविद्यवृद्धाः शुचयो वृत्तवन्तो मनस्विनः ।
गुरुशुश्रूषवो दान्ताः शिष्टाचारा भवन्त्युत ॥ ३.२११.२० ॥
Os anciãos versados nos três Vedas, puros, de boa conduta, reflexivos, devotados ao serviço dos mestres e dominadores de si: estes, de fato, são os de conduta correta (śiṣṭa-ācāra).
3.211.21
तेषामहीनसत्वानां दुष्कराचारकर्मणाम् ।
स्वैः कर्मभिः सत्कृतानां घोरत्वं संप्रणश्यति ॥ ३.२११.२१ ॥
Naqueles cuja vitalidade não é diminuída, cuja conduta e obras são difíceis, e que são honrados por suas próprias ações, a dureza é totalmente destruída.
3.211.22
तं तदाचारमाश्चर्यं पुराणं शाश्वतं ध्रुवम् ।
धर्म्यं धर्मेण पश्यन्तः स्वर्गं यान्ति मनीषिणः ॥ ३.२११.२२ ॥
Os sábios que contemplam essa conduta — admirável, antiga, eterna e firme — como conforme ao dharma, pelo próprio dharma, vão ao céu.
3.211.23
आस्तिका मानहीनाश्च द्विजातिजनपूजकाः ।
श्रुतवृत्तोपसंपन्नास्ते सन्तः स्वर्गगामिनः ॥ ३.२११.२३ ॥
Os crentes, livres de orgulho, que honram os duas vezes nascidos, dotados de saber e boa conduta: esses justos vão ao céu.
3.211.24
वेदोक्तः प्रथमो धर्मो धर्मशास्त्रेषु चापरः ।
शिष्टाचीर्णश् शिष्टानां त्रिविधं धर्मलक्षणम् ॥ ३.२११.२४ ॥
O dharma declarado nos Vedas é o primeiro; o exposto nos tratados da lei é o segundo; e a conduta praticada pelos bons é o terceiro: estes são os três sinais do dharma.
3.211.25
धारणं चापि वेदानां तीर्थानामवगाहनम् ।
क्षमा सत्यार्जवं शौचं शिष्टाचारनिदर्शनम् ॥ ३.२११.२५ ॥
Reter os Vedas, banhar-se nos vaus sagrados, a paciência, a verdade e a retidão, a pureza: estes são os sinais da conduta dos virtuosos.
3.211.26
सर्वभूतदयावन्तो ह्यहिंसानिरताः सदा ।
परुषं च न भाषन्ते सदा सन्तो द्विजप्रियाः ॥ ३.२११.२६ ॥
Cheios de compaixão por todos os seres, sempre dedicados à não violência, jamais proferindo palavras duras: os bons são queridos pelos nascidos duas vezes.
3.211.27
शुभानामशुभानां च कर्मणां सबलाश्रयम् ।
विपाकमभिजानन्ति ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२७ ॥
Aqueles que conhecem plenamente o amadurecimento das ações boas e más, junto com sua força e fundamento: são os virtuosos, estimados pelos virtuosos.
3.211.28
न्यायोपेता गुणोपेताः सर्वलोकहितैषिणः ।
सन्तः स्वर्गजितः शक्त्या सन्निविष्टाश्च सत्पथे।
दातारः संविभक्तारो दीनानुग्रहकारिणः ॥ ३.२११.२८ ॥
Dotados de justiça e boas qualidades, buscando o bem de todos os mundos, os bons, conquistadores do céu por seu poder, estão firmemente estabelecidos no bom caminho. São doadores, repartidores e benfeitores dos desvalidos.
3.211.29
सर्वपूज्याः श्रुतधनास्तथैव च तपस्विनः ।
सर्वभूतदयावन्तस्ते शिष्टाः शिष्टसंमताः ॥ ३.२११.२९ ॥
Dignos de honra por todos, cuja riqueza é o saber, igualmente os ascetas, cheios de compaixão por todos os seres: são os virtuosos, estimados pelos virtuosos.
3.211.30
दाननित्याः सुखान्याशु प्राप्नुवन्त्यपि च श्रियम् ।
पीडया च कलत्रस्य भृत्यानां च समाहिताः ॥ ३.२११.३० ॥
Os que são constantes na doação obtêm logo a felicidade e também a prosperidade; e permanecem atentos ao sofrimento de suas esposas e servos.
3.211.31
अतिशक्त्या प्रयच्छन्ति सन्तः सद्भिः समागताः ।
लोकयात्रां च पशय्न्तो धर्ममात्महितानि च।
एवं सन्तोवर्तमानास्त्वेधन्ते शाश्वतीः समाः ॥ ३.२११.३१ ॥
Os justos dão com grande força, reunidos com os justos; contemplando o curso da vida mundana, o dharma e o que lhes beneficia, os justos que assim se conduzem prosperam por anos eternos.
3.211.32
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यवथार्जवम् ।
अद्रोहो नातिमानश्च ह्रीस्तितिक्षा दमः शमः ॥ ३.२११.३२ ॥
Não violência, fala verdadeira, bondade, retidão, ausência de malícia, ausência de orgulho excessivo, pudor, paciência, domínio de si e serenidade.
3.211.33
धीमन्तो धृतिमन्तश्च भूतानामनुकम्पकाः ।
अकामद्वेषसंयुक्तास्ते सन्तो लोकसत्कृताः ॥ ३.२११.३३ ॥
Os sábios, os firmes, compassivos com os seres, livres de desejo e ódio: esses justos são honrados pelo mundo.
3.211.34
त्रीण्येव तु पदान्याहुः सतां वृत्तमनुस्मरन् ।
न चैव द्रुह्येद्दद्याच्च सत्यं चैव सदा वदेत् ॥ ३.२११.३४ ॥
Recordando a conduta dos justos, dizem que há apenas três passos: não prejudicar, dar, e sempre falar a verdade.
3.211.35
सर्वत्र च दयावन्तः सन्तः करुणवेदिनः ।
गच्छन्तीह सुसंतुष्टा धर्म्यं पन्थानमुत्तमम् ॥ ३.२११.३५ ॥
Em toda parte compassivos, conhecedores da misericórdia, os justos, bem contentes, caminham aqui pelo supremo caminho do dharma.
3.211.36
शिष्टाचारा महात्मानो येषां धर्मः सुनिश्चितः ।
अनसूया क्षमा शान्तिः संतोषः प्रियवादिता ॥ ३.२११.३६ ॥
Grandes almas de conduta correta, cujo dharma está firmemente estabelecido: ausência de inveja, perdão, paz, contentamento e fala agradável.
3.211.37
कामक्रोधपरित्यागः शिष्टाचारनिषेवणम् ।
कर्म च श्रुतसंपन्नं सतां मार्गमनुत्तमम् ॥ ३.२११.३७ ॥
Abandonar o desejo e a ira, praticar a conduta dos sábios e agir com o saber das escrituras: este é o caminho supremo dos justos.
3.211.38
शिष्टाचारं निषेवन्ते नित्यं ध्रममनुव्रताः ।
प्रज्ञाप्रासादमारूह्य मुह्यतो महतो जनान् ॥ ३.२११.३८ ॥
Os firmes em seus votos praticam sempre a conduta dos sábios e o dharma; tendo subido ao palácio da sabedoria, contemplam os grandes homens confundidos.
3.211.39
प्रेक्षन्ते लोकवृत्तानि विविधानि द्विजोत्तमाः ।
अतिषुण्यानि दानानि तानि द्विजवरोत्तम ॥ ३.२११.३९ ॥
Ó melhores dos duas vezes nascidos, contemplam as diversas condutas do mundo; e os dons também são sumamente meritórios — ó melhor dos excelentes dvijas, também aqueles.
3.211.40
एतत्ते सर्वमाख्यातं यथाप्रज्ञं यथाश्रुतम् ।
शिष्टाचारगुणान्ब्रह्मन्पुरस्कृत्य द्विजर्षभ ॥ ३.२११.४० ॥
Ó brâmane, ó touro entre os dvijas, tudo isto foi-te contado segundo o meu entendimento e o que ouvi, pondo à frente as qualidades da conduta dos sábios.