மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.215
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.215.1
एवमुक्तः स विप्रस्तु धर्मव्याधेन भारत ।
कथामकथयद्भूयो मनसः प्रीतिवर्धनीम् ॥ ३.२१५.१ ॥
பாரதா, தர்மவ்யாதன் இவ்வாறு கூறியதும், அந்தப் பிராமணரிடம் அவர் மனத்திற்கு மகிழ்ச்சி தரும் மற்றொரு கதையைச் சொன்னார்.
3.215.2
महाभूतानि यान्याहुः पञ्च धर्मविदांवर ।
एकैकस्य गुणान्सम्यक्पञ्चानामपि मे वद ॥ ३.२१५.२ ॥
தர்மம் அறிந்தோரில் சிறந்தவரே, ஐந்து மகாபூதங்கள் எனப்படுபவற்றின் குணங்களை, ஒவ்வொன்றின் குணத்தையும் நன்கு எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.215.3
भूमिरापस्तथा ज्योतिर्वायुराकाशमेव च ।
गुणोत्तराणइ सर्वाणि तेषां वक्ष्यामि ते गुणान् ॥ ३.२१५.३ ॥
நிலம், நீர், தீ, காற்று, ஆகாயம் — இவை அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று மேலான குணங்களைக் கொண்டவை; அவற்றின் குணங்களை உமக்குச் சொல்வேன்.
3.215.4
भूमिः पञ्चगुणा ब्रह्मननुदकं च चतुर्गुणम् ।
गुणास्त्रयस्तेजसि च त्रयश्चाकाशवातयोः ॥ ३.२१५.४ ॥
பிராமணரே, நிலத்திற்கு ஐந்து குணங்கள்; நீருக்கு நான்கு; நெருப்பிற்கு மூன்று குணங்கள்; ஆகாயத்திற்கும் காற்றுக்கும் மூன்று மூன்று குணங்கள்.
3.215.5
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च रसो गन्धश्च पञ्चमः ।
एतेगुणाः पञ्च भूमेः सर्वेभ्यो गुणवत्तराः ॥ ३.२१५.५ ॥
ஒலி, தொடுஉணர்வு, வடிவம், சுவை, ஐந்தாவதான மணம் — இவை நிலத்தின் ஐந்து குணங்கள்; இவை மற்ற அனைத்தையும் விட மிகுந்த குணமுடையவை.
3.215.6
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च सरश्चापि द्विजोत्तम ।
अपामेते गुणा ब्रह्मन्कीर्तितास्तव सुव्रत ॥ ३.२१५.६ ॥
ஒலி, தொடுஉணர்வு, வடிவம், சுவை ஆகியவையும் — மேலான துவிஜரே, நல்ல விரதம் கொண்ட பிராமணரே, இவை நீரின் குணங்கள் என உமக்குச் சொல்லப்பட்டன.
3.215.7
शब्दः स्पर्शश्च रूपं च तेजसोऽथ गुणास्त्रयः ।
शब्दः स्पर्शश्च वायौ तु शब्दश्चाकाश एव तु ॥ ३.२१५.७ ॥
ஒலி, தொடு உணர்வு, உருவம் ஆகியவை நெருப்பின் மூன்று குணங்கள். காற்றில் ஒலியும் தொடு உணர்வும் உள்ளன; ஆகாயத்தில் உண்மையாகவே ஒலி மட்டுமே உள்ளது.
3.215.8
एते पञ्चदश ब्रह्मन्गुणा भूतेषु पञ्चसु ।
वर्तन्ते सर्वभूतेषु येषु लोकाः प्रतिष्ठिताः ॥ ३.२१५.८ ॥
பிராமணரே, ஐந்து பூதங்களில் இந்தப் பதினைந்து குணங்களும் உள்ளன. இவை எல்லா உயிர்களிலும் உள்ளன; இவற்றின் மேல் உலகங்கள் நிலைபெற்றுள்ளன.
3.215.9
अन्योन्यं नातिवर्तन्ते सम्यक्व भवति द्विज ।
यदा तु विषमं भावमाचरन्ति चराचराः ॥ ३.२१५.९ ॥
இருபிறப்பாளரே, அவை ஒன்றையொன்று மீறாதபோது எல்லாம் சரியாக இருக்கும். ஆனால் அசையும், அசையாத உயிர்கள் ஒழுங்கற்ற நிலையை அடையும்போது,
3.215.10
तदा देही देहमन्यं व्यतिरोहति कालतः ।
प्रातिलोम्याद्विनश्यन्ति जायन्ते चानुपूर्वशः ॥ ३.२१५.१० ॥
அப்போது உடலை உடையவன் காலத்திற்கேற்ப வேறொரு உடலுக்குச் செல்கிறான். தலைகீழ் நிலையால் உயிர்கள் அழிகின்றன, முறையாகப் பிறக்கின்றன.
3.215.11
तत्र तत्रहि दृश्यन्ते धातवः पाञ्चभौतिकाः ।
यैरावृतमिदं सर्वं जगत्स्थावरजङ्गमम् ॥ ३.२१५.११ ॥
அங்கங்கே ஐம்பூதங்களால் ஆன தாதுக்கள் காணப்படுகின்றன; அவற்றால் இந்த முழு உலகமும், அசையாதவையும் அசைபவையுமான அனைத்தும் மூடப்பட்டுள்ளன.
3.215.12
इन्द्रियैर्गृह्यते यद्यत्तत्तद्व्यक्तमिति स्मृतम् ।
तदव्यक्तमिति ज्ञेयं लिङ्गग्राह्यमतीन्द्रियम् ॥ ३.२१५.१२ ॥
புலன்களால் எது எது பற்றப்படுகிறதோ, அது 'வியக்தம்' என்று சொல்லப்படுகிறது. அது 'அவியக்தம்' என்று அறியப்பட வேண்டும்; அது அனுமானத்தால் அறியப்படுவது, புலன்களைக் கடந்தது.
3.215.13
यथास्वं ग्राहकान्येषां शब्दादीनामिमानि तु ।
इन्द्रियाणि तथा देही धारयन्निह तप्यते ॥ ३.२१५.१३ ॥
இவ்வாறே ஒவ்வொன்றும் தம் தம் தன்மைக்கேற்ப ஒலி முதலியவற்றைப் பற்றுகின்றன; அவற்றை இங்கு தாங்கும் உடலுடையவன் தவம் செய்கிறான்.
3.215.14
लोके विततमात्मानं लोकं चात्मनि पश्यति ।
परापरज्ञः सक्तः सन्स तु भूतानि पश्यति ॥ ३.२१५.१४ ॥
உலகில் விரிந்திருக்கும் ஆத்மாவையும், ஆத்மாவில் உலகையும் அவன் காண்கிறான்; உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்தவனாய் ஈடுபட்டு, அவன் உயிர்கள் அனைத்தையும் காண்கிறான்.
3.215.15
पश्यतः सर्वभूतानि सर्वावस्थासु सर्वदा ।
ब्रह्मभूतस् संयोगो नाशुभेनोपपद्यते ॥ ३.२१५.१५ ॥
எல்லா நிலைகளிலும் எப்பொழுதும் எல்லா உயிர்களையும் காண்பவனுக்கு, பிரம்மமாகிய நிலையில், தீமையுடன் தொடர்பு ஏற்படுவதில்லை.
3.215.16
ज्ञानमूलात्मकं क्लेशमतिवृत्तस्य मोहजम् ।
लोकबुद्धिप्रकाशेन ज्ञेयमार्गेण गम्यते ॥ ३.२१५.१६ ॥
அறிவை மூலமாகக் கொண்ட, மயக்கத்தில் பிறந்த துன்பத்தைக் கடந்தவனுக்கு, உலக அறிவின் ஒளியால், அறியத்தக்க வழியில் அது அடையப்படுகிறது.
3.215.17
अनादिनिधनं जन्तुमात्मयोनिं सदाव्ययम् ।
अनौपम्यममूर्तं च भगवानाह बुद्धिमान् ॥ ३.२१५.१७ ॥
ஆதியும் அந்தமும் இல்லாதது, உயிர்களின் மூலமானது, தானே தன் தாய், எப்பொழுதும் அழியாதது, ஒப்பற்றது, உருவமற்றது; இதனை ஞானமுள்ள பகவான் உரைத்தார்.
3.215.18
तपोमूलमिदं सर्वं यन्मां विप्रानुपृच्छसि ।
तपसा हि समाप्नोति यद्यदेवाभिवाञ्छति।
इन्द्रियाण्येव संयम्य तपो भवति नान्यथा ॥ ३.२१५.१८ ॥
நீ பிராமணர்களிடமும் என்னிடமும் கேட்கும் இவை அனைத்தும் தவத்தை மூலமாகக் கொண்டவை. தவத்தால் ஒருவன் விரும்புவதையெல்லாம் அடைகிறான். புலன்களை அடக்கினால்தான் தவம் உண்டாகும்; வேறுவிதமாக இல்லை.
3.215.19
इन्द्रियाण्येव तत्सर्वंयत्स्वर्गनरकावुभौ ।
निगृहीतविसृष्टानि स्वर्गाय नरकाय च ॥ ३.२१५.१९ ॥
புலன்களே அனைத்தும்; அவையே சுவர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் தருகின்றன. அடக்கப்பட்டால் சுவர்க்கத்திற்கும், விடப்பட்டால் நரகத்திற்கும் இட்டுச்செல்லும்.
3.215.20
एष योगविधिः कृत्स्नो यावदिन्द्रियधारणम् ।
एतन्मूलं हि तपसः स्वर्गस्य नरकस्य च ॥ ३.२१५.२० ॥
இதுவே முழுமையான யோக முறை, புலன்களை அடக்கும் வரை. இதுவே தவத்தின் வேர்; சுவர்க்கத்திற்கும் நரகத்திற்கும் வேரும் இதுவே.
3.215.21
इन्द्रियाणां प्रसङ्गेन दोमार्च्छत्यसंशयम् ।
सन्नियम्य तु तान्येव ततः सिद्धिं समाप्नुयात् ॥ ३.२१५.२१ ॥
புலன்களில் ஈடுபடுவதால் சந்தேகமின்றி குற்றம் வருகிறது. ஆனால் அவற்றையே முழுமையாக அடக்கினால் பின்னர் சித்தியை அடைகிறான்.
3.215.22
षण्णामात्प्रनि योज्यानामैश्वर्यं योऽधितिष्ठति ।
न स पापैः कुतोऽनर्थैर्युज्यते विजितेन्द्रियः ॥ ३.२१५.२२ ॥
ஆன்மாவுக்கு உட்பட்ட ஆறின் மீது ஆட்சி செலுத்துபவன், புலன்களை வென்றவன் — அவன் பாவங்களாலும் துன்பங்களாலும் எவ்வாறு பிணைக்கப்படுவான்?
3.215.23
रथः शरीरं पुरुषस्य दृष्ट-
मात्मा नियन्तेन्द्रियाण्याहुरश्वान्।
तैरप्रमत्तः कुशली सदश्वै-
र्दान्त सुखं याति रथीव धीरः ॥ ३.२१५.२३ ॥
உடலே தேர் என்றும், ஆன்மாவே தேரோட்டி என்றும், புலன்களே குதிரைகள் என்றும் கூறப்படுகின்றன. அவற்றால் விழிப்புடனும் திறமையுடனும் நல்ல குதிரைகளை அடக்கி, தேர்வீரனைப் போன்ற தீரன் இன்பமாகச் செல்கிறான்.
3.215.24
षण्णामात्मनियुक्तानामिन्द्रियाणां प्रमाथिनाम् ।
यो धीरो धारयेद्रश्मीन्स स्यात्परमसारथिः ॥ ३.२१५.२४ ॥
ஆன்மாவுக்கு உட்பட்ட, கலக்கும் ஆறு புலன்களின் கடிவாளங்களை எவன் தீரனாய்ப் பிடித்துக் கொள்கிறானோ, அவனே உயர்ந்த தேரோட்டி.
3.215.25
इन्द्रियाणां प्रसृष्टानां हयानामिव वर्त्मसु ।
धृतिं कुर्वीत सारथ्ये धृत्या तानि जयेद्ध्रुवम् ॥ ३.२१५.२५ ॥
பாதையில் கட்டவிழ்த்து ஓடும் குதிரைகளைப் போல, விடுபட்ட புலன்களின்மீது உறுதியை வைக்க வேண்டும்; உறுதியால் அவற்றை நிச்சயமாக வெல்லலாம்.
3.215.26
इन्द्रियाणां विचरतां यन्मनोऽनुविधीयते ।
तदस् हरते बुद्धिं नावं वायुरिवाम्भसि ॥ ३.२१५.२६ ॥
புலன்கள் அலையும்போது மனம் எதைப் பின்பற்றுகிறதோ, அது அவனுடைய அறிவை அப்படியே அபகரிக்கிறது; நீரில் படகை காற்று அடித்துச் செல்வது போல.
3.215.27
येषु विप्रतिपद्यन्ते षट्स्वमोहात्फलागमम् ।
तेष्वध्यवसिताध्यायी विन्दते ध्यानजं फलम् ॥ ३.२१५.२७ ॥
ஆறு விஷயங்களில் மயக்கமின்றி பயனின் வருகையைப் பற்றி மக்கள் தடுமாறுகின்றனர்; அவற்றிலேயே உறுதியுடன் ஈடுபடுபவன் தியானத்தில் பிறக்கும் பலனை அடைகிறான்.